411 Shares 7146 views

Garshin "The Tale of ropuchy i róża": podsumowanie głównych bohaterów. Przysłowie na „Tale of ropuchy i Rose”

Nie często zdarza się, że autor może połączyć się z jednej strony, niewielką ilość, a z drugiej strony, głębszy sens. Nie wszystkie historie, które pasują do tych dwóch parametrów. W tym sensie szczególną przyjemność reprezentowane opowiadanie, np Andersen lub Garshina. „Opowieść o ropuchy i róża” zwróciło naszą uwagę dzisiaj. O nim i rozmawiać.


Klejnot w ogólnym spustoszenia

Opowieść zaczyna się od razu jako przypowieść. W małym ogrodzie kwiatowym z przodu domu wiejskiego rozkwitły piękną różę. To było niesamowite, również dlatego, że ogród kwiat przez długi czas nikt nie był zaangażowany. I nie spodziewano się to nagłe pojawienie się tak piękne rośliny.

Jeden z głównych bohaterów działa „Dzielny ropuchy i róża” urodził się na świat w maju. Pragnienie, aby żyć wypełniony był z nim, a jeśli przybysz w świecie mogłoby jakoś pokazać swoje uczucia, ona nie płakała z radości i pełni życia.

Oczywiście, nie dotyka serce historia nie jest kompletna bez konfrontacji między dobrem a złem. W naszej opowieści dobra – to róża, a zło – ropuchę.

Toad mówi Rosa

Wróćmy do historii. Oczywiście, jak wiemy, że w miejscach spustoszenia hodowane wiele różnych rodzajów obrzydliwości. Tu i tam róża nie został sam autor. Była to para (lub Antiparah) była ropucha. Jakiś czas w pracy „The Tale of ropuchy i Rose” u boku zwierzęcia nie zauważyć piękny kwiat, i całe życie jest dobre. Ale oto Toad widział Rose i … miłość. I jego najbardziej czuły głos powiedziała: „Ja pożreć”. Jest zatem przedmiotem jego adoracji hast najwyższym stopniem miłości i oddania. Rose, oczywiście, nie miał pojęcia, jak głębokie uczucia Ropuchy, tak przestraszony, że nie jeść, i zniknie tak po prostu.

Ropuchy próbuje przejąć kwiat

Ropuchy za posiadanie tego pięknego stworzenia była idée fixe. Próbowała dostać się do Roses. Na szczęście, roślina, oprócz kwiatów, były ostre kolce, które były „system bezpieczeństwa”. spadła też paskudny stwór ze wspaniałym stworzenia Bożego. Ale Ropucha nie zostawił prób, ona po prostu czai się na chwilę i zdecydował się kwiat w inny sposób.

Tych, którzy czytają ten esej Garshina ( „The Tale of ropuchy i róży” rozumie), powie: „Gdzie jest ten chłopiec? Dlatego chłopca?”. Tak, jest. Przejść do niego, zwłaszcza, że jest to bardzo ważny element narracji.

Chłopiec i kwiat łóżko

Kwiat ogród nie zawsze tak było beznadziejnie samotny i opuszczony. Jeszcze w ubiegłym roku, odwiedził chłopiec siedział tam i poczytać książkę, podziwiając wspaniałą społeczność roślin i owadów. Raz nawet ogród jeż kwiat wędrował. Początkowo obawiano chłopca, ale przyzwyczaiłem się do jego społeczeństwa, a nawet pił mleko od właściciela spodek. Młodzi ludzie są bardzo zadowoleni, że kolczaste zwierzę zabrał go jak brata. Generalnie, chłopiec zobaczył ogród kwiatowy należącej do niego, bo nikt nie był już potrzebny.

Kiedy siostra Mary oferuje podjąć, aby grać w piłkę, zamiast czytać książkę w klombie, powiedział jej, że był tu lepiej pobudet. Teraz, rok później, leżał w łóżku poważnie chory. Według prognoz lekarzy, że nie długo. Teraz jego siostra przeczytać książkę na głos, kiedy nie mógł zasnąć. Inna kobieta cicho płacze o los swego nieszczęśliwego młodszego brata, kiedy chłopiec jej nie zobaczyć. Ten oto historia napisana VM Garshin. „Opowieść o ropuchy i róża” bardzo smutny kawałek odwrócił.

