233 Shares 3015 views

Artykuł 303 kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej: "Fałszowanie dowodów i wyniki działań operacyjnych i śledczych". Komentarze

Słowo "falsyfikacja" oznacza sfałszowanie, zniekształcenie, zastąpienie prawdy za fałszywe, a definicja rozumiana jest jako intencja. Określenie to znajduje również odzwierciedlenie w kodeksie karnym Federacji Rosyjskiej w odniesieniu np. Do dowodów rozpatrywanych w toku postępowania. W ustawodawstwie Federacji Rosyjskiej znajduje się art. 303 kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej "Fałszowanie dowodów". Rozważmy bardziej szczegółowo, jakie są oznaki składu tej przestępczości i sankcje wobec sprawców, którzy popełnili ten czyn.


Różne kompozycje przestępczości

Artykuł 303 kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej zawiera 4 części. Rozważmy każdy z nich bardziej szczegółowo. Ponadto art. 303 część 1 kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej uważa następujący przedmiot przestępstwa w sprawach cywilnych: dowody (materiałowe i pisemne). Napastnicy mogą ich udawać w celu zniekształcenia wyniku dochodzenia.

Artykuł 303 kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej w częściach 2 i 3 stanowi, że dowody w sprawie karnej mogą być informacjami, na podstawie których organy ścigania i organy sądowe ustanawiają okoliczności istotne dla dochodzenia. Jako takie dozwolone jest zeznanie ofiary i świadka, a także podejrzanego i oskarżonego, wniosek eksperta i eksperta, rzeczy, akta sądowe i dochodzeniowe, a także inne rodzaje dokumentów.

W części 3 art. 303 kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej z uwagami odnosi się do tych sfałszowanych dowodów, które doprowadziły do przekonania o więzieniu dożywotnim lub odwrotnie, w wyniku którego sąd orzekł o zwolnieniu winnego z odpowiedzialności.

Obiektywna strona w części 4 implikuje działania mające na celu celowe zniekształcanie wyników RAN.

Dowody

Są podzielone na materiały i pisane. Wśród pierwszych – pozycje, które w całości znaków są środkiem ustanawiania okoliczności niezbędnych do dochodzenia. Stosowane są pisemne zaświadczenia, umowy, akty, certyfikaty, korespondencja handlowa, orzeczenia sądów i werdykty, protokoły, inne rodzaje zleceń itp.

W części 2 dowodami fizycznymi mogą być przedmioty, które były wykorzystywane do popełnienia przestępstwa lub które zachowywały swoje znaki towarowe, a także te, które zostały uzyskane w wyniku działań karnych. Mogą to być inne przedmioty, które w jakikolwiek sposób określają okoliczności przestępstwa.

Fałszowanie dowodów

Ta definicja odnosi się do zniekształcania danych faktycznych, które stanowią dowód, a także ich niszczenie, tworzenie fałszywych informacji, wprowadzenie w dokumencie zniekształconych informacji.

Fałszowaniem w sprawach karnych jest na przykład fakt, że dowody materialne są celowo zniszczone, istnieje fakt, że nie został wcielony wniosek eksperta lub dokument przesłuchania, a także inne podobne działania.

Moment końca przestępstwa

Gdy sfałszowane dowody są przekazywane do wymiaru sprawiedliwości, przestępstwo z tej chwili uważa się za zakończone (w przypadku spraw cywilnych). W postępowaniu karnym sytuacja jest inna: gdy badacz, prokurator lub badacz podda sfałszowaniu dowodów, przestępstwo się skończyło. Jeśli w roli sprawcy przestępstwo naruszy prawo obrońcy pozwanego, akt ten zostanie zakończony w przypadku wykrycia fałszywych dowodów dla organów ścigania i organów sądowych.

Nawet jeśli przedstawione dowody nie wpłynęły w żaden sposób na przebieg sprawy ani nie zostały wzięte pod uwagę, sam fakt jej obecności i niezgodne z prawem działanie odnosi się do przestępstwa opisanego w art. 303 kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej z komentarzami (kodeks karny Federacji Rosyjskiej).

Temat

Artykuł 303 kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej określa podmiot – osobę fizyczną, która w czasie popełnienia czynu niesłusznie zmieściła 16 lat. Jest uczestnikiem sprawy cywilnej lub jej przedstawicielem. W takim przypadku osoba musi być zdrowa.

W części 2 podmiotem jest badacz, prokurator, badacz lub rzecznik. W trzeciej części wyżej wymieniona lista obejmuje również uczestników sprawy cywilnej lub ich przedstawicieli.

Jeśli weźmiemy pod uwagę 4 części artykułu, osoba jest upoważniona do prowadzenia czynności poszukiwawczych.

