462 Shares 1936 views

Klasztor Theotokos-Christmas, miasto Vladimir. Rektor Hegumen Cyryl

Kiedy zaczęły powracać kościoły i terytoria dawnych klasztorów, trzeba było przezwyciężyć wiele trudności związanych z eksmisją tych, którzy osiedlili się w latach socjalizmu. Czasami potrzebowaliśmy wytrwałości, a nawet odwagi. To właśnie te cechy wymagały, aby opat Wirginiajskiego klasztoru Bożego Narodzenia, opat Cyril, potrzebował, ponieważ musiał zmierzyć się z wszechmocną organizacją KGB, która od wielu lat mieści się w zakątkach. Ale o wszystko w porządku.


Główny klasztor starożytnego Rusi

Głównym ośrodkiem monastycyzmu w północno-wschodniej Rosji był jeden z najstarszych w kraju, klasztor Matki Bożej z Władimirem, przed powstaniem Trójcy-Sergiusz Ławra w 1337 roku. Z najwcześniejszych kronik wiadomo, że został założony na przełomie XII i XIII wieku przez książę Władimira, dziesiąty syn Jurija Dolgoruky, Władysława Juryewicza, który otrzymał pseudonim Bolshoy Gnezdo dla wielu dzieci, które wyprodukował (12 osób).

Uważa się, że Matka Boża-Bożego Narodzenia klasztor w Vladimir pochodzi z dnia, w którym został złożony kamień Bożego Narodzenia kościoła. Wydarzenie to miało miejsce, jak wynika z najstarszego rękopisu, zwanego "Kroniką Laurencką", w sierpniu 1191, w obecności Wielkiego Księcia i całego jego otoczenia.

Przysłowie wielkiego księcia

Kiedy klasztor pojawił się po kościele, Władysław Juryewicz patronował mu w jak najlepszy możliwy sposób, pisząc braci do wiecznego posiadania wielu wsi i ziem. Ponadto książę dbał o organizację wewnętrznego życia klasztoru. Z jego bezpośredniego udziału od pierwszych dni klasztor został ustanowiony w klasztorze – porządek, w którym żaden z mieszkańców wsi nie miał majątku osobistego, a cała własność była w zbiorowym posiadaniu. Zostały naprzemiennie wprowadzone przez opatów klasztoru Vladimir biskupi Simon i Mitrofan.

Po tak wspaniałym poczęciu, w kolejnych stuleciach klasztor Matki Boga-Bożego Narodzenia aktywnie rozwija i wzmacnia swoje pozycje duchowe i materialne. Wiadomo, że po inwazji tatarskiej zmusiło rosyjskich metropolitanów do przekazania ich departamentu od zniszczonego Kijowa do miasta Władimira, wybrali klasztor Narodzenia jako miejsce zamieszkania, nadając mu status katedry. W rezultacie, za panowania Iwana Grozego, klasztor uważany był za jednego z pierwszych w państwie.

Inwazja na Khan Batu

Jednakże w historii klasztoru były też gorzkie strony, których pamięć wypełniało serce smutkiem. W 1237 roku miasto Włodzimierz zostało zaatakowane przez niezliczone hordy Chana Baty. W ogniu ognia umarł liczne świątynie i wieża. Większość mieszkańców miasta została zabita lub ukradziona w niewolnictwo.

Nie przeszedł kłopotów i klasztoru Virgin-Christmas. Z ręki mędrców nomadów, Archimandrite Pakhomii i wszystkich braci, którzy go rządzili w tamtych latach, wzięli męczeństwo. Liczne budynki, wzniesione przez lata, podbiły Tata i zdradzały do ognia. Kiedy zerwano się dym pożaru, pochowano ciała mnichów i ich opata, konieczne było ponowne rozpoczęcie rozmieszczenia życia klasztornego.

Klasztor – miejsce pochówku Aleksandra Newskiego

W następnym okresie miejsce pochówku Wielkiego Księcia Aleksandra Newskiego, zmarłego w 1263 roku w Gorodets, gdzie zatrzymał się, powracając z Hordy, stał się żywym wydarzeniem historycznym. Jego ciało zostało umieszczone w krypcie, ułożone w Boże Narodzenie kościół klasztoru. Dzięki temu, po przeniesieniu Wielkiego Księcia z Władimira do Moskwy (1325) Matka Bosko-Świąteczna Klasztor otrzymywała regularne zasługi od władców Rosji, którzy chcieli zaszczyt pamiętać swoich sławnych przodków. To służyło jako pomoc dla jego dalszego rozwoju i dobrobytu.

