120 Shares 4025 views

Logiczna operacja. Podstawowe operacje logiczne

informatyka jako nauka zbierania technik, organizować i przetwarzać wiele danych zaczyna się rozwijać w połowie XX wieku. Chociaż niektórzy historycy uważają, że początek powstawania informatyki został założony w 17 wieku, wraz z wynalezieniem pierwszego kalkulatora mechanicznego, większość kojarzy się z wiekiem bardziej zaawansowanej technologii komputerowej. W latach 40-tych 20 wieku, wraz z pojawieniem się pierwszych komputerów, informatyki otrzymał nowy impuls do rozwoju.


Przedmiotem studiów Informatyki

To było z pojawieniem się pierwszych komputerów stało się konieczne opracowanie nowych metod systematyzacji, obliczania i przetwarzania dużych zbiorów danych, jak również w rozwoju algorytmów, które pozwolą w pełni wykorzystać potencjał nowych komputerów. Informatyka otrzymał status niezależnej dyscypliny naukowej i przeniósł z płaszczyzny obliczeń matematycznych obliczeń na studia w ogóle.

Wszystkie nowoczesne informatyki opiera się na operacjach logicznych. Można je nazwać podstawowym składnikiem. W programowaniu systemów komputerowych Koncepcja operacji logicznej – jest to działanie, które jest generowane po wykonaniu nowej koncepcji lub wartość utworzoną na podstawie istniejących pojęć. Zestaw takich działań może być różna w zależności od elementu procesora do wykonywania poleceń. Jednak istnieją pewne operacje, które są wspólne dla niemal wszystkich istniejących systemów. Ta procedura, która działa z zawartością same wartości, na przykład odmowy, lub te, które wpływają na ilościowe koncepcje charakteryzacji – dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia.

Argumenty operacji logicznych

Ponieważ logika algebra oznacza pracę na abstrakcyjnych pojęć, a następnie jako argumentów wszystkie operacje logiczne są uogólnione typy danych. klasyczne elementy, współpracuje z wypowiedzi algebry są stwierdzenia, fałszywe lub prawdziwe. Elektronika i programowanie dla opisu tych warunków jest stosowany zmienne logiczne prawdziwe i fałszywe lub całkowitą wartość 1 (prawda) i 0 (fałsz). Na połączeniu tych wartości, jako niewiarygodne, jak się może wydawać, praca związana jest najbardziej skomplikowanych i dużych systemów. Cały kod programu, który jest wykonywany na komputerze lub dowolnym urządzeniem cyfrowym dynamicznie przekłada się sekwencję zer i jedynek – uniwersalnego kodu, które mogą być przetwarzane przez jakiegokolwiek przetwarzania.

Rodzaje operacji logicznych

Jak wspomniano wcześniej, w klasycznym logicznego Algebra istnieją 2 typy funkcji. Podstawowe operacje logiczne na binarnych typów danych – to działania wpływające na samą oświadczenie (jednoskładnikowa, albo jedno, operacja). Jest to również operacje, które generują nowe informacje, na podstawie istniejących wartości (operacje binarne lub Twin). Kolejność operacji logicznych jest taka sama jak przy wykonywaniu wszelkich obliczeń matematycznych, od lewej do prawej strony, ze względu na wspornikach.

Najprostszy i jeden z najbardziej znanych funkcji funkcją logiki Boole'a jest zaprzeczenie. Ta prosta operacja logiczna jest przeciwległa wartość argumentu wejściowego. W elektronice, to działanie jest czasami nazywany inwersję. Na przykład, jeśli odwrócić propozycję „prawda”, wynik jest „false”. I vice versa – negacja wartości „false” spowoduje wartość „true”. To logiczne, programowanie operacja jest często używany do rozgałęzienia algorytmy i wdrażanie „wybór” z kolejnym zestawem poleceń na podstawie dotychczasowych wyników lub zmienionych warunkach.

operacja binarna

W programowaniu komputerowym i korzystania ograniczony zestaw binarne (binarne) operacji. Dostali swoją nazwę od łacińskiego słowa BI, co oznacza „dwa”, a są tego rodzaju funkcje, które mają dwa argumenty wejściowe i zwraca wynik w jednej nowej wartości. Opisy wszystkich funkcji algebry Boole'a wykorzystuje tablica prawdy.

Czego potrzebują

Układ ten jest na pewnej wysokości wejść argumentów i opisane wszystkie otrzymane wartości, które mogą powrócić do góry określonej operacji logicznych na ten zestaw parametrów wejściowych.

