724 Shares 2351 views

Humanistyczny podejście: Główne cechy

Społeczeństwo jest coraz bardziej przyciąga uwagę ludzi twórczych, zdolnych wytrzymać konkurencję i mieć mobilności, inteligencję i zdolność do samorealizacji i ciągłej ewolucji twórczej.


Odsetki w różnych przejawach życia ludzkiego i tworzenia osobowości jest szczególnie widoczne w humanistycznego kierunku psychologii i pedagogiki. Dzięki niemu człowiek jest rozpatrywany z punktu widzenia jego wyjątkowość, uczciwość i zaangażowanie w ciągłe doskonalenie osobistego. Na podstawie wspomnianego kierunku widzenia ludzkiego wartości wszystkich jednostek i obowiązkowym poszanowaniem indywidualnej autonomii.

Ogólne pojęcia humanizmu

„Humanizm” w języku łacińskim oznacza „człowieczeństwo”. A jako kierunek podejście humanistyczne w filozofii powstały w okresie renesansu. Został umieszczony pod nazwą „renesansowy humanizm”. Ten świat, główną ideą, która jest twierdzenie, że człowiek – wartość przede wszystkim dóbr ziemskich, a postępowanie z tego postulatu, konieczne jest zbudowanie relacji do niego.

W ogóle, humanizm – światopogląd co implikuje wartość człowieka, jego prawa do wolności, życia szczęśliwego, pełnego rozwoju i możliwość wyświetlania ich umiejętności. Jako system wartości orientacjach dzisiaj zajęło kształt jako zbiór idei i wartości, które potwierdzają powszechną wartość życia ludzkiego w ogóle, aw szczególności (dla jednostki).

Przed pojawieniem się koncepcji „Humanistyczna podejście dla osoby „pojawiło się pojęcie” ludzkości”, który odzwierciedla tak ważna cecha osobowości jest gotowość i chęć pomocy innym, okazywać szacunek, opiekę i uczestnictwo. Bez ludzkości, co do zasady, nie może być istnienie ludzkości.

Ten wysokiej jakości osoby, która jest zdolność do świadomego empatii innej osobie. W nowoczesnym społeczeństwie, humanizm – to idealne społeczna, ale człowiek – najwyższym celem rozwoju społecznego, w którym konieczne jest stworzenie warunków pełnego wykorzystania jej potencjału w celu osiągnięcia harmonii społecznej, sfery gospodarczej i duchowej oraz najwyższą rozwoju jednostki.

Główne fundamenty humanistycznego podejścia do człowieka

Interpretacja dzisiaj ludzkość skupia się na harmonijny rozwój zdolności intelektualnych jednostki, jak również jego duchowej i moralnej i estetycznej komponentu. W tym celu ważne jest, aby w osobie jego potencjalnych danych.

Celem humanizm – pełnoprawnym przedmiotem działalności, poznaniu i komunikacji, który jest wolny, samowystarczalny i odpowiedzialny za to, co dzieje się w społeczeństwie. Środek ten, który w ten sposób przyjmuje ludzkie podejście To zdefiniowane warunki do samorealizacji i pod warunkiem możliwości, aby to zrobić. Najważniejsze – aby ujawniać tożsamości i pomóc mu stać się wolny i odpowiedzialny w pracach.

Model tworzenia takiej osoby, pod względem psychologii humanistycznej rozpoczął swój rozwój w Stanach Zjednoczonych (1950/60 gg.). Został on opisany w pracach A. Maslowa, Frank S., K. Rogers, Kelly J., A. Combs i innych naukowców.

osobowość

Opisane w tej teorii humanistycznego podejścia do człowieka, do psychologii osobowości został on głęboko analizowane przez naukowców naukowców psychologów. Oczywiście, nie możemy powiedzieć, że obszar ten jest całkowicie zbadane, ale poczyniła znaczne badań teoretycznych.

