152 Shares 3807 views

Nikolai Khmelev: biografia, życie osobiste, fotografia, przyczyną śmierci

W 1939 roku, ekrany z kraju inscenizacji reżysera Isidorom Annenskim filmie „Człowiek w sytuacji”. Może dlatego, że już ta historia A. P. Chehova nie jest dostosowany do ekranu, ale w 1965 roku ukazał się w nowej edycji I. obraz Ann i znów przeszedł przez ekrany kraju. Film, w którym wystąpili wspaniałych aktorów Nikolay Hmelev, Michaił Żarow, Faina Raniewska był naprawdę genialny, a każdy obywatel ZSRR znał nauczyciela gimnazjum Belikov grecki język. Czapkę, ochochki trochę ciemno i słynne zdanie „Wołga wpada do Morza Kaspijskiego, a jeśli coś nie działa!” Były znane wszystkim, bez przesady. Więc zdarza się, że prawie jedna rola zrobił teatralną aktora znanego w całym kraju.


A chłopak z dobrej rodziny

Belikov genialnie grał Khmelev Nikołaj Pawłowicz. Urodził się 23 lipca 1901 roku w Sormowo, zabytkowej dzielnicy Niżnym Nowogrodzie. W słynnej fabryce lokomotyw Sormovo jego ojciec pracował jako brygadzista. Matka dała lekcje muzyki do bogatych rodzin, jako córka adwokata i miał wykształcenia muzycznego. Syn miał otrzymać dobre wykształcenie i po osiągnięciu żądanej wiek, został zidentyfikowany w prywatnej szkole realnej Sormovo. Gdy jest zamknięty, chłopiec został przeniesiony do 2 szkoły Niżny Nowogród.

6-th Moskwa gimnazjum

W 1916 roku Mikołaj Khmelev wraz z rodziną przeniósł się do Moskwy, i nadal wykonywać w 6 szkoły w Moskwie. W ciągu tych lat zainteresował się malarstwem i związał swój los do Szkoły Stroganowa. Ale literatura była blisko chłopca. Pierwsze kroki na drodze do teatru, także odnosi się do czasu kształcenia w szkole w Moskwie. Na koncertach grał z monologów Berendey, Osip, Millera i Walsingham produktów (odpowiednio) „Snow Maiden”, „Rewizor”, „Syrenka” i „Święto w czasach zarazy”.

Wybierając drogę

Oczywiście, pomysł, aby poświęcić się do teatru, odwiedził przyszłość Artist Ludowej. Ponieważ w roku jego dopuszczenia do Uniwersytetu w Moskwie, historyczno-filologicznym Wydział Moskiewskiego Teatru Artystycznego ogłasza odbiór artystów w 2. Studio (istniała od 1916 do 1924), a Nikolai Khmelev przy wsparciu i pomocy jego dyrektora i nauczyciela VL Mchedelova nie przychodzi. Ponadto ojców założycieli to szczególne aktorów sztuki teatru studio Massalitinova N. Moskwa, H, N. Aleksandrow Podgorniy znany jako trzy Nicholas, w 2 Studio teatralne prowadzonych ilościach Wachtangowa Leonidov E. L. V. Luzhsky.

pierwsze kroki

W jego uczeń pracuje Nikolai Khmelev przywiązuje ogromną wagę do wyglądu zewnętrznego i make-up. To stało się w rolę jodeł w „Wiśniowy sad”, Karp w „Las”, Snegirev w „Braciach Karamazow” jest tak wyraźna, że są godne pochwały i odpowiedział K. Stanisławskiego i Władimir Niemirowicz-Danczenko. I sztuką makijażu N. P. Hmelev uczy się w trzech studiach – Mchedelova w 2 Nd Moscow Art Theater i Zawadzkiego w. Jego kariera na scenie scenicznej Nikolay Khmelev (aktor) rozpoczął klasyczne – nawet z „kolacja serwowana jest” jako niemym roli Messenger (1919).

Pierwszą zauważalną rolę

Te ciche wyjścia było mało, a tylko w 1923 roku H. Spiegelberg Khmelev grał w „Robbers” ks Schiller. Ta rola nie zostanie zauważony przez krytykę, została uznana przez swoich kolegów, a po roli w spektaklu „Elizaveta Pietrowna” był jednym z prezenterów. Nikołaj Pawłowicz grał Ushakov. W 1925 Niemirowicza-Danchenko zaproponował mu rolę Marey chłopskiej grać K. Treneva „Pugachevshchina”. Ta rola rozsławione N. Khmeleva.

wysoka ochrona

W następnym roku, 1926, grał Alexey turbinę i staje się uznanym aktorem. Ze spektaklu „Dni Turbin” M. A. Bulgakova, wystawił na Moskiewskiego Teatru Artystycznego, wiele legend. Stalin lubił grę. Istnieje wersja, że to po obejrzeniu przywódcę kraju pozwoliło świętować Nowy Rok, więc lubił scenę z ozdoby choinkowe. hop aktor Stalin uprzywilejowanych – trzy nagrody w jego imieniu coś warte. Szczególnie podobało mi się w rolę Josepha Wissarionowicz Aleksieja Karenina i turbiny.