Najczęściej używane funkcje w technologii komputerowej i komputera są dodatkiem logiczną (alternatywa) i mnożenie logiczne (koniunkcja).

spójnik

Operacja logiczna „i” – jest funkcją wyboru mniejszego z dwóch lub n wejściowych argumentów. Po wejściu do tej funkcji może mieć dwa (funkcja binarnej), trzy wartości (potrójne) lub nieograniczoną liczbę operandów (N-ary pracy). Przy obliczaniu wyniku funkcji będzie to najmniejsza z dostarczonych wartości wejściowych.

Analog w zwykłej algebrze jest funkcją mnożenia. Dlatego operacja koniunkcja jest często określane jako logiczny mnożenia. Kiedy znak aktów funkcja nagrywania lub znak mnożenia (punkt) lub ampersand. Jeśli robimy tabelę prawdy dla tej funkcji, można zauważyć, że ta funkcja jest ustawiona na „true” lub 1, tylko z prawdą wszystkich argumentów wejściowych. Jeżeli co najmniej jeden z parametrów wejściowych jest równa zero, albo wartość „false”, wynik funkcji będzie również „false”.

Odzwierciedla analogię z arytmetycznego mnożenia: mnożenie i dowolną liczbę zestawów liczb na 0 jako wynik zawsze zwraca 0. Operacja ta logika jest przemienne: kolejność, w której otrzymuje parametry wejściowe nie będzie miało wpływu na ostateczny wynik obliczeń.

Inną cechą tej funkcji jest asocjatywność lub asocjatywność. Właściwość ta umożliwia obliczenie binarnej sekwencji operacji nie bierze pod uwagę kolejność oceny. W związku z tym, w ciągu 3 następujących po sobie operacji mnożenia logicznej nie jest konieczne uwzględnienie klamry. Programowania, funkcja ta jest często wykorzystywana, aby upewnić się, że konkretne polecenia wykonywane tylko wtedy, gdy łącznie z pewnymi warunkami.

dysjunkcja

Operacja logiczna „lub” – forma logiczna funkcja, która jest podobna do algebraicznej dodawania. Inne nazwy tej funkcji – dodawanie logiczne, tym alternatywą. Podobnie, logicznej operacji mnożenia, alternatywą może być binarny (w celu obliczenia wartości opartej na dwóch argumentach) trójskładnikowy lub N-ary.

W tabeli prawdy dla tej operacji logicznej jest pewnego rodzaju alternatywę dla koniunkcji. Operacja logiczna „LUB” wylicza najlepszy wynik wśród dostarczonych argumentów. Dysjunkcja odbiera wartość wyjściową „false”, lub 0 tylko wtedy, gdy wszystkie parametry wejściowe otrzymane z wartościami 0 ( „false”). W każdym innym przypadku wyjście zostanie pobrany przez wartość „true” lub 1. Aby nagrać tę funkcję jest najczęściej używany matematyczny znak dodawania ( „plus”) lub dwoma pionowymi paskami. Drugi wariant jest powszechna w większości języków programowania i korzystne, ponieważ pozwala wyraźnie oddzielić logiczne działanie arytmetyczne.

Ogólne właściwości operacji logicznych

Podstawowe operacje logiczne, czy to jednoskładnikowa, binarny, trójargumentowy lub inne funkcje, podlegają pewnym zasadom i właściwości, które opisują ich zachowanie. Jednym z takich podstawowych właściwości posiadane przez wyżej opisanych funkcji logicznych są przemienne.

Ta cecha sprawia, że funkcja permutacji umieszcza wartość argumentu nie zmienia. Nie wszyscy operatorzy mają tę właściwość. Inaczej niż w połączeniu i alternatywy, które spełniają wymagania przemienność funkcja mnożenia macierzy nie, oraz dostosowanie współczynników w tej operacji spowoduje wynik zmian, a także potęgowanie.

Dalszym aspektem

Inną ważną cechą, który jest często stosowany w elektronice i obwody, jest podporządkowanie par operacji logicznych przepisów prawa De Morgana.

Przepisy te wiążą pary operacji logicznych z wykorzystaniem funkcji negacja logiczna, która jest używana do wyrażania operacji logicznych z wykorzystaniem drugiej. Na przykład, funkcja połączeniu negacja może być wyrażone przez negacji alternatywy oddzielne operandów. Z tych przepisów logiczna operacja „AND”, „OR” i vzaimovyrazheny mogą być realizowane przy minimalnym koszcie sprzętu. Funkcja ta jest niezwykle przydatna w projektowaniu obwodów, gdyż pozwala zaoszczędzić zasoby w obliczeniach i powstawanie wiórów.