Ten kierunek psychologię pojawiły się jako rodzaj strumienia alternatywnej koncepcji, całkowicie lub częściowo, a zidentyfikowany psychologię ludzkiego zachowania zwierząt. Teoria osobowości, oglądane z perspektywy humanistycznej tradycji, należący do psychodynamicznej (w tym samym czasie, interakcyjne). To nie jest eksperymentalnym gałąź psychologii, ma organizację strukturalną i dynamiczne i obejmujące cały okres życia ludzkiego. Opisuje go jako osobę, stosując względem właściwości i cech wewnętrznych, a także pod względem zachowania.

Zwolennicy teorii, że uważa tożsamości w humanistycznego podejścia, zainteresowany przede wszystkim w percepcji, zrozumienia i wyjaśnienia człowieka prawdziwych wydarzeniach z jego życia. Korzystne są fenomenologii jednostki zamiast poszukiwania wyjaśnień. Dlatego tego typu teorii jest często nazywany fenomenologiczna. Sam opis osoby i wydarzenia w jej życiu, przede wszystkim koncentruje się na teraźniejszości i jest opisany w tych słowach: „cele życiowe”, „sens życia”, „wartości”, etc …

Humanizm w psychologii Rogers i Masłów

W swojej teorii Rogersa oparła się na fakcie, że człowiek ma pragnienie i zdolność do osobistego samodoskonalenia, ponieważ jest obdarzony świadomością. Według Rogersa, człowieka – istoty, które mogą być przedmiotem siebie najwyższy sędzia.

Teoretyczne humanistycznego podejścia w psychologii osobowości Rogers przynosi fakt, że centralna koncepcja człowieka – jest „ja” ze wszystkich pojęć, idei, celów i wartości. Pod względem, może dać sobie odpowiedź i nakreślić perspektywy osobistego wzrostu i rozwoju. Człowiek powinien ustawić sobie pytanie: „Kim jestem? Co chcę i mogę stać? „I na pewno go rozwiązać.

Obraz „ja”, jak wynika z osobistych doświadczeń życia wpływa na samoocenę i postrzeganie świata i środowiska. Może to być oceny negatywne, pozytywne lub sprzeczne. Osoby z różnych „ja” -Koncept widzą świat inaczej. Taka koncepcja może być zniekształcony, ale to nie pasuje do niej, wyparty przytomność. Poziom zadowolenia z życia – miarą pełnię szczęścia. On jest bezpośrednio zależne od spójności między rzeczywistym i idealnego „ja”.

Wśród wymagań humanistycznego podejścia do psychologii osobowości Highlights:

  • samorealizacji;
  • chęć wyrażania siebie;
  • dążenie do samodoskonalenia.

Wiodący wśród nich – to samorealizacji. Łączy ze sobą wszystkich teoretyków w tej dziedzinie, nawet przy znacznych różnic zdań. Ale najczęściej jest koncepcja uwagę na poglądy Maslow A.

Zauważył, że wszystkie własny actualizing ludzie są zaangażowani w każdym biznesie. Są mu wierna, a sprawa jest czymś bardzo cennym osobie (rodzaj powołania). Ludzie tego typu mają skłonność do przyzwoitości, piękna, sprawiedliwości, dobroci i doskonałości. Te wartości i są żywotne potrzeby i poczucie samorealizacji. Dla takiej osoby wydaje się, że istnieje proces ciągłego wyboru: przejść do przodu lub do tyłu w dół i nie walczyć. Samorealizacji – jest sposób ciągłego rozwoju i odrzucenie iluzji pozbycie nieporozumień.

Co jest istotą humanistycznego podejścia do psychologii

Tradycyjnie, humanistyczny podejście obejmuje G. Allport teorii cech osobowości, samorealizacji z Maslow A., K. Rogers indirektivnoy o psychoterapii, o życiu osoby S. Buhler i pomysły Meyya R. Główne postanowienia koncepcji humanizmu w psychologii, co następuje:

  • Początkowo osoba ma rzeczywisty konstruktywną siłę;
  • Powstawanie destrukcyjnej występuje w rozwoju;
  • dana osoba ma motyw samorealizacji;
  • na ścieżce samorealizacji istnieją przeszkody dla skutecznego funkcjonowania jednostki.

