467 Shares 5974 views

Co to jest bomba fosforowa? Bomby fosforowe są konsekwencjami. Działanie bomby fosforowej

Wraz z rozwojem sprzętu lotniczego służącego do prowadzenia operacji bojowych niezbędny był amunicja, zdolny do zaangażowania wrogich sił naziemnych na duże terytorium. Wybuchowe bomby pojawiły się w przeddzień I wojny światowej. Były to prymitywne urządzenia, składające się z pojemnika naftowego i bezpiecznika bezwładnościowego, którego podstawą była zwykła kaseta z karabinem.


W latach trzydziestych ubiegłego stulecia wykorzystano do bombardowania tak zwane kulki fosforowe. Napełnianie ich służył jako żółty fosfor w postaci granulek o wymiarach 15-20 mm. Kiedy piłka spadła, została ognia, a bliżej ziemi płonących cząstek fosforu, muszla nie było, kruszyła, pokrywając ogromne opady deszczu z ognistym deszczem. Użyto również metody natryskiwania osadów z specjalnych zbiorników samolotów na niskiej wysokości.

W czasie II wojny światowej ludzkość dowiedział się, jak bomba fosforowa była w formie, w której istnieje dzisiaj. Był to pojemnik wypełniony kulkami fosforowymi o wadze od 100 do 300 gramów, o całkowitej masie do jednej tony. Taka amunicja spadła z wysokości około 2 km i eksplodowała 300 m od ziemi. Obecnie, w obrębie najmocniejszych armii świata zajmują istotną część całej amunicji służącej do bombardowania.

Biały fosfor

Spośród wszystkich substancji łatwopalnych stosowanych w amunicji zbrojnej, białe fosfor zajmuje specjalne miejsce. Wynika to z unikalnych właściwości chemicznych i przede wszystkim temperatury spalania sięgającej 800-1000 stopni Celsjusza. Innym ważnym czynnikiem jest zdolność tej substancji do samozapłonu podczas oddziaływania z tlenem w powietrzu. Płonący biały fosfor emituje gęsty, trujący dym, który powoduje również oparzenia wewnętrznych dróg oddechowych i zatrucia organizmu.

Dawka 0,05-0,1 g jest śmiertelna dla ludzi. Biały fosfor jest produkowany sztucznie przez interakcje fosforanów lub apatytów z krzemionką i koksem w temperaturze 1600 stopni. Na zewnątrz wygląda jak parafina, łatwo zdeformowana i cięta, co sprawia, że bardzo wygodne jest wyposażenie każdego amunicji. Są też bomby nadziewane plastycznymi białymi fosforami. Plastyfikację uzyskuje się przez dodanie lepkiego roztworu kauczuku syntetycznego.

Rodzaje amunicji fosforowej

Dzisiaj jest kilka rodzajów broni, których szkodliwą substancją jest biały fosfor:

  • Bomby powietrzne;
  • Rockety;
  • Pociski artyleryjskie;
  • Muszle moździerzowe;
  • Granaty ręczne.

Najbardziej niebezpieczne są pierwsze dwa rodzaje amunicji, ponieważ mają większy potencjał dla reszty.

Co to jest bomba fosforowa?

Nowoczesnymi bombami z fosforu są amunicja samolotowa składająca się z kadłuba, wypełniacza paliwa w postaci białego fosforu lub złożonego ładunku kilku mieszanin, a także mechanizmu zapłonu. Mogą być podzielone na dwa typy w zależności od sposobu działania: w powietrzu i po uderzeniu w powierzchnię. Pierwsze są napędzane przez kontrolowany detonator, w oparciu o wymaganą wysokość i prędkość lotu samolotu, ostatnia eksploata bezpośrednio po uderzeniu.

Kadłub takiej bomby powietrznej często składa się z palnego stopu zwanego "elektronem", składającego się z magnezu i aluminium, który płonie razem z mieszaniną. Często do fosforu dodawane są inne substancje łatwopalne, na przykład napalm lub termity, co znacznie zwiększa temperaturę spalania mieszaniny. Działanie bomby fosforowej jest podobne do wybuchu bomby wypełnionego napalmem. Temperatura spalania obu substancji jest w przybliżeniu taka sama (800-1000 stopni), ale w przypadku amunicji fosforowej i napalowej ta liczba przekracza 2000 ˚ С.

W uzbrojeniu sił powietrznych niektórych armii znajdują się bomby lotnicze, które są specjalnym pojemnikiem wypełniającym dziesiątki małych bomb. Odrzucony pojemnik jest kontrolowany przez pokładowy system nadzoru i otwiera się, znajdując się na pewnej wysokości, co pozwala dokładniej trafić amunicję główną. Aby zrozumieć, jaka jest bomba fosforowa, należy zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństwa wynikającego z jej szkodliwych czynników.

