315 Shares 3022 views

Portret gatunek w kulturze różnych czasów i narodów

Portret – gatunek plastyki, niosąc w sobie unikalne cechy danej osoby. Dla artysty profesjonalnego ważny punkt – przekazać nie tylko pozornego podobieństwa do żywego modelu, ale także, aby odsłonić wewnętrzny świat indywidualnej osoby, jego duszy. Różni się portret gatunku w kulturze różnych momentach.


Tylko wykwalifikowany portrecista pod wpływem siły, aby wyrazić osobowość i stan emocjonalny modelu, jej nastroju w tej chwili. Ważne w portrecie są wszystkie szczegóły – zewnętrzną modelu, odzież, tło, środowisk i akcesoria. Dają artyście możliwość pokazania również pozycję społeczną portretu i dodać kolor historyczny czas, że era.

Ewolucja gatunku portretu

Obecnie plastyka zgromadził ogromną kolekcję zdjęć portretowych, w tym dziedzictwa wielu mistrzów z przeszłości i teraźniejszości, aby wyświetlić gatunek portret w kulturze różnych momentach. Wysyłany przez nich pracy, to najlepiej, aby narysować obraz czasów, w których żyli i pracowali portrecista. W każdej epoce miał swoje własne ideały piękna, zdominowany przez różnych stylów, zmieniających się wymagań dla zdjęć portretowych. W celu uchwycenia, przechowywać i przekazać potomkom obrazu twarzy, artyści używany inny materiał. Przeznaczyć rzeźbiarskie portrety, grafika i graficzne, które podkreśla uniwersalność, która ma ten gatunek portret w kulturze różnych momentach. Zdjęcia ludzkiej twarzy może być również wykonany niekonwencjonalnie i terakota, haftami, aplikacjami, itp …

Pochodzenie portretu

Pierwsze ręcznie rysowane portrety sięgają czasów starożytnych. Ich przodkowie można uznać znalezione portrety Fajum, nazwanych na jego położenie (egipski oaza Fajum). Freski, znalezione podczas wykopalisk w ruinach pałacu na Krecie, bezpieczeństwa przyniósł nam piękne cechy młodych kobiet. Choć obraz był bardzo pobieżne dane malowidła można uznać za prawdziwe „protoportretami”.

Pierwsze portrety, które przeżyły, w którym poszczególne cechy danej osoby, to dzieło artystów starożytnej Grecji, Egipcie i Rzymie zostały przeniesione, którzy byli w stanie przedstawić pełną gatunek portret w kulturze różnych momentach. Te portrety zostały wyrzeźbione i uosabiał znany w momencie poetów i myślicieli, kapitanów i władców.

starożytnej Grecji

Z obrazem ludzkiej starożytnych greckich mistrzów zwrócił się do okresu archaicznego. sztuka archaiczna związane z idealnego człowieka, piękne ciała i ducha. Ten obraz wygląda wspaniali ludzie pracują, całkowicie pozbawione podobieństwo.

W przyszłości, obrazy stają się bardziej złożone, wyróżniający mistrz staramy się tworzyć portrety. Hellenistyczny epoka to czas dbałość o człowieka, jego emocji. Rzeźba przyszedł dynamikę i wyrazistość. Utworzony posągi zachowane idealne ciało ludzkie, ale dążył do portretu. Antyczne rzeźbione głównie rzeźbiarze popiersia, ale były posągi pełnej długości, które jest zamontowane na słupkach. ogromna liczba rzeźbiarskie portrety powstały z różnych materiałów: marmuru, brązu, srebra, złota i kości słoniowej.

starożytny Rzym

interesy państwowe zostały połączone z Rzymianami z dbałością o człowieka, jego osobowości. Artyści spekulują Praw i Obowiązków Człowieka, wewnętrznej niezależności i pragnienie wolności. To determinuje rozwój prawdziwej rzeźbiarskiego portretu. Rzymianie przedstawiana ubrany w togę – inteligentne ubrania, bo portret miała świętować szlachetność rodzaju. Wczesne obrazy przekazać siłę i sprężystość charakteru, który utrzymuje gatunek portret w kulturze różnych momentach. Rozwój rzeźby rzymskiej przyczyniły się do starożytnego zwyczaju podejmowania maska pośmiertna.

