217 Shares 3745 views

Rola i standardy rewizji finansowej w systemie kontroli środowiska

Problem integracji systemu cywilizowanych stosunków międzynarodowych w dziedzinie ochrony przyrody, bezpieczeństwa środowiska, poprawy materialnych wymogów zawartych w przepisach, podkreślają potrzebę opracowania fundamentalnie nowego oddziału w działaniach syndycy – audytów środowiskowych, które, jak międzynarodowe doświadczenie pokazuje, że jest skutecznym narzędziem rozwoju.


Należy zauważyć, że działania związane z przeprowadzeniem audytu środowiskowego powinien obejmować świadczenie szerokiej gamy usług audytorskich, konsultingowych, które biorą pod uwagę w domu standardów rewizji finansowej. Taka jest nadal dość nowe zjawisko jako EKOAUDIT, rzeczników zresztą i ważnym narzędziem do czynienia z problematyką inwestycji, ponieważ zwiększa atrakcyjność sektora realnego, a to z kolei jest podstawowym czynnikiem bezpieczeństwa narodowego.

Perspektywy rynku usług eko-audytorskich w dużej mierze zależeć od dostępności opracowanej ramy prawne, obejmujące krajowych norm wykonywania zawodu biegłego rewidenta, który dopiero zaczyna się pojawiać. Obecnie nie ma dobrze rozwinięty podstaw naukowych i metodologicznych radirovaniya środowiska i ogólnie akceptowane aparatury pojęciowej i terminologicznej, z uwzględnieniem międzynarodowych przepisów i norm właściwych kontroli środowiska.

Z prawnego punktu widzenia, obowiązkowe audyty środowiskowe powinny być przeprowadzane w każdym przypadku, w następujących sytuacjach:

– wdrożenie postępowania upadłościowego przedsiębiorstwa;

– przygotowanie projektów inwestycyjnych;

– wdrażanie procedur bezpieczeństwa środowiska;

– oddziaływanie na środowisko komisji lub innych organów publicznych

– wdrożenie decyzji państwowego wiedzy ekologicznej.

Badanie inicjatywy w zakresie działań środowiskowych przeprowadzonych przez decyzję przedsiębiorstwa lub innego podmiotu gospodarczego.

Audyt zewnętrzny przeprowadza audyt stron trzecich, a wewnętrzna – pracowników (audytorzy w pełnym wymiarze godzin) przedsiębiorstwa.

Prawdziwy audyt środowiskowy służy do oceny rzeczywistego stanu spółki w środowisku użytkownika i jak środowiska zanieczyszczeń.

Obiecująca audyt środowiskowy ma na celu rozwijanie i dostarczanie zaleceń dotyczących poprawy działalności przedsiębiorstwa w zakresie zarządzania środowiskowego.

audyt środowiskowy może być pouczające, prewencyjny i represyjny, a dla każdego z tych gatunków jest konieczne w celu opracowania unikalnych standardów audytu.

Kontrola informacji ma na celu gromadzenie i zestawianie informacji o środowisku i jego późniejszej transmisji do zainteresowanych użytkowników (władze publiczne, obywateli, inwestorów, kredytodawców) do podejmowania decyzji.

Ostrzeżenie inspekcję w celu zapobieżenia lub zminimalizowania ewentualnych negatywnych skutków, potencjalne występowanie których jest określana przez awarię pracy wymaganego do ochrony przyrody, a także projektów finansowych i gospodarczych, bez technicznej kontroli środowiska.

Karzący audyt jest w różnych sankcji, w tym wykorzystania środków przymusu wobec gwałcicieli, którzy są prawnie uznane za winne nieprzestrzegania zobowiązań wynikających z ochrony przyrody i jej poszczególnych obiektów.

Główną różnicą pomiędzy audytu środowiskowego jest to, że jeśli jest to kosztowne, szeroka gama środków do zbierania, analizowania i dokumentowania dużej ilości informacji operacyjnych z działalności spółki, która zawsze towarzyszy znacznej inwestycji czasu i wysiłku, ponieważ większość krajowych przedsiębiorstw nie może dostarczyć tyle kompletne, dokładne i niezawodne wytwarzanie i dostarczanie takich informacji środowiskowej. Dlatego zasady są konieczne, norm wykonywania zawodu biegłego rewidenta, jako obiektywny warunek rozwoju przepisów dotyczących ochrony środowiska.

Charakterystyczną cechą jest również brak ściśle regulowane i sprawdzonych procedur i norm dotyczących realizacji programów audytów.

Należy uznać, standardów rewizji finansowej w dziedzinie zarządzania środowiskiem są podstawowym źródłem do zapewnienia środowiska dobrobytu społeczeństwa.