786 Shares 4063 views

Apollo Belvedere – symbol sztuki starożytnego Hellas

Niestety, do tej pory istniały nieistotne oryginały starożytnej rzeźby greckiej. Nawet Apollo Belvedere, uważany przez wielu historyków sztuki za wierzchołek starożytnej kultury, został zachowany tylko w rzymskiej marmurowej kopii. Rzecz w tym, że na początku chrześcijaństwa, w czasach barbarzyńskich inwazji, a także we wczesnym średniowieczu , wszystkie brązowe posągi starożytnych greckich mistrzów zostały bezlitośnie remalowane. Nikt w tych ciemnych czasach nie myślał o dbaniu o dziedzictwo kulturowe ludzkości.


Marmurowe obrazy kultowych bogów starożytnych i mitologicznych bohaterów również spadły z ich cokołów, a szlachetny kamień, z którego zostały wykonane, często służyło do wypalania wapna. Za panowania Aleksandra Wielkiego jego rzeźbiarzem sądowym był Leohar. Apollo Belvedersky jest uważany za krytykę sztuki przez dokładną kopię mistrza z brązu tego mistrza. Kwitnienie kreatywności Leohara, przedstawiciela kierunku akademickiego późnej klasycznej szkoły greckiej, spadło w latach 350-320 lat pne. E. W tym samym okresie należy również posąg Apollo Belvedere, który dał naukowcom możliwość przedstawienia hipotezy o autorze Leohar. Teraz, po upływie dwudziestu pięciu wieków, trudno ustalić prawdę.

Pomnik Apolla Belvedere odkryto w okresie renesansu (w XV w.) W posiadaniu kardynała Giuliano della Rovere w Anzio, który wstąpił na tron duchowy i przyjmując porządek papieski, zarządził to wielkie stworzenie w miejscu honorowym w Pałacu Vatokan w Pałacu Belvedere. Stąd nazwa rzeźby. To miejsce jest również znane z faktu, że w tamtych czasach było wiele najlepszych pereł z kolekcji papieskiej wielkich, zabytkowych dzieł sztuki. Apollo Belvedere obok Laocoon, tułów Herkulesa, Opuszczonej Ariadny i innych równie sławnych dzieł genialnych mistrzów przeszłości.

Ciekawe i ewolucja postawy wobec rzeźby Leoha (przypuszczalnie) w kręgach historyków sztuki, naukowców i historyków. Przez długi czas Apollo Belvedere został oceniony jako nieoceniony arcydzieło, szczyt, apoteoza i kulminacja sztuki starożytnej. Został jednogłośnie uznany za estetycznie doskonały. I jak to często bywa, nadzwyczajnie pretensjonalne i wzniosłe chwile zastąpiono diametralnie odwrotną reakcją. Dalsze badania nad twórczości różnych starożytnych mistrzów i więcej zabytków kultury starożytnych cywilizacji pojawiły się, tym bardziej powściągliwy stał się oceną Apollo Belvedere.

Różni krytycy i historycy sztuki nagle zaczęli znajdować w nim pompatyczne i uprzejme cechy. Niektórzy nawet zauważyli wiele nadmiernych pretensjonalności, patosu i geometrycznych wad. Tymczasem praca ta może być bezpiecznie nazwana znakomitym pod względem plastycznym zalet, elegancji linii i myśli autora. Figura i stopnie Apollo łączą siłę z łaską, energią nie do opanowania, z przewiewną łatwością. Beztrosko chodząc po ziemi ziemskiej wydaje się, że jest w stanie lotu. Wszystkie ruchy tego władcy muszli, znakomicie ilustrowane przez autora w statycznej postaci zamrożonej, nie są skoncentrowane w jednym kierunku, ale jak gdyby promienie słoneczne różnią się w różnych kierunkach.

Aby osiągnąć ten efekt, nadrukowany zimnym marmurem lub brązu, rzeźbiarz musiał posiadać nie tylko wyrafinowane umiejętności, ale także iskra prawdziwego geniuszu. Należy jednak pamiętać, że w Apollo Belvedere jest zbyt oczywiste obliczenie dokładnie tego wrażenia kontemplatora. Rzeźba pilnie wymaga podziwiania piękna i elegancji cech. A najlepsze przykłady klasycznej sztuki antycznej nie są publicznie podawane do wiadomości publicznej. Są piękne, nie zdobione. Dlatego Apollo Belvedere ukrywa tak wiele tajemnic swojego pochodzenia i generuje więcej pytań niż odpowiedzi.

Bez wątpienia tylko jedna rzecz: ta rzeźba jest chyba najbardziej znaczącym przykładem sztuki starożytnej. I z pewnością jeden z najbardziej tajemniczych.