862 Shares 9039 views

Teatr grecki. Historia teatru

Świat wokół nas w reprezentacji starożytnych Greków – to scena teatru, a ludzie – aktorzy, którzy przybyli z nieba, aby odgrywać rolę, a następnie pójść w zapomnienie. Na podstawie tego postulatu z objawami i kosmologii pochodzi greckiego teatru, który w pełni odzwierciedla religię Greków. Po raz pierwszy występy były głęboko religijny charakter, ale stopniowo gra jest coraz bliżej do rzeczywistych życiu zwykłych ludzi.


popularność

Pojawienie greckiego teatru jest związane z kultem religijnym Dionizosa, boga wegetacji, uprawy winorośli, produkcji wina. Oświadczenia zostały zbudowane na działkach przeznaczonych do tej niebiańskiej istoty i były przepojone czci czczenia bóstwa. Greek Theater, pojawił się w VI wieku pne i od razu stał się częścią życia ludności Aten. Popularność może być oceniana przez jego imponującej konstrukcji na zboczu góry w amfiteatrze pomieścić do 30.000 widzów.

dramatyczna ostatnia

Starożytny grecki teatr rozszerzył pod względem różnorodności przedstawień, pojawiły się liczne zespoły aktorów, którzy grają nie tylko dramat i tragedię związaną z Dionizosa. Wielkich tragików starożytności – Eurypides, Ajschylos, Sofokles – pisał dramaty w życiu społeczeństwa greckiego, który cieszył się wielkim sukcesem. Szczególnie cieszył się publiczność komedii Arystofanesa.

Cała historia Teatr Grecki jest przeciwieństwem rozumieniu występów. W tragedii zwykle odzwierciedlenie mity i legendy, w których bogowie działał jako niezwyciężoną siłę ogromne. bohaterowie odgrywają walczył mieszkańców nieba, zmarł, ale nie poddawaj się. Komedia, z drugiej strony, były zabawne i nosił charakter ostrosatiricheskoy. Aktorzy teatru greckiego nie wykazał żadnego szacunku dla bogów, a czasem nawet wyśmiewał je. Heroes komedie byli prości ludzie, rzemieślnicy, kupcy, urzędnicy, służba, gospodynie domowe.

Przedstawienia teatralne odbywają się zazwyczaj przy okazji Wielkiej Dionizego. Występ został umieszczony na okrągłej platformie na dole amfiteatru, który był nazywany „orhestra”. Tam mieści się chórzystów, którzy mieli towarzyszyć działania. Piosenkarze przeniesiony w kręgu, a wśród nich był aktor gra rolę. Początkowo wszystkie role w spektaklu zostali przydzieleni do jednego wykonawcy. Aby w jakiś sposób wyróżniać się z otaczającego refrenie, aktor nosił buty z wysokiej platformie – tzw Buskins dzięki czemu staje się wyższy o 15 centymetrów.

Struktura spektaklu

Wkrótce ateński tragediopisarz Ajschylos wprowadził drugiego aktora, a tym samym sprawiają, że akcja bardziej dynamiczny. Na orhestre pojawiła krajobrazy, Bumboksy które symulują grzmoty i błyskawice, wyjąc wiatr i deszcz. Następnie tragediopisarz dodaje inny aktor. Jednak role stawały się coraz bardziej nie może obsłużyć nawet trzech aktorów z nimi. Potem wprowadzono masek, z których każda reprezentuje określony sposób. Do transformacji wystarczyło zmienić maskę, a na scenie w nowym przebraniu.

W tle, za orhestroy, to był specjalny pokój – Skene, gdzie aktorzy były niewidoczne dla publiczności, aby zmienić maskę, która została wykonana z kolorowej gliny i odzwierciedla pewien wyraz twarzy bohatera i jego nastroju. Specyfika maski był zazwyczaj wymawiane, kiedy patrząc na jej widowni natychmiast zrozumiał, że chciał powiedzieć aktora i jakie uczucia starał się wyrazić.

Maski jako podstawa sztuki teatralnej

Szczególne znaczenie miała kolor maski: ciemny odcień mówił o pokoju i dobrego zdrowia charakteru, choroba lub dolegliwość uosobieniem żółty, czerwony mówił stealth, oburzenie i gniew składać karmazynowy maski. Maski ekspresja była podstawą wszystkich spektaklu, w tej skali wszystkich działań teatralnych. Aktor nie tylko wzmacniają wrażenie gestów i ruchów ciała. Maski grecki teatr grał również rolę głośnika, zwiększając moc brzmiące aktor głosowy.

konkurencyjność

Grecja od czasów starożytnych była uważana za konkursy kraj. Nie uciekł tę tradycję i teatru. W czasach Wielkiej Dionizego wszystkie występy były przedmiotem ogień – kontradyktoryjności. Święta zorganizowano trzy tragedie i satyryczne orientację komedii. Pod koniec każdego spektaklu publiczność decyduje najlepszy aktor, najlepszy oświadczenie, i tak dalej dla wszystkich znaków, które charakteryzują wydajność. W ostatnim dniu zwycięzców Wielki Dionizosem otrzymali nagrody.

