268 Shares 7359 views

Prace Lermontowa. Mihail Yurevich Lermontow: kreatywność

. M. Yu Lermontow – słynny rosyjski klasyk, który był jednym z najzdolniejszych i najbardziej utalentowanych poetów, prozaików, dramaturgów, romantycznych miejsc. Wszystkie dzieła sztuki z Lermontowa niezwykle liryczne, idealnie złożone i łatwo dostrzegalne przez czytnik. Jego twórczość literacka jest bardzo wpływem takiej globalnej wielkości jak D. G. Bayron i A. S. Puszkina.


genealogia

Nazwisko Lermontow ma swoje korzenie z rodzimej Szkocji, George Lermontowa, który służył królowi Polski, który podczas oblężenia Białym rosyjskim przechwycony. Wstąpił do wojska wojsk moskiewskich. A od 1613 roku został zarejestrowany w służbie cesarza Rosji, a dla usług otrzymanych wiernych obszarach lądowych w Galichsky County (Kostroma).

Nazwisko Learmonth i nosił słynny szkocki poeta z XIII wieku – Thomas. Nazwisko Lerma był również hiszpański książę. Więc szukam związku z przodkami Szkotów, ale przede wszystkim dla niego była wciągająca relacji z hiszpańskiego księcia – minister króla Filipa III. Lermontow istnieje nawet „hiszpański” cykl w sztukach plastycznych, bo był również znakomity artysta.

W chwili narodzin poety Lermontowa rodzi wiele uboższy. Ojciec Jurij Pietrowicz został oznaczony przystojnym czuły i dobrego serca, ale bardzo zapalczywy, a czasem bardzo niepoważne. Jego majątek Kropotovka w Efremov powiatu graniczy z nazwą S. A. Arsenevoy (nee Stołypin). Jej córka – Maria M. romantyczne – nie mógł pomóc, ale zakochać się w tej uroczej sąsiadki i pomimo protestów matki, by go poślubić. Ale szczęście domowy było krótkotrwałe, wyczerpane przez gruźlicę i załamań nerwowych z powodu ciągłych niewierności męża, zmarła na wiosnę 1817 roku.

Mihaila Lermontova dzieciństwo

W Moskwie, 3 października 1814 urodził się Michaił Lermontow. Jako dziecko był chorowity, nastrojowy i chłopiec nerwowy. Cierpiał skazą, zołzy i odrze. Przez długi czas było ograniczone do łóżka z powodu krzywicy, które doprowadziły do krzywizny nóżek. Po przedwczesnej śmierci matki Lermontowa lewo tylko niejasne, ale bardzo drogie jego obrazów serca. Babcia Elizabeth Arsenyev zadbał o wszystkich pracach na jego wychowanie i resztę swojego życia czule opiekował się nim. Ale syn-ona po prostu nie mógł stanąć na duchu. Jurij Pietrowicz z powodu wrogości z matką został zmuszony do opuszczenia nieruchomości i zostawić syna. Jednak nadal spadły kilkakrotnie do matki z zamiarem odebrania sobie Michael, ale wszystko na próżno. Chłopiec widział nienawiść, było bardzo trudno to wszystko znieść. On stale cierpiał i wahał się między babcią i ojcem. W dramacie Menschen und Leidenschaften Lermontow odzwierciedlenie wszystkie doświadczenia w tym zakresie. Potem przeniósł się do majątku babki zwanej Tarkhany (prowincja Penza). Tam prawie nie ma, a wszystko dzieciństwo poety.

Młodzież i dorastania

W 1828 roku rozpoczął studia Lermontow w szkole z internatem na Uniwersytecie Moskiewskim. Później kontynuował studia na wydziale literatury w tej samej instytucji. Ale ostatecznie został zmuszony do niej zrezygnować z powodu kłótni z dużym reakcyjnych profesorów. Jego kariera była wątpliwa. A moja babcia nalegała, że jej wnuk wszedł do szkoły chorążych straży i kawalerii kadetów. Młoda Lermontow nie bardzo inspirowane karierę wojskową, ale w tym samym czasie, marzył o wielkich czynów, które uczyniły jego przodków, choć w głębi serca wiedział, że w najlepszym razie, to czeka na wojnie na Kaukazie.