Toad jest bez pracy, a Rose wykonuje wielką misję

Jeśli czytelnik pamięta, wyszliśmy z Toad kiedy to wszystko rannych po kolejnej próby dostania się do kwiatka, padł na ziemię. Nasty bestia zrezygnował i postanowił dotrzeć do pięknego stworzenia innych, sąsiednich roślin. Zatem Rosa, który był trochę naiwny i lekkomyślny, myślałem, że Toad pozostaje w tyle to, i zupełnie o tym zapomniałem.

Jednak pewnego słoneczny dzień, kiedy piękno Roses stało się niemal oślepiające, ujrzała na pobliskiej gałęzi Toad. Asertywny zwierzę pozostało rzut beretem (tj łapa) do upragnionego piękna. Tutaj, oczywiście, produkt Garshina „Dzielny ropuchy i róża” sprawia, że czytelnik nerwowy i zapytał: „Cóż czynić zło wygra, a ropucha będzie osiągnąć”. Uspokój się, drogi Czytelniku, będzie pamiętał dzieła tego gatunku i nie martw się. W realnym świecie nie może przezwyciężyć zło, jak w bajce – nigdy!

Kiedy Toad był gotów zrobić ostatni skok, nagle obudził chłopca i dziewczynę zwaną Masza:

– Siostro, powiedział pan, że zakwitły róże. Mogę jeden?

– Oczywiście, kochanie, oczywiście – odpowiedziała młoda kobieta.

Mary wyjrzał przez okno i zobaczył wielkie róża w ogrodzie kwiatowym. Uzbrojony w nożyczki, wyszła na ulicę. Przechodzenie do kwiatka, szybko znalazła ropuchę, uścisnął ją na ziemię i kopnął czubkiem buta. Chciałbym powiedzieć, że ropucha jako złego generała, poleciał do innej galaktyki, ale tak się nie stało. Ona poleciał na tyle daleko, że już nie pamiętam. Rose, z kolei, został wycięty i służył dobrej sprawie: chłopiec zobaczył ją, po raz ostatni w życiu uśmiechnął się serdecznie, po czym zamilkł na zawsze.

Na pogrzebie, poszkodowany miał wiele kolorów, ale uwaga wszystkich przyciąga tylko wzrosła z klombu. To był jej własne łzy posypane siostra niedawno zmarłego. Kwiat, pomimo faktu, że została wycięta, czuł się bardziej niż kiedykolwiek piękny.

Autorka stwierdza dalej, że roślina zachowała w grubej książki, a następnie dał mu różę. W ten sposób poznał całą historię. Taka jest opowieść ropucha i róży. Streszczenie ujawniono dla czytelnika. Teraz musimy je analizować poprawnie. Zacznijmy od bohaterów.

Większych i mniejszych znaków

Głównym intrygi produktu jest skręcony w przestrzeni między ropuchę i róży. Odpuszczamy naszym czytelnikom, ale natychmiast, tak aby nie tracić czasu, rinemsya w głąb pracy analizy.

Rose jest bajka światło triada Good-Beauty-Truth. Ropucha samo – jest uosobieniem zła. Chłopiec – wola życia i wola życia. Siostra Masza – los. Tak więc, jeśli tekst jest tłumaczony na język symboli, to okaże się, że pasuje do bitwy pomiędzy dobrem a złem w swej pracy VM Garshin. „Opowieść o ropuchy a Rose” (podsumowanie potwierdza również ten pomysł) mówi nam o tym poniżej. Pomimo faktu, że zło jest lepiej wyposażyć się w świecie, ma bardziej zaawansowane narzędzia, dobre nadal wygrywa. I to jest niesamowite, bo nie ma nic, ale piękna. W rzeczywistości, dobre również wygrywa bo na boku walczy wyższą moc (Bóg, los) i samo życie.

