291 Shares 5603 views

Dlaczego Hamlet – wieczny obraz? Hamlet w tragedii Szekspira

Dlaczego Hamlet – wieczny obraz? Istnieje wiele powodów, a równocześnie, indywidualnie lub zbiorowo, w sposób spójny i harmonijnej jedności, nie mogą dać pełnej odpowiedzi. Dlaczego? Ponieważ bez względu na to, jak staramy się, bez względu na to badanie nie jest przeprowadzane, nie podlegają „To jest wielka tajemnica” – tajemnica geniuszu Szekspira, tajemnicy aktu twórczego, gdy jedna praca, jedna droga stawania wieczne, a drugi – znika, rozpływa się w nicości, tak i dotyka nasze dusze. Jednak obraz Hamleta nęci, jest nawiedzony …


William Szekspir, „Hamlet”: historia powstania

Zanim pójdziesz na fascynującą podróż w duszę Hamleta, pamiętam podsumowanie i historię piśmie o wielkiej tragedii. Prace na działce jest oparty na prawdziwych wydarzeniach opisanych Saxo Gramatyk w swojej książce „Historia Duńczyków”. Horvendil bogatym władcą Jutlandii, był żonaty z Geruthe, miał syna i brata Feng Amleto. Ostatni zazdrosny o swego bogactwa, męstwa i chwały, a raz przed sąd rozpatrywane bezwzględnie z bratem, a następnie ożenił się z wdową. Amlet nie przedstawi nowego gubernatora, a mimo to, postanowił zemścić się na nim. Udawał, że szalony i zabił go. Po pewnym czasie Amleth został zabity przez swojego wuja … Spójrz drugiej – podobieństwo jest oczywiste!

Czas trwania, to samo działanie, a wszystkim uczestnikom rozkładanie wydarzeń – wiele podobieństw, jednak problemy z tragedii Williama Szekspira nie pasuje do koncepcji „tragedii zemsty” i wykracza daleko poza nią. Dlaczego? Chodzi o to, że głównymi bohaterami dramatu Szekspira kierowanego przez Hamleta, księcia Danii z natury wieloznaczne i różnią się istotnie od całości bohaterów średniowiecza. W tych dniach nie powstał dużo myślenia, rozumowania, a nawet więcej, aby kwestionować przyjęte przepisy i starożytnych tradycji. Na przykład, waśń krwi nie zostało uznane za złe, ale formą sprawiedliwości. Ale w Hamlecie widzimy inną interpretację motywu zemsty. To jest głównym wyróżnikiem sztuki, punktem wyjścia wszystkim, że jest wyjątkowy i zaskakujący, że istnieją w tej tragedii, a nie opiera się na kilka stuleci.

KRÓTKI zawartość zabaw

Helsingor – majestatyczny zamek królów duńskich. Każdej nocy, strażnik noc oglądając objawienia, co i mówi Horatio – przyjaciel Hamleta. Jest to duch zmarłego ojca duńskiego księcia. „Martwej godziny na dobę”, wyznaje swą tajną szefa Hamlet – nie umarł śmiercią naturalną, ale został zdradziecko zamordowany przez swojego brata Klaudiusza, który zajął jego miejsce – na tron i poślubił wdowę – KRÓLOWA. Niepocieszona duszą zamordowanych postulatów że syn zemsty, ale Hamlet, zdezorientowany i oszołomiony wszystko słyszał, nie spieszy się do działania: co, jeśli duch – to nie był jego ojciec, a wysłannikiem piekieł? Potrzebował czasu, by zweryfikować prawdę powiedział mu tajemnice, a on udaje, że jest szalony. Śmierć króla, który w oczach Hamlet był nie tylko ojcem, ale również idealną osobą, a potem pochopnie, pomimo żałoby, matka ślubu i wuja, historia Ducha – jest to pierwsza błyskawica ujawnia nesovershentstva świat, ten krawat tragedia. Po jej historia rozwija się bardzo szybko, a wraz z nim zmienia się dramatycznie, a sam bohater. Przez dwa miesiące on przekształcony z entuzjastycznym młodego mężczyzny w obojętnym, melancholii „starego człowieka”. W tym „B. ujawnione temat Szekspir, „Hamlet” Hamlet „nie kończy.

