863 Shares 6551 views

Poeta Siergiej Orłow: biografia i twórczość

Z „małego” domu do poety Siergieja Orłowa nigdy nie opuścił. Nawet kiedy studiowałem na Uniwersytecie Pietrozawodsk i szkoły zbiornika Czelabińska, nawet gdy ryknął diesel heavy tank „HF”, walcząc o wyzwolenie od nazistów w całym naszym rozległym kraju – w duszy poety wyrósł spokojną ale surową północ, to Wołogdy. Tu mieszkał poeta Siergiej Orlov. Zdjęcia, oczywiście, nie odda cały urok tego regionu.


Pamięć poety

Zwłaszcza, że nie zapomniał ojczystego Biełozierskich pracy w Leningradzie i Moskwie. Często odwiedzane północne lasy i jeziora, spotkałem się z ludźmi drogich jego sercu. To właśnie z tego gwiezdny pył poleciał w jego linii Drogi Mlecznej, to było tutaj, że był w domu.

I ojczyzna nigdy nie zapomni swojego poetę. Sergey Orlov i teraz z nią stale. Vologodtsy on nie tylko pamiętał i zaszczycony, ale z daleka, to nie jest tak łatwo w dzisiejszych czasach. Aw Wołogdy i ulicy Biełozierskich nazwany na cześć poety. Tutaj, w Biełozierskich, to zabytek i pomnik muzeum, wśród których są unikalne eksponaty, ale Sergey Orlov wielokrotnie w dłoniach: książki, manuskrypty, przeciągi.

W obronie swojego kraju, on prawie spalone w zbiorniku, a resztę życia ukryciu spala zniekształcone twarz, pozwalając mu brodę. I chronić ojczyznę poety, jak tylko mogła. Dała mu nagrody, odznaczenia i medale. Siergiej Orłow pewno zginął w ogłuszającym ryku ich i posiada zbiornik pieczenia. Medal „dla obrony Leningradu” zatrzymany latania w Shard piersi, nie pozwalając mu dostać się do serca. Być może więcej i poezja służył jako tarcza. Niezwykły poeta – Sergey Orlov, którego biografia brzmi jak legenda.

początku drogi

poeta urodzony 22 sierpnia 1921 w miejscowości dzielnicy Megra Czerepowiec (obecnie regionie Wołogdy, powiat Belozersky). Wieś była już duża i kulturowe, z jego pokoju hut czytania, centrum medyczne, młyn parowy nawet dał energię elektryczną mieszkańców. Dziś Meghri nie na swoim miejscu – zbiornika.

Ojciec zmarł wcześnie, przyszedł ojczym, który w latach 30. został wysłany do organizowania syberyjskiego kołchozów. Sergey Orlov spędził kilka lat dzieciństwa na Syberii, a potem wraz z rodziną z powrotem do swoich rodzimych miejscach. matka poety uczył literatury i języka rosyjskiego w szkole wiejskiej, od niej i podszedł do chłopca gięte literatury sztuki.

Pierwsze eksperymenty

Sergey Orlov udział pracownię literacką, w której uczestniczyło, oprócz dzieci, studentów uczelni pedagogicznych. Sergey Orlov, którego wiersze zostały dopiero początek drogi z głębi serca, a nie można powiedzieć, aby błyszczeć. Gazeta „Belozersky rolnik” chętnie publikują studenta poezji, a następnie starają i czasopisma regionalne.

Powstałe opłaty są nie tylko zadowolony – byli zdumieni. Są młodzi poeta Siergiej Siergiejewicz Orłow kupił pierwszy garnitur w swoim życiu – z płaszczem! Tutaj to był sukces! Choć – dopiero początek. Ponieważ wkrótce stał się zwycięzcą konkursu szkolnego All-Unii na najlepszy wiersz. Nazwano to „Pumpkin i trzy ogórki”. Korney Iwanowicz Chukovsky nie tylko przemówił serdecznie i przyniosła pełny tekst wiersza w gazecie „Prawda”, ale także fragment w książce „od dwóch do pięciu lat.”

Bojownik batalion i ciężki czołg KV-1

Ukończył dziesięć klas w roku 1940, Sergey Orłow postanowił zostać historykiem i wstąpił na Uniwersytet Pietrozawodsk, aw czerwcu 1941 roku zaczął walczyć jako część narodowej milicji, w batalionie zagłady, która utworzyła studentów wolontariuszy.

Dwa miesiące później, poeta został wysłany do Czelabińska Tank School, gdzie ukazał się pierwszy zbiór jego wierszy pod tytułem „Front” w 1942 roku. Jednocześnie Sergey Orlov przybył na Wołchow Front.

Stacja kolejowa Mga gdzie stacjonował pułk 33th zbiornik i wieś Ładoga Dusevo gdzie ciężki KV-1 Sergei Orlova prasować topniejącego śniegu pod torami, były sceny do pierwszej walki legendarny Tankman poety.

Jest pochowany w ziemi …

Przerwy między bitew wypełnionych poezji. gazeta Army „Leninsky sposób” chętnie publikują je. Jednak 17 lutego 1944, uwalniając Novgorod, koledzy żołnierze cudem wyciągnął dowódca plutonu ze zbiornika spalania. Medal nie daje fragment, aby dotrzeć do serca, a osoba pozostaje zniekształcone przez oparzenia, ukrywał się do końca życia przez rosnące brodę.

