839 Shares 2972 views

Mark Albert. Biografia i twórczość malarza

Francuski artysta Marche Albert zdołał stworzyć swój ekspresyjny styl malarstwa. Jego dzieła urodziły się poza polityką, poza wydarzeniami, które miały miejsce. Jednak cała praca mistrza przenika żywe emocje i uczucia opisanych postaci, czy to portret osoby czy krajobrazu miejskiego.


Lata nauki

Urodzony Marche Albert w 1875 roku w mieście Bordeaux (Francja). Kiedy chłopak obrócił się piętnaście lat, przeniósł się z rodzicami do Paryża. Rodzina Marche nie była bogata, ale w stolicy mama mogła otworzyć małą firmę w handlu.

W 1890 przyszły artysta zaczął studiować w Szkole Sztuk Pięknych, a po ukończeniu studiów wstąpił do Szkoły Sztuk Pięknych. Na polecenie swojego nauczyciela Gustava Moreau spędził dużo czasu w Luwrze, kopiując dzieła tak znanych mistrzów jak Lorren, Watteau, Poussin.

Podczas studiów chłopak zaczął się przyjaźnie z Matisse, z którymi razem doskonali swoje studia w Ranson Academy w Paryżu. Nauczyciel Paul Siusioux starannie zainwestował w wiedzę i umiejętności. Podobnie jak jego nauczyciel, Marque Albert podziwiała dzieła Gauguina i Emila Bernarda, ale bardziej preferowała sztukę Corot.

Wczesna twórczość

Pod koniec lat 90. niemal wszystkie obrazy artysty to portrety i krajobrazy tworzone w tradycyjnym stylu impresjonistów. Znajomość Van Gogha i Cezanne wpłynęła na malowanie malarii w łagodnych poetyckich odcieniach.

Kilka lat minęło, a już Marche Albert jest artystą, którego sposób pracy bardziej odpowiadał Fauvismowi. W twórczości artysty widoczna była nietypowa prezentacja refleksów światła i jasności barw naturalnych tego stylu. Ta fascynacja Fauvism przez długi czas wpływa na sposób, w jaki wykonywane są obrazy Marka. Potwierdzają to słynne dzieło "Plaża w Fecamie", napisane już w 1906 roku. Wraz z innymi przedstawicielami Fauvism, Albert wystawiał swoje obrazy w Salonie Jesieniowym iw Salonie Niezależnym.

Paryż w dziełach Marche

Po jakimś czasie w twórczości artysty cechy różniły się od stylu Fauwiistów: zdjęcia wyglądały bardziej miękko, używane były bardziej wyciszone kolory. Już w lutym 1907 roku Mark Albert odbył swoją indywidualną wystawę w Drueh Gallery. Większość płócien wystawionych przez mistrza reprezentowały krajobrazy Paryża. Chcąc przekształcić życie w jaskrawe, świąteczne kolory, artysta w swoich pracach ukazał piękno miasta, korzystnie splecione z przysmakami natury.

Wśród malowidła, które uczyniły malarza słynnego, najbardziej widoczne były "Słońce nad drzewami", "Nasyp na morzu", "Paryż. Widok na Louvre "," Targi w Hawrze "," Port w Mentonie "i inni. W nich ruch ludzi i harmonia przyrody łączą się w jednym strumieniu życia miejskiego. Woda, niebo, kamienne mosty i nasypy, dachy miejskie patrzeć na płótnie mistrza zupełnie inaczej, jak można to zobaczyć w pracach innych artystów lub na zdjęciu. Albert Marche z własną wyjątkowością przedstawił zachwycające widoki Paryża. Są przeniknięte głęboką, zmysłową postacią człowieka do jego miasta, szczyptą bezpośredniości i nadzwyczajną intonacją liryczną.

Podróże i kreatywność

Wielkie znaczenie w życiu Marka było podróżowanie po całym świecie. Odwiedził Niemcy, Rumunię, Afrykę Północną, Włochy, Hiszpanię. Każde miasto artysta postrzegano w pewnym schemacie kolorów. Na przykład widział Paryż w szarych odcieniach, algieria w kolorze białym, Neapol na niebiesko, a Hamburg na żółto.

Po swoim pobycie w Neapolu malarz zaczął tworzyć obrazy malowane nie tylko na morzu, ale jak gdyby idealne marzenie elementu morza. Życie w Algierii pomogło Albertowi pokazać na jego płótnach wszystkie piękno upalającego słońca. Podróże przyczyniły się do stworzenia takich obrazów jak "Port w Honfleur", "Wyspa Swan". Erble "," Widok Sidi Bou Said "," Palma ".

W Algierii spotkał swoją przyszłą żonę Marke Albert, której biografia jest ściśle związana z tym krajem. W szczęśliwym małżeństwie z Marcelem Martinem artysta żył 26 lat.

Marque otwarcie potępiła faszyzm, więc podczas II wojny światowej para musiała przenieść się z Paryża do Algierii. Powrócony w 1945 r. Dom artysty jest już poważnie chory. Kilka operacji, które zostały przeprowadzone pomógł mu poczuć się lepiej przez krótki czas. Przez cały ten czas Albert nie porzucił swoich prac, kontynuując prace nad nowymi płótnami.

Pomimo opieki nad żoną i wzmożoną walką z chorobą, 4 czerwca 1947 r. Artysta zmarł. Zostawił, ale zostawił stworzenie pełne życia i specjalne światło.