W drugiej połowie II w. Roman portret osiągnął swój szczyt. Rzeźbiarze są teraz zwrócić uwagę nie tylko na podobieństwa z modelem, ale również na ujawnienie jej stanu psychicznego. Doprowadziło to do zmian w technologii obrazu oka – wymienić inkrustacji i techniki kolorowania przyjść plastiku. Portrecistów tego czasu mają tendencję do jak najdokładniejszego przekazania natury, nagość głównych cech osobowości.

Średniowiecze: Jan van Eyck

Niezależny gatunek sztuki portretu rozpoczęła się w średniowieczu. Flamandzki Jan Van Eyck był jednym z pierwszych artystów, która zatwierdziła gatunek portret w kulturze różnych momentach. Wiadomość zostawili je w każdej pracy malarskiej, przyszedł do potomków nie gorzej niż w twórczości pisarzy i poetów. To był Jan van Eyck wykonany portret odrębnym gatunkiem. Według legendy, był także autorem techniki malowania olej. Jednym z pierwszych dzieł van Eycka w Ghent Ołtarz był obraz. Wśród tamtejszych bohaterów i klientów pracują – tzw donator (dawców) ludzi do oddawania pieniędzy na przesiedlenie kościoła. Tradycja kompozycji religijnych obejmują malowanie twarzy klienci istniała w średniowieczu. Artysta nie tylko obejmują darczyńców dane w składzie produktów i dąży do ujawnienia ich znaków.

Renesans

W okresie renesansu, portret stał się pierwszym niezależnym gatunki malarstwa. Pojawiające się w drugiej ćwierci XV w., To szybko stał się popularny. Głównym zadaniem portretu był odzwierciedleniem osobowości wybitny współczesny. Artyści nie przedstawiono pobożne i pokornego darczyńców – ich postacie stały się darmowe twarzy, nie tylko w pełni wyposażone, ale także zdolny do drastycznych działań.

Niemcy: Albrecht Dürer

Dzieła malarza i grafika stała się wielki wkład w rozwój gatunku portretowej. Portrety Dürer wyróżnia uwagę na unikalną indywidualność modelu. Ich bohaterowie – energiczny, inteligentny, pełen godności, energii i wysiłku. Autoportret Dürera dał szczególną uwagę, co w tamtym czasie było to niezwykłe zjawisko, starał się znaleźć indywidualne cechy, które odróżniają jedną osobę od drugiej.

Włochy: Leonardo da Vinci

Był znakomitym malarzem, grafikiem, wynalazca, naukowiec, inżynier, a nawet muzykiem. Jego „Mona Lisa” ( „La Gioconda”) – najbardziej znany obraz świata. Krajobraz w tym portrecie – nie tylko tło. Kobieta i natura łączą się w harmonijną całość. Artystka zdaje się chętni, aby pokazać światu, jak wielki człowiek i niezrozumiałe, jak otaczającej natury ludzi. Leonardo da Vinci był w stanie uwiecznić w swoich dziełach, gatunek portret w kulturze różnych czasów i narodów.

Hiszpania: Francisco Goya

hiszpański malarz Francisco Goya zasłynął jako autor portretów i ryciny ostrosotsialnyh. Wszystkie jego prace cechuje namiętne cech emocji i intensywności. Goya lubił pisać kobiet – pięknych i niezbyt arystokratycznych i pokojówki. Nawet po stając się ulubionym malarzem władcy, sądu, Goya wolał pisać biedoty miejskiej.

