402 Shares 1611 views

Bojar Morozowa – legendarna postać. Historia życia bojarów Morozowa

Bojar Morozowa jest jedną z dobrze znanych rosyjskich osobistości, które pozostawiły swój ślad w historii tego stanu. Ta kobieta była uosobieniem nieustraszony i uparty, to prawdziwy wojownik dla swoich zasad i ideałów. Picie Boyarynya niejednoznaczne, dla kogoś to jednoznacznie fanatyka, gotowy, aby przejść do śmierci, ale nie poddawaj się swoich przekonań, w innych jest to kwestia szacunku i lojalności jej oporu przyjętej wiary. Cokolwiek to było, ale to jest – legendarna postać, a dzięki malarstwa Surikow pamiętać historie Morozowa będzie jeszcze więcej niż jedno pokolenie.


Pochodzenie Boyarina Morozowa

Prokopievna Teodozjusz urodził się 21 maja 1632 w Moskwie, jej ojciec – Sokovnin Procopius Fedorowicz – był dworzanin, był spokrewniony z jego pierwszej żony cara Aleksieja Michajłowicza dnia, Mariey Ilinichnoy. Future szlachcianka był jednym z dworzan, którzy towarzyszyli królowej. W 17 lat Teodozjusza żonaty Morozova Gleba Ivanovicha. Jej mąż był reprezentantem rodziny szlacheckiej, był w pokrewieństwa z rodziną Romanowów, niedaleko Moskwy, miał luksusową rezydencję Zyuzin stanowiły wujka Księcia i służył jako śpiwór królewskiego. Gleb brat Borys, był bardzo bogaty. Zmarł w 1662 roku, jak również potomstwo nigdy nie dostał, wszyscy przeszli najbliższych krewnych.

Bogactwo i wpływy Boyarina

Po śmierci stanie Gleb Iwanowicz obu braci staje niewielką syn Ivan Glebovich Gleb i Teodozjusz, a rzeczywisty menedżer bogactwa staje się jego matka. Historia życia bojarów Morozowa jest bardzo interesująca, ponieważ ta kobieta miała własne poglądy na życie. Teodozjusz Prokopievna rankingu Boyarina konia, miał wielki wpływ, była zbliżona do króla. Jego bogactwo mogli tylko zazdrościć: szlachcianka miała kilka osiedli, ale osiadł we wsi Zyuzin, który ustanowił swój dom na modelu zachodniego. W tym czasie był to najbardziej luksusowy dwór.

Bojar Morozowa dając wskazówki osiem tysięcy (!) Od poddanych, tylko w jej domu było około 300 pracowników. W Teodozji był mądry trener i ozdobione srebrnymi mozaiki, często spacery, aby wykorzystać jego załogi sześciu, a nawet dwanaście koni z łańcuchów grzechotanie. Podczas boyarynya wyjazdów towarzyszy około 100 mężczyzn i niewolnic, chroniąc go przed atakami. Morozov w tamtych czasach był uważany niemal najbogatszym człowiekiem w Moskwie.

Zwolennikiem wiary Old Believer

Bojar Morozowa był gorącym zwolennikiem starej wiary. Była zawsze sympatyczny ubogim i świętego głupca, dać im jałmużnę. Ponadto w jej domu często zgromadził zwolenników staroobrzędowców modlić wokół starożytnych kanonów w ikonami Old wierzącego. Kobieta miała bliski kontakt z Awwakum, apologetą starej wiary, nie postrzegają reform patriarchy Nikona.

Nosiła włosiennicę, że w ten sposób „oswoić się ciałem”. Jeszcze Habakuk był nieszczęśliwy Morozowa, wezwał ją, by oderwać się oczy, tak jak Mastridiya chronić się przed pokusami miłości. Również ksiądz gromił boyarynya w małej miłości, bo gdy jej stan nie mogła zrobić wiele dobrego dla wielu innych ludzi w potrzebie. Ponadto, Teodozjusz, choć i był wierny starej wiary, odwiedził kościół nowego rytu, który spowodował jej nieufność ze strony konserwatystów.

