174 Shares 9826 views

Człowiek jako problem filozoficzny Koncepcja MS Kagan

Mojżesz Samoylovich Kagan – Petersburg znany naukowiec, filozof, naukowiec kulturowej. Podstawą metodologiczną jego prac zaczął marksizmu w szczególności – analizy systemowej. Pomysły i badania Moiseya Samoylovicha stwierdził w swych licznych książkach i artykułach, z których jeden – „Człowiek jako problem współczesnej filozofii”, która składa się z pięciu części.


W artykule tym autor podnosi centralny filozoficznego problemu „człowieka i świata”, która była istotna w każdej chwili. Większość ludzi myśli o swoim miejscu na świecie, ze względu na ich działania powinny być postrzegane cel i kierunek. Bardzo często osoba zaczyna widzieć swoje życie jako rutynowe, a pytanie „Co to jest, że mam na tym świecie? Jaka jest moja natura, istota, cel? Co decyduje o sens i wartość ludzkiego życia? Jakie są podstawowe problemy ludzkiej egzystencji? Te i inne podobne sprawy, określające treść myśli filozoficznej i antropologicznej, są dzisiaj w centrum zainteresowania wielu naukowców. [1]

W mojej pracy, Mojżesz Samoylovich próbując zrozumieć te problemy, zwraca uwagę na fakt, który jest różnorodny i złożony istota – człowiek. Kagan odnosi się do twórczości wielu filozofów i psychologów, takich jak Marksa, Engelsa, Feyrbah Scheler, Freuda, Ananiev i innych. Autor pisze, że problemy w historii są traktowane inaczej. On identyfikuje trzy typy filozofii, z których pierwszy – theocentric. Jej istotą jest postrzeganie człowieka jako bóstwo. Ten typ filozofii jest utrzymywana w całej historii kultury.

Kolejny typ – naturotsentrichesky. Mojżesz Samoylovich donosi, że urodził się w Grecji, a następnie reaktywowana w europejskiej filozofii czasów współczesnych. W tym historycznym rodzaju filozofii charakteryzuje uznanie prymatu natury. Według antropocentrycznej typu osoby jest najbardziej złożoną formą bytu, syntezą jego związek z naturą, społeczeństwa, boskości.

Ta typologia pozwala nam jasno przedstawić, jak rozwinięta filozofia podążać krok za krokiem ludzkiej relacji z otoczeniem społecznym i kręgów kulturowych. Warto zauważyć, że autor, odnosząc się do historii, nie patrzeć w przyszłość i nie sugerują, co będzie kolejnym rodzajem filozofii. Nawet Grecy zrozumiałe, że ludzie mogą zacząć filozofować tylko poznania siebie. jest dla człowieka trop jest ukryta w człowieku. Ze względu na zwiększone zainteresowanie jednostki do samopoznania, nie można ignorować spekulacje na temat przyszłości rodzaju filozofii.

W następnej części artykułu, MS Kagan, zwraca uwagę na człowieka jako unikatowy w swej formie złożoności bytu, porównuje go z innymi naturalnymi ludźmi i instytucjami społecznymi, z podaniem ich bliskie relacje. Bardzo często osoba twierdzi, że jest „królem przyrody” demiurga, „super-człowieka”. Jednak w celu przezwyciężenia indywidualną zależność od sił zewnętrznych (przyroda, społeczeństwo, kultura), trzeba trzeźwo zrealizować swój potencjał i obiektywne granice. W tym celu, zgodnie z MS Kagan, konieczne jest zidentyfikowanie historycznej zmienności istoty, form bycia człowiekiem. Rzeczywiście, w ciągu swojego istnienia, człowiek stara się uwolnić, pozbyć się uzależnienia od sił zewnętrznych, tzw niewoli. Ale czy warto to robić? Historia pokazuje nam ścisły związek pomiędzy człowiekiem, naturą, kultury, nauki, religii, to wszystko – ogniwa jednego łańcucha. I utrzymanie pokoju na świecie, moim zdaniem, nie należy wznieść się ponad siłami zewnętrznymi i samoprovozglashatsya super-istoty.

