740 Shares 9151 views

Film „Każdy ma swoją własną wojnę”: aktorów, role, działki

„Każdy ma swoją własną wojnę” – rosyjskie filmy o życiu zwykłych ludzi w powojennych latach 20. wieku, nie na próżno, aby wygrać miłość szerokiej publiczności. Oprócz wielkiego scenariusza i pracować właściwego dyrektora, znaczny wkład do sukcesu obraz wykonany aktorów pracujących w filmie. „Każdy ma swoją własną wojnę” – film, który wygląda za jednym zamachem. Materiały tego artykułu będziemy mówić o tych, którzy są głównymi podmiotami w obrazie, a także aktorzy odgrywają główną rolę.


Ekranizacją powieści Eduarda Volodarskogo

„Każdy ma swoją własną wojnę” – Multi opowiada o życiu i losach ludzi w trudnym okresie powojennym – w latach pięćdziesiątych 20. wieku – czasu, gdy wielki kraj tylko wstawania z kolana po katastrofalne straty, gdy nadzieje na lepszą przyszłość splecionych z czarnymi wspomnienia z przeszłości , Każdy żyjący pozornie już w czasie pokoju musiał walczyć z okolicznościami iz siebie. Biorąc trudną decyzję: wybrać – być mężczyzną lub zawrzeć umowę ze swoim sumieniem. Podstawą filmu jest historia Eduarda Volodarskogo „Żegnaj Zamoskvoretskaya punki”.

Głównym fabuła serii – relacje z kilku rodzin, dla których widzowie zegarki z serii. W kontekście wspólnej mieszkaniu panuje fajerwerki uczucia – przyjaźń, miłość, zdrada, które jednak są tylko tłem do opowieści o pierwszym i krótkiej miłości uczeń Roberta i Milla – dziewczyna z trudnym losem. Mimo, że był uważany za przyjaciela lidera Zamoskvoretskaya chuliganów, ale znał cenę prawdziwych uczuć. Ale miłość ma swoje miejsce w każdym środowisku, bez względu na to, co dzieje się wokół.

Co ciekawe, historia Eduarda Volodarskogo został już nakręcony w 1987 roku przez reżysera Aleksandrom Pankratovym. Obraz został nazwany – „Żegnaj, Zamoskvoretskaya punki”.

ciekawostki

Reżyser obrazu „Każdy ma swoją własną wojnę” made Zinovy Roizman. Warto zauważyć, że, oprócz powieści „Żegnaj, punki Zamoskvoretskaya” utalentowany reżyser sfilmował działa druga pisarza Volodarsky, ale telewizora „Każdy ma swoją własną wojnę” był jego ulubionym pracy.

Roizman bardzo blisko motyw wojskowy w filmie, ponieważ dorastał w latach powojennych i zawsze pamięta czas, kiedy mój ojciec, żołnierz właśnie wrócił z wojny. Rodzina mieszka w mieszkaniu komunalnym, gdzie sąsiedzi korytarzem byli różni ludzie – nie tylko lekarze, nauczyciele i wojsko, ale także złodzieje. Każdy starał się odnaleźć i zajmują korzystną pozycję w życiu powojennym. Dlatego było to jeszcze trudniejsze do współistnieć w pokoju i harmonii z samym sobą i ze sobą nawzajem.

Film „Każdy ma swoją własną wojnę”, aktorów do udziału w których są wybierane bardzo starannie, opowiada historię życia powojennego w Moskwie w 1949 roku, ale fotografowania nie były w stolicy, ale w chwalebnej miasta Jarosławia. Miasto nie zostało wybrane przypadkowo. Jarosław – jedno z niewielu miejsc, gdzie jest nadal zachowane oznaki kapitału powojennym szczegóły pokazane w filmie, reżyser filmowy. Stare miasto dziedzińce są bardzo podobne do powojennej Moskwa zakamarki z gołębników i pawilonów. W stolicy stworzyć taką atmosferę na planie był prawie niemożliwe, ponieważ kręgu współczesnego życia, próżność, podwójne szyby w oknach, na fasadach domów – reklama. zostały sfilmowane taśmę na Kaukazie oraz w salach „Mosfilm” tylko kilka scen.

