529 Shares 5215 views

„Lunatyczka” – włoska opera, stworzona dla Rosji

„Lunatyczka” – spektakl, powrócił do Teatru Bolszoj po ponad stu latach zapomnienia. Bellini – o operze – stworzył go w 1831 roku, ale w Moskwie, ona ostatnio słyszany w 1891 roku.


Autor stworzył ten pięknem opery w ciągu zaledwie dwóch miesięcy. Ale „Lunatyczka” dokładnie impregnowane i wypełnione światopogląd charakterystyczny autorskiej Bellini liryzmu.

Nie będzie przesadą powiedzieć, że „Lunatyczka” – Opera (Teatr Bolszoj czyni wyjątek tutaj), rzadko pojawiają się na rosyjskich scenach teatralnych. W tym roku, w marcu, to była premiera opery. Założyciele teatru nie podejmować ryzyka, ładowanie inscenizacji rosyjskiego reżysera. Za pracę wziął rodaka autor – Pier Luidzhi Pitstsi. Jak aktorzy zostali zaproszeni zagranicznych artystów, którzy poruszają i umiejętności poradził sobie ze swoimi zadaniami.

Wspaniały melodramat opowiada historię szwajcarskiego miasteczka życia pozostał popularny przez dwa stulecia – wszystko na temat opery „Lunatyczka”. Teatr Wielki (recenzji, muszę powiedzieć, bardzo pochlebne) podjąć próbę „bold”, a raczej w reżyserii Piera Luidzhi Pitstsi. melodramat akcja przenosi się do rosyjskiej wsi: takie posunięcie, zgodnie z opinią dyrektora jest, aby opera bardziej atrakcyjne dla rossiykogo widza. Bohaterka bohaterek operowych przypominają Turgieniewa i Ostrowskiego. Każdy wykształcony, literackie osoby zrozumiały takie związki powstają. Ale te związki nie mają możliwości, aby wziąć „Lunatyczka” jako niezwykle oryginalnego dzieła. „Lunatyczka” – stworzenie, nie jak „fake” przez rosyjskich klasyków.

Na początku opery publiczność zanurzony w atmosferze rosyjskiej wsi, on świadków chłop ślubu. Jednocześnie działa pogłoski o pojawieniu się ducha we wsi i na wsi znajduje się również tajemniczy nieznajomy.

Widzów zaznaczyć niezwykłą atmosferę, tworzy się na spektakl – tym sensie całkowitego zanurzenia w działaniu. Co się dzieje na scenie dynamiczne, jasny i żywy. Wszystkie obrazy – nie tylko rodzaje i maski, są one niezbędne. Uznanie zasługują również sceny scenerii pełni wymienia czas i miejsce akcji.

Dyrektorzy zapłacił ogromną wagę do kostiumów bohaterów. Z jednej strony – tradycyjny strój z epoki. Z drugiej strony – każda suknia jest specjalny stworzony dla specyficznego charakteru. Stroje aktorów odzwierciedlać charakter i wewnętrzny świat postaci.

Muszę powiedzieć kilka słów o bezpośrednich uczestników produkcji. kierownictwo muzyczne – Enrike Matstsola – jest od dawna znana jako producent bel canto opery. Partia Amina (głównego bohatera) wykonuje Lora Kleykomb – Gwiazda najsłynniejszych światowych teatrów. „Lunatyczka” – to specjalny świat utworzony ze względu na dekoracje, kostiumy i świetnej gry i głosy aktorów. Każdy artysta – osobowość, każdy głos coś mówi. Było miejsce dla rosyjskich głosów, takimi jak Nikołaj Didenko Oleg Tsybulko.

Generalnie, lunatyk – specjalny stan podobny do chodzeniem we śnie, w którym dana osoba wykonuje żadnych niekontrolowanych działań. Nazwa opery w pełni odpowiadać jego treści.