Anglia Thomas Lawrence

Portret był najwyższym osiągnięciem angielskiego malarstwa u zbiegu XVIII-XIX wieku. Tomas Lorens był pierwszym angielskim znany portrecista. Spektakularny i wirtuoz technika wykonania Lawrence portrety nosić piętno romantycznym wzgórzu. Artystka dużą uwagą do udoskonalenia linii, bogactwo kolorów, udar odwagi. Lawrence napisał portrety aktorek i bankierów, dzieci i starców, młodych mężczyzn i kobiet. Zrozumiał głębię i znaczenie tej kwestii, jako gatunek portretu w kulturze różnych momentach. Album z reprodukcjami dzieł Lawrence została opublikowana w formie książkowej i sprzedawane w tysiącach egzemplarzy na całym świecie.

Francja Ogyust Renuar

W pierwszej dekadzie XIX wieku. Ważne miejsce w malarstwie francuskim zajęte uczniów i zwolenników Dawida. Ich praca rozbrzmiewało z pragnienia społeczeństwa czasów panowania Napoleona. Klasycyzm, które panowały w tym okresie w sztuce, o nazwie „Imperium” – w stylu empire. Ten styl „czerwona linia” przebił gatunek portret w kulturze różnych momentach.

Ogyust Renuar nie miał pojęcia o jego obrazach bez mężczyzny, i portret – ważne jest sytuacja. W połowie lat 1870. portret stał się głównym gatunkiem w malarstwie przez Renoira. W ostatnich latach rozpoczął pracę nad stworzeniem portrety dzieci: dzieci napisał we wnętrzu, w przyrodzie. On wiernie odtworzone porcelanową skórę swoich małych modeli, jasne i otwarte patrzeć, jedwabiste włosy, eleganckie ubrania. Renoir całkowicie przekształcony i dodawane do gatunku portretu w kulturze różnych momentach. Zdjęcia prac tego wielkiego artysty można oglądać w wielu wydawnictwach o kulturze i sztuce.

Rosja

Portret gatunek pojawił się w Rosji później niż w Europie (XVIII w.) I był pod wieloma względami podobny do ikony. Zacznij od rosyjskiego portretu związanej z nazwiskami artystów, takich jak Nikitin, Matveev, Antropov, Argunov.

Mistrz portretu i malarstwa rodzajowego był Wasilij Andriejewicz Tropinin. W swoich pracach, zawsze dał zrelaksowany, ale bardzo prawdziwe cechę ludzkiego. Tropinin niemal stał się oficjalnym portrecistą Moskwie.

Aleksiej Venetsianov słusznie nazywa się założyciel gatunku w sztuce rosyjskiej. Najpierw stworzył galerię zdjęć z chłopa – zgodne z prawdą, ale nie bez pewnej ilości idealizacji i sentymentalizmu.

Karl Pawłowicz Bryullov napisał dużą liczbę formalnych portrety, nasycony z pasją ludzkiej urody, aby doświadczyć radości bycia. Jedne z najlepszych portretów tej chwili to „jeźdźca”, Portret Samoilova, perowskitu. Bryullov tworzy specjalny świecie piękna, radości, pokoju, szczęśliwego dzieciństwa.

nowy czas

Nowy czas przyniósł nowe podejście do sztuki. To już nie był do dekoracji, nie powinna „być miła.” Portret dotychczas istniało jak na dwa sposoby (zamówione i badania) staje się bardziej jednorodny. Teraz to głównie gatunek handlowy, dając wynagrodzenie wykonawcy, a nie możliwość wyrażenia siebie. Dla ekspresji czarodziej jest teraz coraz częściej wybierają inne gatunki.

Art nouveau, który ukazał się na przełomie XIX-XX w., powrócił kostium i rola portrety. Ujawnić charakter modelu, artystka wybiera ekspresyjne kostiumy, wnętrza, a nawet stanowić przypominający XVIII wieku. Nie był to powrót do przeszłości, ślepe naśladownictwo, a rodzaj gry, poważne i śmieszne zarazem.

wniosek

Portret nadal istnieje do dziś, choć teraz, jak wcześniej w Europie, to jest coraz zarejestrowany gatunek. Być może jest to naturalny etap jego rozwoju. Jednakże, kontynuując tradycję, jest ważnym dokumentem historycznym, który będzie prowadzić do potomności pamięć o naszym wieku.