Trzecia część pracy zwraca uwagę na zmiany w stosunku do człowieka i świata. Jeśli na samym początku historii człowieka wyraźnie widać indywidualne uzależnienia od sił zewnętrznych dla niego, w obecnej sytuacji widzimy przed naszymi oczami protivopolozhnoe.Na szybko rosnącą zależność od środowiska działalności człowieka. Wynika to z faktu, że ludzkość osiągnęła taki poziom świadomości i samoświadomości, która pozwala mu świadomie regulować swoje stosunki z instytucjami społecznymi i naturalnych elementów, świadomie kierować swoją działalność w dziedzinie nauki i techniki, technologii i komunikacji, edukacji i szkoleń, trzeźwo podane przez produkowane swoją wiedzę naukową, prawdziwe granice swoich możliwości ze względu na obiektywne prawa natury, życia, społeczeństwa i kultury. " Wraz z nadejściem trzeciego tysiąclecia, wielu ludzi stają się coraz bardziej zaskakuje świat z ich umiejętności, wynalazków wpływem sił zewnętrznych. To ponownie podkreśla wyjątkowość człowieka.

W czwartej części Moisey Samoylovich odnotowano pojawienie się na niebezpieczeństwo samozniszczenia ludzkości. W związku z tym, każda osoba staje się świadomy swego miejsca w świecie. Człowiek uświadamia sobie, że to nie tylko rodzaj biologicznego, część społeczeństwa, ale również nośnikiem wartości kulturowych i religijnych. Ale wiele strasznych wydarzeń, które miały miejsce w czasach prehistorycznych, a w średniowieczu, a teraz uczynić nam myśleć o braku wartości w ludziach. A teraz, moim zdaniem, człowiek ma ogromną odpowiedzialność wobec całej historii jego rodziny. Ludzie muszą zachować moralną i duchową jakość, docenić i korzyści spędzić każdą minutę swojego życia.

Aw końcowej części MS Kagan ujawnia problem relacji filozofii i kultury. W całej historii filozofii uwagę na sztuce (poezja, muzyka, kino, itd.) W celu rozwiązania tych lub innych problemów poezji, muzyki, kina i inne. Autor uważa, że najważniejszą rzeczą jest to, że teraz to pragnienie, aby stać się świadomi potrzeby odniesienia do zrozumienia ludzkiej który daje filozofa doświadczeń i osiągnięć nauki, o specyficznej wiedzy, która produkuje artystyczne rekreacji człowieka. I to jest bardzo ważne, aby zidentyfikować istotę rozumienia współczesnego człowieka.

Ponadto, autor odnosi się do problemu człowieka i natury i oferuje trzy sposoby rozwijania tych relacji człowiek-król charakter, rodzaj kultu i dialogu z naturą. Moim zdaniem, trzecia opcja zapewni najlepszy możliwy rozwój stosunków, to pogląd podzielany przez autora. Człowiek powinien być traktowany jako przyjaciel natury, z miłością i szacunkiem, a to zapewnić jej rozwój samodzielne.

Podsumowując, Mojżesz Samoylovich stwierdza, że człowiek ewoluował i będzie się rozwijać duchowo, jest to proces, który wieczny nosi nazwę siebie. I to na tej podstawie filozofia jest w stanie kontynuować rozpatrywanie jego problemów „ogólne” – świat ludzi i relacje.

Mężczyzna jest bardzo skomplikowany system, który stale się rozwija. Myśląc o człowieku oddaje szeroki zakres problemów. Widmo to jest praktycznie niewyczerpalne. W efekcie prawie wszystkie filozoficzne refleksje są zaangażowane w dziedzinie studiów nad głównym problemem filozoficznym – osoba i świat. Na podstawie badań w tym artykule, najważniejsze dla współczesnego społeczeństwa jest zrozumienie własnego losu. Człowiek powinien być świadomy tego, co wielka odpowiedzialność leży przed nim – utrzymanie i konserwacja wartości i kultury człowieka, który w całej historii przekazywane z pokolenia na pokolenie.

[1] Gurewicz P.S. osoba jako przedmiot analizy sociophilosophical .// ludzkiego problem filozofii zachodniej. M.: Progress, 1988, c. 504