897 Shares 5286 views

Podsumowanie: Czechow, „głupek” – jak łatwo jest być silny?

Sztuka pisania jest porównywalna do techniki cięcia. Nietrudno się domyślić, że autor tych słów – to mistrz opowiadania A. P. Chehov. „Kleik” (podsumowanie następuje poniżej) jest jednym z jego małymi arcydziełami, który został napisany w 1889 roku. Okres ten jest oznaczony w przejściu pisarza z krótkiego humorystycznych opowiadań w „rejonie poważnie.” W rzeczywistości, to normalna rozmowa między bohaterem, w którego imieniu narratora i guwernantki jego dzieci, jak kurtyna w teatrze, ujawnia szereg kwestii rozumienia pojęcia „duchowości” i „moralności”.


Podsumowanie historii Czechowa „słabeusz”

Działka z tej historii jest prosty i nezateyliv. Główny bohater, a on jest narratorem, zaprasza guwernantka Julia Vasilyevna liczyć. Od tego momentu można zacząć podsumowanie (Czechowa, „kleik”) dwóch miesiącach pracy opiera płytę, ale dziewczyna jest cienka, delikatna, lub, jak sam autor nazywa to „uroczyste” nigdy by zapytać się najpierw. Młoda guwernantka siada i zaczyna trudną rozmowę.

Traktat był około trzydziestu rubli miesięcznie. Julia V. nieśmiało sprzeciw – nie, to było około czterdziestu … Teraz co do terminu. Pracowała przez dwa miesiące. I znowu, „cut”, bo faktycznie pracowała przez dwa miesiące i pięć dni. Spośród nich należy odjąć dziewięć niedziel, bo zamiast lekcji zostały chodzenie na trzy dni … potem mieliśmy ząb i został dopuszczony do udziału w przed obiadem. Trzy dni uroczystości. Tak, nie było jeszcze złamane dróg filiżankę i spodek, a syn Nick ona przypadkowo złamał syurtuchok.

Wynagrodzenia topnienia naszych oczach. Zamiast osiemdziesiąt rubli się sześćdziesiątkę, a następnie minus dwunastu, wtedy od innego siedem, dziesięć, pięć, trzy …. Wszystkie nieśmiałe obiekcje Julia Mihailovna słyszał tylko jeden argument, że stal, jak mówią, wszystko jest napisane i nic się spierać. Milczała, rumieniąc się, a jej oczy zalane łzami, brodę drżeniem. Ale w końcu, ona zaakceptowała warunki narratora-gospodarza, zabrał należytej żałosne resztki – jedenaście rubli, i szepnął: «Merci».

uraza

Nadal podsumowanie (Czechow, „kasza”). Dymisja, nieszczęśliwy, według głównego bohatera, posłuszeństwo i pokora spowodowane jego oburzenie. On podskakuje i praktycznie rzucił się na nią. Czy to możliwe, by zdjąć potulnie zastraszanie, a on bezczelnie ją okradł, ukradł jej pieniądze uczciwie zarobione. Dlaczego jest to cichy? Dlaczego nie bronił? „Jak można być takim słabeuszem!” To jest możliwe – powiedział wyraz twarzy. W innych miejscach, to może i nie dać.

On daje jej przygotowaną kopertę z osiemdziesięciu rubli. Podziękowała mu ponownie i szybko odchodzi. Zadowolenie jest, że żart, okrutna lekcja, że dał dziewczynce, a które mogą pomóc mu w dalszym ciągu „pozubastey” szybko mija i zastąpione innym pytaniem: Czy łatwo w życiu, aby być odważnym?

Podsumowanie. Czechow, „niewyraźne”: wniosek

Ostateczne zdanie, to pytanie retoryczne, że bohater zadaje sobie i jednocześnie do wszystkich czytelników, prowadzi do głębszej refleksji. Oczywiście, trzeba być śmiały, zdecydowany, silny i samowystarczalny człowiek. Aby móc dochodzić swoich praw i wartości. Ale jeśli te cechy występują w czystej postaci lub mogą być ze względu na pewne czynniki zewnętrzne i okoliczności? Fabuła (Czechow, „kasza”), oczywiście, nie może oddać subtelności i głębi działki, dlatego zaleca się, aby przeczytać oryginał.