699 Shares 6453 views

Rzeżączka – co to jest? Opis choroby, objawy, leczenie

Uważa się, że choroby przenoszone drogą płciową, nie pojawił się na świecie w tym samym czasie z osobą. Na przykład, rzeżączka może znaleźć odniesienia do Biblii, a nawet w traktatach starożytnych greckich uczonych. Drugi jest znany nazwa tej choroby – rzeżączkę. Wielu wierzy, że aby złapać tego zakażenia może tylko seksualnie, i mniej lub bardziej świadomy tego, co jest rzeżączka. Co to jest zapalenie oka, zapalenie cewki moczowej, zapalenie szyjki macicy, odbytnicy, nie każdy wie. Tymczasem, wszystkie te i kilkanaście groźnych chorób z poważnymi konsekwencjami mogą być wyznaczone jako rzeżączki, ponieważ jest ich mechanizm wyzwalania.


Portret patogenu

Nawet ci, którzy wiedzą, że nie jest chorobą przenoszoną drogą płciową – rzeżączka, co gonokokk powodując jej są słabe. Postaramy się wypełnić tę lukę. Istnieją dziesiątki bakterii, pasożytów u ludzi, a czasem, który przekaże go do grobu. Jednym z nich jest diploidalne gram z rodzaju Neisseria gonococcus – czynnikiem sprawczym rzeżączki. Pasożyty te wyglądają podobnie do fusy lub fasoli, żyją w parach, dlatego nazywane są diploidalne. Stosunek słowo „Gram-ujemne bakterie” do wagi nie oznacza, że nie zmieniają one swój kolor, gdy barwiony metodą Grama przez naukowca. Neisseria genus jest nazwany na cześć swojego odkrywcy naukowiec Albert Neisser. Wici gonokoków mają tak małą nieruchomość. Kosmki lub napój, który każdy z nich jest otoczony, nie mogą się poruszać, i dołączyć do śluzu. Bakterie te żyją w koloniach, które można prześledzić także w wymazach pacjenta.

Właściwości w środowisku zewnętrznym

Rzeżączka czuje się swobodnie tylko w mediach odżywczych, zwłaszcza jeśli nie jest rodowitym (niemodyfikowane) białka ludzkiego, a także w samym człowieku. W środowisku o niskiej żywotności. Tak więc, w ciągu kilku sekund gonokoków umiera w konwencjonalnym roztworze mydła, die szybko pod działaniem nawet lekko antyseptyczne (sole srebra, Betadine, alkoholi, itd.), Element jako suszenie śluzu i ropy, w której występują. Funkcja ta jest bardzo przydatna dla tych ludzi i służy jako profilaktyki rzeżączki. Jednak, były przypadki, w których nie tylko bezpieczne gonokoków istniejące, ale także hodowane na powierzchni nabłonka wnikając wewnętrznych warstwach naczynia, krwionośnych i limfatycznych.

Właściwości bakterie, które żyją w ciele ludzkim

Fantastyczna witalność i nieprzewidywalność wirulencji – czyli to, co jest niebezpieczne rzeżączka. Jaki jest gonokoków w otoczeniu dla nich? Ten cichy skryty stworzeń, zabić ukradkiem, bo wnikając w ciało ofiary (osoba), najczęściej są one przez długi czas nie afiszować swoją aktywność niszczących zdrowie. Chorzy ludzie nie są nawet świadomi obecności choroby i nadal zarażać innych. Gonokokk tymczasem intensyfikacji ich kolonie, zajęcia nowe terytorium i rozciąga się od śluzowych (pierwotne miejsce wprowadzenia) do narządów wewnętrznych. Zamieszkałych w nowym miejscu zamieszkania, te szkodliwe bakterie wytwarzają enzymy beta-laktamazy, chroniąc je od narkotyków. Ludzki organizm stara się walczyć z najeźdźcami i atakuje je z bakteriofagów. Ale gonokoków tak wytrwały, że nie tylko nie umarł, zjedzone, ale także nadal mnożyć. Innym sposobem na przetrwanie – zdolność do ewoluować, tworząc kształt litery L, na które wielu antybiotyki nie działają.

„Wspólnicy” rzeżączki

Nie każdy może sobie sprawę, jak podstępny rzeżączkę. Co jest symbioza z organizmów żywych, jest znany wszystkim. Gonokokki również tworzą symbiozy z innymi pasożyt – Trichomonas pochwy. Powoduje rzęsistkowica niezwykle powszechne na całym świecie, więc złapać je, gdy niezgodność z trzaskiem. Powyższe Trichomonas gonokokowe nieco większy i łatwo pochłaniają je. Raz wewnątrz, bakterie rzeżączki dalej mnożyć, ale są doskonale zabezpieczone przed antybiotykami. Ponadto gonokoków często w połączeniu ze śluzówki Chlamydia, Treponema pallidum (kiła patogenów), grzyby – Candida, wirusy opryszczki, co utrudnia rozpoznanie. Po leczeniu rzeżączki związane pasożyty nadal powoduje dalsze zapalenie.

