259 Shares 1288 views

"Netochka Nezvanova": krótkie podsumowanie. "Netochka Nezvanova" – powieść FM Dostojewskiego

Talent Dostojewskiego był rozpoznawany przez rówieśników pisarza, jak potwierdzają jego obecni czytelnicy. W jednej z powieści przeszedł subtelnie subtelnie zewnętrzny i wewnętrzny świat sierotą Netochka Nezvanova. W tym artykule zostaną zaprezentowane cechy dzieła i jego krótka treść. "Netochka Nezvanova" została stworzona przez autora jako powieść, a według własnych przepowiedni Dostojewskiego powinna była wywołać furorę w kręgach literackich. Niestety, to się nie stało. Prace zostały skrócone do formatu opowieści.


Funkcje

Współcześni Dostojewski postrzegali swoją pracę inaczej. Niektórzy cenili pisarza za rzadką zdolność do przekazania obrazu życia postaci. Inni widzieli w swoich pracach nadmierny manier i pretensjonalność. Jego wyjątkowy talent mimo wszystko docenił.

Pisarz poświęcił kilka książek cierpiącym dziecku. Wśród nich jest powieść "Znieważony i ranny". Dla wielu współczesnych czytelników prace Dostojewskiego są złożone w percepcji. Dlatego, aby uzyskać co najmniej najmniejsze informacje na temat działki, wolą czytać podsumowanie.

"Netochka Nezvanova" – dzieło opowiadające o cierpieniu nastoletniej dziewczyny. W tym nie ma nieoczekiwanych wierszy, jak na przykład w Braciach Karamazow. W tej opowieści nie ma intrygi i napięcia narracji – co można zobaczyć w "Przestępczości i karaniu". Być może nie jest to taki niepoprawny krok, aby przeczytać skrócone oświadczenie. Jaka jest historia, do której ten artykuł jest poświęcony?

Historia jednej kobiety

Nastoletnia dziewczynka zostaje sierotą, w wyniku czego jest gotowa urazić wszystkich. Jednak w jej życiu żyją dobre osoby. W przybliżeniu wyglądałoby to bardzo krótko. "Netochka Nezvanova" – opowieść, którą rówieśnicy Dostojewskiego nazwali "historią jednej kobiety", pomimo faktu, że pod koniec pracy bohaterka ma zaledwie szesnaście lat. W tej opowieści jest wiele tragicznych chwil, prezentowane są liczne złożone obrazy psychologiczne. Poniżej znajdują się cechy bohaterów i główne wydarzenia, które wystąpiły w historii.

Pierwszy rozdział: streszczenie

Netozhka Nezvanova nie pamięta swojego ojca. Zmarł, gdy miała zaledwie dwa lata. Matka wyszła za mąż za człowieka o imieniu Epifanov, który był skazany na nieszczęście i potrzebę.

"Netochka Nezvanova", streszczenie, które można opisać jako małą historię z życia jednego bohatera, jest historią z wieloma bohaterami. Los każdego został szczegółowo opisany przez Dostojewskiego. W pierwszym rozdziale mówimy tylko o Epifanowie. Ten człowiek był niegdyś klarnecistą. Talent Epifanov nie zabłysnął. Grał w orkiestrze właściciela ziemskiego, miłego i miłego człowieka w muzyce.

Pewnego dnia ojciec Netochki przyniósł znajomy pijąc i opuszczając kapelmistrz włoskiego pochodzenia. Między nimi zaczęła się dziwna przyjaźń. Wkrótce Włosi umarli, pozostawiając Epifanowowi jego płaszcz i skrzypce. Instrument był koszmarny, ale klarnetysta zdecydowanie odmawiał jego części. A potem nagle okazało się, że Epifanov był znakomitym skrzypkiem.

Poznając niesamowite zdolności jego klarnecisty, właściciel ziemi doradził mu: ciężko pracować, nigdy nie być zarozumiały, a co najważniejsze – nigdy nie pić alkoholu. I wreszcie, uprzejmy człowiek dawał Epifanowowi małą sumę pieniędzy. Problem polega na tym, że młody skrzypek nie podążył za radą swego dobroczyńcy. Wypił tylko, ale pochwalił się muzycznymi zdolnościami, z których nic nie pozostało. Oto historia ojca Stephena. Wydarzenia z wczesnego okresu życia skrzypka z byłego przyjaciela usłyszały Netochkę Nezvanova. Podsumowanie poniższych rozdziałów dostarczy krótkiego opisu wydarzeń z biografii głównego bohatera.

Rodzice

Dostojewski potrafił przekazać wewnętrzny świat dziecka z niezwykłą dokładnością. "Netochka Nezvanova", której podsumowanie jest zaprezentowane w tym artykule, to przede wszystkim doświadczenia nastoletniej dziewczyny, przeniesione z pierwszej osoby.

Rodzina żyła ze środków zarobionych przez matkę. Epifanov, którego Netochka postrzegana jako jej ojciec, oskarżyła swoją żonę o niepowodzenie. Każdy, kogo spotkał i nieznany, powiedział o jego gorzkim losie. Epifanov rzekomo nie stał się wielkim skrzypkiem, ponieważ poślubił kobietę, która zrujnowała jego talent.

