552 Shares 2822 views

Próbki powietrza w pomieszczeniu. Procedura pobierania próbek powietrza

Aby określić stężenie substancji szkodliwych, na początku należy pobrać próbki powietrza atmosferycznego. Ten proces jest niezwykle ważny i żmudny. Wynika to z faktu, że nawet przy najdokładniejszej analizie wyniki nieprawidłowego wlotu powietrza są zniekształcone. Dlatego w tym procesie istnieje wiele wymagań:


  • Konieczne jest pobranie próbki odpowiadającej rzeczywistemu składowi powietrza;
  • Zbierz w próbce wymaganą ilość pożądanej substancji, tak aby mogła zostać wykryta w laboratorium.

Pobieranie próbek powietrza zależy od kilku czynników:

  • Ogólny stan poszukiwanej substancji w środowisku (aerozol kondensacyjny, gaz, para);
  • Możliwe interakcje chemiczne pożądanej substancji z otaczającym środowiskiem atmosferycznym;
  • Ilość substancji w powietrzu;
  • Metoda badań.

Podczas badań w laboratorium stosuje się różne metody pobierania próbek. Najczęstsze są aspiracje i sposób selekcji do naczynia.

Metoda aspiracji

Jest to najbardziej powszechna metoda w praktyce higienicznej. Specyfika tej techniki jest aspiracją. Innymi słowy, jest to filtracja powietrza badanego za pomocą specjalnych substancji, które są zdolne do pochłaniania pewnego składnika z wszystkiego, co przechodzi przez niego. Substancja ta nazywana jest pożywką absorbującą. Wady aspiracyjnej metody pobierania próbek:

  • Jest to bardzo żmudny proces.
  • Trwa dużo czasu (około 30 minut). W tym okresie może wystąpić uśrednienie stężenia toksycznej substancji. I stężenie substancji poszukiwanych w powietrzu zmienia się zbyt szybko. Procedura pobierania próbek jest wykonywana przez specjalistów.

Dobór w naczyniach krwionośnych

Ta metoda jest bardzo szybka. Jest on używany, gdy jest ograniczony do małej objętości badanego powietrza i nie ma potrzeby gromadzenia pożądanej substancji w próbce. Ten wybór wykorzystuje wiele pojemników i naczyń: butle, butelki, strzykawki i pipety gazowe, a także gumowe komory. Ta metoda pobierania próbek jest bardzo czuła i dokładna.

W praktyce stosuje się kilka typów aspiratorów. Najprostszym z nich jest woda. Sampler powietrza składa się z pary identycznych szklanych butelek, które zostały wcześniej skalibrowane. Te naczynia zawierają około 3-6 litrów, są zamykane korkiem, z których wychodzą dwie szklane rurki. Jeden z nich jest długi i dochodzi do dołu butelki, drugi jest krótki, kończy się natychmiast pod korkiem. Długie rurki pary butelek są połączone gumową rurką z zaciskiem. Absorbent jest dodawany do krótkiego. Gdy zacisk zostanie otwarty, woda dostanie się do pustego naczynia usytuowanego nad tym, w którym pierwotnie była ciecz. W tej chwili na powierzchnię wody przechodzi rozdrażnienie, przez które badane powietrze jest zasysane przez absorber. Prędkość przy takim ssaniu wynosi od 0,5 do 2 litrów na minutę, a objętość powietrza przechodzącego przez amortyzator jest taka sama jak ilość wody, która przechodzi z górnej butelki do spodu.

Ta metoda jest czasochłonna i jest jedną z najtrudniejszych. Wygodny w użyciu jest elektromagnetyczny aparat Magunov. To urządzenie łączy dmuchawę elektryczną z reometrem, które to są szklane rury – rotametry, z których dwa są potrzebne do pomiaru szybkości wydmuchiwania powietrza, a pozostałe dwa są przeznaczone do dużych prędkości. Niska szybkość wynosi od 0,1 do 1 l / min, duża – od jednego do 20 litrów na minutę. Dolna część rotametrów jest połączona z osprzętem, które są wycofywane do przedniej części urządzenia. Rury gumowe z przyrządami chłonnymi są mocowane do tych okuć. Dzięki temu można jednoczesnie wybrać cztery próbki. Górna część rotametru posiada uchwyty zaworów, które są dokładnie połączone z przednią częścią. Pomaga to regulować szybkość próbkowania powietrza.

Zasadą działania tego urządzenia jest to, że podczas obracania w sieci za pomocą silnika elektrycznego wirnik dmuchawy obraca się. Jednocześnie ciśnienie jest obniżone w jej ciele. I powietrze umieszczone na zewnątrz urządzenia przechodzi przez złączki. Potem wyjdzie. Po zapoznaniu się z tym, ile czasu trzeba przefiltrować przez zasysacz i jego prędkość, można określić objętość powietrza przechodzącego przez absorber, który łączy się z osprzętem.