Jeśli weźmiemy pod uwagę pracę w świetle tej interpretacji, jest następujący: główne postacie tutaj – to jest ropucha i Rose, a wtórny – pacjent, ale to dobry chłopak i jego siostra Maria. Istotne jest to, że interpretacja może być różna, ale bohaterowie „The Tale of ropuchy i Rose” pozostaną takie same.

mądrość ludowa i pracuje Garshina

W rzeczywistości, jak w każdej baśni, nie jest to idealne miejsce dla wyobraźni tego, kto czyta. Dlatego każdy arsenał przysłów może być własne. Ale kilka czytelnicy twierdzą, że gdy obserwujemy walkę między głównymi postaciami, od razu przychodzi na myśl powiedzenie (do „Tale of ropuchy i róży”) „Nie dla Senka cap”. Oznacza to, że osoba wsiada do własnej działalności gospodarczej, począwszy od czegoś, nie mając tej specjalnej zdolności.

Na przykład, załóżmy, Toad naprawdę zakochał się z całego serca Rosa. Czytelnik będzie widać, że nic dobrego nie wychodzi. Wszystko dlatego, Toad (w produkcie Garshina) nie ma serca, ma tylko żołądek. To tylko może „pożerają”, ale nie miłość.

„Nie kopać kolejny otwór”

Nie możemy powiedzieć, że taki scenariusz jest niemożliwy w życiu. Na przykład, ludzie w każdym calu chce „utopić” drugiego, ale w końcu wpada własną pułapkę. Wtedy ludzie mówią: „Nie kopać dziurę innego.” Stało się to z cierpiącym złego Toad w książce Garshina. Wspięła i wspiął się Rose. Jego ciernie nastawił do krwi, ale nadal chce „pożreć” kwiatka, co może przyjść. Potem przyszedł Masza i kopnął jej buta bardzo daleko. Jeśli ktoś pyta czytelnika, który może być usunięty i co moralność z przysłowiem „The Tale of ropuchy i róży” najlepszym przykładem przesłanie moralne historii, on odpowiedział: „Nie kopać kolejny otwór”

„Gdzie urodził się tam przydać”

Na chwilę obecną, ubogiego niewykształconego złego sam Toad i rozmawiać o Rose. Kiedy główny bohater w bajce urodził więc unpresentable miejsce, miała małą nadzieję, że będzie w stanie osiągnąć coś w życiu. Ale los chciał Rosa zrobił spektakularną karierę, choć nie bez powodu, musimy przyznać, że było dość smutne. Poza tym, jest to „kariera” pomógł kwiaty nie znikają w paszczy żarłoczne ropuchy.

Ludzie mówią: „Gdzie urodził się tam i poręczny” z różnych intonacji. Teraz, kiedy trzeba być „mobilny” i „skuteczne”, to mądrość ludowa jest postrzegany raczej negatywnie niż pozytywnie, choć nie ma nic złego. To po prostu stwierdza, że osoba znalazła rozwiązanie dla duszy w miejscu, w którym miał szczęście urodzić. To samo stało się z Rosa, który Garshin pisał ( "The Tale of ropuchy i róża"). Przysłowie, biorąc pod uwagę wcześniej, wydaje się, że odzwierciedla pewne poczucie dziełach rosyjskich klasyków. Przystąpić do przeglądu bajkę.

przywołanie

Opinie mogą być zróżnicowane pod względem treści i znaczenia. ich napełniania zależy od poziomu wyszkolenia pisarza. Na przykład, jeśli komentować historii pisze dzieci (od 7 do 13 lat), będzie widział w nim tylko do konfrontacji między dobrem a złem, a także pierwszym i drugim obrzydliwe. Może to również odnotuje fakt, że dobry jest chroniona przez los i życie.

W związku z tym można powiedzieć, że tak jak w bajce, ponieważ triumf w nim dobrze, a zło „spadnie na brzuchu i leci w kącie ogrodu.” Na przykład, nauczyciel zadaje pytanie: „Co to uczy nas ta historia?”. Odpowiedź jest, że uczy nas, aby być uprzejmy i nie tylko dążenie do dobra, prawdy i piękna, ale również, aby chronić je od wszystkich obrzydliwości świata.

Jak widzieliśmy, może być pozytywna ocena. Garshin ( "The Tale of ropuchy i róża", w tym tej wystawie) – bardzo smutny pisarzem. Spojrzał szczególnie głęboko w istotę życia, a tam, jak wiadomo, leży tragedii, ponieważ żadna z osób nie będzie trwać wiecznie, i godnej, skuteczne antidotum na tęsknotę do nieśmiertelności jest nadal.