W 1834 roku ukończył szkołę i idzie służyć Cornet w Niżnym Nowogrodzie huzarów. Pierwszym utworem, który ukazał się drukiem w 1835 roku, bez jego wiedzy, był poemat „Haji Abrek”.

Odnośniki do Kaukazu

Prace Lermontowa często były prorocze. W 1837 roku poświęcił A. S. Pushkinu jego fatalnego wierszu „Śmierć Poety”, który obwinia za śmierć wszystkich sił wysokiego szczebla w Rosji, kierowanej przez cara Mikołaja I. Potem został zesłany na Kaukaz. Rok później wrócił do Petersburga, ale ze względu na pojedynku z Francuz Ernest de Barant ponownie wysłany na Kaukaz w pułku piechoty. W walce, pokazał niespotykaną odwagę i odwagę, ale król nie jest nagroda nigdy nie powiedział. Lermontow nawet przerwał urlop w Petersburgu i zamówił dwa dni do opuszczenia miasta.

Po powrocie do pułku, Lermontow w Piatigorsk przestała leczyć trochę, ale nie miał absurdalny spór z powodu swej śmieszności, przypuszczalnie przez Natalia Solomonovna – siostra Martynow kolegę w szkole wojskowej, od której tak naprawdę nigdy nie kłócili. Myślała, że Lermontow był w niej zakochany, a jej postać Mary w „Bohatera naszych czasów”, opisał go do niej. 15 lipca 1841 odbył się pojedynek. Jej M. Yu. Lermontow zginął natychmiast N. S. Martynovym. Pocisk przeszedł przez niego w jego sercu.

Za to wszystko krótki czas przeznaczony przez Boga, stworzył tak znane utwory Lermontowa, który stał się naprawdę arcydzieła literatury rosyjskiej. To i „Song of Merchant Kałasznikowa” i „Novice” i „Demon”, a także ogromną liczbę wierszy lirycznych, dramacie „Masquerade” i nieśmiertelnej powieści „bohatera naszych czasów”.

„Aszik Kerib”

praca Lermontowa „Aszik Kerib” został stworzony jako romantyczny orientalnych opowieści o miłości. Jest on oparty na literackim przetworzonego Azerski opowieści ludowej, usłyszał poety na emigracji w Kaukazie. Jest to dobry i jasny dziełem miłości dwojga młodych bohaterów słabej Aszik Kerib i jego kochanka – córka bogatego kupca Magul-Mageri. Aszik Kerib zrobi wszystko, aby stać się bogatym i poślubić ukochaną. Ale mądry i zaradny Magul-Mageri również nie będzie stać na bok i pomóc mu ich samice zdrady. W rezultacie będą one wszystkie być razem szczęśliwi. Ta piękna opowieść ma jeden czytelnik nie pozostało nietknięte.

„Bohater naszych czasów”

Powieść „Bohater naszych czasów” Lermontowa napisał w wieku 25 lat, na rok przed jego tragiczną śmiercią. Powieść ta została utworzona w postaci pojedynczych powieści, opowiadań, esejów podróży i wpisy dziennika. Dla autora poważnej objawienia był wizerunek głównego bohatera. W powieści przeplatają rozdziały, rzeczywistość historyczna nie jest najważniejsza. Praca jest skomplikowana przez fakt, że w nim historie opowiadają trzy Narrator: podróżowanie oficera Maksim Maksimych, i wreszcie, głównego bohatera – Grigory Pieczorin. Obraz Pieczorin całym produkcie ujawnione w różny sposób, ze słowami outsidera, osobisty znajomy i przyjaciel samego bohatera. Czytelnik będzie stopniowo zagłębiać się w psychologii Pieczorin. Najpierw będą powierzchowne, wtedy i tylko wtedy szczegółowy najgłębszej analizy i introspekcji. „Bohater naszych czasów” Lermontowa została po raz pierwszy opublikowana w 1840 roku w wydawnictwie Petersburgu pod kierunkiem Ili Glazunova.

