879 Shares 7056 views

20-te Kongres Partii i jej wartości. Raport Nikity Hruscheva „Na kultu jednostki i jej konsekwencje”

Nikita Siergiejewicz Hruschev pozostaje jednym z najbardziej tajemniczych i kontrowersyjnych postaci w historii Rosji. To wtedy dotarło do tak zwanej „odwilży” w stosunkach ze światem kapitalistycznym, ale w tym samym czasie, świat ważyły się wojny nuklearnej. Doszedł do władzy, będąc w łasce u Stalina, ale po śmierci ostatniej oblał błotem od stóp do głów, po przeczytaniu raportu na temat kultu jednostki i jej konsekwencje.


I. V. Stalin, ani co rozumie przez „osobowości publicznego”

Rozważając taki złożony problem, który odzwierciedla wpływ informacji o wynikach jednej osoby na rozwój wewnętrznego i zewnętrznego państwa, powstaje pytanie, jaka jest ta osoba? W dzisiejszym świecie, uważa się, że jedna osoba nie może zmienić rozwoju całego kraju i społeczeństwa jako całości. Jednakże, jeśli niektóre z istniejących form władzy staje się możliwe, zwłaszcza jeśli osoba ta ma wysokie właściwości wolicjonalne, które pozwalają jej promować swoje pomysły, tzn „Trzymaj się swojej linii.”

Począwszy od lat 20., na czele państwa radzieckiego w obliczu silnej osobowości – I. V. Stalina. Był w stanie utrzymać swoje wysiłki reformatorskie bardzo dobrze do tworzenia reżimu totalitarnego. Cała moc w tym przypadku była w rękach kierownictwa partii, a to kierownictwo było „pod maską” od samego Stalina. Przez prawie 30 lat sowieckiej okresie kontrolnym był w stanie radykalnie zmienić polityczne, gospodarcze i społeczne sfery kraju. Trzeba przyznać, że miał dużo. Ale to dużo nie tylko pozytywne fakty. Były straszne, nieludzkie okrucieństwa, które jest trudno znaleźć wymówkę.

Nikita Chruszczow wszystkie te negatywne aspekty jego działalności politycznej odsłaniając wszystko: „jego” i „obcy”, tak, że przeszłość jest bardzo zadowolony i brawami. Na samym Związku Radzieckiego miał głęboki szkodliwe skutki wewnątrz kraju.

Od śmierci Stalina już ponad 60 lat. Tym razem jest dosyć, aby określić swoje miejsce w historii świata jako stanu. Czas utrzymuje się różne „śmieci faktycznych” i pozostaje najważniejszym – wkład.

Dziś są historycy, którzy piszą o zwycięstwach i wkładu Stalina w rozwój i elewacji, zginął w ogniu wojny domowej, państwa rosyjskiego. Tak więc nadszedł czas, aby ocenić rzeczywistą Stalina jako publiczną osobowość. Jeśli pamiętacie Piotra I, które zostały dzieje, gdy nie jest mniejsze przestępstwa, ale z historii kraju jest on bohaterem narodowym, vyvevshim Rosja na szczeblu światowym. Oczywiście, z biegiem lat, Stalin również stać się bohaterem, ale należy udać się na jakiś czas nieokreślony.

ludobójstwo

20-te Kongres partii był jednym z niewielu krótkoterminowych wydarzeń historycznych wielkiej międzynarodowej wpływu politycznego i ideologicznego na wszystkich elementów społeczeństwa – i uprawnień, które być, i zwykłych obywateli. To doprowadziło do zasadniczych zmian w wielkości państwa – ZSRR. Ale to było przesłanką niniejszego raportu historycznego?

Kraj był w pełni całkowitej kontroli. Państwo może interweniować nawet w osobistych spraw jakiegokolwiek obywatela. I nawet osoba pełniąca wysoką funkcję publiczną, nie może być w ciszy swego życia i pracy, jak i jego rodziny.