nieposłuszeństwo Morozowa

Król wiedział o wierzeniach Boyarina konia, a takie zachowanie nie podoba. Teodozjusz unikać kościół i imprez towarzyskich, nawet nie uczestniczyć w ślubie Aleksiej Michajłowicz, mówiąc, że był bardzo chory. Król w każdy możliwy sposób próbowali wpłynąć na upartego boyarynya, wysłać do celów do niej przez jej krewnych, aby poinformowali kobietę i przekonać do przyjęcia nowej wiary, ale to było wszystko na marne: Morozowa stał o własnych siłach. Mało kto wiedział, jak nazywa bojar Morozowa po ślubach w staroobrzędowców. Kobieta potajemnie wziął go i dostał nową nazwę – Theodore, potwierdzający jego otoczenia, który pozostaje wierny starej wiary.

Królowa Maria Ilinichna długo stłumiony gniew króla, a wysoka pozycja Boyarina niedozwolone tutaj tak właśnie ją ukarać, ale cierpliwość Aleksiej Michajłowicz dobiegła końca. Wieczorem 16 listopada 1671 do Morozowa, archimandryta Joachim przyszedł z urzędnikiem rady Hilarion. Dom był, a siostra księżniczka Boyarina Urusova. Aby pokazać swój brak szacunku do gości, Teodozjusz i Eudoksja poszedł do łóżka i leżąc odpowiedziało na pytania przyszedł. Po przesłuchaniu kobiety okowach i pozostawione w areszcie domowym. Dwa dni później, Morozow został przewieziony najpierw w cuda, a następnie w klasztorze Psków-jaskiń.

Po uwięzieniu Boyarina zmarł jej jedyny syn, Ivan, dwóch braci na wygnaniu, a cały majątek został przeniesiony do królewskiego skarbca. Morozow został starannie strzeżony, ale dostała od sympatyczny do jej ludzie odzieży i żywności, ksiądz Habakuk napisał jej listy, a jeden z kapłanów starej wiary komunii na słabą kobietą.

król karze

Bojar Morozowa, księżniczka Urusova i Maria Danilova (żona pułkownika muszkieterów) pod koniec 1674 roku zostały przeniesione do Yamskoy stoczni. Tortury na stojaku kobiet starał się przekonać do przyjęcia nowej wiary i wyrzec się swoich przekonań, ale byli nieugięci. Byli o spalić na stosie, ale to bluźnierstwo zapobiec księżniczka Irina, siostrę króla i Patronki bojarów. Aleksiej Michajłowicz nakazał siostry evdokia i Teodozjusz wygnanie w Pafnutyevo-Borovsky klasztoru i uwięziony w glinianym więzienia.

śmierć Boyarina

W czerwcu 1675 słudzy 14 Boyarina palono w drewnianym domu, wspiera starą wiarę. 11 września 1675 zmarło z głodu księżnej Urusova Morozowa również przewidywał jego upadku. Krótko przed śmiercią poprosiła strażników do mycia koszulę w rzece umrzeć w czystych ubraniach. Od całkowitego wyczerpania Teodozjusz zmarł 2 listopada 1675 roku.

Tematem malarstwa Surikow

W 1887 roku, po 15 objazdowej wystawy Galeria Trzeciakowska, dzieło artysty geniuszu „Boyar Morozova” został zakupiony za 25 tysięcy rubli. Malowanie Surikov reprezentuje wielkość płótno 304h587,5 cm, jest napisane olejem. Dziś jest jednym z największych galeriach eksponatów. obraz z daleka przyciąga uwagę widzów, hipnotyzujące jasnych kolorów, żywych obrazów i życie przestrzennego. Wasilij wziął za podstawę do tematu Kościoła schizmy XVII wieku. Malarz chciał pokazać ciężkie życie i głęboką wiarę narodu rosyjskiego. Był w stanie przekazać tragizm sytuacji: Główny bohater jest upokorzony, kruszony ale nie uszkodzony,; Morozow jest skazany na śmierć, ale nadal pojawia się w zwycięskiej sposób.

