258 Shares 2301 views

przystąpienie Ukrainy do Rosji (1654). Reunion Ukrainy i Rosji: przyczyny

przystąpienie Ukrainy do Rosji (1654) odbyła się na tle złożonych wydarzeń społecznych i politycznych związanych z chęcią Ukraińców, aby stać się bardziej samodzielni i nie zależy całkowicie od Polski. Od 1648 roku opozycja przekształcony w fazę zbrojną, ale bez względu na to, jak wiele zwycięstw lub nacinać Kozacy pod wodzą Bohdana Chmielnickiego nad armii polskiej, byli w stanie zapłacić zwycięstwo na polu bitwy do dywidend rzeczowych politycznych. Stało się jasne, że aby wydostać się z opieką Rzeczypospolitej nie będzie możliwe bez pomocy potężnego sojusznika, w wyniku zjednoczenia Ukrainy odbyła się z Rosji. Krótko opisać przyczyny wydarzeń historycznych.


Równość i autonomia

W ciągu sześciu lat wojny w wielu krwawych walkach narodu ukraińskiego ogromny stres swoich sił rozbite oddziały polskie wielokrotnie. Ale uderzające opowiadanie wieje Rzeczpospolitej Chmielnicki po raz pierwszy nie będzie oderwać Ukrainę od państwa polskiego. Stał na stanowiskach kozackiej autonomii, która ubiega się o Kozaków z szlachcie mają równe prawa i równe ziemie ukraińskie były w Rzeczpospolitej na równi z Polski i Litwy. W tym czasie nie prowadzono o spotkanie Ukrainy i Rosji. 1654 zmieniły sytuację.

Być może niezależność?

Tymczasem idea równości w ramach autonomii kilka uwierzyli. Już w pierwszych latach wojny na Ukrainie iw Polsce, chodziły słuchy, że:

  1. Chmielnicki chce przywrócić jakiś „stary” lub utworzyć nowe księstwo.
  2. On jest sam tytuł „książę z Rosji.”
  3. Kozacy chcą ustanowić niepodległe państwo.

Ale potem, dla niepodległości Ukrainy nie została jeszcze opracowana niezbędne warunki wstępne. Głównymi uczestnikami wojny – i to analfabeci Kozacy i chłopi sami analfabeci – nie może utworzyć swoją własną ideologię państwową, kierując warstwę – kozackich oficerów i szlachecki – nie miały odpowiedniej wagi politycznej do doprowadzenia separatystyczne plany. Co więcej, nawet hetman Chmielnicki miał wtedy społecznego zaufania. Dopiero w trakcie wojny, w czasie tworzenia państwa ukraińskiego kozackiego bardziej ugruntowaną i szerzenie idei niepodległości.

Unia z Turcją

Im dłużej walczyły, tym więcej Chmielnicki starsi i masy byli przekonani, że tylko na własną rękę bez pomocy Ukraina nie może uwolnić się spod władzy polskiej szlachty. Potężnych sąsiadów, którzy są gotowi do konfrontacji Rzeczypospolitej, było tylko dwóch: państwo rosyjskie na wschodzie i Imperium Osmańskie na południu. Był tam mały wybór Chmielnickiego: albo wejście Ukrainy w języku rosyjskim lub uznanie podległość z Turcji.

Początkowo kandydatem do roli Ukrainy stał się patronem tureckiego sułtana, który miał wystarczająco dużo siły, by oprzeć się encroachments Polski na Ukrainie. Między Chmielnickiego i rządu sułtana były odpowiednie negocjacje. W 1651 roku stwierdził, że odbiera Porte Zaporoskiej Host jak wasali. W rzeczywistości prawdziwa pomoc do tureckiego sułtana był ograniczony tylko do tych, które uczestniczyły w walkach Tatarów krymskich, Kozaków walczących z wieków. Byli bardzo zawodne i ich sojuszników zdradzieckiego zachowania, grabieży i prowadzi populacji w niewoli przynosi więcej kłopotów niż korzyści dla Ukraińców.