Podczas wojny domowej, aw 20-tych XX wieku, władze sowieckie zniszczyły cały potencjał kulturalny raz wysoko rozwiniętym społeczeństwie. W tamtych latach nie było prawdziwe ludobójstwo kultury państwa rosyjskiego. Szlachta została zniszczona jako klasa. Duchowni zakazane – strzał, powieszony, pobity na śmierć dziesiątki, setki i tysiące w całym kraju. Przedsiębiorstwo, jako charakterystyczne cechy osoby, było tępione w zarodku – burżuazji i bogaci chłopi zostały uznane pięści, dopisać ludowej „bogactwa”. Dostali na łasce przepłukać wściekle do proletariatu. lwia potencjału intelektualnego, które odbyło imperium rosyjskiego „popłynął” na Zachód. Rosyjscy pisarze i naukowcy odkryli ich drugą ojczyzną „tam” za granicą, z dala od czerwonego terroru. Stalin, jako jeden z najlepszych urzędników nowego rządu, był osobiście zaangażowany w to, więc XX Zjazd KPZR był odbiciem rzeczywistości, co się dzieje w kraju.

Epoce Stalina, „stalinizm”

Efektem powyższych zmian była ogólna średnia społeczeństwa. I to nie tylko pod względem materiału, lecz w kulturalnej i intelektualnej. Sprzeciw do końca lat 30. nie mają do powiedzenia – to po prostu nie było. Wszyscy obywatele pojechaliśmy do głowy poprawność wybranej ścieżki rozwoju partii komunistycznej. Obywatele sami zabijać żadnych wątpliwości co do ważności działania. Istnieje niepisana zasada przy stole, aby wznieść toast „za Stalina”, a wszystko za nim. Humor był niebezpieczny nawet przewidzieć, do czego można „wziąć”, to było prawie niemożliwe. W odniesieniu do tego, możliwe jest, aby przynieść anegdotę o tych dniach:

„Usiądź, trzy w aparacie.

– Dlaczego umieścić?

– Żart powiedział. A ty?

– Słuchałem anegdoty.

– Towarzyszu, a ty jesteś tutaj?

– dla leniwych! Czy w firmie, usłyszałem anegdotę. Wróciłem do domu i pomyślałem: zgłosić lub nie zgłosić. Leniwy, nie podano. A kto nie jest zbyt leniwy. "

To, oczywiście, anegdota. Ale jak to mówią, tylko ułamek żart tam każdy żart. Podczas gdy miliony ludzi w obozach. Jeśli nie każdy, prawie każda rodzina straciła kogoś z ich członków. Ale nikt nie powie o tym nikomu. To było niebezpieczne ponownie otworzyć usta. 20-te Kongres partii był punkt, z którego nie było okazją do dyskusji na temat niewłaściwych działań, zwłaszcza Stalina.

Na widok był po prostu ogromny stalinowski budynek – rolnictwo, przemysł rozwinął się bardzo szybko. Wszędzie wisiały plakaty z uśmiechniętych twarzy obywateli sowieckich i rozmów optymistycznych do pracy.

Od reszty świata ZSRR zostały oddzielone – blokady informacyjnej, ludności obcej radiowy nie wykorzystany z powodu jego braku radiostacji krótkofalowych. Reszta mediów podlegają ideologia i propaganda są pełne.

Krytyka stalinizmu nie pojawił się znikąd – to był mówisz, ale pierwszy, który go rozpoczął, nie było Chruszczow był Beria, ale niczego nie słyszeć. Nikita jego "beat".

„Pospelov Komisja”

Nikita dawna przygotowuje się do Kongresu. Jego małe zainteresowanie większości z porządku obrad i sprawozdania z ich towarzyszy. Był zainteresowany tylko jedno pytanie – sprawozdanie na temat osobowości kultem Stalina. Aby to zrobić, Chruszczow spędził wiele prac przygotowawczych. Po pierwsze, przekonał cały górny zarządzanie potrzeby oceny zbrodni „lidera”. Obserwowani przez specjalną grupę powstała, później zwana „Komisją Pospelov”.