Istniejące pochłaniacze są przeznaczone do usuwania chemicznych zanieczyszczeń z powietrza za pomocą ciał stałych i płynnych. I absorber, a środowisko dla niego nie jest wybierane przypadkowo. W tym miejscu uwzględniono stan zagregowanych substancji będących przedmiotem dochodzenia. Również potrzeba zapewnienia długotrwałego kontaktu samej substancji z medium absorpcyjnym.

W przypadku, gdy badany gaz lub substancję parą jest w powietrzu w dużych ilościach, jeśli metoda jej oznaczania jest bardzo czuła, to w związku z tym konieczne są małe objętości analizowanego powietrza. W tym celu potrzebne są jednoetapowe metody pobierania próbek. Wykorzystują gumowe komory, kalibrowane butelki i naczynia zawierające od 1 do 5 litrów, a także pipety gazowe o rozmiarach 100-500 ml. Jednakże komory gumowe mogą być używane tylko wtedy, gdy badana substancja nie reaguje dokładnie z gumą. Nie przechowują powietrza przez ponad trzy godziny. Jest tam pompowana pompą rowerową. W badaniach powietrze jest przenoszone do butelki kalibracyjnej lub innego absorbera z odpowiednim medium.

Wybór metodą wymiany

Gdy powietrze testowe jest wypełnione pipetami gazowymi i butelkami, metoda ta nazywana jest metodą wymiany.

Powietrze, które nadaje się do badań laboratoryjnych, jest wielokrotnie rozdawane pipetą lub butelką. Pipeta jest wypełniona gumą żarówką, pompką. Jest to możliwe w przypadku otwartych zacisków lub dźwigów. Pod koniec pobierania próbek są one zamknięte. W przypadku butelki kalibracyjnej jest on wyposażony w korki i dwie szklane rurki. Do ich zewnętrznych końców są dołączone gumowe rury z zaciskami. Przed rozpoczęciem wyboru klipy są usuwane. Do jednej z rur dołączona jest pompa lub gruszka gumowa. Następnie butelka jest wdmuchiwana przez powietrze w trakcie badania wiele razy. Pod koniec pobierania próbek rury są blokowane zaciskami.

Metoda próżniowa

Próbki powietrza w pomieszczeniu są wykonane z grubej ścianki butelki kalibracyjnej. Konieczne jest stworzenie w niej próżni przy użyciu specjalnej pompy Komovskiy. Badane powietrze jest zasysane z butelki do ciśnienia resztkowego, które mieści się w zakresie od 10 do 15 mm Hg. Następnie należy zamknąć zacisk na gumowej rurce. Odłączyć naczynie od pompy. I wsuń szklany kij do końcówki gumowej rury. W miejscu pobrania próbek otwiera się zbiornik. Szybko wypełnia powietrze z powodu równego ciśnienia. Po zakończeniu próbkowania zacisk jest wkręcony, a szklana rura jest umieszczona w miejscu otworu gumowej rury.

Metoda wylania

Pobieranie próbek powietrza odbywa się za pomocą pipety gazowej lub butelki kalibracyjnej. Są wypełnione specjalną cieczą, która nie powinna reagować z badaną substancją, a nawet bardziej ją rozpuścić. Do tych celów często stosuje się zwykłą wodę. W przypadkach, gdy ta opcja jest wykluczona, uciekaj się do stosowania nasyconych (hipertonicznych) roztworów chlorku sodu lub chlorku wapnia.

W miejscu pobrania próbki ciecz wylewa się, a naczynie jest wypełnione badanym powietrzem. Następnie gumowe rury są przykryte specjalnymi klamerkami, a na końcach wkładają szklane słupy lub po prostu zamykają obie zawory na pipecie gazowym.

Badania sanitarne

Próbki te zbierane są do analizy chemicznej i określają całkowity zapylenie w strefie oddechowej człowieka i półtora metra.

Badając zanieczyszczenie powietrza w wyniku emisji przemysłowych przedsiębiorstw, określ średnie dzienne i maksymalne pojedyncze stężenie substancji szkodliwych w atmosferze. Próbki powietrza sanitarnego są zazwyczaj pobierane w czasie największego zanieczyszczenia z wietrznej strony źródła. Pobieraj minimum dziesięć próbek we wszystkich punktach i równych odstępach czasu. Pobieranie próbek powietrza atmosferycznego trwa około dwudziestu minut. Wraz ze wzrostem odległości od źródła, z którego pochodzi zanieczyszczenie (nie więcej niż pięć kilometrów, dalsze dokładne analizy są po prostu niemożliwe), czas trwania również wzrasta do 40 minut.

