274 Shares 7381 views

Chirurgia endoskopowa: rodzaje interwencji

W ostatniej dekadzie chirurgia naczyniowa jest stosowana i popularna, ale jego powstanie rozpoczęło się w latach pięćdziesiątych XX wieku.


Trochę historii

Szwedzki radiolog Sven Seldinger zapowiedział wprowadzenie pompy do naczynia, czyli medium kontrastowego. Celem naukowca było uniknięcie cięcia. W ten sposób przyszedł do techniki nakłuwania naczynia specjalną igłą przez skórę.

Przez igłę przechodzi igła przez igłę i cewnik został włożony wzdłuż sznurka. Kontrastową substancję wprowadzono do cewnika, a następnie na zdjęciu rentgenowskim. Otrzymano w ten sposób obraz statku. Igła, przewodnik, cewnik są podstawowymi narzędziami w chirurgii endoplasycznej i są obecnie stosowane. Ważne jest, aby pamiętać, że jakość narzędzia jest kluczem do sukcesu operacji. W ten właśnie sposób narodził się chirurgia endewaskularna tętnic szyjnych wewnętrznych.

Następny etap rozwoju pochodzi z 1964 roku. Radiolog Charles Dotter wprowadził metodę rozszerzania zwężonego naczynia za pomocą napełnionego balonu, który był przymocowany do końca cewnika. Ta innowacja została udoskonalona przez szwajcarski kardiolog Andreas Grüntsig. Najpierw wykonał balonową angioplastykę tętnicy serca. W następnej dekadzie ten obszar medycyny został przewyższony dynamiką i rozwojem. Należy zwrócić uwagę na wkład krajowych luminariów w chirurgię naczyniową: Serbinenko FA, Rabkin I. Kh., Savelyev VS, Zingerman LS i inni.

Dzisiaj, chirurgia endoplasyczna przestała być eksperymentalna. Zajął mocne miejsce i postępuje.

O chirurgii naczyniowej

Chirurgia naczyniowa jest obszarem medycyny, obejmującym leczenie krwi i naczyń limfatycznych. Stosujemy metodę terapii jako operacyjną i wewnątrznaczyniową chirurgię. Początkowo cel tego obszaru był diagnostyczny. Osiągnięcia i wyniki leczenia pozwoliły ustalić osobny kierunek.

Gatunek minimalnie inwazyjny dotyczy współczesnej chirurgii naczyniowej. Skuteczna operacja wewnątrz naczyń jest możliwa dzięki innowacyjnym technologiom w medycynie, a zatem chirurgia naczyniowa jest uważana za niezależną, wąską specjalizację, która zajęła miejsce i była alternatywą dla tradycyjnej chirurgii.

Termin "endowaskularne", czyli "wewnątrznaczyniowe", dokładnie odpowiada konkretnym. Jest to uniwersalna metoda, stosowana do różnych patologii naczyń krwionośnych i przewodów wewnętrznych narządów.

Podstawowe widoki

Chirurgia endokardiograficzna obejmuje chirurgię rentgenowską, interwencyjną kardiologię, radiologię interwencyjną – są to rodzaje interwencji chirurgicznych wykonywanych na naczyniu krwionośnym przez przezskórny dostęp, kontrolowanych przez obrazowanie promieniowaniem.

Główną zaletą operacji wewnątrznaczyniowej jest ingerencja w małe przebicia na skórze i monitorowanie rentgenowskie tej manipulacji.
Diagnostyka i leczenie wewnątrznaczyniowe wykonywane są w klinice i wymagają kilku dni pobytu w szpitalu. Zalety:

  • Średnio nie ma potrzeby znieczulenia ogólnego.
  • Kolejność mniejszego niższego ryzyka przy braku interwencji chirurgicznej, w wyniku zespołu dolnego bólu, szybkiej rehabilitacji w porównaniu z chirurgią klasyczną.
  • Rodzaje zabiegów endowaskularnych to atrakcyjne ceny budżetowe.

Często stosowaną procedurą endowaskularną jest angiografia diagnostyczna. Co robi centrum chirurgii endowaskularnej?

Kiedy naczynie jest zwężone, jest ono rozszerzone lub stentujące. Z nadmiernym dopływem krwi do jednego z narządów (guza, angiodysplazji i innych) lub patologicznego przepływu krwi (tętnicy tętniczo-żylnej, żylaków) stosuje się embolizację naczyń.
Jeśli zdiagnozowano patologiczne rozszerzenie naczynia – zdiagnozowano tętniak, stosuje się przeszczep śródnaczyniowy, który wyklucza tętniak z obszaru przepływu krwi.

WSKAZÓWKA Metodyka

W odniesieniu do pacjentów z rozpoznaniem nadciśnienia wrotnego (zwiększone ciśnienie w żyle wrotnej z powodu trudności w przepływie krwi przez wątrobę), stosuje się metodę TIPS – tworzony jest "kanał" przepływu krwi z portalu do wątroby. W wyniku tego zmniejsza się ciśnienie w żyle wrotnej, a zagrożenie życia jest niemożliwe.