Intrygi i zdrady

Klaudiusz podejrzanych złe samopoczucie Hamleta. Aby sprawdzić, czy to naprawdę bratanek nagle stracił rozum, że spiskuje z pełnym, wierny dworzanin króla nowo wykonane. Oni są niechętne do korzystania niczego Ofelia ukochanej Hamleta. W tym samym celu, do zamku i spowodował starych wiernych przyjaciół Prince – Rosencrantz i Gildensten, które nie są aż tak wierne i chętnie zgadzają się pomóc Claudia.

pułapka na myszy

W Helsingor teatr przybywa. Hamlet namawia ich do gry przed króla i królowej gry, fabuła który dokładnie oddaje historię Phantom. Podczas prezentacji widzi strach i zamieszanie w obliczu Klaudiusza i przekonany o jego winie. Cóż, przestępstwo rozwiązany – nadszedł czas, aby działać. Hamlet ale znowu nie jest w pośpiechu. „Dania – więzienie”, „przemieszczone podczas” zła i zdrady znajdują się nie tylko w zabójstwie króla jego brat, są wszędzie, teraz jest normalnym stanem świata. Era idealnych ludzi dawno już minęły. Na tym tle Feud krwi traci swój pierwotny sens, przestaje być formą „rehabilitacji” sprawiedliwości, ponieważ nic w rzeczywistości nie zmienia.

droga zła

Hamlet jest na rozdrożu: „Być albo nie być? – oto jest pytanie ". Jaki jest pożytek z zemsty, to jest puste i pozbawione sensu. Ale nawet bez odpłaty alarmowy niegodziwości nie można żyć. Jest to dług honorowy. Wewnętrzny konflikt Hamleta prowadzi nie tylko do własnego cierpienia, jego niekończące się argumenty o marności życia, myśli o samobójstwie, ale, jak wrzącej wody w zamkniętym naczyniu, pęcherzyków i wyniki w liczbie zgonów. Książę jest bezpośrednio lub pośrednio odpowiedzialny za zabójstwa. To zabija Poloniusza, podsłuch rozmowy z matką, myląc go za Klaudiusza. W drodze do Anglii, gdzie Hamlet zostać zrealizowana, on zastępuje pokładzie zdyskredytowanie jego list, a zamiast tego zostały przeznaczone na realizację swoich przyjaciół – Rosencrantz i Gildenster. W Helsingor umiera oszalał z żalu Ofelii. Laertes, brat Ofelii, postanawia pomścić ojca i siostrę, i wzywa Hamlet walce sądowej. Czubek miecza został otruty przez Klaudiusza. Podczas walki, Gertrude umiera, próbowałem zatrute wino z kielicha, zaprojektowany w rzeczywistości do Hamleta. W rezultacie zginęło LAERTES Klaudiusz, a Hamlet zabija sam … Od teraz, duńskiego królestwa pod panowaniem norweskiego króla Fortynbrasa.

Obraz w tragedii Hamlet

Hamlet jawi się jako czas, kiedy Renaissance dobiega końca. Jednocześnie istnieją inne, nie mniej żywe obrazy „wieczne” – Faust, Don Kichot, Don Juan. Więc jaki jest sekret ich długowieczności? Przede wszystkim są one niejednoznaczne i wieloaspektowy. W każdym z nich znajdują się wielkie pasje, które wpłynęły na niektóre z wydarzeń zaostrzone do skrajnego stopnia, a z drugiej cechy. Na przykład skrajny Kichot jest jej idealizm. Hamlet jest w praktyce, możemy powiedzieć, że ostatni, extreme introspekcja, soul-poszukiwania, które nie naciskać go do szybkiej decyzji, do podjęcia zdecydowanych działań, nie zmuszony do zmiany swojego życia, ale wręcz przeciwnie – paraliżuje. Z jednej strony, zawrotnej wydarzenia następują po sobie, a Hamlet jest bezpośrednim uczestnikiem nich głównym bohaterem. Ale to jest z jednej strony, jest to, co jest na powierzchni. A z drugiej strony? – On nie był „dyrektor”, nie jest głównym menadżerem wszystkich działań, to jest po prostu „lalek”. To zabija Poloniusz, Laertes, Klaudiusz staje się sprawcą śmierci Ophelia, Gertrude, Rosencrantz i Gildenstena, ale to wszystko dzieje się przez los, przez tragiczny wypadek, przez pomyłkę.