„Każdy ma swoją własną wojnę”: aktorzy i role

W obsadzie obrazu pasuje znakomicie. Dzięki wspaniałej grze jako początkujący i sędziwych aktorów, na szesnaście odcinków niemożliwe nawet na chwilę oderwać się od oglądania filmu i wątpi w prawdziwość doświadczonych emocji. Jurij Borysow (II), Polina Kutepov, Konstantin Ławronienko Igor Petrenko, Sergey Gazarov Katarzyna Strizhenova Fedor Dobronravov Anna Legchilova Daniel Spivakovsky Katarzyna Vulichenko Katarzyna Spitz, Ekaterina Klimova – to tylko częściowa lista artystów biorących udział w filmowanie taśmę , I każdy ma swój własny charakter, swój własny charakter.

Kobieta Mila – Bully dziewczyną – grany przez młodego aktorka Ekaterina Shpitsa. Przyszły artysta urodził się w październiku 1985 w Perm. Po zakończeniu Perm Instytutu Kultury przez kilka lat pracowała w teatrze, „New Drama” rodzinnym mieście. W 2005 roku Ekaterina Shpitsa przeniósł się do Moskwy, i był uznawany za trupy Moskiewskiego teatru muzycznego państwowej narodowej sztuki. Aktorka jest bardzo zróżnicowany repertuar, ona jest zaangażowana w wielu produkcjach, na przykład, w produkcji „Ala al-Din«i»Wiosna na pustyni«w sztuce»The Shadow". Oprócz pracy teatralnej, aktorka za sobą liczne role w filmach, z których najjaśniejszym można nazwać obraz Katya w filmie o tym samym tytule, rola zepsutych Tamara w filmie „Jaskółcze Gniazdo”, obraz dziewczynki Alice w dramatycznym filmie „Metro” i innych.

Krokhin

rodzina Krokhin jest kluczowa dla filmu „Każdy ma swoją własną wojnę.” Aktorzy, z których wykonane są znane do dziś wielu fanów kina rosyjskiego, pięknie przyzwyczaiłem się do jego wizerunku. Głowa rodziny – kobieta o silnym charakterze Lyuba, który nie czekając na męża do samej wojny „pull” dwóch synów – Student nieśmiało i najstarszy syn Borys, który odbywa karę w więzieniu. Rola Luba wykonuje Kutepov Pauline Pawłowna – Czczony Artysta Rosji, wielokrotnie nagradzany „Baran-96” i „baran-99” jako najlepsza aktorka. Ponadto, Polina Kutepov – zwycięzca Film Festival Awards w Gatchina w 1996 roku.

Aktorka, wraz z siostrą bliźniaczką Xenia urodziła się w sierpniu 1971 roku w stolicy ZSRR. Będąc jeszcze dzieckiem, zaczął brać udział w produkcjach teatralnych i gwiazda filmów dla dzieci ( „Red, rzetelny w miłości”). W 1993 Ksenia Kutepova ukończył „Piotr Fomenko Workshop” Wydział Reżyserii GITIS stała się aktorką i nowy teatr. W swojej biografii – „Orlickich i ogony” pracy w obrazach Georgiya Daneliya „Anastasia” i Kutepov wystąpiła również w takich filmach jak „Mały Demon”, „Umieranie jest łatwe”, „Homemade prawda”, „Nasz Święty Rosja”.

Rola studenta Roberta Krohina, najmłodszy syn Luba, wykonywane początkujący i bardzo utalentowany aktor teatru i kina Jurij Aleksandrowicz Borisov (II). Mimo młodego wieku, ma już na koncie jury nagrody „Złoty Liść” w kategorii „Najlepszy aktor” w 2013 roku. Jury zauważyć niezwykłą zdolność aktora po udziałem Alexander Tarasevich Ametistov w sztuce „mieszkanie Zoyka”.

Młody człowiek urodził się w grudniu 1992 roku w rejonie Moskwy. Po ukończeniu w 2013 roku, Szkoła Teatru. Shchepkina mógł współpracować z wieloma teatrami w Moskwie, w tym „Satyricon” im. Raikin (występy "Otella" i "Romeo i Julia"), Little Theatre ( "Black Snow"), Centrum Teatralne "Na Strastnom" ( "Nie zostawiaj Lovers"). Wśród jego prac w filmie można nazwać obraz „Żegnaj, moja miłość”, „Droga do Berlina”, „Młoda Gwardia”.

