420 Shares 7157 views

Polityka i moralność: stosunek pojęć we współczesnym społeczeństwie


Polityka a moralność – to najbardziej skomplikowana polityka stosunki z norm moralnych przyjętych w społeczeństwie. Oba te pojęcia są organizacyjne i nadzorcze sfer społeczeństwa, jednak działają one w nim na różne sposoby.

Morale jest zaprojektowany, aby powstrzymać osobę i nie dać go do czynów złych i niegodnych. Jeśli zwracamy się do historii prymitywnym społeczeństwie, nie ona jest główną instytucją do zarządzania dla małych wspólnot społecznych. Kiedy zaczęły się pojawiać od instytucji państwowych i politycznych, nie było już dwa systemy kontroli – etyka i polityka.

Zauważ, że te dwa pojęcia są zupełnie różne źródła, aby utworzyć strukturę zarządzania. Tak więc, dla tych moralności są tradycje, zwyczaje i wartości, to znaczy, że ma wartość normatywną motywację. Jeśli chodzi o politykę, jest ona oparta na interesy wszystkich grup społecznych, które następnie skręcić w ustawach. Istnieją jednak sytuacje, w których rządząca elita społeczeństwa nakłada na tych ustaw, które chronią tylko swoje interesy, raniąc wszystkich innych.

Ponadto, polityka i moralność są nadal wiele różnic. Więc wymagania moralne są uniwersalne i nie należą do żadnej konkretnej sytuacji obecnej. Ponadto, są one bardzo abstrakcyjny charakter, ponieważ są czasami trudne do oszacowania. Polityka ma obowiązek brać pod uwagę specyficzne warunki społeczne, które przejawiają się w przypadku konkretnej sytuacji. Jego wymagania są dość specyficzne ze względu na naruszenie niekoniecznie na stałe przypisane karę.

Należy zauważyć, że stosunek tych dwóch pojęć martwi wszystkich naukowców od czasów starożytnych. Ponieważ Konfucjusz, Platon, Sokrates i Arystoteles uważał, że dobre prawo nie gwarantuje sprawiedliwości w kraju, jeśli władca nie posiadają odpowiednie walory moralne. Polityka i moralność nie są podzielone w ich wizji.

Pierwszy teoretycznie rozdzielenia dwóch próbowali Machiavellego, który twierdził, że każdy człowiek ma podstępną naturę. Ponieważ władcy, kiedy konieczna do utrzymania się przy władzy, jest w stanie uciec się do wszelkich środków, które nie zawsze są zgodne z ogólnie przyjętymi normami moralnymi. Zauważ, że reżimy totalitarne często stosowane jest polityka amoralny i niemoralny. Na pierwszy rzut oka, to jest uważany za bardzo skuteczne i pragmatyczne, ale w miarę upływu czasu sytuacja ta prowadzi do zepsucia społeczeństwa i polityków.

Należy zauważyć, że interakcja między prawem a moralnością w różnych etapach rozwoju społeczeństwa odbyła się w różny sposób. Na przykład polityka niemoralne może również obejmować liberalisticheskimi pomysły, które było charakterystyczne dla rosyjskiej sytuacji politycznej lat 90-tych 20 wieku. Za pomocą których starali się realizować wszystkie głoszone hasła demokratycznych w życiu, były nie tylko niemoralne, ale przestępca z punktu widzenia prawa.

Należy jednak pamiętać, że w zarządzaniu firmą, która opiera się wyłącznie na zasadach moralnych, jako utopijne. Fakt, że moralność ma ograniczenie działania w kategoriach czasu i przestrzeni. Po tym wszystkim, co wcześniej były uważane za pozytywne, może wtedy ostro krytykowane, że dla kogoś dobrego dla innych – to jest złe. I wszystkie zasady moralne jest bardzo trudne „przetłumaczyć” na język prawa i decyzji administracyjnych.

W ten sposób polityka i moralność – to pojęcia, które są bardzo trudne do pogodzenia w praktyce. Co do zasady, konkretne interesy polityczne są zawsze na pierwszym planie. Jednak społeczeństwo musi kontrolować rządzących elit, ponieważ jego polityka jest w niebezpieczeństwie stania niemoralne.