"Sail"

Mimo trudnej i kłótliwy charakter Lermontow – delikatny romantyczny w sercu i wielkiego twórcy. Niezatarte wrażenie niemal wszystkie prace Lermontowa. „Sail” – jeden z jego wielkich dzieł, w lewo przyszłego dziedzictwa. Pisał jego duszę drżenie, która stoi na skrzyżowaniu przed fatalnych decyzji, a w tej chwili młody poeta, wydaje się być gotowy na wszystko. Miał zaledwie 17 lat. Mógł stać się Grudniowiec lub rewolucyjny, ale los przygotował mu inną rolę.

Brief Tabela chronologiczna Lermontow

03 października 1814

Narodziny M. Yu. Lermontova w Moskwie

wiosna 1817

Nagła śmierć matki poety

1818, 1820 i 1825.

Reszta w Piatigorsk

1828-1830 gg.

Pierwsze prace Lermontowa. Studia w szkole z internatem

1830-1832 gg.

Studia na wydziale moralno-politycznej na Uniwersytecie Moskiewskim. Koledzy Lermontow: I. Goncharov, Aleksander Hercen, Bieliński

1831

śmierci poety ojca

1832

Poeta rzuca Uniwersytecie Moskiewskim i wysyła do szkoły petersburskiej chorążych straży i kawalerii kadetów. Stworzenie słynnego „Sail” i niedokończonej powieści „Vadim”

1834

Wszedł do służby w tutka w huzarów

1834-1835 gg.

Pisanie dramatu „Masquerade”

1837

Tworząc poemat „Pieśń Merchant Kałasznikowa”, reakcja poematu „Śmierć poety”. Pierwszym ogniwem poety na Kaukazie. Pisząc „Borodino” i „Prisoner”

1838

Powrót z wygnania do Petersburga. Spotkania z Karamzin. Tworząc powieść „bohatera naszych czasów” i wiersz „Demon” Novice „poemat” Poeta "

1839

Pisząc wiersz „Trzy palmy”. W „Uwagi Ojczyzny” magazyn opublikował historię „Bella”

1840

Napisałem wiersz „Jak często otoczony pstrokacizna tłum …”, „Duma”. Pojedynek z Ernest de Barant – syn francuskiego polityka. Osobne prace publikacji „Bohatera naszych czasów”. Spotkanie pożegnalne z Karamzin. „Clouds” został stworzony wers. Odnosząc się ponownie do Kaukazu. edycja Żywotność kolekcji poezji Lermontowa

1841

Dwumiesięczne wakacje w Petersburgu. Tworzenie wierszy „na północy, dziki jest sam”, „Ojczyzna”, „Wychodzę sama na drodze.” Powrót na Kaukaz

15 czerwca 1841

Poeta zginął w pojedynku na Mashuk Pyatigorsk, N. S. Martynovym

kwiecień 1842

Ciało jest transportowany i pochowany w rodzinnej posiadłości w Tarkhany, babcia Arsenieva

Prace dzieci Lermontow

Tematem dzieciństwa znajduje odzwierciedlenie w licznych pracach i zawsze był towarzyszem jego pracy. Wiersze dla dzieci słynnego poety niezwykle delikatny i liryczny. Są one wypełnione jakiejś szczególnej życzliwości i ciepła. Dzieci dzieł Lermontowa zawierają taki wspaniały wiersz jako „dziecko”, „Kozak kołysanka”, „Baby cute urodziny” i innych.

Trudno dostać życie w Lermontowa, ale mimo wszystko, jego dzieciństwo i cały jego „złoty Wiosna” on zawsze za najpiękniejszy okres życia.

Wszystkie prace Lermontowa w zakresie literatury są wyjątkowe i niepowtarzalne. Dlatego nadal są interesujące dla każdej generacji czytelników.