Żona muzyk

Matka Netochki była mroczną osobą, a zatem, kiedy spotkała się z Epifanovem, postanowiła zostać jego poparciem: widziała w tym człowieku przyszłego słynnego skrzypka. Warto powiedzieć, że żona Epifanova była kobietą wykształconą, kiedyś pracowała jako guwernantka. Ale śmierć pierwszego męża, pijaństwo drugiej i ciągłej potrzeby zmieniła ją w złym i ponurym człowiekiem. Co dziwne, Netochka kochała ojczyma. Matka czuła się tylko strachu. I tylko kilka lat później zaczęła zdawać sobie sprawę z tego, jak niesprawiedliwa była dla tej kobiety.

Szaleństwo

Tragedia dziecka, zdradzona przez najbliższą osobę, została opisana w tej powieści przez F. Dostojewskiego. "Netochka Nezvanova", streszczenie którego, być może, nie daje pełnego wrażenia doświadczeń nastolatki – bardzo głębokiej pracy. Podobnie jak inne powieści i powieści Dostojewskiego.

Epifanov był psychicznie chory osobą. Jedyną rzeczą, która ocaliła go od całkowitego obłędu przez osiem lat, była fałszywe i okrutne przekonanie, że matka Netochki była przeszkodą w genialnej karierze skrzypka. Przez osiem lat nie wziął instrumentu w ręce. Jednocześnie próbował przekonać samego siebie, że po śmierci żony stanie się genialnym skrzypkiem.

Straszna katastrofa

Kiedyś przyjechał wielki muzyk do Petersburga. Epifanov odwiedził swój koncert, po czym zdał sobie sprawę z jego bezużyteczności. Tej samej matce zmarła Netochka. Szalony skrzypek podniósł instrument i zaczął grać. Dźwięki, które dziewczyna usłyszała, oglądając to zdjęcie, zdalnie przypominało muzykę. W latach bezczynności i pijaństwa Epifanov stracił wszystkie swoje umiejętności.

Uświadomienie sobie nieudolności doprowadziło go do pełnego szaleństwa, po czym rzucił się biegać w nieskończonym kierunku. Zostawił adoptowaną córkę, zostawił ciało żony, jakby to teraz było dla niego niepotrzebne. Wkrótce został odkryty na zewnątrz miasta: był zupełnie nieprzytomny. Trzy dni później zmarł Epifanov.

W domu księcia

Później losy losu sieroca ukazały F.M. Dostojewski. "Netochka Nezvanova", podsumowujące, które w kolejnych rozdziałach można znaleźć w kilku paragrafach, to praca z wieloma postaciami – zarówno negatywna, jak i pozytywna.

Dziewczynka po śmierci matki i ojca uciekała w domu księcia. Ten człowiek prowadził samotny styl życia. Nawet żona nie mogła zobaczyć księcia przez kilka tygodni z rzędu. Ale był życzliwy i szczerze współczujący Neotochka. Księżna, przeciwnie, była bardzo zimną i arogancką osobą. W swoim społeczeństwie Netochka czuła się straszna, dlatego też stale szukała izolacji.

W domu mieszkała także dziwna staruszka, która była księżniczką księcia. Ta dama nie lubiła sierot. Starsza kobieta torturowała Netochkę z jej zastrzeżeniami. I chociaż zrobiła to z daleka, przyniosła sierotę do rozpaczliwej rozpaczy.

Pewnego dnia ten sam skrzypek został zaproszony do domu księcia, po koncercie, w którym Netochka straciła rodziców. Wspomnienia zalały ją znowu wigorem. Dziewczyna zachorowała i była na krawędzi śmierci przez kilka dni. Kiedy jednak stan zdrowia poszedł dalej, córka księcia wróciła z Moskwy. Katya Netochka przyjaźniła się z przyjaciółmi. Ale dziewczyny musiały się rozstać: rodzina księcia wyjeżdża do Moskwy, a dziewczynka osierocona została wysłana do domu córki.

Alexandra Mihailovna

Siostra Katya traktowała sierotę ciepło. Ale w nowym domu, jak się okazało, miał szkielety w szafie. Netochka, będąc w ciągłym męce, znalazł pocieszenie w książkach. Potajemnie poszła do biblioteki i przeczytała. Raz w jednej z książek dziewczyna znalazła list skierowany do Alexandry Mikhailovnej. Ta wiadomość została napisana przez jej kochanka. Kiedyś była zakochana, za którą zasłużyła na dezaprobatę społeczeństwa. Jej mąż – Piotr Aleksandrowicz – przebaczył jej, ale od kilku lat oskarżył zdradę. Zanim pojawił się przed żoną, ten człowiek zawsze zmienił wyraz twarzy. Od śmiechu zamienił się w nudny, od wesoły – w ponury.

Alexandra Mihailovna również podejrzewa męża o miłość do Netechki. Nierozsądne winy, jak sądziła, była dla niego tylko sposobem na ukrycie uczuć. Konflikt doprowadził do tego, że uczeń wychodzi z domu. Jednakże asystent Piotra Alexandrowicza niespodziewanie ją zatrzymał.

To jest podsumowanie historii "Netochka Nezvanova". Po zapoznaniu się z tym należy jednak pamiętać, że dzieła literatury klasycznej należy w całości czytać.