Funkcje

Motywacje i cele popełnionego przestępstwa nie mają wpływu na kwalifikacje (w części 1, 2 i 3), jednakże są one uwzględniane przez sąd w chwili nałożenia kary na sprawcę. Co się tyczy corpus delicti w sprawie sfałszowania wyników PFD, ta część jasno określa cel, z którym jest popełnione: ściganie osób, które nie są za nie związane, a także szkody godności, honoru i reputacji firmy.

Kary

W części 1 osoba winna popełnienia czynu podlega karze grzywny w wysokości od 100 do 300 tys. Rubli lub od kwoty dochodu przez okres od 1 roku do 2 lat. Ponadto sąd może zmusić osobę winną do pracy przymusowej (do 480 godzin) lub do korekty (do 2 lat). Aresztowanie przez okres do 4 miesięcy może być również stosowane jako kara.

Kara w części 2 jest wyrażona w ograniczeniu swobody na okres do 3 lat, przymusowej pracy w tym samym okresie, a osoba zostaje wyrana na pewien okres z urzędu, może być także pozbawiona wolności do 5 lat.

Art. 303 kodeksu karnego (część 3) przewiduje karze pozbawienia wolności na okres do siedmiu lat z odwołaniem ze stanowiska.

Jeśli wyniki SAR zostały sfałszowane, sąd ustali następujący środek w odniesieniu do osoby winnej: grzywnę w wysokości do 300 tysięcy rubli lub dochodów osoby skazanej otrzymanej przez niego przez rok lub pozbawienie prawa do posiadania określonej pozycji na pięcioletnią kadencję. Ponadto osoba skazana może być pozbawiona wolności przez okres do 4 lat.

Obiektywna i subiektywna strona przestępstwa

W części 1 obiektywna strona wyraża się fałszowaniem okoliczności sprawy cywilnej. W części 2 i 3 – fałszowanie dowodów w sprawach karnych. Jedyną różnicą jest to, że w części 3 należy rozważyć zniekształcenia dowodów i wyniki SRO w związku z poważnymi i szczególnie poważnymi przestępstwami. Obiektywna strona w tej części jest wyrażona w falsyfikacji, co doprowadziło do poważnych konsekwencji. W tym przypadku możemy porozmawiać o sprawach zarówno karnych, jak i cywilnych.

Subiektywną stroną wszystkich rodzajów przestępstw jest poczucie winy w formie bezpośredniej intencji. Oznacza to, że: winny człowiek zdaje sobie sprawę, że poprzez swoje działania prowadzi do zniekształcenia informacji dowodowych, zgodnie z którymi można wydać decyzję proceduralną sprzeczną się z normami postępowania.

Artykuł 303 kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej z komentarzami (kodeks karny Federacji Rosyjskiej)

Object – public relations, które są konieczne do osiągnięcia celu prawnego. Fałszowanie dowodów prowadzi do faktu, że decyzje proceduralne są podejmowane na podstawie nieprawdziwych informacji. W takim przypadku nie będą spełniać wymogów ważności i legalności.

Obiektywną stroną przestępstwa są działania, które są wyrażane w fałszerstwie, zastąpieniu i zniekształceniu informacji. Fałszuje fakt, w którym fałsz jest wydawany za prawdziwy w określonym celu.

Aktywność wyszukiwania operacyjnego

Jest to identyfikacja, tłumienie, zapobieganie i ujawnianie przestępstw, identyfikacja osób przygotowujących się do popełnienia czynu lub popełnionych. Ponadto ta definicja obejmuje poszukiwanie osób, poszukiwanie informacji o wydarzeniach i działaniach, które zagrażają społeczeństwu.

Przedmiot i przedmiot przestępczości

Przedmiotem przestępstwa – dowodem materialnym i pisemnym przekazanym właściwym organom do zbadania sprawy.

Akt zostaje zakończony w chwili, gdy fałszywe dowody są podane w celu związania się z tą sprawą. W pierwszym przypadku przestępstwo to zostało przewidziane w części 1, w drugiej – część 2.

Podmiotami są osoby pełniące konkretną funkcję w trakcie postępowania w konkretnym przypadku. Zgodnie z częścią 1 – powódką cywilną i pozwaną, zgodnie z częścią 2 – prokurator, badacz, obrońca, badacz.

Jeśli działania zostały przeprowadzone przez inne osoby, które nie są wymienione na tej liście, to w tym przypadku można powiedzieć o współudziale w przestępstwie, a mianowicie w fałszerstwie dowodów.

Celem popełnienia takiego czynu może być uwolnienie winnej od kary, a przeciwnie przekonanie osoby, która nie popełniła bezprawnych czynów.