414 Shares 3353 views

Filmy o wojnie jądrowej – ostrzeżenie dla ludzkości

Choć broń jądrowa była wykorzystywana do celów wojskowych tylko dwa razy (w 1945 r.), Przez resztę czasu strategia wojskowa państw i dyplomacji międzynarodowej znajdowała się pod silnym wpływem stale rozwijających się planów prowadzenia wojny nuklearnej. Dzięki gwałtownemu wyobrażeniu scenarzyści i reżyserów "wielokrotnie nuklearna zima" pojawiła się na ekranach filmowych kilka razy. Filmy o wojnie jądrowej i jej konsekwencje są dość popularne wśród widzów.


Skuteczna forma wpływów kulturowych

Każdy wie, że produkcja światowego przemysłu filmowego służy nie tylko do celów rozrywkowych. Nosi przyzwoite obciążenie kulturowe i ideologiczne. Filmy dotyczące wojny nuklearnej jako instrumentu propagandy mogą mieć wystarczająco wysoki emocjonalny wpływ na zdumiewającego widza. Aktywnie tworzą wyobraźnię obserwatora iluzoryczny obraz świata w kanale, w którym jest to wymagane. Często efekt propagandowy na świeckich jest niewidoczny i ukryty, poza osobistą kontrolą psychologiczną, na poziomie emocjonalnym. Bardzo aktywnie wykorzystuje zarządzanie uczuciami sprawiedliwości i sprawiedliwości Hollywood.

Propaganda wartości USA

Amerykańskie filmy o wojnie jądrowej są zawsze dyskretne, ale wyraźnie odpowiadają naciskającym kursowi polityki zagranicznej kraju. W ciągu ostatnich dziesięcioleci powstały zdjęcia nuklearnego bombardowania Stanów Zjednoczonych (film "Następny dzień", wydany w 1983 roku). Na ekranach bohaterowie filmowi, na przykład James Bond, walczyli z funkcjonariuszami GRU i KGB (taśma "Z Rosji z miłością", 1963), dobrzy faceci odpychali ataki Korei Północnej, a nawet cudzoziemców (filmy "Bitwa o Los Angeles" i "Transformers"). Wszystkie zdjęcia produkcji Hollywood, które już stały się klasycznymi lub nowoczesnymi, pokazują całemu światu idealną armię Stanów Zjednoczonych, zdolną do ratowania ludzkości przed śmiercią. Jest to najbardziej skuteczna i bardzo piękna metoda propagandy wartości, siły i siły kraju. Filmy o wojnie jądrowej, wymienione poniżej, są tworzone w Stanach Zjednoczonych. Nie wszystkie z nich mają wyraźną wiadomość propagandową, chociaż wskazówki są obecne w każdym filmie:

  • "Panikę w roku zerowym" (Ray Milland, 1962);
  • "Następnego dnia" (N. Meyer, 1983);
  • "Magiczna mila" (Steve De Jarnatt, 1988);
  • "Jądrowa świt" (Jack Scholder, 1990).

Nieustanny "dialog"

Europejskie kino jest w ciągłym "dialogu" z Ameryką, które jest jednocześnie przewodnikiem, flagowym i źródłem samoidentyfikacji. Szefowie radzieccy i europejscy zrobili wszystko, aby osiągnąć sztukę narodową, jednocześnie jednocześnie oceniając ich prace z punktu widzenia znanego amerykańskiego modelu. Filmy o wojnie jądrowej są często produktem wspólnej twórczości krajów europejskich , Australii i USA. Przykładami są "Day One" (Giuliano Montaldo, 1986, USA, Francja, Kanada, Włochy) i sequel "Na ostatnim brzegu" (2000) i jego "On the Shore" (1959, USA, Australia).

Odrzucenie znaczków

Oddzielni mistrzowie europejskich kinematycznych zjednoczenia odrzucają clichy, monotonię, komercjalizację kina. Ich zdjęcia są bardziej społeczne. Są nieco "uziemione", zawierają więcej apelu do życia i losu zwykłych ludzi. Nawet europejskie filmy o wojnie jądrowej nie były objęte samym procesem, ale przez los bohaterów podczas tej straszliwej tragedii:

1) "Gospodarze ciemności" (Leon Klimovsky, 1972, Hiszpania);

2) "Wojna" (reż. Peter Watkins, 1965, Wielka Brytania);

3) "Pasek startowy" (Chris Marker, 1984, Francja);

4) "Wątki" (M. Jackson, 1984, Wielka Brytania).

Filmowanie

Warto wspomnieć o naprawdę genialnym kreacji narodowego przemysłu filmowego – filmu pt. "Listy żywego człowieka" (1986), które można umieścić na tym samym poziomie co dzieła mistrzów klasycznej literatury rosyjskiej, niezmiennie wyróżniające się szczególnym zainteresowaniem światem wewnętrznym bohaterów i humanizmu. Fabuła filmu opowiada historię wybitnego naukowca Larsena, noblisty, który ledwo przeżył śmierć bliskich w pożarze jądrowej apokalipsy, na którą ma bezpośrednie znaczenie. Próbuje na próżno zrozumieć przyczynę tego, co się dzieje i znaleźć pożądany punkt wsparcia, aby znaleźć sens dalszej egzystencji, nadzieję na przetrwanie. Sama eksplozja w obrazie jest podobna do procesu oświetlania "świecy elektrycznej", która ma również inną nazwę – lampę łukową. Film o wojnie jądrowej ostro różnił się od zachodnich analogów.

Pomyśl strasznie

Jeśli na naszej planecie pojawią się wybuchy głowic nuklearnych , wówczas powstałe promieniowanie cieplne i śmiertelny wyciek promieniotwórczy, nawet o charakterze lokalnym, powodują nieodwracalne szkody. Następujące konsekwencje pośrednie: niszczenie systemów komunikacyjnych, tradycyjnych podstaw społecznych cywilizacji doprowadzi do poważnych problemów. Filmy o "po wojnie jądrowej" zwykle opowiadają o ich odmianach w rozwoju wydarzeń następczych po jądrowej apokalipsie. Tradycyjnie w filmach zbierana jest wszelka pamięć rodzaju gatunku, ale tylko w różnych stężeniach. Przeglądarka jest zwykle uważana za rowerzystów ubranych w puszki na zabytkowe samochody, komiczne grafiki pojedynków głównych bohaterów, malownicze i imponujące szmaty, żałosne szczątki stacji benzynowych, supermarkety i bezgranicznie szarobrązowe krajobrazy aż do horyzontu. Jednak pojedyncze filmy, takie jak "Książka Eli" i "Mad Max", nie tylko zbierają wszystkie zwykłe znaczki, ale także strzelają do olśniewającego blasku. Najlepsze filmy są między innymi:

  • "Akira" (1988);
  • "Bitwa o planetę małp" (1973);
  • "Terminator" (2009);
  • "Malvil" (1981);
  • "Radioaktywne sny" (1984);
  • "Cryptoids" (1987);
  • "Equalizer 2000" (1987);
  • "Ostatni wojownik" (1975);
  • "Mad Max: Drogowy wojownik" (1981);
  • "Sześcio-sznurowane samuraj" (1998);
  • "Księga Eli" (2009);
  • "Droga" (2009).