830 Shares 7237 views

Żadna teoria konfliktu nie jest absolutna

Conflict – konflikt, który powstaje między ludźmi, kiedy decydują pewne problemy w życiu społecznym i osobistym.


Słowo „konflikt” pochodzi z łaciny i oznacza „kolizji”. Konflikt społeczny – zjawisko społeczne.

Ogólna teoria konfliktu

Warunkowo przeznaczyć dwa podejścia do definicji:

  1. Koncentruje się ona na bieżącym działaniu.

  2. Skupia się na motywy działania.

Dla zwolenników pierwszego podejścia mogą być uznane przez R. Mack, R. Snyder, które dają stosunkowo wąskiej definicji, biorąc pod uwagę konfliktu tylko interakcje społeczne między jej członkami, które mają zupełnie różne poglądy i wartości. W tej wrogości, konkurencja, rywalizacja, etc. Traktowali je jako źródło konfliktu.

Przedstawiciel drugiego podejścia jest Dahrendorf, który zdecydowanie sprzeciwił się takim wąskim podejściem. Uważa on, że konflikt powinien również obejmować stany psychiczne i różnego rodzaju kolizji.

Znaczący wkład do teorii konfliktu otrzymał od Karola Marksa. Rozwinął teorię konfliktu, jak również modelu opracowanego sprzeczności między różnymi klasami w społeczeństwie. Karl Marx jest uważany za jednego z twórców teorii konfliktu.

Z dialektycznego doktryny zakłada następujące tezy:

  1. Zasoby są nierównomiernie rozłożone, tym większe napięcie między grupami społecznymi.

  2. Im lepsze podwładni są świadomi swoich własnych interesów, tym więcej wątpliwości skrada im o alokacji zasobów.

  3. Im głębsza przepaść między dominującymi grupami społecznymi i niewolnika, tym silniejszy będzie konflikt.

  4. Gwałtowny konflikt, tym bardziej jest redystrybucja zasobów.

Istnieje teoria konfliktu Georg Simmel, zgodnie z którym jest nieuniknione i nie ma możliwości, aby zapobiec konfliktom w społeczeństwie. Jeśli Marks wziął jako podstawa do „dominacji – podporządkowania”, który Simmel – procesy dysocjacji i stowarzyszenia, przedstawiając społeczeństwu procesów jako nierozłączne. Źródłem konfliktu, nie wywołana tylko zderzenie interesów, ale także przejaw wrogości, zastawione w osobę początkowo. Simmel wyróżnia miłość i nienawiść jako najsilniejszych czynników wpływających na konflikt. tez można oddzielić od jego nauki:

  1. Im więcej emocji w grupach społecznych zaangażowanych w konflikt, tym bardziej istnieje konflikt.

  2. Lepsze zgrupowane same grupy, sprzeczność jest ostra.

  3. Sprzeczność jest silniejszy, tym większa spójność z uczestników.

  4. Konfliktu występuje poważny w przypadku grupy udział w niej mniej izolowane.

  5. Konflikt bardziej dotkliwy, gdy staje się celem samym w sobie, jeśli wykracza poza indywidualne interesy.

Teoria konfliktu Ralf Dahrendorf bada konfrontacji w małej grupie, jak iw społeczeństwie jako całości, wyraźnie oddzielając rolę i status.

Abstracts Dahrendorf teoria:

  1. Im więcej podgrup w organizacji są świadomi swoich własnych interesów, prawdopodobieństwo konfliktu.

  2. Im większe nagrody dystrybuowane do władz, tym ostrzejszy jest sprzeczność.

  3. Jeśli mobilność między podwładnymi i prowadząc małą, tym ostrzejszy konflikt;

  4. Rosnąca zubożenie podwładnych zaostrza konflikt.

  5. Im mniejsza jest porozumienie między stronami, antagonizm gwałtowne.

  6. Ostrzejszy konflikt, tym więcej zmian spowoduje, a ich tempo będzie wyższa.

Teoria konfliktu społecznego, L. Coser jest najbardziej obszerna. Wynika stąd, że nierówności społeczne istniejące w każdym społeczeństwie, psychologiczne członków niezadowolenie społeczeństwa, napięcia między jednostkami i grupami – wszystko powyższe, w wyniku czego trafia do konfliktu społecznego. Podobna sytuacja może być opisana jako stan naprężeń pomiędzy prawdziwego stanu rzeczy, a tymczasem, jak reprezentowanych grup społecznych lub osób. Konflikt społeczny – walka o wartości, statusu, posiadanie zasobów energetycznych, które neutralizują przeciwnicy lub zniszczyć przeciwnika.

W analizie teorii konfliktu społecznego nasuwa następujące wnioski:

  1. Conflict – konflikt w różnych rodzajach działalności oraz w celu ich przezwyciężenia.

  2. Konkurowanie jako szczególny rodzaj konfrontacji może towarzyszyć konfliktu, a może nie, ale formy walki stosowane przez prawo moralne.

  3. Rywalizacja może przebiegać bezpiecznie i może poruszać się w konflikcie.

  4. Konkurencja – spokojny rodzaj rywalizacji.

  5. Wrogość jako gotowość do konfrontacji, instalacja wewnętrzna nie zawsze jest obecny.

  6. Kryzys – stan systemu, ale nie zawsze jest poprzedzone konfliktu.

Ale żadna z powyższych teorii nie można uznać za absolutny lub uniwersalne.