Starszy syn ne'er Lyuby Krohinoy – Boris – grał Igor Petrenko. Wśród wielu obrazów obejmujących Petrenko można wyróżnić film „Taras Bulba”, „Jesteśmy z przyszłości 2”, „Szczęście Pasha”, „Sherlock Holmes” i inne.

Igor Petrenko urodził się w Niemczech Wschodnich w sierpniu 1977 roku, ale w 1980 roku, jego rodzice przenieśli się do Moskwy. Po ukończeniu Wyższej Szkoły Teatralnej. Shchepkina początkujący aktor został przyjęty do trupy „Małego Teatru”. Petrenko włożył wiele energii i handlu energią, a teraz w kategorii „Odkrycie Roku” dla głównego rolę męską ( „Star”), jego talent rozpoznał z różnych nagród i wyróżnień, w tym na przykład, nagroda „Nika” w 2003 roku, dla Najlepszego Aktora rola w festiwalu „Viva kina z Rosji!” w 2009 roku ( „Taras Bulba”). Igor Petrenko także otrzymał Nagrodę Państwową w literaturze i sztuce ( „gwiazda”) oraz nagrodę prezydenta (2003).

Sąsiedzi w ogólnodostępnej

Ponadto Lyuby Krohinoy i jej synowie mieszkają w komunalnym mieszkaniu kilka rodzin – weteran Stepan Egorovich Harlamov, Nedelkin muzyk wraz z żoną i córką moll, rodzina wróciła z wojny, Paweł Pietrowicz, dr Siergiej Andriejewicz Arsenev i jego żony. Seria aktorzy "Każdy ma swoją własną wojnę" Konstantin Ławronienko, Fedor Dobronravov, Sergey Gazarov Katarzyna Strizhenova Anna Legchilova, Katarzyna Vulichenko, Daniel Spivakovsky i wykonał te role. Zgodnie ze scenariuszem, wszystkie te osoby są zmuszone do współistnieć w jednej przestrzeni. Spotkanie w kuchni, kłócą się, makijaż, szuka prawdy, a sąd – ciężkie czasy – zapoczątkowało ostatnich latach rządów Stalina.

Rola linii frontu żołnierza, uczciwy, ale jest nieszczęśliwy i samotny człowiek – Stepan Yegorovich Kharlamov – wykonał utalentowany aktor, zasłużony artysta Rosji Konstantin Nikolaevich Lavronenko.

Konstantin Ławronienko urodził się w 1961 roku w Rostowie nad Donem, gdzie ukończył wydział teatralny Szkoły Sztuki. Po służbie w armii wstąpił Moskiewskiego Teatru Artystycznego School i ukończył ją z powodzeniem w 1985 roku. Bezpośrednio po ukończeniu studiów wstąpił do teatru „Satyricon”, ale również współpracował z „Lenkom” i „Workshop Klimatu”. Talent Lavronenko został nagrodzony na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes dla najlepszego aktora ( „Wygnanie”, Francja, 2007).

Obraz innego żołnierza w obrazie – Paweł Pietrowicz, który wrócił z wojny z wyczerpanym straty i okropności duszy – aktor stworzył Fiodor Dobronravov. Jego postać, w rzeczywistości, to dobry człowiek, ale wspomnienia z walk nie daje mu spokoju, w dzień czy w nocy. Może dlatego, że on i zagłusza jego ból w winie, może dlatego dręczony nieszczęśliwa żona Zinaida, którzy pomimo wszystko, kocha męża, a wybaczając mu.

