448 Shares 2775 views

Hiperrealizm w malarstwie: złudzenie życia lub ucieczki od rzeczywistości?

Ludzkość od wieków starali się zabezpieczyć za pomocą różnych środków artystycznych nie tylko dość istotny otaczającej rzeczywistości, ale także swoje emocje, doświadczenia i uczucia. Każda epoka objawia się w nowy czy stary, ale zmodyfikowany styl artystyczny odpowiadający niego. Niektóre z nich są po prostu wychodzą z mody i zapomniane, podczas gdy inni stają się klasyką i są standardy dzisiaj.


Hiperrealizm w malarstwie pojawiła się w połowie ubiegłego wieku, ale dziś aktywnie rozwija. Co to jest ten kierunek, jakie są jego cechy, staramy się powiedzieć w tym artykule.

Co to jest?

Po pierwsze, słowo „hiper-realizmu” składa się z dwóch słów: Łacina – REALIS – «rzeczywiste» „ważne” i greckie – hiper – «nadmiar». Oznacza to, że indywidualny pogląd na rzeczywistość jakby z zewnątrz, z góry, poza sytuacjami. Dość często, krytycy i historycy sztuki, określenie „nowy istotności” zjednoczyć i wspólnie rozważyć hiperrealizm i fotorealizmu, malarstwa, twórców, biorąc pod uwagę te warunki synonimami.

Tak więc, zgodnie z hiper-realizmu rozumie artystycznego kierunku w obrazie na podstawie fotograficznie dokładne odwzorowanie rzeczywistości, łącząc w naturalny sposób w tym samym czasie dramatyczny ich przeniesienia własności.

Krytycy podkreślają, że hiperrealizm w malarstwie jest blisko do pop-artu. Co łączy je jako złożonym składzie i skupić się na pragmatyzmie i naturalizmu, czasami nadmierne.

Trochę historii

Pojawienie się w Stanach Zjednoczonych w latach 60. XX w takich dziedzinach jak hiperrealizm, stał się dość istotnym wydarzeniem dla świata sztuki. Pierwsze amerykańskie giperrealista wziąć pod uwagę:

  • D. Sól, malowane opuszczony samochód.
  • R. i R. Goingz Est, przedstawiający życie miast, odbite w oknach.
  • Robert Cottingham, na którym obrazy – różne billboardy.
  • R. MakLien, pisanie, wyścigów konnych.

Bruksela wystawa dzieł sztuki, przeprowadzone w 1973 roku i opublikowany z okazji jej katalogu o nazwie „Hiperrealizm”. W malarstwie artystki prezentowane były w przeważającej części amerykańskiej. Ale wystawiane prace oraz szereg europejskich artystów tworzących w tym kierunku: Gnoli, Delkola, Gerhard Richter, Klafeka.

Trzydzieści lat później, słowo „hiper-realizmu” zostało użyte w odniesieniu do stylu artystów imitujących pośrednictwem różnych malowniczych zasobów fotografii. Ich obrazy przedstawiają nowoczesne witryny sklepowe i stacje metra, urządzenia techniczne, budynki i ludzi, różnych urządzeń gospodarstwa domowego, artykułów gospodarstwa domowego jedzenia.

idiosyncrasy

Hiperrealizm malarstwo charakteryzuje się precyzją i nonszalancją otaczającej reprodukowania rzeczywistości bez nastawienia emocjonalnego ze strony artysty.

Szczególną cechą tego trendu jest imitacją fotografii i jego nieodłączny zasada automatyzmu ładowni i documentalism nieco mechanicznych obrazów znaków. W swoich obrazach artystów tego gatunku wydają się tworzyć pewną atmosferę superreality – wyobcowani i statyczny, zimny i beznamiętny, odłączony od widza.

gatunki

Warto zauważyć, że hiperrealizm w obrazie ma swoją historię. można je zidentyfikować (raczej arbitralne) trzy główne gatunki:

  • martwa natura;
  • krajobraz;
  • portret.

Jednak nie jest to klasyczne gatunki, a także specjalna grupa przedmiotów, które mogą być zdefiniowane jako obiektywnego świata – miasto i ulica-ludzie.

martwa natura

Biorąc pod uwagę zagadnienia, które wykorzystuje hiper-realizmu, kreatywność, obrazy zarówno amerykańskich i rosyjskich, łatwo znaleźć jakiś wspólności w dokładnym przestudiowaniu szczegółów i negacji abstrakcyjnych form, a zauważysz różnicę tematów i przedstawiono obiekty. Zachodnia giperrealista osobliwy obraz osiągnięć społeczeństwa konsumpcyjnego (towary w jasnym, błyszczącym wyglądzie).

Domowego same artystów tym kierunku, takich jak, na przykład, A. Fleck, R. Goinza w pieluszki głównie otaczających przedmiotów rzeczywistości (murem lub ogrodzenia).

krajobraz

Na pierwszy rzut oka, giperrealista Artyści Pejzaże wrażenie, że są zainteresowani tylko w nowoczesnej metropolii i neonów, autostrady i opustoszałych ulicach, a także zwykłe i pozornie nijaki przejawy prostego życia. Krajobraz działa, widać puste miasto i ulice, trochę sztuczny, pełen poczucia osamotnienia i pustki. Szczególną uwagę zwraca się na obrazach hiper-realistyczne krajobrazowych znaków drogowych, w roli kluczowych wskaźników i przewodów plecionych, które służą jako nici Ariadny we współczesnym świecie.

portret

Giperrealista artyści nie kopiować prawdziwych ludzi, a szczegółowe i bardzo niezawodny rysuje je w taki sposób, aby uzyskać bardzo realistyczne obrazy z dobrze rozwiniętą najdrobniejsze szczegóły i detale.

W tym kierunku jest powszechne stosowanie takich zaawansowanych metod i technik kina i fotografii, jak:

  • Różne efekty optyczne;
  • autor storyboard;
  • strzał z wysokiego punktu;
  • Close-up;
  • instalacja.

Tak więc, można powiedzieć, że artyści hiper-realizmu tworzyć atrakcyjne i kolorowe iluzję rzeczywistości, która jest bardziej prawdopodobna w pracach niż jest w rzeczywistości. Prace w tym kierunku symbolicznie reprezentują nowoczesne środowisko i zwrócić naszą uwagę na przyziemne szczegóły życia codziennego.