624 Shares 2655 views

Co jest ironiczny, aby analizować przykłady


Pytanie o to, co jest ironia, najbardziej prawdopodobne, gdy trudno jest dokonać rozróżnienia pomiędzy jasnymi i ironiczna alegoria sarkazmem lub śmieszność. Grecy uznane za założyciele wielu filozofiach związanych z realizacją roli człowieka w społeczeństwie, wzajemne oddziaływanie poszczególnych osób i społeczeństwa jako całości, a także prawa do samostanowienia. Dlatego myśliciele rzymscy nie mógł zignorować coś takiego jak ironia. Zgodnie z ich definicją, słowo oznacza „pozorne”, stosowanie słów i zdań w przeciwnym kierunku, celem kpin.

Korzystanie ironiczny kontekst w starożytności stała się jednym z głównych elementów sprawozdania filozofów i polityków. Już wtedy było jasne, że informacje złożone w ironiczny sposób, bardziej przyjemny i ciekawy niż suchego zestawienia faktów.

Pod koniec XIX wieku, utworzyła specjalny styl literacki, który kontrastował z dosłownym rozumieniu słów i ukryte. Ironia w literaturze stała się jedną z najbardziej popularnych metod, aby przyciągnąć uwagę czytelników, aby obrazy i łatwość tekstu. Było to w dużej mierze ze względu na pojawienie mediów: gazety, czasopisma. Media zaczęły cieszyć się niesamowitą popularność dzięki ironicznych komentarzach do dziennikarzy. A to urządzenie literacki używany nie tylko w opowieści o zabawnych zdarzeniach, ale także w świetle nowych przepisów i międzynarodowych imprezach.

Ironicznie nazywany subtelne kpiny wyrażona w formie utajonej (ironiczny ironia nieparzyste koincydencji). Pisze o tym w swoim Dictionary of SI Burns – jeden z najwybitniejszych językoznawców XX leksykograf w badaniu języka rosyjskiego.

Co to jest ironia we współczesnym znaczeniu tego słowa? Przede wszystkim jest wyrazem gdzie prawdziwe znaczenie przedmiotu jest przemilczane lub zaprzeczyć oczywistym. Tak więc, czując, że przedmiot nie jest, jak się wydaje. Jak na ironię to dotyczy retorycznej formie ukształtowanej który służy do wzmocnienia ekspresji artystycznej.

Tworzy się on pod wpływem mentalności cech narodowych i priorytetów poszczególnych grup etnicznych. Dlatego, aby powiedzieć, że ironia jest, bez uwzględnienia jego interpretacji w jednym lub w inny sposób jest niemożliwe.

Prosty model tego stylu są różne zwoje zdanie. Jej wyraziste formy, one pomóc, aby cały ten emocjonalny oskarżycielski odwrotny sens. Przykłady ironią: „Pocisk został otruty po uderzeniu przez toksyczną ciele lidera.”

W literaturze często w celu usunięcia wzdęć, nadmiernego powagę przypadku, używając autoironię. Pozwala przekazać nastawienie autora do tego, co się dzieje. Na przykład: „Moja twarz, chyba że jest do mnie słuchać, wyraz sympatii i zrozumienia” Ironiczna kpina ukryć negatywne nastawienie do tego, co się dzieje i aby jego styl nie jest tak oczywista.

Jak na ironię to ma różne kształty.

  • Bezpośredni wykorzystywane upokorzyć i sprawiają, że sytuacja zabawna.
  • Antiironiya wykonuje odwrotne zadanie – pokazać, że zdarzenie lub osoba jest lepiej niż się wydaje, lekceważyć go nie widział.
  • Autoironii – skierowane do bliskiej osoby.

Self-ironia i antiironii negatywne słowa oznaczać ukryte pozytywne: „Gdzie jesteśmy głupcami, pić herbatę.”

Specjalny typ – Sokratesa. Autoironii, przez które dana osoba przychodzi do logicznego wniosku i wyszukuje ukryte znaczenie.

Co jest ironiczny dla każdego z ludzi? Jest to szczególny stan umysłu. Perspektywy ironiczny pokazuje, że jego wyznawcą nie wierzy w to co wierzy większość odnosi się do ogólnej koncepcji nie jest zbyt poważne, pozwala się myśleć inaczej, łatwiej jest, nie jest tak oczywiste.

Pomimo złożoności postrzegania niektórych ludzi, jak na ironię, w życiu, w literaturze, teatrze, filmach, a nawet w malarstwie – to highlight które czynią nasze życie bardziej interesujące, nie tak świeże, nudne, zmuszony do jakiejś twardej ramce. To daje impuls do spojrzenia na siebie. Zobacz swoje niedoskonałości, ale nie beznadziejna. Spróbuj zmienić się na lepsze i pomoc tych aktów nie tylko siebie, ale także ludzi wokół.

Wszelkie, nawet obraźliwy żart nie warto odpowiedzieć agresją, ale raczej po prostu uśmiechnąć i „uśmiech będzie rozjaśnić wszystko.”