Ojcowie dramat czasu – Eshil, Eurypides Sofokl – konkurowały między sobą. Ajschylos, głosząc moralność, odpowiedzialność moralna za dopuszczonych zło, dzięki jego dzieł ( „Oresteja”, „Prometeusz”, „Persowie” i inne.) Zdobył 13 razy. Sofokles została uznana za najlepszą tragediopisarz 24 razy to pomogło jego obrazy w tragedii „Electra”, „Antygona”, „Edyp”. Najmłodszy dramaturg – Eurypides – próbował dogonić starszych mentorów, bohaterów – Medea, Fedra – głęboko psychologiczne.

Starożytny komedii Arystofanesa przedstawiciele następujących prac: „Osy”, „Jeźdźcy”, „Żaba”, „Lysistrata”, „Peace”, „chmury”. Działki satyryczne kawałki rozbrzmiewało z sytuacją polityczną w Grecji w tym okresie. W porównaniu do dramatu, opartego na legendach, Arystofanes komedia odzwierciedlać rzeczywistość.

Grecki teatr, jego struktura

Zbocza wzgórz i gołym niebem. Greek Theater, okres klasyczny zbudowany na następującej zasadzie: schodkowy amfiteatr w formie ściętego okręgu wzrasta z okrągłej scenie kierunkowym. Jeśli myśli nadal pochyła konstrukcja, masz zamknięty kształt składający się z koncentrycznych kręgów regularnych. Każde koło składa się z grubsza ociosanych bloków kamiennych. chropowata powierzchnia kamienia, a jego kontury są tak dobrze zaprojektowane, że stawy są prawie niewidoczne. Na kondygnacji grecki amfiteatr w Atenach warto tytanicznej pracy setek tysięcy niewolników, którzy pracowali niestrudzenie dzień i noc. 78 rzędy, podzielony na kilka segmentów w kształcie klina. Greek Theater, koniecznie miał pierwszy wiersz z oparciami dla VIP-ów, księży, urzędników i gości honorowych. Osobno znajduje się siedzenie kamień z ażurowej rzeźba, to miejsce jest kapłan Dionizosa.

Okrągły plac zabaw, scena teatralna, tzw orhestra oddzielone niskim ogrodzeniem amfiteatru. jest ołtarz, ołtarz Dionizosa, jego kroki podczas występów muzycy siedzieli w jego centrum. Od świata zewnętrznego przechodzi orhestra podłączony – Parodi. Strona jest regularnie bombardowane z drobnego żwiru lub piasku. Później został wyłożony kamiennymi blokami.

Za orhestry był proskeny – platforma do gromadzenia aktorów przed występem. A za nim znajdował się Skene lub w nowoczesnym języku, garderoba, gdzie wykonawcy podniósł swoje maski i gotowi wprowadzić orhestru. Na każdej stronie Skene miał dwa małe skrzydła, w którym zostało zapisane rekwizyty i maski. Obiekty te były nazywane „paraskenii”.

Komunikacja przed koncertem

Długa historia teatru greckiego oznaczone wytrwali tradycję. Publiczność szło dobrze przed rozpoczęciem spektaklu, ludzie Przeszliśmy długą linię parodie i usiadł na pustych miejsc. Wczesne przybycie jest częściowo tłumaczyć chęcią wzięcia lepsze miejsce. Ponadto zdecydowano przed prezentacją porozmawiać z sąsiadami, dowiedzieć się nowości i dzielić się swoimi przemyśleniami. Starożytny grecki teatr był rodzajem środka komunikacji mieszkańców stolicy. Zazwyczaj ludzie przyszli z całymi rodzinami.

Nowoczesne Greek Theatre

Na początku 20. wieku w Teatrze Atenach powstał „nowy etap”, którego nazwa mówi sama za siebie. Repertuar „Nea skórki” są dziełami greckich dramaturgów i pisarzy z innych krajów. odtwórz Ibsena „Dzika kaczka”, „Freeloader” Turgieniew „Tajemnica hrabiny Valerie” Ksenopulosa i wiele innych zostały odtworzone i są wliczone w repertuarze.

Założyciel K. Hristomanos trupa próbowali stworzyć obsady najnowszej generacji, bez względu na tradycyjnych starożytnego greckiego teatru maski z konwencjonalnych bohaterów i nie dobrze zdefiniowanych ról. W ogóle, to zrobił, ale nadal niektóre niuanse przeszłości przemyka w produkcjach. Niektóre sceny nie zrobić bez mrożone wyraz twarzy aktora przypominający maskę. Czasami mimika nie mogą wyrażać uczucia, jak to może zrobić maskę. Zatem wieków korelacji.

stagnacja

W okresie od 1910 do 1920 roku grecki teatr podupadło. To wpłynęło na napiętą sytuację w społeczeństwie z powodu pierwszej wojny światowej i ogólnej stagnacji gospodarczej. Ludzie nie muszą cyrkach. Prawie wszystkie teatry zostały przeniesione na zasadach komercyjnych, a to oznaczało gruntownie repertuaru, zastąpienie klasycznych dzieł tandetny bulvarschinoy. Zmiany były nieuniknione, ponieważ audytorium zaczęły się hulaszczy osobowość który wolał zobaczyć na scenie półnagich aktorek, a cała reszta nie byli zainteresowani. Wszystkie próby ożywienia na scenie klasyczna gra Sofoklesa i Ajschylosa przez zakończyła się niepowodzeniem. To inny czas, a nowoczesny teatr wziąć swoje pozycje.