Pojęcia kluczowe pojęcia:

  • kongruencja;
  • pozytywne i bezwarunkowa akceptacja siebie i innych;
  • empatyczne słuchanie i rozumienie.

Główne cele podejścia:

  • rezerw kompletność funkcjonowania pacjenta;
  • Stworzenie warunków samoaktualizacji;
  • Trening spontaniczność, otwartość, autentyczność, życzliwość i akceptacja;
  • edukacja empatii (empatii i współudziału);
  • Rozwój zdolności do oceny wewnętrznej;
  • otwartość na nowe.

Takie podejście ma ograniczeń w stosowaniu. To psychotics i dzieci. Możliwe ujemnego wyniku bezpośredniej terapii ekspozycyjnej w agresywnym środowisku społecznym.

Na zasadach humanistycznego podejścia

Podstawowe zasady humanistycznego podejścia można krótko podsumować:

  • ze wszystkimi ograniczeniami jako człowiek ma swobodę i niezależność jego realizacji;
  • Istotnym źródłem informacji – egzystencjalny i subiektywne doświadczenie osoby;
  • ludzka natura zawsze dąży do ciągłego rozwoju;
  • Man United i całościowe;
  • osobowość jest wyjątkowy, musi samorealizacji;
  • Ludzie patrząc w przyszłość i jest aktywnym twórczy istotą.

Składa się z zasadami odpowiedzialnego za działania. Mężczyzna – nie nieświadome narzędzie, a nie niewolnikiem nawyków ukształtowanych. Początkowo jego natura jest pozytywne i dobre. Maslow i Rogers uważa, że rozwój osobisty jest często utrudnione przez mechanizmy obronne i lęków. Po tym wszystkim, samoocena jest często w sprzeczności z tym, biorąc pod uwagę przez człowieka wokół. W związku z tym, że ma do czynienia z dylematem – wybór pomiędzy akceptacją i oceny przez pragnienie, aby pozostać przy swojej.

Egzystencjalizm i humanizm

Psychologowie reprezentujące existential- ludzkie podejścia są Binswanger L. Frankl V. R. Mei Bugental, Yalom. Opisane podejście został opracowany w drugiej połowie XX wieku. Podajemy główne postanowienia tej koncepcji:

  • osoba jest rozpatrywany z punktu widzenia realnego istnienia;
  • musi dążyć do samorealizacji i samorealizacji;
  • Człowiek jest odpowiedzialny za wybór, istnienia i realizacji własnego potencjału;
  • człowiek jest wolny i ma wiele opcji do wyboru. Problem polega na wysiłku, aby go uniknąć;
  • Alarm – jest to konsekwencją ich braku zdolności realizacji;
  • Często osoba nie zdaje sobie sprawy, że jest niewolnikiem wzorców i nawyków nie jest autentyczna osoba mieszka i fałszywe. Aby zmienić ten stan musi mieć świadomość swojej prawdziwej pozycji;
  • Osoby cierpiące z powodu samotności, choć początkowo sam, jak przychodzi na świat i zostawia go w spokoju.

Główne cele realizowane przez podejścia egzystencjalnego-humanistyczna jest:

  • edukacja odpowiedzialności, zdolność do przypisywania zadań i ich rozwiązania;
  • Uczenie się aktywne i przezwyciężyć trudności;
  • działań związanych z wyszukiwaniem, w którym można swobodnie wyrażać siebie;
  • przezwyciężenie cierpienia, doświadczając „Szczyt” chwile;
  • wybierając stężenie szkoleniowy;
  • szukać prawdziwego znaczenia.

Wolny wybór, otwartość na nowe osiągnięcia najbliższych – odniesienie do jednostki. Taka koncepcja zaprzecza konformizmu. Te cechy nieodłączne w ludzkiej biologii.

Humanizm w Edukacji

Normy i zasady, które promuje humanistycznego podejścia w edukacji, To koncentruje się na tym, że system relacji, „nauczyciel / uczeń” był oparty na szacunku i sprawiedliwości.