Komisja odniosła się do kwestii rehabilitacji skazanych nielegalnie obywateli aparatu stalinowskiego ZSRR. Jednym z najważniejszych świadków tamtych wydarzeń był więźniem Borys Rodos. Stalina, był badacz dla szczególnie ważnych przypadkach MGB, i był jednym z najlepszych wykonawców procesów odnoszących się do „politycznej”, która miała miejsce w latach 40-tych. Jego słowa potwierdził stalinowskiego terroru wobec własnych ludzi, a zwłaszcza pracowników firm i urzędników. I nalegał na odpowiedzialność generalissimus, ale w żadnym wypadku nie innych polityków. Chruszczow raz to było potrzebne. Choć dobrze wiedział, że wszyscy wyżsi urzędnicy i liderzy partii republik związkowych jest odpowiedzialny za zdarzenie, nie mniej Stalina. Po tym wszystkim, byli wykonując „limity” i zaapelował do lidera otrzymania nowych „granicach” w regularnych aresztowań.

Przygotowania do XX Zjazdu

Przygotowanie raportu Chruszczowa na XX Zjeździe KPZR nie odbywają się płynnie. Po burzliwej debacie w kwestii oceny samego Stalina. Mołotow pozostał lojalny wobec byłego lidera, twierdził, że „mimo wszystko, Stalin jest prawdziwym kontynuatorem sprawy Lenina”, znalazł wsparcie ze Woroszyłowa i Kaganowicz. Saburowa i Mikojan, wręcz przeciwnie, był oskarżony o antykomunistycznych poglądów i, co najważniejsze, działania. opinia Chruszczowa różniły. Wierzył, że Stalin zdradził socjalizm, ale wszystkie jego wysiłki zostały wykonane dzikie, barbarzyńskie. On nie jest marksistą, twierdził, Chruszczow, Wszystkich Świętych, który jest w człowieku, zniszczył wszystkie swoje zachcianki stonowane.

„Pospelov Komisja” przygotował raport podsumowujący za miesiąc uważany Stalin działa na 1935-1940 gg. Są potworne okrucieństwo w swoich obrazach. Wszystkie dane zostały poparte dokumentami archiwalnymi, więc byliśmy bardziej niż przekonujący. W szczególności, statystyki cytowane ponad 1,5 miliona. Man aresztowany za 1937/38., O 700 tysięcy z nich zostało zastrzelonych! Istnieje również udostępnia statystyki dotyczące niszczenia partii i radzieckiego kierownictwa. Wszystko było malowane specjalnie na podpunkty odzwierciedlenia pełnego obrazu sytuacji w kraju w odniesieniu do aresztowań, represji i egzekucji.

09 lutego 1956, t. E. Na tydzień przed rozpoczęciem kongresu, raport został dostarczony do Prezydium Komitetu Centralnego. Sala była wstrząśnięta tym, co usłyszał, a kwestia została podniesiona o konieczności takiej lekturze. 20-te Party Kongres krótko poruszyć latach działalności Stalina, jednak, jak się okazało, szczególna uwaga była skupiona na nim.

Na dzień przed konwencją, tj. E. 13 lutego, postanowiono zorganizować prywatne spotkanie, które dostarczy raport Chruszczowa. Tylko 18 z tekstem przemówienia został przygotowany przez Pospelov i Aristow, ale Nikita Siergiejewicz nie w pełni akceptują, więc rewizja zaczęło. Następnego dnia, Chruszczow wezwał stenografa i podyktował swoją wersję raportu. Ta wersja była mieszaniną informacji „Pospelov Komisji” i powodów osobistych i refleksji Chruszczowa.

20-te Partia Kongresu

Data Kongresu 14.02 – 02.25.1956. Około dwóch tygodni przeszedł tego historycznego wydarzenia, po prostu podjął historyczną ostatni dzień – 25 lutego. To kiedy Chruszczow odczytać swój słynny tajny referat. Ale niech nas wszystko w porządku. Event 20 Partia Kongresu można podzielić na dwie nierówne części.

Pierwszy składał się z 19 spotkań publicznych. Ta część nie różni się od reszty kongresie partii, która odbyła. Co do zasady, raport z każdego głośnika zaczął wychwalać działalność partii komunistycznej, a następnie raport. Muszę powiedzieć, że wszystkie raporty były optymistyczne w rytmie z odbiciem niezwykle dodatniej dynamiki działań w dziedzinie partii i w regionach. Wydawało się, że strona działa bez zarzutu. Jednak w rzeczywistości, od 1952 roku stało się widoczne poważne awarie i błędy.