W celu określenia substancji promieniotwórczych i rakotwórczych, dużą ilością powietrza należy zasysać przez filtry. Ponieważ na obszarach zaludnionych elementy objęte dochodzeniem są w niewielkiej ilości. W próbce pobierania powietrza w dużych zakładach przemysłowych punkt pobierania próbek zajmuje ważne miejsce w badaniach zawartości substancji toksycznych (takich jak gazy, opary) lub dużych ilości pyłu. Zanieczyszczenia są rozmieszczone nierównomiernie w pomieszczeniach produkcyjnych lub budynkach produkcyjnych. Środowisko powietrzne jest stale i chaotycznie mobilne. Z tych powodów przyrządy do pobierania próbek atmosferycznych są zlokalizowane w miejscu, w którym odbywa się proces roboczy, na poziomie półtora metra od podłogi. Uważa się to za oddech pracowników. Na jedną zmianę wykonywane są trzy testy: na początku, w środku i na koniec dnia roboczego. Podczas ich przechwytywania należy wziąć pod uwagę wilgotność i temperaturę powietrza w pomieszczeniu. Urządzenia pochłaniające, które są potrzebne do pobierania próbek powietrza w zakładach przemysłowych, przypominają szklane rury, które są zaplombowane na górze i przymocowane parą rur szklanych. Przez długą rurkę jest badane powietrze. I przez krótki idzie dalej do dmuchawy przez reometr. Dolna część absorbera jest przeznaczona do absorpcji cieczy, przez którą gaz testowy musi być zasysany. Pobieranie próbek powietrza w miejscu pracy jest niezbędne do normalnego funkcjonowania przedsiębiorstwa i zapewnienia warunków pracy zespołowi. Zgodnie z obowiązującymi przepisami i wymogami ochrony pracy jest to proces obowiązkowy.

Grawitacyjna metoda selekcji

Ta metoda pobierania próbki powietrza wewnątrz lub na zewnątrz jest oparta na fakcie, że gęste cząstki, które są w nich zważone, osiadają pod wpływem ciężaru. Samorodnik Durham jest głównym urządzeniem służącym do pobierania grawitacyjnego powietrza. Istota jego pracy jest następująca. W uchwycie urządzenia jest przykryty żelem glicerynowym. Wtedy pozostanie w powietrzu na jeden dzień. Cząstki przenoszone przez strumień powietrza osadzają się na slajdzie. Następnie pod mikroskopem określono skład i liczbę cząstek w warunkach laboratoryjnych. Wyniki są reprezentowane przez liczbę cząstek, które osiadły na centymetrze kwadratowym dziennie. Grawitacyjna metoda pobierania próbek jest niedroga i dość prosta, ale ma również swoje wady:

  • Wyniki analizy mogą być niedokładne z powodu takich czynników, jak kierunek, prędkość wiatru, opad i wilgotność;
  • Mała liczba cząstek osadza się na jeden dzień;
  • Duże cząstki opadają głównie na zjeżdżalnię;
  • Próbki są zbierane przez profesjonalistów, potrzebują więc specjalnych instrumentów, a także aspiratorów do pobierania próbek.

Metoda wolumetryczna

Istotą tej metody jest to, że cząstki, które są ważone w powietrzu, są opóźniane przez przeszkody utworzone przez jej przepływy. Próbki powietrza w przemyśle ciężkim należy zbierać co najmniej raz w roku. W warunkach tej metody stosuje się takie próbniki:

  • Rotary. Jego powierzchnia zbierająca jest pokryta specjalną substancją, a następnie obraca się przez pewien czas z wymaganą prędkością. Wynik próbki przy pomocy tego urządzenia wyraża się liczbą cząstek, które mogą osiadać przez noc na jednym centymetrze kwadratowym. Ta metoda wyklucza wpływ kierunku i prędkości wiatru na wynik analizy, co daje dokładniejszą analizę. Akademia Alergologii i Immunologii zaleca użycie takiego urządzenia w celu wykrycia szkodliwych substancji w powietrzu.
  • Sonda aspiracyjna może przepuszczać badane powietrze przez filtr membranowy o z góry określonej średnicy porów. Powierzchnia zbierająca jest potrzebna, aby cząsteczki pewnego rozmiaru osiadły na niej. Ta zasada ma kluczowe znaczenie dla pułapki zarodników Bukharda, gdzie powierzchnia zbierająca może poruszać się z prędkością około 2 milimetrów na godzinę. Umożliwia to monitorowanie jak zmienia się stężenie cząstek w powietrzu. Urządzenie posiada łopatkę wiatrową, a zatem kierunek wiatru nie wpływa na końcowe wyniki.

