745 Shares 9347 views

Edward Parry. Nie możesz zdradzić pomysłu i inspiracji

Ta niezwykła nazwa, reżyser i scenarzysta Edward Parry, odziedziczyli po dziadku, którego rezydencja znajdowała się niedaleko Finlandii. W 1939 roku został deportowany na Syberię, dziadek osiedlił się w Burii, w Tyumenu, a wreszcie w mieście Uray w regionie Tyumen.


Edward Parry: Biografia

Eduard urodził się w 1973 roku w małym miasteczku Myski Kemerovo. Matka przyszłego reżysera obróciła szesnaście lat, a jego ojciec – siedemnaście lat. Pomimo młodości rodzice dali syna dobre wychowanie i wykształcenie.

Ku radości rodziców, Edward Parry wszedł do instytutu (jako on sam powiedział w wywiadzie) specjalność trudna do wymówienia. Kto w końcu musiał zostać, jest nieznany, ale wiadomo, że młody człowiek, niezdolny do wytrzymania wewnętrznej opozycji, wstał i opuścił wykład i nie wrócił do instytutu.

Rodzice, które zapewnił, mówiąc, że wyjeżdża do Moskwy, by studiować jako kaskader, chociaż nie miał pojęcia, gdzie przeprowadzić takie szkolenie. Dobrze przygotowany fizycznie, w Moskwie młody człowiek wstąpił do Instytutu Wychowania Fizycznego i od dłuższego czasu angażował się w sztukę walki. Dokonując postępów w tym kierunku, Eduard Parry został wysłany do Austrii.

Pomimo osiągnięć, Edward czuł się samotny, kontynuując naukę w obcym kraju. Kiedyś ostro poczuł samotność, chociaż Wiedeń był piękny i zadbany, postanowił zrezygnować z wszystkiego i wrócić do ojczyzny "pocałować swój ojczysty kraj". Edward Parry wrócił z jedną walizką i pragnie rozpocząć nowe życie.

Twórca kariery

Nie myślał o karierze filmowca, zwłaszcza że wkrótce poślubił, a jego żona dała mu dwóch synów. Edward zaczął nowe życie, gdzie w głowie rogu kładł rodzinę. Głównym problemem młodego ojca rodziny było zapewnienie rodziny. Zaczął biznes samochodowy, który przyniósł przychody, i wydawało się, że wszystko idzie dobrze, ale wewnętrzny artysta nie dał mu odpoczynku. Edward Parry żył z poczuciem, że czegoś brakuje.

Wreszcie zdał sobie sprawę, że jedzie. I znowu sprawa (po raz trzeci) zmieniła życie Edwarda. Gdy przybył na miejsce, w którym jego przyjaciel zadzwonił, Parry zdał sobie sprawę, że jeśli nie podejmie decydującego kroku i nie złamie się z interesem, który mu nic nie znaczy, to marzycielstwo filmu pozostanie niewykonalne.

Jak się okazało, kino i teatr nie były obce reżyserowi i scenarzystom. Posiadając sztukę, był jeszcze w Buriacji, zajmował się teatrem ludowym, potem wystawiali lalki, a następnie odgrywał rolę w produkcji "Dog Sharik".

Faceci nawet zapłacili symboliczne wynagrodzenie, ale Eduard Parry brał udział w teatrze narodowym bez wynagrodzenia. W tym czasie indyjskie filmy trafiły do ich miasta, co było niemożliwe, a teatr dał dzieciom możliwość bez przeszkód.

Uczeń Emila Loteanu

Pierwsza rzecz Eduard Parry, która miała już ponad 25 lat, złożyła dokumenty do VGIK, ale jego dokumenty nie były nawet akceptowane. Jednak cel był przed jego oczyma, a on poszedł do Higher Directing Courses, gdzie był znowu w szoku, mówiąc, że dwie godziny później zamykają zestaw.

Na szczęście pozwolili mu wejść w rozmowę kwalifikacyjną i udało mu się uwieść komisję admission. Jak się okazało, członkami komisji byli Emil Loteanu, Svetlana Surikova, Vladimir Naumov, których nazwy były znane w całym ZSRR.

Surikow w rozmowie zapytał go o dzieci, a Edward Parry w farbach powiedział, jak przynosi swoich synów. To było bardzo zabawne i zostało zaakceptowane.

Emil Loteanu zdobył kurs i stał się jego mentorem w reżyserii. Uczniowie uwielbili mistrza, Pagean zwrócił się do Eduard, aby kochał aktorów: w kinie mówił, że najważniejszą rzeczą jest aktor, sposób, w jaki odgrywa ten charakter. Zadaniem reżysera jest "wyrwanie" aktów z życia. Emil Vladimirovich powiedział, że obowiązki dyrektora wymagały pewnej sztywności, zdolności do obrony jego stanowiska, aby nie zdradzać tego pomysłu. Idea i inspiracja – tak kierunek kierunku.

Maitre zmarł wcześnie, ale jego ukochani uczniowie nadal urodzili się, a dzień śmierci Emil Lothian się zebrał i pamiętał. Innym nauczycielem był Andriej Dobrovolsky, który uczył E. Parry rzemiosła zawodu.

Edward Parry: filmografia reżysera

Pierwszy film krótkometrażowy "Dwa" natychmiast otrzymał jedną z głównych nagród w Kinotavr, a film pełnometrażowy, zastrzelony przez Eduarda, był obrazem "Żółty Smok".

Był to film komediowy, scenariusz odpowiadał stale podczas kręcenia filmu iw rezultacie film zakochał się w widowni. Następnie pojawiły się inne propozycje. Obecnie reżyser nakręcił kilka zdjęć:

  • "Dwa".
  • Żółty Smok.
  • "Ach, ten szczęśliwy!".
  • "Moskwa. Centralna dzielnica ".
  • – Wyspa niepotrzebnych ludzi.
  • "Shuler".
  • Maestro.
  • "Dawno temu".

Choć liczba filmów jest niewielka, ale wszystkie one pozostawiły ślad w kinie domowym. Każde zdjęcie jest wyjątkowe, jasne i interesujące. Edward Parry, którego zdjęcie jest umieszczone w tym artykule, jest obiecującym reżyserem, a co najważniejsze, tworzy z serca.