387 Shares 9143 views

Analiza Tyutcheva wiersz „liście”. Analiza Tyutcheva liryczny wiersz „Liście”

Przed oferując czytelnikowi analizy wiersza Tiutchev „Liście”, powiedzieć kilka słów o estetycznych poglądów poety. Teodor był wyznawcą idealizm niemiecki filozof Schelling, który rozumiał naturę jako naturalną jedność przeciwieństw. Koncepcja ta znalazła wielu fanów wśród młodych poetów romantycznych, nie tylko w Europie, ale również w naszym kraju. W jakim stopniu światopogląd poety odzwierciedlenie w jego nieśmiertelnych dzieł pomoże ocenić analizę liryczny poematu Tiutchev „Liście”.


najważniejsza poeta

Tiutchev udał się do Niemiec jako dyplomata w 1821 roku, gdzie poznał swoich idoli – Schellinga i Heinego, żona Eleanor Peterson, i nadal pisać poezję, która została chętni do dojrzewania. Z zagranicy, poeta wysłał za namową Aleksandra Puszkina Sergeevicha lirycznych utworów w Rosji i zyskał pewną sławę tutaj. Tiutchev „Liście” był poemat wśród dzieł z tego okresu. Po śmierci Puszkina z tekstami Fedor zatrzymał publikowania w Rosji. Niekrasow w swoim artykule „Rosyjscy poeci drobne” stwierdził dobitnie, że odnosi się do daru poetyckiego talentu pisarza podstawowej przez przypadek znalazły się wśród mało znanego rosyjskiego czytelnika, a Tiutchev traktowane na równi ze słynnego rosyjskiego poety Puszkina i Lermontowa.

Pierwsze prace badawcze liryczny

Plan analiza wiersz Tiutchev „Liście” jest postrzegany przez nas następująco: określenie tematu i pomysł na pracę. Oceniamy kompozycję. Rozważmy artystycznych technik i środków wyrazu graficznego, podsumować.

Tiutchev analiza wiersz „liście”: temat i kompozycja

Iwan Siergiejewicz Turgieniew nazywa Fedora Tyutcheva poeta myśli połączone z uczuciem. Podkreślił jeszcze jedną cechę mistrzów poezji: psychologiczny dokładność jego liryzmu i pasji jako główny motyw. W wierszu „Liście” analizy Tiutchev ruchów w bratnie dusze z obrazem blaknięcie naturę. Kompozycja oparta na równoległości: jest odwzorowany świat zewnętrzny (Pejzaż) i wewnętrzną sferę ludzkiej działalności. Oczywiste jest, że temat wiersza jest kontrast między jasnym i rozbrykany poczucie chłodnym opanowaniem. Jak to jest zrobione?

W pierwszej strofy wiersza przed nami jest jeszcze obraz, jakby zamrożone w spoczynku iglastych drzew zimozielonych. W drugim wierszu, w przeciwieństwie do zimowego bezruchu pojawia się jasny szkic krótkie lato. Poeta wykorzystuje personifikację urządzenia: chodzi z osobą na liście krzewów liściastych. Trzeci wiersz reprezentuje jesień powolne chłodzenie i gaszenie naturę. Czwarta zwrotka jest przepojona zarzutu pasji: liście proszą wiatr zakłócać i nosić je ze sobą, aby uniknąć więdnięcie i śmierć.

Pomysł lirycznej pracy

Jesienny krajobraz, gdzie można obserwować wirujący wiatr w liściach, poeta zamienia emocjonalny monolog przeniknięte filozoficzną ideę, że niewidzialne powolny rozpad, zniszczenie, śmierć bez dzielnej i śmiałej startu jest niedopuszczalne, przerażające, głęboko tragiczne. Zobaczmy, przez co sztuka oznacza poeta robi.

techniki artystyczne

Tiutchev ekspresyjny wykorzystuje antytezę. Świerkowa i pojawiają się w stanie spoczynku zimowego zmarłych nawet w lecie, ponieważ nie podlegają żadnym zmianom. Ich „chude zielone” (należy zwrócić uwagę na epitet!) Skontrastowane z bujne, lśniące w słońcu i rosy liści latem. Uczucie bezdusznych iglastych statycznych wzmocnione emocjonalne porównanie ich igieł z Jeżowa. Zieloni, które „vvek nie żółty, ale nie vvek świeże”, coś w rodzaju martwego mumie. Zdaniem autora okazy flory iglasty nie rosną, a „kij”, a jeśli nie karmić przez korzenie soku ziemi, a ktoś utknął mechanicznie jak igła w ziemię. Więc poeta pozbawia ich nawet odrobiną życia i ruchu. Drzewa liściaste, wręcz przeciwnie, stanowi ciągłe dynamiki modulacji światła i cienia. Poeta wykorzystuje personifikację i metafory: – „skąpane w rosie” Liście „plemię”, który „gości” z gałęzi „w chwale”, „gry z promieni” Opisując iglaki używane słowo „vvek”, jest on przeciwny do zwrotu „krótkim czasie”, odnosząc się do drzew iglastych. W przeciwieństwie do ograniczonej słownictwa, przedstawił rodzaj wystaje świerk i sosna, apelacje autorem wysokiemu stylu „marshmallows”, „czerwony lato”, „lekki materiał siewny”, powołując się na drżących liści.

Analiza morfologiczna i fonetyczny wiersz Tiutchev „Liście”

Pierwszy wiersz pokazujący brzydki obraz w zimnej mrożonych sosen i jodeł, zawiera tylko trzy czasownik wykorzystanie w czasie teraźniejszym. Podkreśla to statyczne. pierwszy stanca Zvukopis inne inwazyjne spółgłoski obecność sibilance. W drugiej zwrotce, która wciąga w letnich liści, czasowniki dwukrotnie – sześć z nich i jeść je w obecnym i przeszłym, co wzmacnia poczucie ciągłego ruchu, krótki, ale pełen życia. W przeciwieństwie aliteracja sizzling i szum w poprzedniego wiersza, dominują sonorny brzmi: n-m-s. Przekazuje stan harmonii przyrodzonej życia natchnionego i spełnienie.
Trzecia zwrotka oferuje czasowników w czasie przeszłym w formie bezokolicznika. Chodzi o nadchodzącej śmierci, miażdżący. Nastrój niepokoju i beznadziei tworzy mnóstwo głuchych spółgłosek. Ostatnia strofa jest pełen rozpaczliwych próśb, to brzmi jak zaklęcie, jako wołanie do liści jęczeć wiatr. Jest pełne okrzyków i czasowników przyszłych napięta. W zvukopisi słyszalne przewlekły samogłoski – U e, która w Alliance ze spółgłoski „S” i „T” zdradzają gwizdów gusty wiatru.

Estetyczne credo poety

analiza wiersz Tiutchev „Liście” pomógł zrozumieć, że jest to nie tylko elegancki przykładem poezji pasterskiej i wspaniała próba przekształcenia obrazu natury w doświadczeniu emocjonalnym. Przed nami – pojemna formuła filozoficzna, według którego istnienie i wieczność i mają sens tylko wtedy, gdy każda chwila jest wypełniona ulotne, pieczenie i drżące piękno.