Tak więc, w pedagogice Rogers nauczyciel powinien obudzić własne siły uczeń, aby rozwiązać swoje problemy, zamiast decydować za niego. Jest to niemożliwe, aby narzucić gotowe rozwiązanie. Celem – stymulacja pracy indywidualnej na zmiany i rozwój, a oni są nieskończone. Najważniejsze nie jest zbiorem faktów i teorii, a transformacja ucznia w wyniku samokształcenia. Zadaniem edukacji – rozwijanie zdolności samodzielnego rozwoju i samorealizacji, poszukiwanie swojej tożsamości. Rogers zidentyfikowano następujące warunki, w których problem ten jest realizowany:

  • uczniów w procesie uczenia się rozwiązywania problemów, które są dla nich ważne;
  • nauczyciela w stosunku do uczniów czuć przystające;
  • odnosi się uczniów z pewnością;
  • nauczyciel pokazując empatię do uczniów (przenikanie do wewnętrznego świata studenta, spojrzenie na środowisko oczami, pozostając sam;
  • pedagog – asystent stymulator (stwarza korzystne warunki dla studentów);
  • On zachęca uczniów do wyboru moralnego, dostarczając materiału do analizy.

Osoba, która została wychowana, jest najwyższą wartością, która ma prawo do godnego życia i szczęścia. Dlatego humanistycznego podejścia w edukacji, twierdząc, prawa i wolności dziecka, przyczyniając się do jej twórczego rozwoju i samorozwoju – priorytet w zakresie pedagogiki.

Takie podejście wymaga analizy. Ponadto, należy wypełnić głębokie zrozumienie pojęć (przeciwległe): życie i śmierć, kłamstwa i uczciwości, dobroci i agresji, nienawiści i miłości …

edukacja i humanizm Sport

Obecnie humanistycznego podejścia do treningu sportowca eliminuje proces przygotowania i szkolenia, sportowiec działa jako podmiot mechanicznej, aby osiągnąć rezultaty, dostarczone przed nim.

Badania wykazały, że sportowcy często osiągające fizycznej doskonałości, aby spowodować poważne szkody dla psychiki i zdrowia. Zdarza się, że stosowane obciążenie niewystarczające. Działa to zarówno dla młodych i dojrzałych sportowców. W rezultacie, to podejście prowadzi do załamań psychicznych. Ale to badanie pokazuje, że szanse zostania tożsamość sportowca, jego moralne i duchowe, tworzenie systemów motywacji – są nieograniczone. Podejście ukierunkowane na jej rozwój może być przeprowadzona w całości, jeśli ustawienia wartości jako sportowiec i trener. Taka konfiguracja powinna być bardziej humanitarny.

Staje sportowca cech humanistycznych – proces ten jest dość skomplikowane i czasochłonne. To musi być systematyczne i wymaga od trenera (wychowawca, nauczyciel) Technologia Opanowanie zawiłości duży wpływ. Podejście to koncentruje się na humanistycznym Setting – rozwoju osobistego, jej zdrowia psychicznego, fizycznego za pomocą sportu i kultury fizycznej.

Zarządzanie i Humanizm

Dzisiaj, różne organizacje dążą do ciągłego podnoszenia poziomu kulturalnego swoich pracowników. W Japonii, na przykład, każde przedsiębiorstwo (firma) jest dla swoich pracowników to nie tylko miejsce, aby zdobyć środki do życia, ale również miejscem, które łączy poszczególne kolegom w zespole. Dla niego to odgrywa ważną rolę ducha współpracy i współzależności.

Organizacja – kontynuacja rodziny. Humanistyczny podejście do zarządzania jest postrzegane jako proces, który tworzy rzeczywistość, która pozwala ludziom, aby zobaczyć wydarzenia, zrozumieć je i działać w zależności od sytuacji, nadając sens i znaczenie własnego zachowania. W rzeczywistości przepisy – to znaczy, a głównym akcja odbywa się w momencie wyboru.

Każdy aspekt organizacji jest ładowany z symbolicznego znaczenia i pomaga stworzyć rzeczywistość. Humanistyczny podejście koncentruje się na osobie, a nie organizacji. Aby to osiągnąć, ważne jest, aby zdolność do integracji z istniejącym systemem wartości i zmiany w nowych warunkach działania jest.