886 Shares 7624 views

Jaka jest główna modułowa zasada budowania komputera

Zdecydowana większość nowoczesnych komputerów zbudowana jest według określonego schematu, zwanego architekturą komputerową – systemem narzędzi sprzętowych (fizycznych) i oprogramowania (matematyki i logiki), które umożliwiają zaprogramowanie i wykonywanie niezbędnych zadań użytkownika. Architektura komputerowa jest zewnętrzna, odzwierciedlając skład i interakcję całego systemu peryferyjnego i wewnętrznego, który zawiera system funkcjonowania elementów komputera.


Podstawą projektowania i aktualnie działających komputerów było określenie zasady modułu trunk-modułowego. Praktyczną zasadą tej zasady jest to, że sam użytkownik może zmodernizować architekturę komputera , dzięki kompatybilności i ujednoliceniu komponentów komputerowych. Modułowa zasada jest uzupełniona szkieletem, lub też nazywa się to – zasadą magistrali wymiany danych między modułami a węzłami komputerowymi. Te dwie zasady stanowią kolejną zasadę tworzenia nowoczesnych komputerów – zasady otwartej architektury. Fizycznie zasada otwartej architektury jest realizowana poprzez umieszczenie na płycie głównej płyty systemowej różnych urządzeń: procesora, kart wideo i dźwięku, urządzeń pamięci (RAM i ROM). Również modułowa zasada budowania komputera, której podstawy teoretyczne zostały sformułowane w połowie ubiegłego wieku przez J. Von Neumanna, obejmują następujące zasady komunikacji oprogramowania między komponentami komputerowymi:

  • Sterowanie programem, które polega na automatycznym wykonaniu poleceń procesora iw pewnej kolejności;
  • Jednorodność pamięci, zapewnienie miejsca i poleceń oraz danych w tym samym miejscu;
  • Adresowalność, według której pamięć komputera jest tworzona jako zbiór numerowanych komórek, do których uzyskuje się procesor.

Rozważana główna zasada budowy komputera pozwala na stworzenie konfiguracji urządzenia, która jest niemal niepowtarzalna pod względem parametrów (oczywiście w parametrach technicznych jego elementów składowych i ich zgodności) i dostarcza trunkowej metodzie przekazywania informacji między tymi częściami. Wymiana odbywa się za pomocą trzech opon o różnych rozmiarach (linie wieloprzewodowe). Jednocześnie szerokość magistrali zależy od długości procesora. Szyna danych ma na celu dostarczenie informacji w dwóch kierunkach: od procesora do innego urządzenia w komputerze i od tego urządzenia do procesora.

Magistrala adresowa zapewnia dostęp do procesora do pamięci urządzenia i pracuje tylko w trybie jednokierunkowym – od procesora do urządzenia.

Szyna sterująca wysyła sygnały i polecenia sterujące wymianą informacji i synchronizuje wymianę między różnymi węzłami komputera. Fizycznie rozważana trunk-modularna zasada budowania komputera jest realizowana dzięki magistrali systemowej, która wykorzystując dostępne gniazda (złącza) łączy ze sobą urządzenia komputerowe. Standardy autobusów systemowych zmieniły się wraz z rozwojem technologii. Teraz najbardziej popularnym typem magistrali systemowej jest magistrala PCI. Sieć systemowa wraz z podłączonymi do niej urządzeniami tworzy bagażnik, który w swojej nazwie wspomina o modułowej zasadzie budowania komputera.

Poszczególne moduły komputera są fizycznie połączone z tą linią za pomocą sterowników i adapterów, a ich funkcjonowanie jako programu polega na zainstalowaniu sterowników, które tworzą warunki dostępu do systemu operacyjnego do systemu sprzętowego komputera iz powrotem.

Standardowy zestaw nowoczesnych komputerów obejmuje:

  • Adapter wideo (do podłączenia wyświetlacza);
  • Porty szeregowe COM1 i COM2 (do podłączania myszy i modemu);
  • Port równoległy (do podłączenia drukarki);
  • Kontroler klawiatury.

Jako że modułowa zasada budowania komputera sugeruje, że inne moduły i urządzenia peryferyjne można podłączyć do komputera, instalując dodatkowe adaptery.