450 Shares 2562 views

Skorupiaka sercowego jest nie tylko wadą kosmetyczną …

Choroba twardzina jest chorobą, której przyczyny nie są w pełni zrozumiane. Istnieje wiele teorii pochodzenia tej choroby. Należy jednak zauważyć, że choroby zakaźne (malaria, zapalenie migdałków, grypa, zapalenie wątroby, kiły), przedłużające się hipotermia (u osób z zawodu budowlanego), urazy (fizyczne i psychiczne), zmiany hormonalne stają się głównymi czynnikami prowokującymi tę chorobę.


Stwardnienie kręgosłupa jest ograniczone (skorupiak ogniskowy), wspólne (twardzina układowa) i mieszane. Choroba może wystąpić we wszystkich grupach wiekowych, ale najczęściej obserwowana u kobiet po 30 latach. Skorupiak ogniskowy, w przeciwieństwie do układu, ma wpływ tylko na skórę, a przy podejmowaniu kroków może zakończyć się ożywienie. Systemowe jest bardzo poważną formą choroby, gdy dotknięte są płuca, serce, przełyk i nerki. Taki pacjent jest leczony w szpitalu.

Skorupiak ogniskowy Występuje w postaci blaszki o różnych rozmiarach i kształtach, które mogą występować na każdej części ciała. Najpierw pojawiają się fioletowo-czerwone lub różowo-liliowe plamki, których środek staje się blady i zagęszczony. Na tym etapie postępu choroby punkt przechodzi do blaszki o bladożółtym kolorze (kości słoniowej), zniknie jej struktura skóry, powierzchnia staje się gładka, woskowata. Następnie zanikanie miejsca uszkodzenia (kurczenie się), skóra traci wrażliwość, elastyczność i staje się niczym cienki papier bibułkowy. Nie jest w stanie pocić się w ten sam sposób, co salo garderoba, a włosy jej nie rosną. Te objawy mogą trwać wiecznie – kilka miesięcy, a nawet lat. Następnie środek zmarszczek plamki, występuje atrofia i obszar zatruwy.

Najczęściej spotykaną formą twardziny zarodkowej jest blad Płuca (ang. Scleroderma). Choroba zaczyna się od pojawienia się okolicy cyanotycznej na skórze bez wyraźnego zagęszczania. Stopniowo rozpala się, a jego centralna część gęstnieje, czasami osiągając gęstość drewna. Skóra w tym miejscu nabiera białawo-żółtego lub białego koloru. Na obrzeżach ogniska twardziny widoczny jest obrys lilaka. Czasami nie obserwuje się zaostrzenia skóry, ale w większości przypadków rozciąga się na głębokość 1-2 cm. Lokalizację płytek twardziny często obserwuje się w miejscach, które były najbardziej traumatyzowane. Odzyskiwanie przejawia się w stopniowym zaniku pierścienia lilaka i spadku zagęszczenia skóry zastąpionego blizną. Czasami twardzina osadowa przechodzi bez śladu.

Skorupiaka sercowego: leczenie

Sukces leczenia twardziny ogniskowej zależy od stopnia rozpoczęcia choroby oraz od skuteczności leków. W pierwszej kolejności konieczne jest wyeliminowanie ognisk infekcji. W tym przypadku zaleca się stosowanie maści kortykosteroidowych. Zaleca się wstrzyknięcie z penicyliną i kilka leków – lidazę (dobrze zmiękcza tkanki łącznej). Przebieg zabiegu obejmuje również spożycie preparatów witaminowych, które korzystnie wpływają na naczynia i kapilarę.

Po wyeliminowaniu ostrego procesu fizjoterapia (np. Fonoforeza), gimnastyka terapeutyczna, leczenie błotem, balneoterapia (kąpiele iglaste i radonowe) dodatkowo poprawi stan. Nawozy iglaste można leczyć w domu, dodawać do wywaru wanien z kąpieli (lub zaparzone igły sosnowe, osobiście zmontowane). Po kąpieli zaleca się nałoŜenie środka do prasowania maści ichtiolu lub soku z aloesu na dotknięte obszary. Procedura najlepiej jest wykonywać w nocy, mocując kompresję bandażem (w żadnym przypadku nie jest to klej do tynku: może wywołać reakcję alergiczną na skutek późniejszego rozprzestrzeniania się choroby przez skórę).

Skrajne twardziny mogą pozostawić wady kosmetyczne na całe życie. Bardzo ważne jest zatem zapobieganie chorobie (wykluczenie czynników prowokujących, rozsądne odpuszczanie organizmu) lub systematyczne obserwowanie osób, które już chore w nim w celu zapobiegania nawrotowi i terapii wspomagającej. Nie można tego zaniedbywać .