Surikov zainteresowanie się losem Boyarina

Biografia Boyarina Morozowa zainteresowany Wasilij Iwanowicz, z tego powodu, że on pochodzi z Syberii, aw rzeczywistości ten region słynie z ogromnej liczby staroobrzędowców. Sybiracy mają pozytywny stosunek do starej wiary, ponieważ w tym regionie są szeroko stosowane odręcznych „życie”, które należały do Old Believer męczennicy, którzy cierpieli z rąk przedstawicieli nowej wiary. Według niektórych źródeł, z „Tale of Boyar Morozowa” Surikov przedstawił swoją chrzestną. Wydaje się, że artysta był pod wrażeniem siły woli Boyarina, więc postanowiłem wskrzesić pamięć o nim, na ogromnym płótnie przedstawiający epizod gdzie Morozov przeniesiony do więzienia.

Obrazy z głównych bohaterów w obrazie

Patrząc na płótnie w pierwszy przyciąga wzrok centralny charakter – Boyarynya Morozowa. Opis obrazu wskazuje, że artysta długo należy ustalić na podstawie szkiców portretowych, malował je oddzielnie, a następnie łączone ze sobą. Awwakum Teodozjusz opisany jako cienką kobieta z shifty, błyskawicznym skrócie, a Surikov nie mógł znaleźć taką osobę – fanatyczny, bezkrwawy, wyczerpany ale dumny i nieugięty. W końcu, naszkicowanych z Morozov staroobryadki że spotkał Wasilij Iwanowicz pobliżu Cmentarz Rogożski.

Moskwa ogórki biedny handlu, stał się prototypem świętego głupca, ale obraz z nieznajomym – jest sam autor. „Boyar Morozowa” – obraz bogaty „kolor symfonia”. Surikov przywiązuje wielką wagę do odcieni, dzięki czemu tak że wydaje się naturalne. Painter patrzył na śniegu przez dłuższy czas, zdobywając wszystkie jego modulacje, patrzył, jak zimne powietrze wpływa na cerę. Dlatego jego bohaterowie wydają się żywcem. Aby nadać filmowi wrażenie ruchu, Surikov pririsoval na sanki z systemem chłopca.

Ocena pracy artysty

Historia malarstwa „Boyar Morozova” bardzo niezwykłe, choćby dlatego, że praca ta spowodowała kontrowersyjnych i głośnych sporów krytyków podczas wystawy objazdowej. Niektórzy lubią pracować Surikov, ktoś – nie, ale wszyscy zgodzili się, że stworzenie było sukcesem. Niektórzy krytycy porównywali płótna kolorowe perskiego dywanu, ponieważ jasne kolory i ryabili oczy, naukowców omówione różne wady obrazu, takich jak nieprawidłowej pozycji rąk i tak dalej. D. Ale nadal, najbardziej znany i bezwzględny krytycyzm szczegółowego studium rysunku powinien być Przyznaję – to arcydzieło.

Przed Wasilij Surikow żaden z artystów tak jasno i bezstronnie nie przedstawiają ludzi z epoki pre-Piotrowej. W centrum płótna – Pale, wyczerpany cierpienia psychicznego, wygłodzonych od długiego postu kobiety, osiedlili się wokół jej niezgrabne, rude ludzi w futrach, Torlopov, telogreyah. Tłum podzielony na dwie części, jedna sympatyzuje Boyarynya, z drugiej – naśmiewa się z jej nieszczęścia. Surikov udało się ożywić swoje postacie. Widz, stojąc w pobliżu tkaninie czuje i jak tłum będzie przeniesiony w czasie kilka wieków temu.

Wasilij realistycznie przedstawiono wydarzenia, które miały miejsce w historii Rosji. Jego praca doprowadziła ludzi nie tylko dowiedzieć się o losie bojarów Morozowa, ale także zastanowić się nad jej działaniami. Ktoś postrzega go jako fanatyk, ktoś podziwia jej sztywność i przestrzegania zasad. Podczas zdjęciu wygląd ludzi w porównaniu z bohaterki populiści i Stenka Razin. Mówi tylko, że „Boyar Morozowa” jest, w każdym wieku, nie zawsze są ludzie, wierni swym przekonaniom.