163 Shares 8760 views

Przestrzeń osobista – dbać o siebie i szanować innych ludzi


przestrzeń osobista jest specjalny obszar, który oddziela nas od świata zewnętrznego. Jest to rodzaj powłoki ochronnej, która pozwala czuć się granice ich tożsamość i chronić je.

Na pierwszy rzut oka, jest to czysto zwierzęcy instynkt – do wyznaczenia ich terytorium oraz w każdy sposób, aby chronić je przed inwazją. Ale w innych, potrzeba ta jest również obecna – na poziomie genetycznym. A ponieważ jesteśmy zjednoczeni również więzi społeczne, prywatna przestrzeń osoby jest nie tylko dosłownie, przestrzennie, ale także społecznym.

Ich osobista przestrzeń, zawsze „niosą ze sobą” i są bardzo niechętne, aby wpuścić intruza. W późnych latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku nowy trend – proksemiki, który badał niewerbalne sygnały, które ludzie używają do komunikowania się ich otoczenie.

Zgodnie z tą teorią, możliwe jest, aby udostępnić całą komunikację osobistą przestrzeń w czterech głównych obszarach, których granice są określone przez stopień zażyłości, jaka istnieje między ludźmi. Podstawowa zasada komunikacji można sformułować następująco: odległość między ludźmi zależy od odległości między nimi.

1. Strefa intymność

Zbliżenie może wynosić od 15 do 45 cm. Jest to najważniejszy obszar, gdzie granice są strzeżone najbardziej zazdrośnie. W tej dziedzinie możemy pozwolić tylko najbliższe osoby, z którymi dzielimy kameralny lub rodzinnych i stosunków rodzinnych. Są także ludzie, z którymi udało nam się stworzyć najbardziej bliski kontakt emocjonalny, czy też po prostu chcą nawiązać takiego połączenia z nimi. Kiedy więc w pełni skupić się na pewnej osoby podczas komunikowania się z nim niechętnie przesunąć jak najbliżej niej.

W tym zatłoczonym świecie, wszyscy jesteśmy zbyt często zmuszony przyznać w obszarze ich bliskości obcych – w transporcie publicznym, w kolejce do kina lub sali koncertowej. Jednocześnie mamy podświadomy niepokój z powodu nadmiernej bliskości innych. W rzeczywistości – to odpowiada ogólnej pamięci sygnalizuje niebezpieczeństwo, „uważaj, to jest obcy.” Dlatego, aby uniknąć typową nerwicę z powodu życia w mieście i nie powodują agresję wobec siebie z innymi, trzeba przestrzegać kilku zasad: staraj się nie dotykać ludzi stojących wokół, nie rozważyć długie obcych, to znaczy, aby nie naruszać podstawowych zasad komunikacji niewerbalnej.

2. Osobistą bliskość strefy

Maksymalna zbieżności w tym zakresie wynosi od pół metra do wysokości 80 cm, czyli – w rynkowych. W tej dziedzinie możemy przyjąć znajome osoby, z którymi nie mają szczególnych relacji osobistych. Na przykład ta obejmuje ludzi, z którymi się komunikujemy się na imprezie, na imprezach i na imprezach publicznych.

Minimalna zbieżność w tej dziedzinie. – do 130 cm, na przykład, możemy komunikować się z przyjaciółmi, spotkanie ich na ulicy.

3. społeczny strefa stykowa

Maksymalna zbieżności w tym obszarze może być od połowy do dwóch metrów, oraz minimalny kontakt – z dwóch do trzech i pół metra. Odległość ta pozwala nam wygodnie komunikować się w rozwiązywaniu problemów biznesowych. Są to kontakty usług (w sklepie, na poczcie itp), spotkania z przypadkowych znajomych na różnych imprezach.

4. Społeczny Odległość

Strefa ta istnieje w trzech i pół do pięciu metrów od osoby i jest klasycznym odległość do komunikacji między nauczycielem i uczniami, szef podwładnych, nauczycieli i studentów.

To jest coś, co odnosi się bezpośrednio do wygodnej odległości przestrzennej w stosunku do drugiej osoby. Ale pojęcie przestrzeni osobistej może mieć charakter czysto społeczny i oznaczają granice osobie – nawyki, upodobania, czas osobistej, tajemnice, samotność. Jest to szczególnie ważne, gdy mężczyzna i kobieta spotykają się, mieszkają razem, aby budować rodzinę. Bardzo często relacje zerwać tylko dlatego, że jeden partner staje się „zbyt dużo”, tak aby inni przychodzą na bok, aby znów poczuć jego osobowość granicy.

Jak zachować osobistą przestrzeń w związkach, intymności i swobody pokojowo współistniały pod jednym dachem? Bliskość oznacza lojalność wobec siebie, odpowiedzialność i chęć pomocy partnera. A co wolność oznacza w tym przypadku?

Po pierwsze, trzeba trochę czasu poświęcić siebie. Na przykład, może to być czas spędzony na hobby lub rozwoju osobistego.

Po drugie, nawet w mieszkaniu, każdy musi mieć własną ziemię, gdzie można być sam.

Po trzecie, nie można wymagać od partnera pełnej otwartości we wszystkich myśli i wydarzeń z jego życia. Przestrzeń osobiste zostało naruszone poprzez czytanie cudzych listów, kopanie w telefonie całodobowy monitoring, gdzie robi, co jeść i co twój partner myśli w tej chwili.

Osoba bardzo nieprzyjemne uczucie, że „zniknął” swojego partnera. I w podobny sposób do „rozpuszczania” jest również niebezpieczny ze względu na wybranych, a wraz z nim, a sam, stracić w każdej chwili z różnych powodów. Dlatego nie stracić siebie i szanować osobistą przestrzeń swoich bliskich.