428 Shares 5359 views

Murad Adji: zapomniana przeszłość tureckiego Kipchak

Współczesna nauka nie może pochwalić się dużą liczbę naukowców, którzy udają się na dobrze znanych historycznych dat i faktów. Jeden z nich – Murad Adzhi – nie tylko odważyli się na taki ruch, ale stał się popularny w tej dziedzinie. Jego teoria wędrówkę Kipchak Turków spowodowało szeroki oddźwięk w środowisku naukowym historyków i zwykłych czytelników. Tym samym zyskał przyjaciół i zazdrosny. Kto był Murad Adzhi?


Biografia i życie artystyczne

Murad Adji – alias Mourad Adzhieva Eskenderovicha, kumykskogo pisarz i historyk. Urodzony w Moskwie w dniu 9 grudnia 1944 r. Absolwent Wydziału Geografii, Uniwersytet Moskiewski w 1969 roku. Następnie, w wyniku selekcji konkurencyjnej dostałem pracę w Instytucie Ekonomii i Finansów na Wydziale Geografii. Poza głównym, to jest zawód dziennikarza naukowego i nadawcy.

W 1989 roku zrezygnował z pracy w wydziale do pisma „Dookoła Świata”. Został zaangażowany w fotografii i pisaniu esejów o małych narodów, które zadecydowały swoją przyszłą ścieżkę jako pisarz. Murad zaczął badać historię kumycy. Cykl esejów stały się podstawą książki „My – rodzaj Polovtsian”, która została opublikowana w 1992 roku i doprowadziła do zwolnienia pisarza redakcji. W tej chwili jest on pisarzem.

W całej karierze artystycznej był autorem około 400 artykułów i 30 książek naukowych, popularnych w tym prac dla młodzieży i dzieci, publikowanych w językach rosyjskim i angielskim. Jedną z cech tej książki jest Murada Adzhi „Syberii: XX wieku”, znalazła się na liście zakazanych ksiąg KPZR.

Hipoteza pochodzenia Turkami

Zdaniem autora, w I tysiącleciu pne Zaczęło wielkiej migracji, która trwała około 10 stuleci. Azja Środkowa służył jako źródło (lub starożytnego Ałtaju). Północne Indie, Indochiny, Bliski i Bliskiego Wschodu, a Europa zaczęła być zamieszkana przez Turków, które doprowadziły do ich szerokiego rozprzestrzenienia geograficznego i kulturowego w średniowieczu.

Murad Adji powiedział, że Turcy mają charakterystyczne cechy, które reprezentują ich jako całości: wzory i ozdoby na produktach, alfabetu, system piśmie i wiary w jednego Boga Tengri. Zdaniem autora, jest to nazwa twórcy, który miał charakter religijny stał się termin, który zjednoczył Turkic mówiących narody jako całości. Z biegiem czasu, kontakty z innymi ludźmi z Turkami doprowadził do utworzenia lub odnowienia buddyzmu, zorooastrizma, judaizmu, chrześcijaństwa i islamu. Według tej hipotezy, starożytny język tureckich była medium komunikacji między przedstawicielami tych religii i wykonywane święte.

Historia Turków

Z hipotezą jest oczywiste, że dla pisarza pod pseudonimem Murad Adji historii Turków – głównym tematem pracy, w rzeczywistości przebiega przez całą karierę autora. Pierwsze badanie zostało przedstawione w raporcie jako przykład Etnogeneza Kumyk ludzi na sympozjum „Prawo i etnicznej” w formacie międzynarodowym. W niniejszym opracowaniu autor szczegółowo opisany obszar zamieszkania, jednostki społeczno-politycznej i kulturowej dawnych Turków.

Zgodnie z hipotezą autora Dasht-i-Kipchak zajmowane terytorium od Bajkału i na Atlantyku, w tym współczesnej Rosji, był prekursorem Rosji i tureckich mówiących narody (Balkars, kumycy, Karachai itp) – potomkowie dawnych Turków. Jego teoria geografii i chronologii przesiedleń autor opisał w książce „My – rodzaj Polovtsian” „Piołun pola Polovtsian” i

Kolejna książka "The Mystery of St George, czy wygrałem Tengri: Z duchowego dziedzictwa Turków", opowiada historię powstawania chrześcijaństwa opartego na Tengrianism – religii wyznawanej przez kipczacy (starożytne Turks). Tematem Wielkiej Migracji w dalszym ciągu w wielu innych pracach Murada Adzhi. Szczególne miejsce zajmują książki „Breath of Armageddon” – historii kaukaskiej Albanii i wojen, który rozpoczął się w 16 wieku i mającego miejsce we współczesnym świecie.

O Kazachów

w poszukiwaniu korzeni ludu kumykskogo autor badania doprowadziły go do Kazachstanu. Pisze Murad Adzhi o Kazachów? Pisarz uważa, że ci ludzie – potomkowie Kipchak Turków, którzy zostali zmuszeni do zapomnieć o przeszłości i otrzyma nową nazwę. Oznacza to, że Kazachstan jest Dasht-i-Kipchak – kraj, który miał wysoko rozwiniętą cywilizację. To kipczacy wynaleziono metodę wytopu i tworzenie narzędzi takich jak pług, kibitka, ceglanego pieca. Te wynalazki poprawiły żywotność Kipchak (Turcy) i doprowadziły do przeniesienia w Indiach, Afryce Północnej, na Bliskim i Środkowym Wschodzie, a następnie w Europie.

Aż do 16 wieku populacja tych krajach przemówił w starożytnym języku i wyznawali Tengriism. Według Murada Adzhi, rzymskiej, bizantyjskiej, chiński i perski cywilizacji stały się zależne od Turków i hołd kipczacy. Stan Dasht-i-Kipchak trwał aż do 17 wieku, gdy Piotr nie zdobył działkę Kozaków.

Wybrane prace Murada Adzhi

Murad Adji, którego prace wywołują mieszane recenzje z obu historyków i zwykłych czytelników uważa, że zwolnienie z magazynu doprowadził do powstania wolnego pisarza i pozwoliło mu zagłębić się w badaniu tureckiego-Kipchak. Idee wykładał w następujących prac:

  • "Pole Artemisia Polovetsky";
  • "The Mystery of St George, czy wygrałem Tengri";
  • „Europa, Turcy, Wielki Step”;
  • „Kipczacy”;
  • „Turks i na świecie: ukryta historia.

Historycy i czytelnicy znaleźć w tych pracach wiele sprzeczności ze znanych dat i faktów, ale Murad wyjaśnia tę różnicę przez fakt, że między Greków i Rzymian był spisek przeciwko Turkom, dlatego, historyczne dokumenty zostały sfałszowane.

Murad Adji: opinie książki

Książki Murada Adzhi wzbudziło duże zainteresowanie zarówno w Rosji, jak iw krajach Turkic języcznych. Nie możemy powiedzieć, że opinie są pozytywne, jak historycy uważają jego pseudonaukowych pracy, nie mając oparcia w logice i silną bazę naukową. Ale mimo atakami historyków pracujących Murada Adzhi w niektórych rosyjskich uniwersytetów uwzględnionych w wykazach zalecanych książek i naukowców różnych specjalności wspominając swoje prace w ich pracy badawczej.

Chociaż hipoteza wędrówkę Turków nie jest powszechna, aji jest uważana za jedną z wielkich ludzi, którzy wpłynęli na historię Ałtaju. Ponadto Uniwersytet Baku Slavic, uznała książkę „Piołun Polovtsian pole” najlepszą pracę tureckiej historii, literatury i języka.