158 Shares 1637 views

Ustanowienie patriarchatu w Rosji – wzmocnienie niezależności Kościoła

Ustanowienie patriarchatu w Rosji było naturalnym zakończeniem procesów separacji ortodoksji rosyjskiej z tronu Konstantynopola i powstania niezależnej rosyjskiej struktury kościelnej. To wydarzenie zostało z góry ustalone zarówno przez obiektywne, jak i obiektywne powody naturalnego rozwoju historycznego.
Po przyjęciu chrztu Rosja w wielu sprawach organizacji kościelnych zależała od Konstantynopola. Początkowo metropolitanie w Rosji stali się wysłanymi Grekami, co wcale nie było jak książęta rosyjskie. Jarosławski mądry starał się powstrzymać tę praktykę, bez potrzeby zezwolenia patriarchy Konstantynopola na metropolitalny oddział Hilarion, rosyjskiego urodzenia. Choć ta polityka zagraniczna nie trwała długo (od 1051 do 1555) ze względu na zawirowania z polityką zagraniczną, później wnukowie Jarosława powrócili do wyboru metropolity z Rosjan. Podczas feudalnej fragmentacji Kościoła Prawosławnego przyczynił się do jedności ziem rosyjskich wokół wspólnej wiary. Ważną rolę w przekształcaniu Moskwy w centrum ujednolicenia wszystkich władzy odegrał transfer Metropolita. Dalszy rozwój państwa rosyjskiego (wraz z jego teorią "Moskwa – trzeci rzymskokatolicki rzymskokatolicki rzymskokatolicki") z góry ustalał ustanowienie patriarchatu w Rosji. Unia florencka z 1439 r., Która głosiła zjednoczenie katolicyzmu i ortodoksyjnego, została odrzucona przez rosyjskie hierarchie, które pozwoliły Metropolitan Jonas i jego następcom na ustalenie sposobów rozwoju kościoła od teraz. Ale samo utworzenie patriarchatu w Rosji nastąpiło zaledwie 150 lat później: w najtrudniejszych warunkach kryzysu społeczno-gospodarczego po oprichninie i wojnie wietnamskiej.
Kara Fiodora Iwanowicza, który nie różni się ani ostrym umysłem, czy aktywną polityką wewnętrzną, ale który jest pobożny i kościelny, podniósł kwestię całkowitej niezależności rosyjskiego Kościoła Prawosławnego z upadłego Konstantynopola w 1586 roku. Większość badaczy zauważa, że wpływ doradcy Fedora Boris Godunova, który posiadał niezwykłe talenty państwowe, nie był bez skutku. Minęło kilka lat, aby zharmonizować ten etap z istniejącymi patriarchami, stąd ustanowienie patriarchatu w Rosji nastąpiło w 1589 roku, kiedy Patriarcha Konstantynopola Jeremiasza wyznaczył Joba, protegowanego Borysa Godunova, w takim porządku.


Od tego czasu rosyjski kościół stał się prawdziwą i nominalnie całkowicie niezależną organizacją. Można powiedzieć, że wizjonerskie plany Godunova były w pełni uzasadnione, ponieważ ustanowienie patriarchatu w Rosji przyczyniło się do jego wzniesienia na tron. Ważną rolę odegrała tu Job, jako przywódca religijny. W trakcie i po problemach instytucja patriarchatu w naszym kraju rosła coraz silniej z powodu niestabilności władzy świeckiej. Wkrótce świecka i duchowa moc wkroczyła w najcięższą walkę, którą król wygrał. W końcu struktura kościoła została poddana całkowitej restrukturyzacji pod Piotrem Wielkim. Przez następne 200 lat szef kościoła był organem państwa – Synodem Świętym. Nowa instytucja patriarchatu w Rosji miała miejsce po obaleniu monarchii w 1917 roku, kiedy to Tikhon został wybrany na patriarchę w radzie lokalnej. W tej chwili Cerkiew Prawosławna kieruje Cyrylem i nadal odgrywa ważną rolę w rozwoju duchowym i społecznym Rosji.