862 Shares 926 views

Malowanie „Absynt” – droga do nikąd

Absynt – mocny napój alkoholowy (ponad 72 stopni), który wytworzono dodając Artemisia mięty i any. Ten tani alkohol pojawił się w XVIII wieku i był pierwszy popularny wśród zwykłych pracowników ze względu na jej taniość. Wtedy stało się powszechnie używane w kręgach bohemy. Ale absynt – halucynogen, to spowodowało agresji i uzależnień, takich jak narkomania i ciężkich drgawek. Jego stosowanie jest zakazane w 1915 roku. Pod marką „Pernod” jego wydania do dnia dzisiejszego.


„Absynt” obraz

We Francji sugerują, że praca została po raz pierwszy wystawiona w drugiej wystawie impresjonistów nazwie „Absynt”. W 1876 roku część impresjonistów opuszczony wizyty ulubione kawiarnie Courbet „Gerbua”, gdzie było zbyt głośno. Oni zaczęli się spotykać na placu Pigalle w kawiarni „Nowe Ateny”. Edgar Degas, autor obrazu „Absinthe”, przedstawiana jego przyjaciół – aktorka Ellen Andrée (co w życiu było bardzo zadbaną kobietę, która posłużyła jako wzór i Renoira i Gervais, tańczyła w Folies-Bergère) i artysty Marcellin Desboutin. Debuten roztrwonił swój znaczny majątek, sławę jako artysta nie jest odbierany, i stopniowo spadła. Grafika przedstawia sposoby paryskiego życia, pojawia się problem alkoholizmu, który jest opisany przez innych artystów, w tym pisarza Emile Zola. Pokaż life „piękne” artysta nie wnioskowano. On zapewnił widzowi zajrzeć do rzeczywistości, które go otaczają. Służył jako środek malowanie „Absinthe”.

Analiza obrazu

W bohemy Paryża, dwa cierpi z powodu samotności, nawet gdy jesteś w pobliżu. Ich twarze są ponurzy. Mają ten rodzaj ludzi, którzy zostali zwolnieni z rzeczywistością. Oba są niechlujnie ubrany, w szczególności człowieka. On nie patrzy na swego towarzysza, a jego twarz PUFFY z faktu, że regularnie pije. O człowieku z wysokiej szklance mazarganom. Napój ten był stosowany do usuwania kaca. Kobieta wymarły nieobsadzone wygląd, ramiona opadły, blady z powodu nadużywania absyntu. Brzydkie nogi przedłużony do przodu. Nie śledzić z nich, a oni są umieszczone vraskoryachku. Jest on do czynienia z, jak widać, nie jest to pierwszy kieliszek absyntu jest jasne, zielonkawe. Model rozcieńcza wodą z butelki stojącej na pobliżu stołu. Ich prywatność podkreślić strukturę kompozycyjną. Odgazować pary umieszczone na skośnej płaszczyźnie. Jest to hołd dla mody. W Europie następnie wszyscy lubiący japońskich druków, z niezwykłej perspektywy i zaskakująco dokładny obraz. Ponadto para zajmuje tylko odpowiedni kąt obrazu, a pozostałe dwie trzecie – to pół-pustych stolików. Są gazety, mecze, pusta butelka. Nawet wtedy, gdy sami jeszcze utrzymać wewnętrzną bliskość tych ludzi. Łączy ich jedno – utrata nadziei. Malowanie „Absynt” jest po prostu Zdecydowane beznadziejności, które w niemałym stopniu wzmacnia wyblakły kolor.

Na wystawie w Londynie

W latach 1872-1873 obraz został wystawiony na Eurotunelu i spowodował oburzenie intencjach Victorian publicznej. Degas analizowano scenę bez samozadowolenia jasny i krytycznym okiem. Przede wszystkim, gdy rozważa jego prace przypominają naturalizmu Zoli, być może, i Toulouse-Lautrec. „Absynt” Obraz znajduje się w Musée d'Orsay w Paryżu.

prace Picassa

Temat samotności, izolacji i pustki w kawiarni nie jest niczym nowym. W drugiej połowie XIX wieku, można je znaleźć w twórczości Degas czy Toulouse-Lautrec. Ale w obrazach młodego hiszpańskiego artysty jeszcze nie było poczucie dramatu. Picasso, dopóki nie przeniósł się do Paryża. On jest tutaj na krótkich wizyt od Barcelony. W wieku 22 lat został przyciągnięty popularny temat związany z absyntu szał. Przywiązywał szczególne właściwości, które pozwalają rozbudzić wyobraźnię, aby dążyć do nowego postrzegania świata i kreatywności. Obraz „Pijący absynt” Pablo Pikasso ma bardzo silny wpływ emocjonalny. Po pierwsze, fabuła jest całkowicie odsłania psychikę kobiet. Jest napisane na jego twarzy słaby cień uśmiechu, sarkazmu, beznadziejności i zmęczenie. Od razu widać, że kobieta jest myśl, gdzieś daleko. Oto ona brakuje. To jest bezużyteczne, tylko absynt jej przyjaciel i pocieszyciel. Po drugie, kolor. Jest zbudowany na ciemnym kontrast tępy czerwony i niebieski, i jest porównywalna do ponurych konfliktów życiowych, których nie ma ucieczki. Niebieskawy stół marmurowy kontynuuje ten temat pustki, która otacza kobietę w jej rozpaczliwej samotności. mrożone ciało kobiety tylko wzmacnia to wrażenie. To wszystko skulił. Prawa ręka jest celowo zmieniony w proporcjach, które ukończyły owal i wyłącza kobiety z tego świata. Malowidło zostało zrobione w Paryżu i Ermitaż jest jesienią 1901 roku.

van Gogh

W 1887 roku Van Goga jest obraz „Martwa natura z absyntu”. On jest lakoniczny. Na stole jest butelka wody i kieliszek absyntu. Przez okno widać pozostawiając mężczyznę. Być może to właśnie on siedział przy tym stole. Ale bardziej interesujące. Problem alkoholizmu, który stoi przez samego artystę. On chętnie spożywane ten napój, który powoduje w tym zaburzenia widzenia. Prowadzi to do tego, że pojawi się cały świat na żółto. Być może dlatego nie było okresu, kiedy malarz w obrazie dominuje żółty, zwłaszcza w czasie swojego życia na południu Francji. Fascynacja absyntu i doprowadzić do zawrotów głowy w 1888 roku, kiedy wyciąć mu ucho. Obraz jest w Van Goga Museum w Amsterdamie, w Holandii.

Wnioskiem jest najłatwiejszy. Przyjść alkoholizmu jest bardzo proste, a wynik jest fatalny.