484 Shares 6617 views

Pierwsza Duma Państwowa Imperium Rosyjskiego

Ustanowienie Dumy Państwowej było niezbędnym środkiem. Przedstawicielstwo zostało utworzone zgodnie z Manifestem i Regulaminem Wyborczym. Te akty prawne zostały wydane w 1906 r., 6 sierpnia.


Pierwsza Duma Państwowa jest bezpośrednim wynikiem rewolucji 1905-1907. Pod naciskiem liberalnej części rządu (głównie w osobie Witego), Nicholas II, decydując się nie pogłębiać sytuacji, nie wyjaśnił swoim poddanym, że jest gotowy uwzględnić potrzebę stworzenia reprezentatywnego organu społeczeństwa. Jego zamiary zostały wyrażone bezpośrednio przez cesarza w Manifest z 1906 roku. A postanowienia Manifestu z 1905 roku znacząco rozszerzyły uprawnienia przyszłego organu przedstawicielskiego. W szczególności, zgodnie z punktem 3, Duma Państwowa Imperium Rosyjskiego została przekształcona z ustawodawstwa do ustawodawczego. Tak więc teraz uważano go za niższą izbę parlamentarną, z której ustawy przeniosły się do wyższej izby – Rady Państwa.

Wraz z Manifestem z 17 października 1905 r., Zawierającym obietnice autokratera, w miarę możliwości, proces legislacyjny, pozbawiony prawa głosu w przeszłości, został przyjęty 19 października. Zgodnie z jego postanowieniami Rada Ministrów stała się stałym organem rządowym. Jej celem było zapewnienie zjednoczenia i kierowania działaniami głównych liderów działów w kwestiach wyższego rządzenia i procesu legislacyjnego. Stwierdzono zatem, że Duma Państwowa Cesarstwa Rosyjskiego mogłaby uznać, że ustawy tylko przeszły dyskusję w Radzie Ministrów.

Względna niezależność została nadana: ministrowi spraw zagranicznych, sądowi, ministrom marynarki wojennej i ministrowi wojskowemu. Jednak muszą koniecznie zgłosić się do swojego króla o swojej pracy.

Dwukrotnie i trzy razy w tygodniu miała się zwołać Rada Ministrów. Jego przewodniczący do kwietnia 1906 r. Był Witte, a do lipca pozostał Goremykin. Później Stolypin objął stanowisko prezesa.

Pierwsza Duma Państwowa Imperium Rosyjskiego pracowała od 27 kwietnia do 9 lipca 1906 roku. Otwarcie odbyło się w sali tronowej Pałacu Zimowego w Petersburgu . Następnie w Pałacu Tauride spotkali się Duma Państwowa Imperium Rosyjskiego.

Procedura wyborów została ustanowiona w grudniu w ustawie o wyborach, przyjętej w 1905 r. Na podstawie przepisów prawa ustanowiono cztery konwenty: robotników, chłopów, miasta i właścicieli gruntów.

Pracownicy zatrudnieni w przedsiębiorstwach, w których zatrudniono co najmniej pięćdziesiąt pracowników, zostali przyjęci do kurii roboczej. Zgodnie z tym przepisem około dwóch milionów ludzi straciło prawo głosu . Nie było praw do głosowania kobiet, tych, którzy byli odpowiedzialni za służbę wojskową, młodzieży poniżej dwudziestu pięciu lat, a niektóre mniejszości narodowe. Sam wybory były wielowymiarowe.

Przeciętnie liczba wybranych posłów w Dumie wahała się od czterystu do osiemdziesięciu do pięćset dwudziestu pięciu osób.

23 kwietnia Mikołaj II zatwierdził Kodeks Prawa Podstawowego w 1906 roku. Duma mogła dokonać zmian tylko z inicjatywy autokraty. Na podstawie Kodeksu wszystkie przyjęte ustawy miały zostać zatwierdzone przez cara, a władza wykonawcza, jak również wcześniej, była w pełni podporządkowana.

Pomimo przeprowadzonych reform administracyjnych cesarz sam mianował ministrów, był podporządkowany siłom zbrojnym, sam kontrolował politykę zagraniczną państwa, zawarł pokój, wprowadził stan wyjątkowy, ogłosił wojnę. Ponadto w Kodeksie został zarejestrowany paragraf upoważniający autokratę między spotkaniami w Dumie, aby osobiście wydawać nowe akty, ustawy lub dekrety.