W uczciwości, należy stwierdzić, że oprócz chwalić partii i były lider Iosifa Stalina, niektórzy mówcy wyraził krytykę. W szczególności, Anastas Mikojan dał negatywną ocenę „Short Course” i literatury Stalina, oświetlając historię Wielkiej Rewolucji Październikowej i związanego z tym wojny domowej i historii państwa radzieckiego. Muszę powiedzieć, że takie wypowiedzi nie są obsługiwane w kongresach, i nie ma nic dziwnego w tym, że nie Mikojan znaleźć poparcie wśród obecnych. Wiadomo akademik Pankratova wskazuje również na fakt fałszowania historii.

Zamknięta sesja i „tajny raport” Chruszczow

Druga część kongresu okazał fatalny dla rozwoju ZSRR i społeczeństwa radzieckiego. Mówiliśmy, że dwie części Kongresu są niewystarczające – to naprawdę jest. Pierwsza część trwała 11 dni i nie więcej lub mniej znaczące tak się nie stało. Druga część odbyła się w ostatnim dniu kongresu. Nikita Chruszczow przeczytać „tajny raport”, która wprowadziła halę w stan odrętwienia i głębokiego szoku. On zdemaskował mit osobowości kult Stalina , i uczynił go głównym i jedynym winowajcą represji masowych i innych przestępstw na przestrzeni lat jego pobytu w mocy, tj. E. Dla wszystkich od 30 lat. Nic dziwnego, że zdecydowano się zrezygnować z debaty i dyskusji na temat sprawozdania – w hali nie było śmiertelnie cisza w raporcie, a po nim nie było oklaski, co było nietypowe dla takich zdarzeń.

Niezawodnie wiedzieć dokładnie, co Chruszczow powiedział delegatom, a nie możliwość. Tekst drukowany ma przyjść do nas, to jest edytowany, nagrania audio i taśm w tym momencie jeszcze nie zostały znalezione. Ale biorąc pod uwagę fakt improwizację, raport „Na kultu jednostki i jej konsekwencje” może różnić się od tekstu, który został uruchomiony w wadze celach informacyjnych.

Wynik i odpowiedź publicznego do „tajnego raportu”

Ocenić wpływ przemówieniu Chruszczowa na 20. kongresie jest bardzo trudne. Ludzie mają tendencję do „pompuje” z jednej skrajności w drugą. Aż do 25 lutego 1956 roku, Stalin był „ikona”, nawet myśl o jego awarii jako polityk nie występuje, a tym bardziej na temat ewentualnych zbrodni popełnionych przez nich. Wszystko to powiedział 20 Kongres partii. Jego historyczne znaczenie było do przewidzenia. Najprawdopodobniej nawet Chruszczow nie miał pojęcia, co będzie jego wydajność.

Populacja została podzielona w sprawozdaniu z oceny na dwie części – jedna działała „za”, i zaproponował, aby kontynuować pracę w tym kierunku, druga część działała ostro przeciwko krytykom lidera wszystkich czasów i narodów.

Komitet Centralny zaczął otrzymywać listy i notatki, w którym zostało zaproponowane, aby kontynuować pracę „Obalanie mitu Stalina”. Były osobne wnioski dla każdego członka partii rzec, w odniesieniu do tej kwestii.

Jako masy dowiedział się o tym raporcie? Chodzi o to, że jak tylko skończyło 20-cia Kongres Partii Komunistycznej, rozpoczął kampanię na dużą skalę, aby ludzie wszystkich kategorii z tekstem przemówienia Chruszczowa.

Po tym, nie było pytania o legalność znalezieniu ciała Stalin obok Lenina. Były propozycje dotyczące rehabilitacji utwardzonych rewolucjonistów Trocki, Bucharin, Kamieniew Zinowiew Rakowski. Oprócz nich było wiele tysięcy ofert na powrót dobrego imienia niesłusznie skazanych obywateli radzieckich.