Jeśli istnieje ryzyko oderwania skrzepliny od żył kończyn dolnych i dalsze przenoszenie ich do tętnicy płucnej, zainstaluj filtry cava z celem zapobiegawczym.

Regionalna chemioterapia

Metodą regionalnej chemioterapii stosuje się do narkotyków w jakimkolwiek narządzie, na przykład w infuzji z ostrym zapaleniem trzustki, chemioterapią nowotworu złośliwego (cewnik jest włożony do tętnicy, a następnie lek jest wstrzykiwany bezpośrednio do chorego narządu). Wprowadzenie do tętnicy chemioterapii leków w przedziale z kontrastem olejowym – chemoembabilizacja.

Thromboliza

W przypadku zakrzepicy naczynia stosuje się trombolizę regionalną. Wprowadzić cewnik do zakrzepicy, wstrzyknąć substancję, która rozpuszcza skrzeplinę (trombolityczną) bezpośrednio do miejsca zakrzepicy. W rezultacie skrzeplina częściowo lub całkowicie rozpuszcza, zmniejszając tym samym dawkę preparatu tramwajowego.

Wymienione metody endowaskularne nie są pełne. Realizm współczesny jest taki, że chirurgia naczyniowa jest innowacyjnym odcinkiem medycyny rozwijającym się w postępie geometrycznym. Wyszczególnia się różne terapeutyczne techniki endowaskularne.

Co mogę zrobić z promieniowaniem rentgenowskim?

Badanie naczyń krwionośnych, tętnic i żył pozwala określić zwężenie, zatkanie naczynia, skupienie się, wielkość patologii rozszerzenia naczyń, a także ujawnienie wewnętrznego krwawienia, procesu nowotworowego i wielu innych rzeczy, których nie można ujawnić inną metodą.

W podobnych badaniach zajmuje się oddział chirurgii endowłokowej.
Kolejność działania jest zwykle następująca. W celu nakłucia tętnicy lub żyły, użyj specjalnej igły – w pachwinie, pod ramieniem, pod obojczykiem lub na szyi. Zakrzywiona plastikowa rurka – cewnik przedostaje się do naczynia. Kontrola rentgenowska pomaga utrzymywać cewnik w docelowym naczyniu.

Następnie do cewnika wprowadza się środek kontrastowy, widoczny w promieniowaniu rentgenowskim. Kontrastowa substancja, rozprzestrzeniająca się wzdłuż rozważanego miejsca naczyniowego, czyni ją widoczną dla promieniowania rentgenowskiego. Rezultatem badania jest zdjęcie rentgenowskie lub wideo. Chirurgia endoskopowa rentgenowska ujawnia różne patologie naczyń krwionośnych, a także narządy wewnętrzne i jest niezbędną metodą badania.

W badaniu hagiograficznym możliwe jest krótkotrwałe bóle o różnym natężeniu w obszarze badania. Czasami potrzebna jest terapia znieczulenia.

Próbki angiogramu

Jak więc wykonuje się zabieg tętnicy szyjnej wewnętrznej? Wąskie lub pokrywające się statki są przywracane przez wprowadzenie specjalnego balonu, a następnie nadmuchaj go w promieniu statku. Ta procedura przywraca drożność statku, nie potrzebuje działań operacyjnych, jest uniwersalna, ponieważ ma zastosowanie do każdego statku.

Cewnik wprowadza się do zwężonego naczynia, wykonuje się angiografię w celu wykazania poziomu zwężenia naczynia. Poprzez wąską lub zamkniętą część naczynia przewodzić narzędzie – przewód. Następnie wprowadza się cewnik balonowy, który obejmuje zwężoną sekcję.

Balon rozszerza zwężoną sekcję. Przyczyną zwężenia jest skrzeplina lub płytka, która rozciąga się równomiernie na bardzo rozciągniętej ściance naczynia. Następnie balon jest wydmuchiwany, uwalniając w ten sposób miejsce naczynia, który został przywrócony do pełnego przepływu krwi.

Balon usuwa, dodatnia dynamika jest monitorowana przez wielokrotne angiografie. Często popularna jest operacja wewnątrznaczyniowa tętnicy kręgowej.

Kiedy rozcieńczenie jest nieskuteczne

Często po rozszerzeniu obserwuje się zwężenie szczątkowe, co nie komplikuje normalnego procesu przepływu krwi.

W przypadku, gdy rozszerzenie jest nieskuteczne, zaleca się stosowanie stentu, który wspiera naczynie od wewnątrz i w przyszłości nie pozwala mu się zawęzić. Stent może mieć inną długość i średnicę, inną metodę montażu. Stent jest wybierany indywidualnie. Do tej pory wszystkie ludzkie naczynia są dostępne dla endowaskularnej stenirovaniya.

Wnioski

Istnieją różne wskazania, gdy konieczne jest zatrzymanie przepływu krwi przez naczynie. Aby embolizować naczynie, włożony jest cewnik. Ważne jest, aby cewnik był umieszczony w taki sposób, aby substancje embolizujące nie dostały się do innych naczyń. Za pomocą cewnika dochodzi do przenoszenia środka embolizującego lub urządzenia, takiego jak spirala, plastyczna (żelatyna) cząstka, twardzina.