Udział kapłanów klasztoru w sprawach państwowych

Stan klasztoru zawsze wzrastał iw konsekwencji w 1598 r., Kiedy zmarły Fiodor Ioannowicz został wybrany na nowego władcę na tron, jego hegumen Varlaam został powołany do Moskwy i stał się jednym z sygnatariuszy karty, która otworzyła drogę do panowania Borysa Godunova.

Następny opat klasztoru, archimandrytu Izajasz, również weszła w historię. W czasie Czasu udało mu się służyć i Fałsz Dmitrija I, stając się w 1605 roku jego spowiednikiem, aby wygrać uznanie pierwszego z rzymskich rzymskokatanów – cara Michaiła Fedorowicza, składając swój podpis pod listem uprzejmości. Kiedy w czerwcu 1619 r. W katedrze pod wezwaniem Kremla odbył się uroczysty proces patriarchalnego tronu Metropolitan Filaret (Romanov), ojca wybranego sześć lat temu, suwerenny, a następnie Archimandrite Isaiah był jednym z głównych uczestników.

Odrzucenie statusu klasztoru

W XVI wieku Matka Boża-Bożego Narodzenia zmusiła się do porzucenia dominującej pozycji wśród innych klasztorów w Rosji, które utrzymywał do tej pory. W 1561 r. Wydano rozkaz cara Iwana Grozego, który odtąd główny wśród rosyjskich klasztorów należy uznać za Trinity-Sergius Lavra. Klasztor Władimira stał się więc niższy i zajmował drugie miejsce.

Ten status pozostawał z nim aż do pojawienia się w Petersburgu Aleksandra Newskiego Lavry, który zgodnie z dekretem Piotra I przeniósł go na trzecie miejsce. To jednak dało mnichom możliwość ponownego ćwiczenia w jednym z najważniejszych cnót chrześcijańskich – pokorę.

W okresie panowania pobożnej cesarzowej Elizaveta Petrovna powstała diecezja Władimira, a klasztor Narodzenia stał się siedzibą jej głowy, Metropolitan Platon. Jako rezydencja metropolita istniała aż do 1789 r., Kiedy to ustanowiono diecezję Władimira i Suzdal, a wszystkie późniejsze panele umieszczały swoje rezydencje w Suzdal.

Utrata pomnika architektonicznego

W następnym stuleciu, a ściślej w 1869 roku, klasztor stracił jedną z głównych atrakcji – starożytnego kościoła, zbudowanego w okresie przedwojennym, Kościoła Narodzenia. Faktem jest, że kilka lat przed wizytą klasztoru Aleksandra II zwiedził klasztor i zauważył, że kościół wyraźnie wymaga odbudowy.

Wydaje się, że dobre intencje, ale, jak wiesz, są wyłożone drogą do piekła. W rezultacie kościół, broniony przed hordą tatarską, okazał się bezsilny przed ludzką głupotą. Był niesłychanie gorliwy urzędnik, który rozkazał ją rozebrać, gdyż spowodowała skargę od najwyższej osoby, a na opuszczonym miejscu, aby zbudować nową. Gdy car dowiedział się o tym, nic nie mogło być zrobione.

Apokalipsa XX wieku

Po październikowym zamachu klasztor od wielu lat stał się miejscem, w którym po raz pierwszy zajął się Cheka, a następnie zastąpiono OGPU, NKWD, a potem KGB. Był też budynek budynku aresztu śledczego. W okresie represji stalinowskich, od lat dwudziestych do połowy lat pięćdziesiątych, za potężnymi murami klasztornymi, przeprowadzano masowe egzekucje i pochowano ofiary terroru. Okropności inwazji na Batu, który odwiedził tu siedemset lat temu, blady w porównaniu z krwawym koszmarem, jaki zwycięski naród zorganizował dla siebie.

Wróć do kwadratu

W latach perestroika klasztory Władimira, podobnie jak inne klasztory w Rosji, rozpoczęły trudną drogę odrodzenia. W 1991 r. Zwrócono kościoły i terytorium klasztoru Matki Bożej-Bożego Narodzenia, pozostawiając za nim siedzibę KGB. Nowo powstałe braterstwo monastyczne, na czele z Hegumenem Cyrylem (Surkovem), wykonało wielką i ciężką pracę przywracania tego, co w latach totalitarnych reżimów zniszczonych lub przebudowywało w taki sposób, że straciło swój historyczny wygląd.

W tej trudnej działalności mnisi pomagali zarówno organizacjom publicznym miasta, jak i zwykłym ludziom świeckim, którzy byli dotkniętych złymi planami. Fakt, że wiele lat pracy zostało ukoronowane sukcesem, a życie monastyczne znowu się wznosiło, wielka zasługa Hegumen Cyryl – silny mistrz i mądry duchowy mentor mnichów.