361 Shares 6947 views

Michaił Kałatozow: biografia, filmografia, zdjęcia

Ten człowiek pokazał swój niezwykły talent w kilku rolach. Zasłynął jako scenarzysta i jako reżyser i jako operator. Michaił Kałatozow oznaczone prestiżowych nagród, jest również właścicielem „głośny” regalia. Na napisano wiele artykułów i esejów o koleje życia usuniętych aż dwa filmy dokumentalne. Jaki był twórczy ścieżka maestro? Rozważmy tę kwestię bardziej szczegółowo.


informacje biograficzne

Kałatozow Mihail Konstantynowicz urodził się w stolicy Gruzji 28 grudnia 1903 r. Jego przodkowie pochodzili z dawnej książęcej rodziny Amiredzhebi. Wujek przyszłego reżysera pełnił ogół od samego króla. Należy zauważyć, że nieruchomość Kalatozova często odwiedzane przez przedstawicieli miejscowej inteligencji, który lubi rozmawiać o losach kraju. Ale potem przyszedł Rewolucję Październikową, która dokonała korekt z losem chłopca.

Rozpoczęcie pracy

W 1917 roku Michaił Kałatozow, którego biografia, na pewno zasługuje na szczególną uwagę, zaczął zarabiać na życie. Pracował i pracownika, a pracownik, a kierowca.

W 1923 roku młody człowiek idzie do pracy w studiu filmowym metropolitalnego najpierw jako sterownik, a następnie – w kinooperator. Pracowitość i odpowiedzialna postawa wkrótce zauważyli młodego mężczyznę, a teraz Michaił Kałatozow wspierana na planie. Po pewnym czasie został zatwierdzony na stanowisku redaktora i operatora. Podczas swojej pracy w studiu Tbilisi młody człowiek zaczął szukać w kilku zawodach, które były bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanych w kinie.

balon próbny Kalatozova jako pisarz był film „To Tariel Mklavadze”, nakręcony Ivanom Perestiani w 1925 roku. Po pewnym czasie Michaił Kałatozow już zaangażowany i jako pisarz i jako operator w „gulli” malarstwa i „cygańskiej krwi”. W sprawiedliwości należy zauważyć, że twórca słynnego filmu „Lecą żurawie” nie zdobył ogromną popularność jako aktor, mimo nakładające wygląd, ale jego prace reżyserskie były filigranowe i warsztaty. Michaił Kałatozow, którego filmy są niezaprzeczalnie zawarte w krajowych skarbowych Cinématographe, po raz pierwszy do sprawdzenia się w nowej pojemności w końcu lat 20.

dyrektor karierze

Maestro debiut pracy był film „Ich Kingdom”, który wyreżyserował wspólnie z Nutsoy Gogobiridze. Już na tym zdjęciu Michaił Kałatozow zaczął wykazywać uncut indywidualizm, tworząc niepowtarzalne efekty i kątów oświetlenia, osiągając maksimum realizmu aktorów w bohaterów. W 1930 roku młody człowiek jest już weźmiemy cichy film „Sól Swanetia”, który opowiada o życiu konkretnej społeczności.

Podczas filmowania Michael K. używany materiał etnograficzny z gatunku dokumentalnego, był w stanie wytrzymać pewną ekspresję zmianę planów, dzięki czemu ta praca została doceniona przez krytyków jako „doskonałe”.

Temporal zmiana wektora

Era filmu niemego stopniowo doszedł do zera, a maestro nie jest natychmiast w stanie złapać nowe trendy w sztuce. 1932-sze Michaił Kałatozow tworzy filmu „gwóźdź w bucie”, ale praca niezauważone na widowni. Niepowodzenie filmu jest bardzo boleśnie gruziński reżyser. Postanawia opuścić pracę na czas na planie. Maestro idzie na studia w Państwowej Akademii Sztuki i późniejszy szef Centralnego studio Tbilisi. Będąc w tym położeniu, Michaił Kałatozow (prawdziwe nazwisko – Kalatozishvili) jest podjęcie reform w procesie filmowego, modernizacji sprzętu i miejsca pracy dla wyświetlacza.