Czynniki zakłócające

Używając białego fosforu jako substancji palnej do bomby powietrznej, uzyskuje się kilka uderzających czynników:

  • Silny płomień z nagrzania mieszaniny w temperaturze do 2000 ° C, powodując oparzenia, straszliwe obrażenia i bolesną śmierć;
  • Trujący gaz, który pobudza skurcze i spala drogi oddechowe;
  • Wyczerpywanie tlenu w obszarze aplikacji, co prowadzi do uduszenia;
  • Szok psychologiczny spowodowany tym, co widział.

Mała bomba fosforowa, wydmuchiwana na odpowiedniej wysokości, uderza w powierzchnię 100-200 metrów kwadratowych, pokrywając wszystko wokół ogniem. Wchodząc na ludzkie ciało, cząstki palącego się żużla i fosforu oraz tkanki organiczne zwlekające. Możesz zatrzymać spalanie przez zablokowanie dostępu do tlenu.

Specjalne bomby fosforowe są również używane do pokonania wroga, który jest w okładce. Palna mieszanina ogrzewana do temperatury 1500-2000 ° C jest zdolna do spalania zbroi, a nawet betonowych podłóg, a biorąc pod uwagę, że w tej temperaturze tlenu w powietrzu szybko wypala, praktycznie nie ma szans na przetrwanie, ukrywanie się w piwnicy, w kotle lub innym schronisku.

To było z uduszenia, że setki pokojowych Wietnamczyków zmarło podczas jednego z bombardowań Amerykańskich Sił Powietrznych. Ci ludzie znaleźli śmierć w wykopach, nie mając pojęcia, co to jest bomba fosforowa.

Konsekwencje wykorzystania amunicji fosforowej

Podczas palenia napadu i fosforu uwalnia się wiele substancji toksycznych do atmosfery, wśród nich dioksyn jest silną trującą substancją o silnych właściwościach rakotwórczych i mutagennych. Podczas kampanii wietnamskiej amerykańska lotnicza aktywnie stosowała bomby napalm i fosfor. Wpływ produktów spalania tych substancji na organizm ludzki można zaobserwować w naszych czasach. W obszarach, które zostały poddane takim bombardowaniom, urodziły się nawet dzieci z poważnymi odejściami i mutacjami.

Zakaz używania bomb fosforowych

Amunicja fosforowa nie jest oficjalnie klasyfikowana jako broń masowego rażenia, ale ich stosowanie jest ograniczone do Konwencji ONZ. Niniejszy dokument reguluje ich wykorzystanie w celach wojskowych i zabrania używania strajków przeciwko pokojowym celom. Zgodnie z protokołem, bomby fosforowe są zabronione do użytku na terenach zaludnionych i ich otoczeniu, nawet jeśli istnieją tam obiekty wojskowe.

Znane fakty z użycia amunicji fosforowej w naszych czasach

Podczas okupacji Kampuchii w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku wojska wietnamskie używały pocisków rakietowych bez koła, wyposażonych w biały fosfor, aby zniszczyć Khmerską Grzywę. Reaktywne muszle fosforowe były wykorzystywane przez brytyjskie agencje wywiadowcze w 2003 roku w pobliżu miasta Basra w Iraku.

Rok później w Iraku armia USA wykorzystała bomby fosforowe w walce o Fallujah. Zdjęcia konsekwencji tej bomby, którą widzisz w artykule. W latach 2006 i 2009 armia izraelska używała amunicji fosforowej podczas Drugiej Wojny Libańskiej, a także w Strefie Gazy podczas Operacji Lead Lead.

Jak chronić się przed skutkami spalania fosforu

Aby maksymalnie chronić się przed szkodliwymi czynnikami amunicji fosforowej, konieczne jest jasne określenie rodzaju użytej broni. W przypadku użycia bomb fosforowych w lotnictwie, wraz z płomieniem i grubym białym dymem lub paleniem po eksplozji terytorium, natychmiast opuścić teren, przemieszczając się na stronę pozagrobową.

Jako schronienie lepiej jest korzystać z pomieszczeń o silnym nakładaniu się i wymuszonej wentylacji. Jeśli nie można znaleźć takich miejsc, konieczne jest użycie piwnic, okopów, wnęk, pojazdów, obejmujących improwizowane środki, takie jak metalowe lub drewniane tarcze, deski, namioty, itp., Zważywszy, że zapewnią one krótkotrwałą ochronę.

Aby chronić drogi oddechowe, użyj masek filtrujących, respiratorów lub miękkiej ściereczki nasączonej roztworem sody do pieczenia. Jeśli wypalana mieszanina trafia w ubranie lub odsłoniętą skórę, należy gasić płomień, zakrywając teren zaatakowany tkaniną, blokując dostęp do tlenu. W żadnym wypadku nie możesz strzelać do ognia, pocierając, ponieważ w tym przypadku może wzrosnąć płonący obszar. Nie ugasić wody w związku z możliwością rozpylania palnej mieszaniny. Należy również wziąć pod uwagę, że ugniatane białe cząstki fosforu mogą się ponownie zapalić.