397 Shares 9826 views

Dysplazja spondyloepifizyska kończyn górnych i dolnych: przyczyny i charakterystyka leczenia

Ostatnio pojawiła się częstsza częstość występowania dysplazji kręgozębnej. Jest to kombinacja chorób, które zakłócają wzrost tkanki kostnej w organizmie człowieka. Podczas badań rentgenowskich wykryto dysplazję spondyloepifizy i podzielono na trzy główne grupy:


  • Plastiospondylia uogólnionej postaci.
  • Dysplazja Epizii w wielu formach.
  • Dysplazja jest epiphyseal-metaphyseal.

Cechy choroby

Ludzie z tą chorobą mają zwarte kręgi, które mają nieregularny kształt. Można go znaleźć na roentgenogramie. Dysplazja spondyloepiphysial może pojawić się z powodu pewnych patologii kręgosłupa nabytej postaci. Dlatego w celu zidentyfikowania choroby konieczne jest porównanie kilku zdjęć rentgenowskich, które wykonano w różnym wieku.

Głównym objawem choroby jest zmniejszenie długości kończyny (ramiona i nogi). Prowadzi to do nieproporcjonalnego rozmiaru ramienia i biodra. Dysplazja stawonogówkowa nie wpływa na stopę i pędzel, więc mają normalny rozmiar. Czasami występuje odkształcenie stóp.

Objawy dysplazji

Choroba może być wykryta przez następujące objawy:

  • Kark przestaje rosnąć i staje się krótki.
  • Ruchliwość kręgosłupa zmniejsza się.
  • Występuje naruszenie mózgu (rdzeń kręgowy).
  • Kompresja korzeni zakończeń nerwowych.
  • Rozwija się kifoza.
  • Klatka piersiowa ma kształt beczki.
  • A rozszczep na niebie.
  • Krótkowzroczność wyraźnej formy.

Te patologie w końcu wywołują pewne zmiany. Należą do nich:

  • Krzywizna kręgosłupa.
  • Lordoza wyrażonego kształtu.
  • Zniekształcenie stawu kolanowego szarego lub dolnego.

Mogą wystąpić również krótkowzroczność z wysoką predyspozycją do zmiany siatkówki zwyrodnieniowej.

Przyczyny dysplazji spondyloepiphysis

Głównym czynnikiem jest predyspozycja genetyczna, według której pojawia się dysplazja kończyn dolnych kręgosłupa. Powody mogą się różnić. Należą do nich:

  • Genetyczne.
  • Dziedziczny.
  • Niewłaściwe obciążenie ciała.

Jeśli dysplazja spondyloepifoskopowa kończyn górnych i dolnych pojawiła się we wczesnym wieku, była to spowodowana nieprawidłowo rozłożonym obciążeniem szkieletu ciała. Jeśli było to zauważone na początkowym etapie, istnieje duże prawdopodobieństwo jego wyeliminowania.

Rozpoznanie nigdy nie będzie oparte na jednym obrazie ze zmienionymi kręgami, ponieważ mogą mówić o obecności innych chorób kręgosłupa. Decyzja jest podejmowana na podstawie kilku obrazów, które zostały wykonane przez długi czas w różnym wieku. Tylko lekarze mogą w pełni zobaczyć obraz choroby.

Diagnoza dysplazji

Im wcześniej wykryto dysplazję spondyloepifizy górnych i dolnych końców, tym większe prawdopodobieństwo jego utwardzenia.

Lekarze diagnozy przeprowadzają się na kilka sposobów.

Należą do nich:

  • Badanie pacjenta przez lekarzy (neonatolog, ortopeda i chirurg).
  • Radiografia stawów rąk i stóp.
  • Ultrasonografia (badanie ultrasonograficzne).
  • MRI (obrazowanie rezonansem magnetycznym).

Te metody wykrywania są uważane za najbardziej informacyjne. Pomagają specjaliście w całkowitej diagnostyce choroby, a nie popełnianiu błędów podczas diagnozowania.

Jeśli wykryto dysplazję spondyloepiphysial w okresie niemowlęctwa, dziecko ma prawie 90% szans na powrót do zdrowia.

Leczenie choroby

Dysplazja kręgosłupowatych kończyn jest leczona na wiele sposobów. Są uzależnione od stadium choroby i wieku.

U noworodków i niemowląt leczenie odbywa się za pomocą specjalnych urządzeń ortopedycznych. Umacniają i utrwalają staw i mocują więzadełka. Pozwala to uzyskać mocowanie, które zapobiega ich deformacji.

Czasami zdarza się, że leczenie w ten sposób nie przynosi oczekiwanego efektu, wówczas dziecko znieczulające jest korygowane zwichnięciami i nakłada bandaże tynkowe na mocowanie.

Jeśli pacjent ma trudną sprawę, konieczna jest interwencja chirurgiczna. Jest również używany, gdy dziecko osiąga 2-3 lata. Po operacji i przy łagodnym przebiegu choroby należy regularnie ćwiczyć terapię (ćwiczenia fizjoterapeutyczne) i nosić specjalne opaski i gorsety.

Najbardziej skuteczne leczenie przeprowadza się w kompleksie. Lekarze zalecają ćwiczenia terapii połączone ze specjalnymi masażami.

Ważne: osoby starsze niż 20 lat z rozpoznaniem "dysplazji kręgozębnej" są surowo zabronione z ciągłego ładowania ciała i aparatu kostnego.

Oczekiwana długość życia i dalsze prognozy

W przypadku zidentyfikowania i wczesnego wyleczenia dysplazji spondyloepifatycznej kończyn górnych i dolnych, prognozowanie dalszego życia jest korzystne. Jeśli choroba zostanie stwierdzona z opóźnieniem, powtórzenia choroby (nawrót) mogą wystąpić okresowo.

Niemowlęta w wieku dorosłym (8-18 lat) mogą mieć zapalenie w chrząstkowych tkankach stawów, co z kolei znacznie skomplikuje leczenie, a szanse na pozbycie się choroby będą bardzo małe.

Jeśli leczenie dało wyniki, a osoba pozbyła się choroby, może prowadzić do absolutnie normalnego trybu życia. Jeśli choroba uzdrowiła dziecko, to nadal będzie rosnąć i rozwijać się bez patologii wzrokowych i wewnętrznych oraz nieprawidłowości.

Środki zapobiegawcze

Dysplazja stawów kręgosłupa kończyn jest najczęściej wrodzoną chorobą, której rozwój jest prawie niemożliwy do przewidzenia. Dlatego niemożliwe jest zastosowanie środków zapobiegawczych.

Aby uniknąć pojawienia się choroby u noworodków i niemowląt, konieczne jest ograniczenie ciężaru jego szkieletu i ciała. Aby to zrobić, musisz kontrolować jego pozycję i nie usiąść przed czasem.

Aby zmniejszyć szanse powstawania i rozwoju choroby u osób, które są predysponowane do wyglądu, nie należy wybierać pracy, która będzie musiała pozostać w jednej pozycji przez długi czas.