Po poeta szpital został zwolniony, a młody porucznik wrócił do domu – w swoim rodzinnym Biełozierskich. Pracował w części Biełozierskich kanału Wołga Bałtyckiego. A ja doświadczyłem jeden z najtrudniejszych emocjonalnego dramatu: dziewczyna odmawia poetę z pieczone bloki twarz i prawie żaden prąd ręka.

trzecia prędkość

Myśliwiec nie zrezygnować. Udał się do Leningradu i zapisał się na Uniwersytet – drugi rok z Wydziału Filologicznego w tym czasie. Historia, był już w stanie zrobić sam. Poeta-żołnierz, człowiek pod każdym względem Mikhail Dudin pomógł Tankman z wydawnictwa, a w 1946 roku Siergiej Orłow był autorem książki „trzeciej prędkości”.

Nadal była wojna. Tytuł mówi, że pamięć o niedawno nie otgremevshego uciekać bitwy: to był na trzecim prędkości zbiorniki poszedł na wojnę, oni nawet nie poszedł, polecieli! Linia były odpowiednie wiersze wojenne, topograficznie dokładne, proste, a mimo surowości, tonalnie ciepłe.

Po wojnie przez długi czas wierzyliśmy, że literatura wojna musi napisać w czysto bohaterskich, patriotycznych kolorach, zawsze z zapałem, ale bez tragedii. Nie można było powiedzieć o książce, który został napisany przez Siergieja Orłowa. Rosja straciła najlepszych swoich synów na wojnie, a poeta śpiewał Requiem uczciwie. Tak szczery, że nawet krytyka książki wziął ciepło.

Związek pisarzy

Filologia Sergey Orlov nie uczyć się przez długi czas, przeniósł się do Instytutu Literatury imienia Maksyma Gorkiego i ukończyć naukę tam, w Moskwie, na Tverskaya Boulevard aż do 1954 roku.

Potem wrócił do Leningradu, uczestniczył w kongresach pisarzy i przyłączył się do zarządu Związku Pisarzy od 1958 roku. Pracował jako szef działu w magazynie poezja „Neva”, redakcji innego czasopisma Leningrad – „Aurora”.

Był w stanie zaprzyjaźnić się szybko Wołogdy i pisarzy Leningrad, przy pomocy otrzymanych Wołogda regionalnego oddziału Związku zamiast stowarzyszenie literackie.

twórczy wyciąg

Książki Sergey Orlov napisał kolejno: w 1948 roku – „Kampania trwa”, w 1952 roku – „Rainbow na pustyni”, w 1953 – „Miasto” w 1954 roku – „Wiersze”. Cztery lata później – „Głos pierwszej miłości”, a następnie „Ulubione 1938-1956 roku”. W 1963 roku – „One Love”, a w 1965 roku – zaledwie dwie książki: „konstelacji” i „Koło”. W 1966 roku – "Lyrics", w 1969 – "Strona" …

Wraz ze skryptu Mihailom Dudinym został napisany na potrzeby filmu „skowronek” – o bohaterstwie tankowców w niewoli niemieckiej. Były silne ducha radzieckich poetów!

W 1970 Sergey Orlov ramach Sekretariatu Związku Literatów i przeniósł się do Moskwy. W 1974 roku zbiorem wierszy „Lojalność” otrzymuje Nagrodę państwa. Później sam poeta został wybrany do Komitetu o udzielenie państwo i Lenina nagrody. Książka „Pożary” – ogółem – przyszedł rok po jego śmierci, w 1978 roku. Nie udało mu się zobaczyć (lub raczej powiedzieć – nie chciał zbyt nieśmiały) oraz zbiór jego dzieł. Chociaż w swojej pozycji, na pewno mógł. Ale widzieliśmy. Pojawiła się w latach 80-tych.

Głównym tematem

Ten poeta urodziła wojny. Ona stała się kluczowym wydarzeniem w życiu. Poetyckie horyzonty motyw wojskowy Siergiej Orłow nie była ograniczona, ale wszystkie jego karierze poetę prowadzone na ramionach tej wojnie.

To urodzony w czasie wojny jego najmocniejsze, najgłębsze linie są nie tylko wydajne treść, ale także wysoki poziom artystyczny. Patos typowy dla niemal wszystkich „porucznik” dzieł poetów i pisarzy wojny, ma w wersety Orłowa, ale nie dominują, ale obsługuje tylko inne ważniejsze cechy dźwięk jego liry.

Zbiornikowce wielkie słowa nie lubię – tak powiedział Siergiej Orłow. To dlatego, że jest wyposażony w najwyższym sensie życia codziennego w jego poezji. Ta sama zasada działa w poezji powojennej, która rozkwitła jasno spokojne życie. Wszystkie najbardziej codziennych i pozornie banalne zdarzenia opisane poeta ogromny, można powiedzieć, epicką znaczenie.

Ojczyzna – to specjalny numer motyw we wszystkich swych powojennych prac, ta sama ziemia Belozersky – przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, z drabiny do nieba, tak że jeden z oddaniem bliskiej poeta Siergiej Orłow. Nie mogą pokazać bardzo najwyższy poetycki połączenie pomiędzy naturą a człowiekiem, ale natura jest piękna na nim. Absolutnie. Być może dlatego też, widząc ten obraz. Po prostu żyć.