Jego wizja roli

Każda kolejna rola stała się odskocznią do nowych wyżyn kreatywności – bolszewikiem intelektualnej Peklevanov w „pociąg pancerny 14-69” Sun. Ivanova (1927), Książę w "wuja Dream" F. M. Dostoevskogo, jodły w "The Cherry Orchard" i car Fedor Ioanovich. Ta rola Nikołaj Pawłowicz dostaje na polecenie wielkiego V. M. Moskvina. Powodzenia dotyczy Skorobogatov rolę w sztuce „wrogów” A. M. Gorkogo. Każdy obraz, grał NP Khmelev, charakteryzuje się specyficznymi cechami charakterystycznymi dla każdego znalazł szczególne akcenty. Książę w „wuja Dream” wykonywane Khmeleva nie tak śmieszny jak tragiczne.

Teatr. Yermolova

W 1932 roku Mikołaj Khmelev (w załączeniu zdjęcie) otwiera własne studio, które istniało do 1937 roku, dołączył do teatru. Yermolova. Nikołaj Pawłowicz został dyrektorem artystycznym Teatru i pierwszą produkcję na nowej scenie – „Nie grosza i nagle Altyn” – cieszył się dużą popularnością. Na tym stanowisku pozostał aż do śmierci w 1945 roku. W 1941 N. P. Hmelev dostaje pierwszą nagrodę Stalina za wybitne osiągnięcia twórcze.

Nagroda otrzymana przez prawo

W 1942 roku aktor otrzymuje drugą nagrodę Stalina do roli inżyniera w Zabelin „Kreml kuranty” N. Pogodin. Kiedy teatr został ewakuowany (od 1941), N. P. Hmelev został mianowany szefem części artystycznej Moskiewskiego Teatru Artystycznego, w 1943 roku został dyrektorem M. Moskvin. teatralna rola może być przypisana do większego sukcesu jako TUZENBACH w sztuce „Trzy siostry” A. P. Chehova, wystawiona w 1940 roku. Niektórzy uczeni aktora uważa się, że była szczytem kunsztu Nikolaya Pavlovicha Hmeleva. Wszystkie role i występy w ostatnich latach jego życia były udane. W przypadku dostaw do nich w Moskiewskiego Teatru Artystycznego w 1944 roku, „The Last Victim” A. Ostrowskiego w 1946 roku, pośmiertnie, Nikołaj Pawłowicz został wyróżniony Nagrodą Stalina o trzeciej.

nagła śmierć

Nikolai Khmelev, którego biografia była złamana 01 listopada 1945, zmarł jako wielkiego artysty – na scenie. Odniósł roli Ivana Groznogo w spektaklu „trudny rok” A. N. Tolstogo. To była próba generalna, aktor spadł, przeniesiono go do krzesła pierwszego rzędu straganów. Przybył lekarz zrozumiał, że N. P. Hmelev nontransportable że umiera. Wielki aktor przeniósł się do małego pokoju na avanlozhey, jak w teatrze rozpoczął działanie wieczorem (dlaczego nie znosi?). Były „martwe dusze”, głośnej muzyki na balu u gubernatora i śmiech nieświadomych widzów zmarł w makijażu i strojach Khmelev cara Mikołaja Pawłowicza. Przyczyna śmierci – udaru mózgu i zatrzymanie akcji serca.

życie osobiste

Miał zaledwie 44 lat. W takich przypadkach mówimy, że dana osoba „wypalony w pracy” – stwarzających w cygańskiej teatru i niego. Yermolova, Moskiewskiego Teatru Artystycznego, też miał dużo pracy. Ponadto, druga żona Nikolaya Hmeleva Lala miał piękny czarny, pchnął go z Yanshina wielkiej miłości. Ale dusza tej aktorki był Cygan, zabawa i freestyle – stała śpiew i taniec do białego rana w mieszkaniu piętrowym N. Khmeleva. Mówią Roma i napędzany pożarów tam. I raz przyczynił się do choroby, która nie mogła znieść Nikolay Hmelev. Prywatne życie artysty w 1943 roku został oznaczony przez fakt urodzenia syna Alosza, który w dniu 2 listopada, dzień po śmierci ojca dwóch lat.

kilka faktów

Do tego możemy dodać, że siostrzeniec N. vnuchatny Khmeleva, jego imiennik i imiennika (choć nie jest kompletna, patronimiczny E., jej syn Alosza nie miał dzieci) – aktor Teatru Majakowskiego. Ogółu społeczeństwa, stał się znany po strzelaninie w serii „kadetów Kremla”. Zawarcie tego artykułu, można dodać, że Nikołaj Pawłowicz Khmelev został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy i medali oraz, jak wspomniano powyżej, uhonorowany Nagrodą Państwowego ZSRR (dawniej Stalina) w 1941, 1942 i 1946 odpowiednio. Wśród prac filmowych można zauważyć w filmie „pokolenie zwycięzców”, wydany w 1936 roku. Pochowany N. P. Hmelev w Novodevichy cmentarzu w Moskwie.