Fedor Wiktorowicz Dobronravov – Czczony Artysta Ludowej i Federacji Rosyjskiej. Urodzony w 1961 roku w Taganrogu września, ale edukacja w Woroneżu – w 1988 roku ukończył wydział aktorski Państwowej Institute of Arts. Dwa lata Dobronravov pracował w Woroneżu Youth Theatre, wówczas trzynaście lat dał Moskwa teatr „Satyricon”. Od roku 2003 do dnia dzisiejszego Fedor Wiktorowicz służy w moskiewskim Teatrze Satyry. Ma – ogromna liczba spektakli: "Mistress of the Inn", "Too żonaty dorożkarz", "Sad, ale zabawna", "Walizka", "Urodziny Olgi Arosevoy" itd szeroka publiczność Fedor Dobronravov jest przede wszystkim znany jako Ivan Bud'ko zewnątrz. „matchmakers” serial telewizyjny.

Zinaida w filmie grana przez aktorkę Annę Aleksandrowna Legchilova, który urodził się w grudniu 1969 roku na Białorusi. Aktorka jest absolwentką Akademii Teatralnej miasta, a następnie zdobyć wiedzę na temat kierowania na wyższych kursach. Wczesna kariera aktorka rozpoczęła się w domu, a później Anna Legchilova wszedł do trupa Teatru w Moskwie. Puszkina. W 2003 roku debiut Legchilova jako reżysera.

Walka o metrów kwadratowych: Nedelkin i Arsent'ev

Ponadto Yegorovich Stepan i Paweł Pietrowicz, w mieszkaniu komunalnym mieszkają dwie inne rodziny. Rodziny te są bardzo różne i odmienne. Między głowami rodzin istnieje konflikt – człowiek stara się dzielić przestrzeń życiową w pustym mieszkaniu. Kłótnia krajowy prawie doprowadzić do nieodwracalnych skutków.

Jeden z aktorów konfliktu – Nedelkina – grał Sergei Gazarov. Muszę powiedzieć, że było bardzo kolorowe charakter. Aktor przyzwyczaił się do sposobu ushlogo i chciwego restauracji muzyk, który w jego dążeniu do osiągnięcia celu nie cofnie się przed niczym. Nedelkin mieszka w koniczynie, to w co nie zaprzecza. Jego żona ma drogich futer, piękną sukienkę, ale to nie jest szczęście.

Sergey Ishhanovich Gazarov rodem z Baku. W 1980 roku ukończył GITIS, z tym zaczął karierę. W rekordzie współpracy aktora z wielu teatrów metropolitalnych ( „Współczesna”, Teatr Studio Tabakov). Oprócz działań aktorskich Gazarov znany jako reżyser, scenarzysta i producent. Przez pewien czas był naczelnym dyrektorem teatru Armena Dzhigarhanyana niezależnie wyreżyserował kilka seriali.

Żona Nedelkina grał Katarzyna Strizhenova. Aktorka urodziła się w Moskwie w 1968 roku. Ukończył Moskiewski Instytut Kultury jako reżysera. Jako aktorka zadebiutowała w 1984 roku w filmie „Lider” Borisa Durowa.

Ale rodzina Arsenteva przedstawiony Daniel Spivakovsky i Catherine Vulichenko. Daniil Iwanowicz Spivakovsky – Honorowy Artysta Rosji – urodził się w 1969 roku w Moskwie. Jako chłopiec, nastolatek zainteresował się sztuką i rozpoczął studia w szkole teatralnej, a później ukończył GITIS. Od 1992 Spivakovsky gra w teatrze Majakowskiego, ale jego debiut miał miejsce w 2002 roku sam, w filmie „Two szeregowego losu”.

Vulichenko Ekaterina Vladimirovna – Moskal, urodzony w czerwcu 1980. Jako dziecko nie marzy o zostaniu aktorką i Teatr Szkoła przyszedł zupełnie przez przypadek. W 2001 Vulichenko absolwentem Wyższej Szkoły Teatralnej. Shchepkina dołączył do teatru „nowoczesne”. Jej debiut miał miejsce w filmie „Wąż Wiosna”.

Podsumowując, należy stwierdzić, że film „Każdy ma swoją własną wojnę”, aktorzy, którzy doskonale przyzwyczaiłem się do obrazu – to zbiór epizodów z życia kilku rodzin o różnym statusie społecznym, edukacji, podejściem do życia. Jednak wszystkie one mają jedną rzecz – w atmosferze niepewności i frustracji, gdy wiele z nich pokazując słabość, najważniejsze – aby nie stracić serce i próbować za wszelką cenę trzymać się życia.