Krwawe wydarzenia w Tbilisi

Niektóre momenty były wydarzenia w Tbilisi, który zrodził 20 Kongres partii. 1956 przyniósł tragedię do Gruzinów. Nikita Siergiejewicz musiał zrozumieć, co mogło doprowadzić go nieostrożnych słów. Gruzja była ojczyzna Stalina. W czasie był u władzy, był autorytetem, że zaczął być nazywany półboga i stał deifikowani. Nawiasem mówiąc, do tej pory do niego w Gruzji ma szczególne znaczenie. Tajny raport został odczytany na koniec lutego 1956 roku, aw marcu rozpoczął masowe niepokoje.

Chruszczow mógł wysłać do Gruzji doświadczonych promotorów, którzy byliby w stanie wszystkich „prawo” do wyjaśnienia i informowania społeczeństwa. Ale Chruszczow nie był nim zainteresowany – wysłał do sił represyjnych. Efekt – dużo krwi rozlane. I do tej pory w Gruzji Chruszczowa pamiętał złego słowa.

Historyczne znaczenie

raport Chruszczowa miał mieszane rezultaty. Po pierwsze, to był początek demokratyzacji w rządzie – zakazane represje i terror w walce partyjnej. Ale w tym samym czasie, rząd nie chce dać ludziom dużo swobody działania. Tymczasem młodzi ludzie, jako najbardziej postępowej części społeczeństwa, zrozumieć wydarzenia w polityce, w różny sposób. Uważa on, że podczas okowów przeszłości nadszedł prawdziwą wolność.

Ale to był błąd. Chruszczow chciał wrócić wszystko, aby spowolnić proces deinstalinizacji, ale już było późno, a teraz musiał dostosować się do wydarzeń, które miały miejsce w kierunku demokracji.

Kierownictwo partii nie uległo zmianie – pozostało to samo, ale wszyscy chcieli, aby w jak największym stopniu obwinić Stalina i Berię, wystawiając w ten sposób swoje działania w bardziej widocznym świetle.

Decyzja kongresu o opublikowaniu "tajnego raportu" Chruszczowa doprowadziła do wielkich zmian, ale nawet czołowi przywódcy nie rozumieli konsekwencji tego. W rezultacie rozpoczął się proces niszczenia struktury państwa w społeczeństwie powszechnego równości.

Odwilż

Druga połowa lat pięćdziesiątych – w połowie lat sześćdziesiątych XX wieku weszła do historii krajowej, jako okres odwilży Chruszczowa. To jest czas przełomu rozwoju ZSRR z totalitarystizmu do czegoś podobnego do demokracji. Nastąpiła poprawa relacji z światem kapitalistycznym, "żelazna kurtyna" stała się bardziej przepuszczalna. W ramach Chruszczowa odbył się międzynarodowy festiwal młodzieżowy w Moskwie.

Prześladowanie pracowników partii zostało zatrzymane, wiele osób skazanych pod Stalina zostało zrehabilitowanych. Trochę po rehabilitacji narażeni byli zwykli obywatele. Jednocześnie było usprawiedliwienie dla zdrady narodów, w tym Czeczenów, Inguszów, Niemców i wielu innych.

Chłopstwo zostało wyzwolone z "zbiorowej niewoli rolniczej", a tydzień roboczy został skrócony. Ludzie traktowali to optymizmowo, co miało ogólny pozytywny wpływ na gospodarkę kraju. W całym kraju rozpoczęła się aktywna budowa mieszkań. I do dziś nie ma w Rosji i innych krajach byłej Unii, w której nie ma nawet jednego "Chruszczowa".

XX Kongres partii był wydarzeniem nie tylko w skali wewnątrzradzieckiej, ale także międzynarodowej. W przemówieniu na tym kongresie Chruszczow został wybaczony – wydarzenia węgierskie, masakra w Tbilisi i Novocherkassku, podziw Zachodu, jego osobisty czynny udział w represyjnych działaniach w latach rządów Stalina, pogardliwe i bezczelne postawy wobec inteligencji. W latach pierestrojki pojawiły się nawet propozycje reburacji Nikity Siergiejewicza u stóp muru Kremla. Tak, oczywiście, stał się postacią światową w wyniku słynnej mowy. To jak Churchill po przemowie Fultona, która ogłosiła początek zimnej wojny, i za chwilę stał się centralną postacią w polityce światowej.