Jednakże takie innowacje są lubiane bynajmniej nie wszystkie organy, a po chwili maestro został oskarżony o „sadzenie modernizm burżuazyjny”. Kałatozow wysyłane do miasta nad Newą.

Wracając do dyrektora

W późnych latach 30-tych maestro znajdzie zatrudnienie w „Lenfilm”, który rozpocznie kręcenia filmu „Odwaga”. W 1941 roku wychodzi w kinach to kolejny obraz reżysera – „Valery Chkalov”. Oba filmy opowiadają o wyczynach radzieckich pilotów zatem mieć niespodziewany sukces z publicznością. Działka z krytyków filmowych, takich jak Chkalov, ale obraz bohatera granego przez Władimira Belokurova stać się wzorem do naśladowania.

Michaił Kałatozow którego zdjęcie po „Valery Chkalov” będzie drukować wszystkie dzienniki krajowe, zaproszonych w filmach o pilotów prac wybitnych aktorów – Serafim Birman, Arkadiya Raykina, Mark Bernes. Nie mniej popularne maestro dostarczył film „Invincible”, który wziął na równi ze słynnym reżyserem Sergei Gerasimov w 1942 roku.

Praca za granicą

W 1943 roku reżyser Michaił Kałatozow zostaną przeniesione na stanowisku administracyjnym i tymczasowo wysłana do burżuazji amerykańskiej. Tutaj będzie on działać jako upoważnionego przedstawiciela Komitetu Kinematografii kina radzieckiego. To zagranicy los pchnie go do wybitnego Litsedeyami XX wieku – Charlie Chaplin, Jean Gabin, Anri Matissom.

Z amerykańskiego mistrza przyniesie nowoczesną technologię, aby strzelać i filmów rozpocznie się w studiu „Mosfilm”. Następnie przejmie jako szef Głównego Zarządu dziedzinie kinematografii, a następnie odpowiedzialne stanowisko wiceministra Kinematografii Związku Radzieckiego. Jednak reżyser Michael K. aktywność będzie zapłacić dużo uwagi.

Kontynuacja pracy jako reżyser

W 50-tych w radzieckim ekranów pokazuje kolejny film Kalatozova nazwie „Conspiracy of skazane na” opartego Wirth odgrywa. Dla tej pracy, maestro został wyróżniony Nagrodą Stalina. Potem zdjął film „Hostile tornada”, który jest wypełniony poważne konsekwencje polityczne. W 1954 roku ukończył reżysera do pracy na satyryczna komedia „prawdziwych przyjaciół”, który jest nadal kochany przez publiczność krajowym starszego pokolenia. I, oczywiście, warto zauważyć, osobno sowieckie hity „Lecą żurawie”, stworzenie, które Michael K. pracował w 1957 roku.

Ta humanistyczna opowieść o walce o pokój stał się klasykiem kina radzieckiego. W 1964 roku, publiczność widział film „I – Kuba”, skrypt dla których Kałatozow pisał poeta Evgeniem Evtushenko. Ostatni film maestro był „Czerwony Namiot” (1969). W grze fabuła – historia ratowania polarnej wyprawy Umberto Nobile.

życie osobiste

Słynny reżyser, zdobył 1965 tytuł Artysty Ludowej Gruzji, aw 1969 – tytuł Ludowy Artysta ZSRR, był żonaty z córką konsula Włochy Jeanne Valatsi. Ich znajomość miała miejsce podczas wakacji w Batumi. W późnych latach 20-tych maestro miał syna Jerzego, który później dalszy dynastię ojca. Małżonek wkrótce po porodzie otrzymał gruzińskiego obywatelstwa ASRR. Jednak małżeństwo z obcokrajowcem, Mikhail Konstantynowicz po chwili upadł: reżyser opuścił Gruzję i Jeanne i jej syn przebywał w Tyflisie.

Według jego wnuka, Kałatozowa, mimo ciężkiego zerwania z rodziną, był szczęśliwym człowiekiem, ponieważ był w stanie osiągnąć wszystko, czego chce od życia. Będąc w stolicy północnej, dyrektor namiętnie zakochany w aktorce Elenu Yunger, ale nie została ona przeznaczona, aby być razem. Michael K. zmarł 26 marca 1973 i został pochowany w stolicy cmentarz Nowodziewiczy.