570 Shares 7051 views

Achmatowa „Requiem”: interpretacja wiersza

Prawdziwie ikoniczna postać w literaturze rosyjskiej jest Anna Achmatowa. „Requiem” naukowcy zwany szczyt jej teksty. W twórczości poety organicznie wyplatane wszystkie tematy: doświadczenia miłosne, poeta i historię, poeta i moc, kultury XIX wieku, „srebrny” wiek sowieckiej rzeczywistości … Achmatowa żył długo: zepsute dziewczynka, która urodziła się w przedrewolucyjnej Rosji, młody poeta z czołowych był przeznaczony znać pełny ciężar radzieckiego rocka porannej gwiazdy. Jest rzeczą naturalną, dlatego, że zakres jej twórczego zakresie można nazwać kompleksowe: wiersze miłosne, wiersze obywatelską, elementy folklorystyczne, stare motywy, sceny biblijne.


"Requiem", Achmatowa: Podsumowanie

Prace nad wierszem Trwało to od 1935 do 1940, w najtrudniejszej, krwawym i strasznym czasie. W nim poeta udało się organicznie połączyć linię kronika i gatunku tradycja pogrzeb płacz. Od łacińskiego «Requiem» tłumaczone jako spokoju. Dlaczego jest to nazwa nadana do swojej pracy Achmatowa? Requiem – serwis pogrzebowy dla tradycyjnych kościołów katolickich i luterańskich. Później termin ten ma szersze znaczenie: chodziło o oznaczać upamiętnienie zmarłego. Poeta samych jak i ich przyjaciół w nieszczęściu, i całej Rosji usług pogrzebowych.

Achmatowa „Requiem”: Plany semantyczne

Nowoczesne literacki emitować w wierszu z czterech warstw: pierwsza jest oczywiste i jest niejako „na powierzchni” – Góra lirycznej, opisując aresztowanie nocy w bliskiej osoby. Należy zauważyć, że poeta jest na podstawie osobistych doświadczeń: W ten sam sposób w czasie aresztowano, jej syn L. Gumilow, mąż N. Punin i penmate Mandelsztama. Lęk, splątanie, dezorientacja – kto może wiedzieć o nim więcej niż Achmatowej? „Requiem”, jednak nie ogranicza się do: łzy liryczny łączenie tekstu z płaczem tysiące rosyjskich kobiet dotkniętych tą samą klęską. Zatem sytuacja osobista rozwija, staje się coraz bardziej globalny. W warstwach trzecich sens wiersza losów bohaterki jest interpretowany jako symbol epoki. Tutaj naukowcy podkreślają, ten podnosi wątek „pomnik”, datowany na pracach Derzhavin i Puszkina. Jednak Achmatowa pomnik – nie jest symbolem chwały, ale raczej ucieleśnieniem życia i pośmiertnych cierpienia. Dlatego ona prosi, aby umieścić go w więzieniu, gdzie spędziła tyle strasznych godzin z jego nieświadomych „koleżanek”. Obraz pomnik z kamienia łączy się z motywem „skamieniałości” – ten epitet jest jednym z najbardziej częstotliwości w „Requiem”. W epilogue pomnika staje się widoczny wykonania METAFORĘ „Skrzemienia cierpiących”. Obraz cierpiącego poety łączy się z obrazem naderwanie umierającego rosyjskiego, straszna epoka – to Anna Achmatowa. „Requiem” jest czwartym i sensowne planu. Ta góra matka, której syn był represjonowany. To odnosi się do męki Bogurodzicy, obserwując wejście na Jezusa na Kalwarii. Zdaniem poety, mąka każda matka traci syna, porównywalną z cierpienia Maryi Dziewicy. Tak osobista tragedia jednej kobiety i jednego dziecka staje się całej ludzkości.