Metody infekcji

Ponieważ uważa się chorobą przenoszoną drogą płciową rzeżączka, jego przyczyny występowania głównie związane z życiem seksualnym człowieka. Jednak istnieją sposoby codziennego infekcji. Tak, rzeżączka można odebrać pod adresem:

  • niezabezpieczonych aktów płciowych (doustnie, dopochwowo, seksu analnego);
  • używać w połączeniu z pacjentem wspólnych arkuszy ręczniki, narzuty;
  • dzieci zakażonych gonokoków podczas porodu;
  • dziewczynki mogą rozwinąć nieprzestrzegania higieny narządów moczowych (rzeżączka „zalewania”);
  • oczy gonokokki ręce wszedł (istnieje zapalenie oka);
  • rzeżączki może być dokonane za pomocą domowego przez brudne rąk do ust (gonokokowe zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej).

W miejscach publicznych (wanna, sauna, basen), z zastrzeżeniem indywidualnego wykorzystania artykułów higienicznych prawdopodobieństwa zakażenia rzeżączka jest tak niski, że jest uważany za zerowy.

klasyfikacja

Jak szybko rozwija się patologia? Co etap ma rzeżączkę? Okresy lub fazy choroby, są następujące:

  • świeże (ostry), w którym zakażenie upłynął od czasu do 2 miesięcy;
  • przewlekły, utrzymujący się przez wiele lat.

Początkowo uderzenie kobiety na błonach śluzowych pochwy, a mężczyźni – na czele prącia, gonokoków rozprzestrzeniać dalej wzdłuż narządów moczowych, powodując ich stan zapalny i różnego rodzaju powikłań, w tym niepłodności i poronień. Jest to najbardziej niebezpieczny rzeżączka. Postacie choroby są następujące:

  • narządów płciowych;
  • extragenital;
  • przerzutowy.

Dla rzeżączki narządów obejmują choroby narządów płciowych i ich wydziałów. W przypadku kobiet, w tym jajnika (zapalenie jajników i jajowodów) i szyjki macicy (zapalenie szyjki macicy).

Dziewczyny gonokokki pasożytują tylko pochwy i do macicy i przydatki nie przenikają.

U mężczyzn, jest zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie cewki moczowej, vizekulit (zapalenie pęcherzyków nasiennych).

Przez extragenital choroby rzeżączki obejmują narządy nonsexual spowodowanych gonococcus. Oprócz wyżej gonoreynyh oczu i chorób jamy ustnej, może być odbytnicy (choroba odbytnicy), zapalenie pęcherza moczowego, nerek, rzeżączkę gonokokkemiya (wrażeniem stawów, skóry) i posocznicę. Trzeba powiedzieć, że nie podoba gonokoków surowicy krwi, który zabija je w ciągu kilku sekund. W związku z tym, przepływ krwi do narządów są przeprowadzane z układu moczowo-płciowego. Ale czasami pacjenci doświadczają odporność enzymów w surowicy. W tych przypadkach gonokoków nie umierają, i rozprzestrzeniać się w organizmie.

Przerzutowy rzeżączka – powikłanie i nasilenie dwóch poprzednich.

Jak rzeżączki u kobiet i dziewcząt

Niesamowite i bardzo niebezpieczne cechą tej choroby jest to, że może to być miesiąc, a nawet rok na ogół nie występuje. Zjawisko to występuje u około 10% mężczyzn i 80% kobiet. W tym przypadku, wszystkie z tych pacjentów są bakterie przewoźnicy. Okres inkubacji dla ostrej rzeżączki może trwać od 1 dnia do 1 miesiąca od daty rzekomego zanieczyszczenia. Pod koniec okresu inkubacji, niektóre kobiety odczuwają mrowienie w oczekiwaniu pochwy i odbytu (z odbytnicy), czasami krótkotrwałe bóle przy oddawaniu moczu i alokację zawiadomienie neobilnye w postaci kabli. Po kontakcie z Neisseria gonorrhoeae w ustach niewielki procent kobiet ma lekkie zapalenie migdałków i gardła. Ponieważ tak mało przejawia rzeżączkę, leczenie kobiet we wczesnych stadiach choroby są rzadkie. W większości przypadków łagodne objawy i nie przywiązują wagę do radzenia sobie z tych środków domu.

Dziewczyny rzeżączka objawia się także swędzenie i obrzęk genitaliów z ropnej śluzowej rozładowania. Ogólny stan pacjentów we wczesnych stadiach choroby zawsze jest normalne.

