891 Shares 6640 views

Znaki śmierci klinicznej Ważne do poznania

Śmierć kliniczna jest stanem przejścia z życia na śmierć. Ma odwrotny charakter. Osoba, która jest w tym stanie, z pewnym zbiegiem okoliczności i posiadającym odpowiednie działania ratownicze, może zostać przywrócona do życia.


Dlatego musisz poznać zasady postępowania z ofiarą. Przede wszystkim ważne jest, aby uznać kliniczną śmierć bardzo poprawnie i bardzo szybko. Dlaczego musimy rozróżnić oznaki śmierci klinicznej? Aby ocalić życie osoby.

Na samym początku kończy się aktywność serca. Oddech się skończy, wszystkie obserwowane przejawy życia znikają.

Ważne jest, aby wiedzieć, że od tej chwili ratownik nie ma więcej niż 4 minuty (wczesny okres zgonu), aby odzyskać życie zmarłych. W tym czasie brak tlenu w mózgu nie prowadzi do śmiertelnych zmian w organizmie.

Objawy śmierci klinicznej – bezdech, asystolia, śpiączka. Znaki te pojawiają się dopiero we wczesnym okresie i tracą sens po rozpoczęciu nieodwracalnego etapu – śmierci biologicznej. Im mniej czasu minęło przed ustaleniem śmierci klinicznej przed resuscytacją, tym bardziej prawdopodobne jest przeżycie pacjenta. Dlatego też, w stanie zagrożenia, prowadzone są równolegle działania diagnostyczne i terapeutyczne.

  • Bezdechu (brak oddychania) można zobaczyć bez oczu. Klatka piersiowa przestaje rosnąć i upadać.

Nie marnuj cennych sekund na stosowanie gwintów, lusterek lub wełny do zewnętrznych organów oddechowych. Nikt nie wie dokładnie, na jaką chwilową śmierć kliniczną ustąpi biologii.

  • Asystol (brak tętna na dwóch tętnicach szyjnych tętnicy szyjnej) również nie toleruje przedłużonego działania. Wystarczy umieścić obie dłonie w dłoniach szyi, pod uszami po prawej i po lewej stronie. Jeśli nie ma impulsu, prawdopodobna jest śmierć kliniczna. Nie trać czasu, sondowanie tętnic promieniowych w ramionach. Nawet przed sprawdzeniem impulsu konieczne jest podanie pacjentowi sztucznej inspiracji i wydechu ust do ust (ta technika pierwszej pomocy jest powszechnie znana).
  • Śpiączką jest utrata świadomości. Rozszerzony i nie reaguje na lekkie źrenice.

Jak reanimate?

  1. Umieścić ofiarę na plecach, na twardej powierzchni.
  2. Pozbądź się języka z ust. Jeśli w obrębie górnych dróg oddechowych znajduje się ciało obce (obcy przedmiot przypadkowo dostał się tam), weź go też. Głowa pacjenta z powrotem. Trochę trochę do góry i do góry. Położenie dolnej szczęki jest popychane do przodu.
  3. Wentylacja płuc w jamie ustnej.

Nie zapomnij o pośrednim sercu serca. Znajdź dolną krawędź mostka (linia środkowa). Podwyższać się o 2 centymetry (także linię środkową). Oto punkt, który będzie musiał być skompresowany.

  1. Dłoń (prawa ręka) dotyka punktu depresji.
  2. Drugą dłoń (drugą ręką) wkładaj na prawą dłoń. Trzymaj ręce prosto.
  3. Rozluź "wentylator" z palców obu rąk, dotykaj ciała tylko rękami!
  4. Ściśnij w przybliżeniu do głębokości 3,5 cm i puść.
  5. Jeśli ratownicy są dwa, wyciśnij klatkę piersiową 5 razy na jeden oddech.
  6. Jeśli ratownik jest jeden, należy nacisnąć 15 razy z dwoma oddechem.

Jeśli resuscytacja się powiedzie, uczeń się zwęzi, a na tętnicach tętnych pojawi się impuls, skóra twarzy zmieni się w różowy, oddychanie stanie się niezależne.

Istnieją inne oznaki śmierci klinicznej – w bardziej optymistycznej klasyfikacji. Można je zaobserwować, jeśli środki pierwszej pomocy pomogły uratować życie ofiary.

W tym przypadku śmierć kliniczną uważa się za dwustopniową.

W pierwszym etapie, opisanym powyżej, od trzech do pięciu minut jest zarezerwowany dla reanimatora pierwszej pomocy, ratując życie pacjenta. W pierwszym etapie istotne części mózgu pozostają opłacalne, pomimo głodu głodowego.

Jeśli resuscytacja jest opóźniona, kora mózgu umiera, a nawet wszystkie jego departamenty. Taki pacjent będzie mógł żyć długo na sztucznym aparacie oddechowym i sztucznej wentylacji płuc. Ale nigdy nie odzyska przytomności. Przez resztę życia (które może trwać przez wiele lat) będzie spędzał się w głębokiej śpiączce, która przyniosła mu kliniczną śmierć. Objawy tego, w tym przypadku, nieco się zmienią: pacjent oddycha.

Kiedy powinna być rozpoznana śmierć biologiczna? Śmierć kliniczna i biologiczna to powiązania jednego łańcucha.

W przypadku, gdy środki resuscytacyjne nie mogłyby zostać wykonane lub nie powiodły się, objawy klinicznej śmierci ustępują obrazowi śmierci biologicznej: wszystkie procesy fizjologiczne zatrzymują się we wszystkich tkankach i komórkach ciała.