Renaissance Exodus

Jednak znowu nie jest tak proste i jednoznaczne. Tak, czytelnik odnosi się wrażenie, że obraz Hamleta w tragedii Szekspira w wykonaniu niezdecydowania bierności i słabości. Ponownie, jest to tylko „wierzchołek góry lodowej”. Pod nieprzeniknioną grubości wody ukryty inaczej – ostry umysł, niesamowitą zdolność widzenia świata i siebie sama, pragnienie, aby dostać się na dno, a na koniec, aby zobaczyć prawdę, nie wiem co. Hamlet – prawdziwy bohater renesansu, wielki i potężny, stawiając na pierwszym miejscu duchową i moralną własnej uprawy, celebruje piękno i nieograniczoną swobodę. Jednak to nie jego wina, że ideologia renesansu w późnym stadium kryzysu, przed którym ma żyć i działać. On przychodzi do tego, że wszystko w który wierzył i co żył – to tylko złudzenie. ocena pracy i ponownej oceny wartości humanistycznych zamienia się w rozczarowanie, a w rezultacie kończy się tragedią.

różne podejścia

Kontynuując temat tego, co artystycznego obrazu, charakterystycznych dla Hamleta. Więc co jest źródłem tragedii Hamlet, książę Danii? W różnych czasach wizerunek Hamleta było postrzegane i interpretowane w różny sposób. Na przykład, Iogann Vilgelm Gete, zapalonym wielbicielem talentu Shakespeare, Hamlet rozważane piękny, szlachetny i wysoce moralnym, a jego śmierć pochodzi ze zrzucania jego ciężarem losu, który nie mógł wykonywać ani rzucać.

Znany angielski poeta, ST Koldridzh, zwraca naszą uwagę na całkowity brak woli księcia. Wszystkie zdarzenia występujące w tragedii, nie ma wątpliwości, należy spowodowały bezprecedensową falę emocji, a następnie zwiększona aktywność i zdecydowanych działań. W przeciwnym razie, to nie może być. Ale co widzimy? Pragnienie zemsty? Natychmiastowe wykonanie pomyślany? Nic takiego, wręcz przeciwnie – niekończących się wątpliwości i bezsensownych i nieuzasadnionych refleksji filozoficznych. I tutaj nie jest brak odwagi. To po prostu jedyne co może zrobić.

Czy słabość nadana Hamleta i VG Bieliński. Ale według wybitnego krytyka literackiego, ona nie jest jego naturalną jakość raczej warunkowe, ze względu na sytuację. Pochodzi z emocjonalnym rozłamu, gdy okoliczności życiowe dyktować jedno, a wewnętrzne przekonania, wartości i umiejętności i zdolności duchowe – w przeciwnym razie dokładnie odwrotnie.

William Szekspir, "Hamlet", obraz Hamleta: Zawarcie

Jak widać, ilu ludzi – tyle opinii. Wieczny obraz Hamleta zaskakująco wielopłaszczyznowy. Możemy powiedzieć, cała galeria sztuki sprzeczne portrety Hamleta: Mystic, samolubny ofiarą kompleksu Edypa, dzielny bohater, wybitny filozof, mizoginistyczne, najwyższy ucieleśnieniem ideałów humanizmu, melancholijny, nie co nie pasuje … Czy istnieje kres tego? Raczej nie niż tak. Jak ekspansja wszechświata będzie trwać w nieskończoność, a obraz Hamleta w tragedii Szekspira będzie pobudzać ludzi na zawsze. Już dawno oderwał wzrok od samego tekstu, bo opuścił wąski zakres spektaklu, i stać się „absolutne”, „sverhtipom” ma prawo do istnienia poza czasem.