652 Shares 5762 views

Religia Japonii – harmonia światowych kultów i doktryn

Japonia jest jednym z najbardziej rozwiniętych krajów kapitalistycznych, co jest żywym przykładem tego, jak wysoki poziom gospodarki, nowoczesny styl życia i starożytne tradycje religijne harmonijnie współistnieją ze sobą. Nie ma sztywnych ograniczeń w wyborze religii, a ponadto prawie każdy japończyk nie odnosi się do żadnej wiary. Około 70 procent ludności uważane jest za ateistów, chociaż praktycznie wszyscy mieszkańcy kraju wschodzącego słońca w całym ich życiu uciekają się do rytuałów i rytuałów różnych religii. Tak więc, ceremonia małżeństwa odbywa się zgodnie z kanonami chintizmu lub chinturgii, a pogrzeby dla zmarłych są zawsze wykonywane w świątyniach buddyjskich. Prawie jedna trzecia całej populacji podczas obchodów Nowego Roku robi masową pielgrzymkę do buddyjskich świątyń i świątyń. Wraz z otwarciem różnych firm i sklepów towarzyszą rytuały religijne.


Religia Japonii – szintoizm

Ta religia jest uważana za najstarszą, pojawiła się w feudalnej Japonii. Sinto opiera się na czczeniu różnych bóstw i kultu zmarłych duchów. Dosłownie termin "szintoizm" można przetłumaczyć jako "drogę bogów".

Starożytny system poglądów religijnych mówi, że większość rzeczy i zjawisk ma istotę duchową – kami. Niewidzialne dla ludzkiego oka życie może istnieć w ziemskim materialnym obiekcie, który w tradycyjnym znaczeniu nie jest animowany, to jest kamień, drzewo, święte miejsce (świątynia, pomnik), a nawet obiekt naturalny (góry, wzgórza, rzeki). Także kami mogą personifikować zjawiska natury. Wszystkie inne istoty duchowe (najczęściej duchy zmarłych przodków), w opinii wyznawców z Sinto, są patronami rodzin lub całych rodzin. Kami są niezniszczalne i zaangażowane w stały cykl śmierci i narodzin.

Ta religia Japonii popularyzuje życie w harmonii i harmonii z ludźmi i przyrodą, łączy cały świat w jednym środowisku. W bardzo specyficznej koncepcji dobra i zła w Sinto, obca postrzegania europejskiego człowieka. Zatem wrogość między antagonistyczną kamis uważana jest za całkiem naturalną. Sinto nie zabrania, a nawet zachęca do ochrony przed złymi istotami, a nawet ich poddania poprzez określone rytuały. Jednocześnie religia promuje skuteczność amuletów i talizmanów, magii i totemizmu.

Główną religią Japonii jest buddyzm

To chyba najbardziej powszechna wiara w kraju wschodzącego słońca, które pojawiło się w VI wieku. Jego dystrybutorami byli pięciu mnichów, którzy przybyli z "Kraju Czerwonego Wschodu" – prawdopodobnie to była Korea i Indie.

Przez 1,5 tysiąca lat istnienia religia Japonii stała się bardzo heterogeniczna. W obecnym czasie istnieje ogromna liczba szkół buddyjskich i szkół specjalizujących się w zupełnie różnych aspektach starożytnych nauk. Niektóre filozofia nauczają, inne – sztuka medytacji, trzecia kultura, czwarta – czytanie mantr i znajomość rytuałów.

Pomimo takiej "różnorodności" i różnorodności szkół buddyzmu, są one popytem i popularne wśród różnych grup ludności – mnichów, naukowców, polityków, zwykłych ludzi.

Religia Japonii – chrześcijaństwo

W XVI wieku chrześcijaństwo przybyło do kraju i należy zauważyć, że kaznodzieje tej wiary nie zostali przywitani z życzliwością: większość misjonarzy była egzekwowana, druga – wyrzekła się swej wiary, trzecia – poszła pod ziemię. Powodem tego była zbyt aktywna inwazja katolicyzmu w sferę polityczną.

Dzisiaj religia Japonii, podobnie jak wszystkie inne, wychodzi z kategorii tabu. Ponadto prawie 17 procent mieszkańców kraju uważa się za prawdziwych chrześcijan.