Odwołanie się do Rosji

Sojusz z Imperium Osmańskim w rzeczywistości nigdy nie miała miejsca. To nie było nawet w słabym pomocy wojskowej i finansowej dla sułtana i niezgodności psychicznego. Różnice między prawosławnymi i muzułmanami, którego ludzie zwani „niewierni”, okazały się być nie do pokonania. W tej sytuacji, oko Bogdana Hmelnitskogo i ludności Ukrainy zaapelował do współwyznawców – Rosjanie.

08 czerwca 1648, sześć lat przed było przystąpienie Ukrainy do Rosji (1654), Bogdan Chmielnicki napisał pierwszy list o pomoc do Rosji Aleksiej Michajłowicz autokrata. Początkowo Rosja nie była w pośpiechu, aby angażować się w wojnę na pełną skalę z silnym królestwem polsko-litewskiej. Ale lider Ukraińców przez sześć lat, aby przekonać króla, aby pomóc, zapewniając włączenie państwa rosyjskiego w wojnie przeciwko polskiej szlachcie. Chmielnicki przed ambasadorów w Moskwie podkreślił znaczenie współpracy dla wspólnego ochrony bratnimi narodami prawosławia, ich zwycięstwa debunked przesadnych wyobrażeń o sile Rzeczypospolitej, zauważyć wielkie korzyści, które będą miały spotkanie z Ukrainy i Rosji. 1654 wykazały prognozowania i słuszność Chmielnickiego.

Przyszła pozycja Rosyjski

Moskwa rozumieć znaczenie jedności z Ukrainy:

  1. sojusz strategiczny, przede wszystkim, otworzyło drogę na południe do Morza Czarnego i na zachodzie.
  2. On osłabiły Polskę.
  3. Niszczenie możliwe sojuszu Zaporozhye sech z Turcji.
  4. Wzmocniony stan akcesyjny pod rosyjskim sztandarem trzysta tysięcy wojska kozackie.

Jednak przez długi czas ze względu na złożone okoliczności wewnętrznych i zewnętrznych, a także na podstawie osłabienia obu walczących stron – Polska i Ukraina – rząd carski wziął poczekać i zobaczyć postawy. Pomoc ogranicza się do wysyłania Ukrainie chleba i soli, uchwała przenieść Ukraińców na skraju ziemi, ambasadom wymiany.

Oczywiście zbliżenie

Powiązania pomiędzy Bogdanom Hmelnitskim i rosyjskiego rządu powstał w latach 1652-1653, w ostatnich latach wojny wyzwoleńczej. Niemal bez przerwy chodził Ambasada Ukrainy do Moskwy iz Moskwy do Ukrainy. W styczniu 1652, Chmielnicki wysłał do rosyjskiej stolicy jego wysłannika Ivan Iskra. Spark w celu ambasady powiedział Hetman i cała armia Zaporoża chcą „Majesty zabrał ich do siebie.”

W grudniu 1652 i styczniu 1653 w Moskwie odbyły się rozmowy z drużyny Samoilo Zarudny. Zarudny powiedział do króla: „Zamówiłem ich przyjęcie przez ich władcy wysokiej ręki”. 06 stycznia 1653 Chmielnicki Czehrynie Rada wezwał starszych, którzy nie zdecydowali się znosić Polsce i kontynuować walkę, aż nadejdzie wejście Ukrainy do Rosji.

W kwietniu i maju 1653 w Moskwie rozmowy były ambasadorami Kondratiy Burlyay i Sylwan Muzhilovsky. Rząd carski wysłała również posłów do Bogdanu Hmelnitskomu, szczególnie w późnym +1.653-cia maja lewo Czehryń Matveev i Fomin.

1654: Ukraina-Rosja – razem na zawsze

Powikłaniem sytuacji na Ukrainie zmusiły rząd carski, aby przyspieszyć proces decyzyjny. 22 czerwca 1653 na Ukrainie od Moskwy stewarda poszedł Fedor Ladyzhenskii z listem od cara Aleksieja Michajłowicza tej, która otrzymała zgodę na przekazanie gruntów na Ukrainie w ramach „królewskiej wysokiej ręki.”

