591 Shares 5644 views

Analiza opowieści Bunina o "Kaukazie": system obrazów, krajobraz

Jednym z utworów, które znalazły się w cyklu "Ciemnych alejek" I. Bunina jest "Kaukaz". Ta historia – żywy przykład niezwykłego artystycznego prezentu pisarza. To niesamowite, że w tak niewielkiej ilości pracy autora był w stanie przekazać wewnętrzny świat i stan umysłu zupełnie innych ludzi. Aby poznać prawdziwą umiejętność rosyjskiego słowa artystycznego, możesz przeanalizować historię Bunina "Kaukaz" lub jakikolwiek inny twór z tej kolekcji.


Obraz bohatera

Narracja pochodzi od pierwszej osoby, ale czytelnik nie zna imienia bohatera. O nim, w ogóle, prawie nic nie jest znane. Kim jest bohater Bunina? Nie ma nazwy, żadnych innych informacji. Jasne jest tylko, że przyjeżdża do Moskwy, gdzie spotyka się z kobietą, z którą wyjeżdża na Kaukaz.

Analiza opowieści Bunina o "Kaukazie" jest obowiązkowa w lekcji literatury. Klasa ósma jest etapem w programie nauczania, gdy uczeń ma już pewne umiejętności i opanuje podstawowe pojęcia, takie jak kompozycja, działka, działka. Jednak styl tego pisarza i jego sposób prezentacji są skomplikowane dla postrzegania ucznia. Analiza historii Bunina "Kaukaz" w ósmej klasie obejmuje charakterystykę znaków, definicję kompozycji i środków artystycznych. Jeśli jednak w twórczości innych przedstawicieli rosyjskiego realizmu jest to stosunkowo proste, proza tego pisarza stwarza w tym znaczeniu pewne trudności.

Na pierwszym planie w opowieściach Bunina są uczucia, uczucia bohaterów, pasje, które prowadzą ich działania. Temat ten był niegdyś zapożyczony przez rosyjskiego pisarza w twórczości niemieckiego autora, Thomasa Manna, ale później, wypracowany w niezwykłym stylu artystycznym, nabył niepowtarzalne formy. Charakter Bunina jest mężczyzną o pasji. Pozostając w lęku przed odkryciem, zatrzymuje się w pokojach niepozornych hoteli. Jego działania kierowane są uczuciami, ale nie jest w stanie ponosić odpowiedzialności za swoje czyny.

Bohaterka

Analiza opowieści Bunina o "Kaukazie" jest przede wszystkim charakterystyczna dla wszystkich jego postaci. O bohaterce wiadomo, że jest blada i zmartwiona. Widzi to jej kochanek. Odwiedza go potajemnie, a strach przed oszustwem małżonka zatruwa jej szczęście. Ale, mówiąc o rozmowie męża, martwi się tylko o jednej rzeczy – o możliwym zemście mężczyzny, który "nie zatrzyma się w niczym, broniąc honoru". Tylko w ostatnim akapicie pracy znaczenie tego słowa staje się jasne, podobnie jak główna cecha bohaterki, a mianowicie egoizm. Kobieta nie troszczy się o doświadczenia emocjonalne męża, jest tylko przeszkodą dla jej miłości i szczęścia dla niej.

Moskwa

Analizując historię Bunina "Kaukaz" należy zwrócić uwagę na krajobraz. Na początku jest to Moskwa. Na ulicach stolicy zalewają zimne deszcze; Brudne, ciemne i ciemne od czarnych, otwartych parasoli. Pogoda w Moskwie jest zgodna z wewnętrznym stanem bohatera. Jest w oczekiwaniu na szczęście, które spotkają razem w odległości od ponurych pejzażów po słonecznej plaży. Ale kochanek obawia się, że w ostatniej chwili wszystkie plany będą zdenerwowane, oszukany mąż dowiaduje się o wszystkim i nie wypuści. Raj na wybrzeżu jest za daleko.

Soczi

Pejzaże morskie są opisane przez autora bardziej bogatym językiem w sensie artystycznym. Należy to wziąć pod uwagę podczas analizy historii Bunina "Kaukaz". Są też drzewa, kwitnące krzewy i palmy dmuchane. Pisarz w jasnych, soczystych kolorach przekazuje świat zwierzęcy i warzywny w Soczi. Bohaterowie wydawali się być w raju. Spędzają razem, ciesząc się widokiem południowego krajobrazu. Są szczęśliwi, że wreszcie są razem. Jedyną rzeczą, która może ich zdenerwować, jest idea bliskiego powrotu do Moskwy.

Antithesis

Te dwa krajobrazy tworzą wyraźny kontrast. W Moskwie – zimno i śliskie, w Soczi – słońce i ciepło. Zgodnie z planem należy zbadać historię Bunina "Kaukaz"

  • Charakterystyka bohatera;
  • Obraz bohaterki;
  • Moskwa i Soczi;
  • Śmierć trzeciego znaku.

Konieczne jest również zwrócenie uwagi na język artystyczny. Moskwa przedstawia autora sucho, bez uciekania się do nadmiernych opisów. Na obrazie w Soczi nie żałuje farb. Szczególnie żywa przeciwieństwo występuje między historią bohatera a ostatnim akapitem, w której narracja już pochodzi od osoby trzeciej.

On

Oszukańczy mąż jest przedstawiany w skrócie sucho: wysoka postać, czapka oficera, wąski płaszcz. Widzi to jego bohater. Wtedy tylko zaimek "on". Ani słowa o jego męce i zazdrości. Tylko kilka słów o tym, jak szukał swojej żony i nie znalazł, kąpał się w morzu, zjadł śniadanie, pił champagne, a potem … zastrzelił się w świątyni dwóch rewolwerów. Ograniczony styl, w którym Bunin przedstawił ostatnie minuty życia tej osoby, pomaga w tworzeniu portretu. Męknięty mąż jest oficerem. Wszystko w życiu dobrze i wyraźnie. Nawet gdy dowiaduje się o zdradzie, nie poddał się szaleństwu, nie próbuje go znaleźć i nie poradzi sobie. Sam popełnił samobójstwo, ale przed goleniem, założył czyste ubranie i śnieżnobiała tunika. Wszystko to nadaje pomysł zdecydowanego człowieka i odważnego, co jest przeciwieństwem głównego bohatera.