Jeśli jednak będzie napisanie starszy uczeń szkoły średniej, prawie wnioskodawcy, że już próbowałem tragedię relacji miłosnej, można spojrzeć na historię z niespodziewanego kierunku i powiedzieć na przykład: „Pismo jest na niesprawiedliwość Garshina niespełnionej miłości”

Ropucha nikczemne zło paskudny, ale ona kocha Rose! Jeśli nasz uczeń jest na tyle odważny i wystarczająco inteligentny, on odważnie porusza się w swoim myśleniu. Droga doprowadzi go do tego, że teraz, w tych dniach, „Róża” nie boją „ropuchy”, wręcz przeciwnie. Wonderful „rose” chce być złapany Nasty „ropuch-moneybags”, by zagwarantować im tylko odpowiedni standard życia.

Innymi słowy, można wdrożyć perspektywę pracy i spełniają symbole „ropuch” i „Róża” nie treścią moralną (dobre i złe) lub estetyczne (brzydkie i piękne), ale także społecznych (bogatych i biednych) i płci (samce i samice). Dla dobrego przeglądu prac jest ważne, aby zrozumieć, co jest głównym tematem „Opowieściach Ropucha i róża”. Są dwie rzeczy: z jednej strony, pomysł autora – konfrontacja dobra i zła, piękna i brzydoty, a z drugiej strony, prywatne czytanie ze zrozumieniem, że znał z opowieści. Dlatego konieczne jest, aby dokładnie zapoznać się z produktem i słuchać siebie.

Należy odczytać tylko pełną wersję bajki Garshina, ze względu na krótki treści jest trudno napisać coś wartościowego. Jeśli czytelnik zapoznał się z pracą w całości (wszystkie 10 stron bajce), zwiększy swoje szanse na pisanie wielką opinię! Tak, bardzo trudne „The Tale of ropuchę i róża”. Oceń to nie powinno być również łatwe.

Kalejdoskop myśli w VM Garshina

Utworzenie VM Garshina nikt nie myśli i kalejdoskop z nich. Trudno wyróżnić jedną rzecz. Opowieść jest bardzo symboliczny i bogaty w treść. Być może główną ideą „Opowieści z ropuchy i róża”, że wszyscy – jego własna.

Ropucha ropucha należy kochać, a nie kwiat. Z kolei róża musi być miłe dla oka ludzi i nadaje się do niej w społeczeństwie. Prawdziwe dobro i zło, piękno i brzydota, lub – to tylko dla ilustracji całkowitej dysharmonii świata, gdy ktoś narusza naturalny porządek rzeczy.

Możemy powiedzieć, że produktem VM Garshina ma coś wspólnego ze słynnym tezy Dostojewskiego „Piękno zbawi świat”? Trudno powiedzieć. Raczej nie niż tak. Ponieważ Rose nie oszczędza nikogo, wręcz przeciwnie, aby ją ocalić. Poza tym, bez względu na to jak piękna róża, jej piękno jest ulotne. Sam autor mówi, że życie kwiatu życie za trzy dni. Takie piękno trudno uratować kogoś.

Picie opowieść o ropuchy i róża bardzo niejednoznaczne. Zazwyczaj, gdy mówimy o bajkach, przed okiem umysłu dostaje coś bardzo jasne i rzeczowe. Oczywiście, można powiedzieć, że istnieją na świecie i nie bardzo dobrej tradycji. Tak, to prawda, ale to nie o nich.

Teraz VM Garshina niczym światło. On, podobnie jak w baśni z Andersenem, bardzo prawdziwe i istotne. Z jednej strony wydaje się , że takie bajki dla dzieci do czytania w pewnym wieku nie może, bo łamią wiarę człowieka w dobry i jasny. Z drugiej strony, to wszystko zależy od wyboru metody edukacji rodzice. Gdyby, na przykład, chcą, aby ich syn nie miał złudzeń, twórcze dziedzictwo V. tylko prawo Garshina Andersen i nadaje się do tego celu. Bez wywierania jakiegokolwiek nacisku na czytniku, mamy nadzieję, że będzie on w podjęciu właściwej decyzji. W formacji tej osoby nie ma drobiazgi, wszystkich czynników wpływających na jego rozwój, nawet czytać w opowieści z dzieciństwa.