01 października 1653 w Moskwie, spotkał się sobór ziemski, mające na celu ostatecznie rozwiązać kwestię stosunków między Rosją a Ukrainą, i wypowiedzieć wojnę Rzeczypospolitej. Faceted Chamber of Kreml postanowił „Army of Zaporoża i hetmana Bogdana Hmelnitskogo z ziem i miast do przyjęcia pod suwerenną ręką.” Więc historia została wykonana. Zjednoczenie Ukrainy z Rosją został zatwierdzony nie tylko króla, ale także wszystkie segmenty populacji (z wyjątkiem chłopów, którzy nie mają prawa głosu), których przedstawiciele są zebrane w katedrze. Jednocześnie sobór ziemski postanowił rozpocząć wojnę z Polską.

Jednak to nie jest ostatecznym przystąpienie Ukrainy do Rosji. 1654 Minęło jeszcze kilka spotkań przed ostateczne warunki wjazdu zostały wypracowane. Rosja była ważnym uznanie Ukrainy jako kraju wolnego i niezależnego. Było to w decyzji Rady Wojewódzkiej tak mówi, „że nie uwalniają one obywatelstwo w tureckim sułtanem i krymskiego chana, ponieważ stały się one królewski oath wolni ludzie.”

Podpisanie umowy

31 stycznia 1653 rosyjska ambasada przybywa stawką Chmielnickiego – miasto perejasławski – z pismem o decyzji sobór ziemski i „najwyższego polecenia.” Ambasada, kierowany przez V. Buturlin został uroczyście powitany przez wodzów i zwykłych ludzi.

06 stycznia 1654 w Pereyaslav Bogdan Hmelnitsky przybył, a następnego dnia spotkał się z ambasadorami w celu omówienia warunków Unii. 8 stycznia po tajnych negocjacji ze starszyzną warunków akcesyjnych, Bogdan Chmielnicki poszedł do ludzi i potwierdziła przystąpienie Ukrainy do Rosji. 1654 był punkt zwrotny w losy obu narodów.

Ukraińska ambasada wielokrotnie bywał w Moskwie w celu omówienia szczegółów dobrowolnego wejścia LewobrzeŜnej Ukrainie pod protektoratem Imperium Rosyjskiego.

Ukraina Historia w datach: zjednoczenie z Rosją

  • 1591-1593 gg. – Zarejestrowany Kozacy powstanie przeciwko polskiej szlachty , a pierwsza wzmianka Hetman Krishtofa Kosinskogo o pomoc do rosyjskiego cara.
  • 1622, 1624 użytkownika. – Biskup Isaiya Kopinskogo odwołanie, a następnie Metropolitan Iova Boretskogo do króla do zaakceptowania prawosławnego Małorosja w obywatelstwa rosyjskiego.
  • 1648 – Bohdan Chmielnicki podnosi all-ukraińskiego powstania przeciwko szlachcie i 8 czerwca napisał pierwszy list do cara Aleksiej Michajłowicz pomocy i sojuszu. Pierwsze zwycięstwo wojsk kozackich i podpisaniu traktatu pokojowego Zborowski przyznaje autonomii Zaporożu armii.
  • 1651 – wznowienie działań wojennych, ciężka porażka Kozacy Beresteczko.
  • 1653 – nowy zabieg Bogdana Hmelnitskogo Rosjanom pomoc Kozaków i petycji do przyjęcia LewobrzeŜnej Ukrainy w obywatelstwa. 01 października spotkał się sobór ziemski.
  • 1654 – 8 stycznia spotkał Pereyaslavskaya zadowolony publicznie postanowił połączyć z Rosji. 27 marca sobór ziemski król spotkał większość żądań wysuwanych przez starszych i Hetman zapewnia szeroką autonomię. Niniejszy dokument został ostatecznie zabezpieczone zjednoczenie lewobrzeżnej Ukrainy z Rosją.