Ocena wyników metody selekcji grawitacyjnej pozwala na wykrycie dużych cząstek (np. Pyłku pyłkowego). Do celów naukowych wykorzystywane są bardziej wydajne i dokładne metody wolumetryczne.

Badania dotyczące zanieczyszczeń

Zgodnie z obowiązującym prawodawstwem odbywa się pobieranie próbek powietrza. GOST 17.2.3.01-86 jest potrzebny do poprawnej analizy i obliczania błędów.

W celu zbadania stopnia zanieczyszczenia powietrza w Federacji Rosyjskiej, opracowano specjalny termin "maksymalne dopuszczalne stężenie". Do tej pory określono maksymalne dopuszczalne normy. Stężenie w powietrzu substancji szkodliwych nie powinno przekraczać pięciuset substancji. Próbki powietrza umożliwiają monitorowanie sytuacji.

Maksymalna dopuszczalność jest uważana za najbardziej skoncentrowaną domieszkę powietrza atmosferycznego, która odnosi się do pewnego okresu czasu, a okresowo lub przez cały okres życia osoby nie wywiera na niego szkodliwych skutków (długotrwałe konsekwencje są brane pod uwagę) lub na środowisko.

W przypadku wysokiego stężenia gazów następuje awaria powietrza, napięcie w tym przypadku wynosi około 33 kV / cm. Przy wzrastającym ciśnieniu napięcie wzrasta.

Istnieją laboratoria, instytuty badawcze i indywidualni wykwalifikowani specjaliści, którzy używając nowoczesnych instrumentów i urządzeń high-tech wykrywają i eliminują szkodliwe substancje w domach, mieszkaniach, biurach, działkach gruntów itp. Pobieranie próbek odbywa się przez pracowników sanitarnych stacji epidemiologicznych, Warunki laboratoryjne.

Jak zabezpieczyć swój dom

Jeśli zaczynasz dostrzegać, że jeden z członków rodziny (lub siebie) cierpi na reakcje alergiczne z nieznanych powodów i niewidzialnych, trzeba dokonać analizy próbek powietrza w pomieszczeniu. Istnieje kilka sposobów. Normalny kurz, pleśń, radon, lub wiele patogenów w powietrzu negatywny wpływ na zdrowie ludzi, zwłaszcza małych dzieci. Próbkowania próbek powietrza, to jest wymagane w przypadku innych reakcji alergicznych oraz w członka rodziny. Techniki, które pomogą przeanalizować jakość powietrza w pomieszczeniach:

  • Musisz zainstalować detektor tlenku węgla. Jednostka ta odgrywa ważną rolę i bez przesady, ratuje życie. Aby zainstalować to małe urządzenie jest konieczne tylko do gniazdek ściennych. Jeśli czujnik jest wydawany dźwięk ostrzegawczy, a następnie zmienił poziomu płaskiej tlenku węgla. Jak wiecie, gaz bezbarwny i bezwonny praktycznie, a więc rola czujnika jest naprawdę bardzo wysoka, to może uratować życie.
  • Innym sposobem, aby zabezpieczyć dom – to testuje powietrza w radonu wewnątrz pomieszczeń. Jest to szczególnie przydatne, jeśli dom jest w pobliżu miejsca koncentracji uranu w ziemi, co może prowadzić do gromadzenia się radonu. Próbki powietrza w mieszkaniu w tym przypadku powinny być przeprowadzane regularnie. Są to zestawy przeznaczone do analizy chemicznej zawartość radonu w atmosferze. Mogą być używane niezależnie. Zainstalować i zostawić je na trzy dni. Następnie zestaw jest zbierany i odsyła do laboratorium w celu zbadania i wyroku.
  • Można również kupić zestawy do testów lotniczych na obecność zarodników pleśni. W celu określenia, czy grzyby apartamentami lub formy, konieczne będzie analizy mikrobiologicznej jakości powietrza. Zwykle uciekają się do tej metody, jeśli rodziny, która cierpi z powodu alergii lub zatok. Urządzenia dla przeprowadzenia analizy, można użyć własnych. Jednak, aby otrzymać wyniki trzeba jeszcze korzystać z usług laboratoryjnych.
  • W domu, mogą być sprawdzane pod kątem obecności w powietrzu roztocza. Zjawisko to występuje prawie we wszystkich domach, zwłaszcza prywatnych, blisko ziemi i lasów. Jednakże, jeżeli stężenie roztoczy, pluskwy, pchły zbyt wysoka, to prawie to samo, co toksycznym powietrzem. Do analizy w laboratorium jest mała fiolką, który jest umieszczony w próbce powietrza, a następnie wysyłane do laboratorium w celu analizy i wyników.

Po otrzymaniu wyników należy zająć się istotnymi kwestiami. Aby je wyeliminować, istnieje specjalna grupa ludzi, którzy pracują na wezwanie.