809 Shares 5041 views

składnia poezja konkretne przykłady. Anaforę, łzawienie

Poezja – to niesamowite gatunek literatury, która opiera się na rym, czyli wszystkie wiersze w poetyckiego rymu współpracować ze sobą. Jednak wiersz i różne podobne prace odnoszące się do tego gatunku, nie byłby tak imponujący, jeśli nie składnia poetycka. Co to jest? Jest to system specjalnych funduszy na konstruowaniu wypowiedzi, które są odpowiedzialne za poprawę jej wyrazistości. Mówiąc najprościej, poetycki składni – zbiór poetyckich urządzeń, które są często określane jako figur. Chodzi o tych rysunkach i zostaną omówione w tym artykule – dowiesz się na temat różnych środków wyrazu, które są często w poezji.


powtarzanie

składnia poetycka jest bardzo zróżnicowana, obejmuje kilkadziesiąt środków wyrazu, które mogą być wykorzystywane w różnych sytuacjach. Jednak ten artykuł wyjaśni tylko najważniejsze i najpopularniejsze figury poetyckiej mowy. I pierwszą rzeczą, bez której niemożliwe jest wyobrazić sobie składni poetyckiej – powtarza. Istnieje duża różnorodność powtórzeń, z których każdy ma swoje własne cechy. Można znaleźć w poezji epanalipsis, Anadiplosis więcej, ale w tym artykule dowiesz się o dwóch najbardziej powszechnych form – anaforze i łzawienie

anafora

Opis składni poetyckiej wiąże się z wykorzystaniem różnych środków wyrazu w połączeniu z innymi, ale większość poetów używać powtarzalne. A najbardziej popularne wśród nich jest anaforę. Co to jest? Anaforę – powtarza akordy lub identyczne słowa na początku każdego wiersza wiersza lub jego części.

„Nie ważne jak uciskanych przez strony losu,

Dziwnie dotykają ludzi oszukuje … "

Jest to jeden ze sposobów, semantyczny i estetyczna organizacja mowy, które mogą być wykorzystane do nadania szczególnej uwagi do powiedzenia. Jednak postać poetyckiej mowy może być zróżnicowane, a nawet powtarzające się, jak wiadomo, mogą różnić się od siebie.

łzawienie

Co jest łzawienie? Jest to także powtarzać, ale różni się od anafory. Różnica polega na tym, że w tym przypadku słowa są powtórzone na końcu linii wiersza, a nie na początku.

„Krok i drogi

Nie wykończone;

Skały i bystrza

Nie znaleziono by”.

Podobnie jak w przypadku poprzedniej figury, jest środkiem łzawienie ekspresji i może zapewniać szczególne wiersz ekspresyjny. Teraz, że wiesz co łzawienie, ale ten środek wyrazu w poezji nie koniec. Jak wspomniano wcześniej, wierszy składnia jest bardzo szeroki i daje nieograniczone możliwości.

Polisindeton

język poetycki jest bardzo eufoniczny tylko ze względu na fakt, że poeci wykorzystać różnorodne pomocą składni poetyckiej. Wśród nich są wspólne polisindeton, który jest również nazywany polisyndeton. Oznacza to słowa, które ze względu na nadmiarowość daje specjalny sygnał wiersz. Polisindeton często używane w połączeniu z anaforze, czyli powtarzające się związki zaczynają się od początku linii.

asyndeton

Poetic składnia poematu – zbiór różnych kawałków poezji o nim już wyuczonych wcześniej. Jednak nadal nie wiem nawet niewielką część środków, które są wykorzystywane do poetyckiej ekspresji. O polisyndeton już czytać – nadszedł czas, aby poznać i asyndeton, czyli asyndeton. W tym przypadku, linie poematu są bez jakichkolwiek związków, nawet w przypadkach, gdy logicznie powinny one uczestniczyć. Narzędzie najczęściej stosowane w długich rzędach w identycznych warunkach, w wyniku których wymienione są oddzielone przecinkami skutkują atmosferycznego.

równoległość

Oznacza to wypowiedzi jest bardzo interesujący, ponieważ pozwala autorowi pięknie i skutecznie porównać dowolne dwa. Ściśle mówiąc, istota tej metody polega na otwartym i rozszerzonym porównania dwóch różnych rzeczy, ale nie tak, i na tych samych lub podobnych konstrukcji składniowych. Na przykład:

„Dzień – jak spready traw.

Noc – łzy umyć twarz ".

Anzhanbeman

Przerzutnia – jest to dość skomplikowane środkiem wyrazu, który nie jest tak łatwy w użyciu poprawnie i pięknie. W prostych słowach, jest on przenoszony, ale nie najbardziej powszechne. W tym przypadku, przeniesiono część zdania z jednej linii na drugą, ale w taki sposób, że następna linia jest semantyczne i syntaktyczne część poprzedniego. Aby lepiej zrozumieć, co oznacza, że łatwiej jest spojrzeć na przykład:

„Ziemia, śmiejąc się, że pierwsza

Stałem w koronie świcie ".

Jak widać, zdanie „w ziemi, śmiejąc się, że najpierw powstał” jest odrębną część, ale „u zarania koronie” – z drugiej. Jednakże słowo „róża” jest przenoszona do drugiego rzędu, podczas gdy okazuje się, że jest obserwowany rytm.

inwersja

Inwersja w wierszach jest bardzo powszechne – to daje im poetycki ton, a także zapewnia rym i rytm. Istotą tej metody jest to, aby zmienić kolejność słowo w niezwykłe. Na przykład, można wziąć zdanie „Samotny żagiel staje się biała w niebieskiej mgle morza.” Jest to wiersz? Nie. Jest dobrze uformowane zdanie z prawidłową kolejność wyrazów? Absolutnie. Ale co się stanie, jeśli używasz odwrotność?

„Samotny biały żagiel

We mgle błękitnego morza. "

Jak widać, wniosek został sporządzony nie jest całkowicie poprawny – jego znaczenie jest oczywiste, ale kolejność słowo jest nieprawidłowe. Ale ta propozycja jest znacznie bardziej wyraziste, a jest teraz zintegrowane z ogólnym rytmu i rymu poematu.

antyteza

Inna metoda, która jest używana bardzo często – jest antytezą. Jej istota polega na zestawieniu obrazów i pojęć używanych w wierszu. Ta technika daje poemat dramatyczny.

stopniowanie

Metoda ta stanowi składniową strukturę, w której istnieje pewien zestaw słów, wybudowany w określonej kolejności. Może to być albo malejąco lub kolejności istotności i znaczenia tych słów rosnąco. Tak więc, każdy kolejny wyraz lub wzmacnia znaczenie wcześnie lub osłabia.

Retoryczne pytanie retoryczne odwołanie

Retoryka w poezji jest używany bardzo często, w wielu przypadkach jest ona skierowana do czytelnika, ale często jest używany w odniesieniu do konkretnych postaci. Co jest istotą tego zjawiska? Pytanie retoryczne – pytanie, na które nie sugeruje odpowiedzi na nią. Jest on stosowany, aby przyciągnąć uwagę, ale nie komuś wpadł na odpowiedź i powiedział mu. W przybliżeniu w takiej samej sytuacji, a z apostrofem. Wydawałoby się, że leczenie jest wykorzystywana do reagowania na nią punktu kontaktowego. Jednak retoryczne odwołanie znów służy jedynie jako sposób na przyciągnięcie uwagi.