Manifestacja rzeżączki u mężczyzn

Silny połowa ludzkości szybko zauważy, że ich układu moczowo-płciowego, że coś jest nie tak. Pierwsze symptomy rzeżączki u mężczyzn są jako krótkotrwały ból podczas oddawania moczu, ropnej (czasami śmierdzący) wydzielina, lekkie zaczerwienienie i niewielki obrzęk głowy penisa. Ponieważ mężczyźni gonokoków bardzo szybko po zakażeniu przenika do cewki moczowej, staje się stan zapalny, lub tzw cewki moczowej. Początkowo objawy były naoliwione. W godzinach porannych, pacjenci zauważyć pewne bolesność i szybko przechodząc pieczenie podczas oddawania moczu. Mocz jest jasne, nici ropne w nim bardzo niewiele. Nieprzyjemne objawy nasilają po stosunku płciowym, picia alkoholu i niektórych pokarmów. W trzy tygodnie widoczne objawy zaniku i przewlekła choroba staje się – z okresami remisji i nawrotów – etap.

diagnostyka

Jakiś „mądry”, aby znaleźć ropne absolutorium z jego genitalia, lekarz nie ma czasu i iść kupić „pigułkę na rzeżączkę.” Prowadzi to często do tego, że osoba otrzymuje niepotrzebnych antybiotyków tymczasowo usuwa nieprzyjemne objawy tej choroby i przekształca w przewlekłym stadium, w którym gonokoków przenikać głębiej do ciała. Zabieg był skuteczny, należy postawić diagnozę. Obejmuje on:

  • badanie lekarskie;
  • badanie ogólne moczu;
  • obowiązkowe Pap;
  • bakposev (termin gotowości na tydzień, ale daje 100% dokładności rezultatu);
  • PCR (w szczególności skuteczne w przypadku braku wymawiane objawów).

Analiza krwi podejrzanej rzeżączki nie podjąć. Ostateczne rozpoznanie ustalono dopiero po wykryciu w bakposeve lub Neisseria gonorrhoeae rozmazem.

leczenie

Rzeżączka jest leczony ambulatoryjnie lub w kozhvendispanserah który określa chorobę weneryczną. Pacjent skierowanie do szpitala z możliwych powikłań choroby i unikanie ich leczenie w warunkach ambulatoryjnych. Jeśli jesteś absolutnie pewien, że diagnoza „rzeżączka”, traktowanie kobiet i mężczyzn produkują grupy penicylin antybiotyków ( „Oksacylina” „amoksycyliny” i inne). Niestety, z rzeżączkowym tak długo pozbycie się tych środków, że bakterie uodporniły się im już na swoim poziomie genetycznym. Płytkie znaczny gonokoków wrażliwość na tetracyklinę i ampicylinę, grupy spektinomitsinovoy leków. Poprzez szczególnie odpornych rodzajów bakterii używać „Ceftriakson” lub „Rocephin”. Antybiotyki te mogą przenikać do wszelkich tkanek i narządów. Jeżeli osoba, podejrzewa się sam rzeżączki, natychmiast skonsultować się z lekarzem, leczenie może być szybki. Trzeba jednorazową iniekcję dożylną „Rocephin” w ilości 250 mg.

nie istnieją tradycyjne metody pozbycia rzeżączki. Jedyną rzeczą, można skorzystać z porad uzdrowicieli jako dodatek do leków, – przemycie narkotyków genitalia, łagodzi stany zapalne (wywar z rumianku, glistnika, mniszka lekarskiego i innych ziół korzeniami). Nie trzeba dodawać, że takie procedury są tylko uzupełnieniem terpenów medycznych.

powikłania

Zdolność do adaptacji i odporne na leki gonokokkov muszą być brane pod chorób wenerycznych konta w powołaniu leków. Kiedy osoba jest zaangażowana w samoleczenia i przyjmuje „pigułkę rzeżączki” za radą przyjaciół, prawie zawsze obserwowano powikłań. Oni, jak również choroby podstawowej objawiają się natychmiast. Po raz pierwszy pacjent ma się wrażenie, że jest on w pełni odzyskane. Dla kobiet, powikłania rzeżączki są najeżone niepłodności, ciąży pozamacicznej, poronienia. Inną niebezpieczną chorobą wywoływaną przez nieleczoną lub undertreated rzeżączki – jest hydrosalpinx. Na tej patologii w jajowodzie gromadzi się ropa obraz zewnętrzny przypomina guza. Kobieta przeżywa bóle głowy i pleców, gorączka. Jeżeli rura jest uszkodzony i ropa przepływa miednicy rozpoczyna pelvioperitonit, która jest obarczona śmiertelne konsekwencje.

Nie mniej niebezpieczne i Bartolini (ropne zapalenie gruczołów przedsionkowego).

U mężczyzn, najbardziej niebezpieczne konsekwencje rzeżączki – na zapalenie gruczołu krokowego, które mogą prowadzić do impotencji i zapalenie najądrzy (zapalenie jąder), co powoduje bezpłodność.

Ważne! Wszelkie choroby przenoszone drogą płciową, w tym rzeżączka i nie daje odporności, dzięki czemu mogą one zostać zainfekowany nieskończoną liczbę razy.

profilaktyka

Specyficzne metody transmisji rzeżączki określają środki zapobiegawcze przeciwko chorobie. Na pierwszym miejscu na liście jest stosowanie prezerwatyw podczas stosunku płciowego we wszystkich przypadkach, gdy nie ma pewności 100% w swoim partnerem. Na drugim – higieny osobistej.

Innym ważnym punktem jest obserwacja w wenerologa w ciągu 3 miesięcy po zakończeniu leczenia i dostarczania analiz kontrolnych.