222 Shares 1674 views

Epos Ramajana – poezja Indii

Indie to niesamowity kraj o bogatej i niezwykłej kulturze, tradycji ludowej i religijnej, starannie i nieprzerwanie od niezmierzonej starożytności do naszych czasów dzięki wysoce rozwiniętej kreatywności ustnej.


Tożsamość cywilizacji indyjskiej narodziła się z obrazów i idei epoki starożytnej. Mity i legendy są podstawą hinduistycznej religii, sztuki i literatury.

Początki epopei

Mitologia starożytnych Indii nie była statyczna – stale zmieniała się wraz ze zmianą epok, pochłaniając nowe bóstwa i inne obrazy, tworząc na pierwszy rzut oka obraz chaotyczny, ale absolutnie integralny, organiczny. Cała ta niezwykła różnorodność istnieje w tych samych ramach ogólnych i do tej pory.

Indie, jako najwyższe bogactwo, zachowują zabytki tysiąclecia starożytnej literatury indyjskiej – dzieła literatury wedyjskiej – święte pisma hinduizmu, na podstawie których epicki później dorastał.

"Wedy" oznacza "wiedzę". Podstawą wiedzy wedyjskiej była przede wszystkim doktryna duchowo – religijna. I wiedzy materialnej – o medycynie, muzyce, architekturze, mechanice i zdolności do wojny. Wszystkie Vedy są cztery.

W wieku wedyjskim urodził się słynny indyjski epicki "Mahabharata" i "Ramayana". W obu utworach epickiej, prawdy, wiedzy wedyjskiej, fikcji i alegorii są splecione.

W tradycji indyjskiej kultury "Mahabharata" uważana jest za piątą Wedę i jest szanowana jako święta księga.

Tylko kapłani mieli dostęp do czterech Ved, a epos z Mahabharaty stały się Vedami klasy wojowników Kshatriya, o życiu i czynach, z którymi się nawiązywał, i wszedł do zwykłych ludzi jako moralną edycję.

Historia i mity

Epiczna "Ramajana" i "Mahabharata" przez długi czas pozostały ustną tradycją. Poematy zostały napisane na samym początku nowej, chrześcijańskiej erze, gdy już zdobyli olbrzymią kwotę: "Mahabharata" – 100 000 par (w Indiach – shlok), zebranych w 18 książkach i "Ramayana" – 24 000 shlok (7 książek) .

Ze względu na brak chronologii tradycyjnej kultury indyjskiej, trudno było ustalić dokładne daty powstania epik.

Indianie bardziej zainteresowali się wpływem zdarzeń i działań na osobę. W przeszłości próbowali nauczyć się moralności i lekcji dla swojego życia.

Epicki "Mahabharata" nazywa się "itihasa", co dosłownie oznacza "tak naprawdę było".

Indyjska epika "Ramayana" i "Mahabharata", powstała przez wiele wieków, pochłonęła improwizacje wielu narratorów i ich obecny wygląd jest wynikiem niezliczonych i niezakończonych zmian i uzupełnień.

W rezultacie wstawione teksty zajmują dwie trzecie objętości całego wiersza "Mahabharata". W znacznie mniejszym stopniu takie uzupełnienia i zmiany doświadczały Ramajana.

Podstawy działki Mahabharaty

"Mahabharata", tłumaczone na język rosyjski, to "Wielka Legenda o Potomkach Bharaty" lub "Legenda Wielkiej Bitwy o Bharatę".

Epicki opowiada o wzajemnej wrogości między dwoma liniami królewskiej linii Kura, Kauravas i Pandavas, szlachty bohaterów w różnych próbach, a także ostateczne zwycięstwo Pandavów, zwolenników sprawiedliwości.

Bohaterski, wojskowy epicki "Ramajana" jest uwielbiony nie mniej. Jego główny bohater Rama jest jednym z inkarnacji na ziemi boga Vishnu. Krótko mówiąc, historia z Ramajany jest obecna w Mahabharacie.

Podsumowanie Ramajany

Słowo "Ramajana" zostało przetłumaczone na indyjskie "Akty Ramy". "Rama" oznacza "przystojny" lub "piękny". Rama miała skórę niebieskiego koloru.

Epicka "Ramajana" ma bardziej harmonijne kompozycje i jest lepiej edytowana, działka rozwija się bardzo harmonijnie i konsekwentnie.

"Ramajana" to epicki literacki, w indyjskim "kavya". Jest wypełniona kolorowymi metaforami, skomplikowanymi zwrotami mowy i wymownymi opisami. Ten wiersz to subtelna wrażliwość, patos miłości i wierności.

Opowieść oparta jest na historii życia i wyczynach księcia Ramy.

W tamtych czasach władcą wyspy był demon demon rahshasas Ravana dziesięć. Od boga Brahmy otrzymał nieodwracalność jako prezent. Używając tego, Ravana szarpnęła, obrażając niebieskich bogów. Lord Vishnu postanowił radzić sobie z demonem. Biorąc pod uwagę, że tylko człowiek może zabić demona, Vishnu wybrał Ram za tego księcia i odrodził się na jego obrazie.

Poemat opisuje dzieciństwo Ramy, dorastanie i ślub z piękną Sitą. Ze względu na podstępność swojej młodszej żony, Rama i jego żona mieszkali na wygnaniu przez 14 lat. Władca złych demonów Ravana uprowadził Sitę, a książę, z pomocą wiernego brata Lakshmana, zjednoczonego z małpami i niedźwiedziami, zaatakował Lankę, pokonał Ravaną, a nie tylko wyzwolił swoją żonę, ale także ratował ludzi przed złymi demonami.

Znaczenie epickiego

Epicka "Ramajana" jest bardzo popularna w Indiach. Rama jest powszechnym ulubieńcem Indii. Nazwiska bohaterów stały się powszechne, a bohaterowie służą jako przykłady lojalności, szlachty i odwagi.

Starożytna epopeja indyjska miała ogromny wpływ na kulturę wszystkich krajów azjatyckich. Wiersze były wielokrotnie tłumaczone na różne języki, w tym rosyjskie. Prace "Mahabharaty" i "Ramajana" były podziwiane przez wybitnych postaci kultury światowej.

Mając dużą wartość historyczną i literacką, wiersze "Ramajana" i "Mahabharata" stały się narodowym dziedzictwem narodu indiańskiego, który w trudnych okresach swojej historii przyciągnął moralną siłę i wsparcie w nich.