385 Shares 3143 views

Katedra Meczet Bibi Khanum: opis, historia i ciekawostki

Położony w Samarkandzie Bibi-Khanum – unikalny zabytek architektury i religijnych w XV wieku, który jest jednym z głównych ozdób starożytnej Azji miasta. Historia budowy tej świątyni wyprodukował kilka legend ludowych.


dekoracja Samarkanda

Znani Samarkanda Bibi-Khanum została zbudowana na rozkaz Tamerlana (Timura), który wrócił z triumfalnym kampanii w Indiach w 1399 roku. Turecki dowódca wybrał miejsce na jego budowę. Najpierw kazał poszerzyć obszar rynku (co jest na swoim miejscu, a nie było głównym meczet całego miasta).

Bibi-Khanum jest godna uwagi, ponieważ pracował nad ogromną liczbą artystów z różnych krajów azjatyckich: Złotej Ordy, Indii, Persji, Khorezm. W sumie około 700 osób brało udział 500 z nich pracował w górach (oni hewing ogromne głazy w kamieniołomach 40 kilometrów od miasta). Do transportu materiałów użytych indyjskie słonie. Budynek został wzniesiony z cegły. W budownictwie stosowane wyłącznie najlepsze surowce – Emir chciał zostać życia pomnik meczet jego epoki.

marzyć Emir

Bibi Khanum był niezwykle ważny dla Tamerlana. Stale wezwał budowniczych i inżynierów. Wielki Emir odpowiedzialni za zgodność z warunkami budowy kilku swoich prowincjonalnych gubernatorów. Dla jasności, grupa architektów wcześniej stworzył model miniaturowe meczet. Projekt podzielony jest na kilka części: budynek główny, łuk portal arcade i ścian. Dla każdego z tych elementów spotkać pewną spółdzielni pracy.

Legenda żony Tamerlana

Tamerlan rzadko siadał na ziemi. Nakazał budowę Bibi-Khanum wyjechał Samarkanda i poszedł w długą kampanię przeciwko osmańskiego sułtana. W międzyczasie trwały prace jak zwykle. Wiadomym jest, że nowy meczet Timur poświęcona żoną Saraj mulyk Khanum. Ona pozostała w Samarkandzie i rzeczywiście nadzorował budowę zamiast męża. Z jego nazwa jest związana z średniowiecznej legendy o Bibi-Khanum.

Jednym z popularnych legenda głosi, że architekt odpowiedzialny za łukiem portalu, był zakochany w Saray mulyk Khanum. On celowo wydłużony budowę, ponieważ nie chciał, aby pożegnać się z żoną Tamerlana. Więc zajęło kilka lat. W tym czasie wielki meczet Bibi Khanum nabył minaret i biały marmur kolumn (było o jeden i pół tysiąca sztuk). Budowa jest prawie gotowy, wystarczy tylko zamknąć łuk portalu. Ale w tym ostatnim etapie ludzkiej pasji niemal pozbawiony Samarkanda jedną z jego głównych atrakcji.

gniew Timur

To przyszło w 1404 roku. Tamerlan wracał z jego kampanii i miał wkrótce przyjść do Samarkandy. Saray mulyk Khanum pośpiech wykończenie architekt arch. Młody mężczyzna zażądał śmiałe nagród. Chciał pocałować królowej. Żona Tamerlana zaoferować fanom możliwość wyboru jednego z uroków sądu i dodał, że wszystkie kobiety są równie piękne. Jako dowód swojej teorii królowej dał uparty kilkanaście kolorowych jaj i poinformowała petycję, aby oczyścić je, aby zapewnić ich wewnętrzną tożsamość.

Ale nic nie pomogło. Bibi-Khanum pozostał niedokończony, a Tamerlan każdy dzień był coraz bliżej do Samarkandy. Architekt nadal nalegał. Wreszcie, Budka-mulyk Khanum ustąpił i pozwolił fanom, by pocałować ją w policzek. Dotyk warg był odcisk, który natychmiast uderzony przez powracającego Tamerlana. Wielki Emir rozkazał złapać łotra, ale nie udało się go odnaleźć.

Stary i nowy portal

Opisane legenda Bibi-Khanum piękne, ale prawie nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Po pierwsze, żona Tamerlana w czasie budowy był około 60 lat, który odrzuca teorię o jej młodzieńczej urody. Po drugie, jak kronikarze świadczą, Timur był naprawdę wściekły, ale nie ze względu na przekór architekta, ale ze względu na niski (jak się wydawało Emira) portalu. W stanie poradzić sobie z ich obowiązków szlachcica, odpowiedzialny za „budowa stulecia”, został zrealizowany we wrześniu 1404.

Na rozkaz Tamerlana portalu sprzeciw wejście zostało zniszczone i zbudowali nowy na swoim miejscu, nawet bardziej majestatyczny. Powrót do domu, emir był poważnie chory. Nie mógł poruszać się niezależnie i dlatego nakazał swoim sługom, aby przewieźć go do serwisu. Cesarz wezwał robotników że wyrzucił je w mięsie pit a nawet pieniądze. Wkrótce arch zakończona, a Bibi-Khanum zaczął się wierzącym. Jeśli chodzi o łuki cierpliwość, a następnie winą trzęsienia ziemi zawalił to zaledwie kilka lat po wybudowaniu. Przywracanie nie jest już próbował. Ale również pozbawiony łuku, meczet traci swoją wielkość.

Cechy konstrukcyjne

Bibi Khanum – ograniczenie techniczne sztuki budowlanej z XV wieku. Nad centralnym otworem została przeniesiona do potężnego i niespotykaną łuku. Grand portal przez białego marmuru. Mistrz wykorzystał siedem rodzajów metali do produkcji bramy wjazdowej (w tym złota i srebra) Wysokość budynku osiągnął czterdziestu metrów, jego szczyt zwieńczony ogromnym podwójną kopułą.

Szczególnym miejscem był dziedziniec ze studnią, otoczony hordą wspaniałych kolumn, wystawiony w czterech rzędach. Tutaj było południe piątek modlitwy większości muzułmanów w Samarkandzie. Tysiące wiernych, są umieszczone na swoich matach w cieniu białych kolumn, były wspaniały widok unii religijnej dużej liczby osób.

Symbolem miasta

Głównym kopuła słynnego meczetu była tak wysoka, że nawet światła niezliczonych żyrandoli i lamp nie mógł rozwiać jego mrok. Na ścianach kafle spoczywał dziesiątki luster. Odzwierciedlając światła słonecznego, dali meczetu niepowtarzalną atmosferę. To złudzenie optyczne doprowadziły do tego, że Azure kopuła (malowane w kolorze nieba) i minarety wieża świeci blask rozpoznawalne. Wewnątrz ściany były ozdobione ornamentami i rumiany marmurowymi mozaikami. Dziś nadal zadziwia wyobraźnią. Malowanie na tynku i rzeźbionego drewna również przetrwał do naszych czasów.

Średniowiecznych poetów i pisarzy porównał wzór łuk Bibi-Khanum z Drogi Mlecznej oraz mapa rozgwieżdżonym niebem. Sam pokój otrzymał niesamowitą akustykę. Nawet spokojny imamowie głoszenie odezwały przez ogromne odległości i może zostać wysłuchane tysiące muzułmanów uczestniczyć meczety w codziennych modlitwach. Według tradycji islamskiej, mistrz nabazgrał wewnętrzne i zewnętrzne ściany świątyni cytatami z Koranu. Nie ma wątpliwości, że Bibi-Khanum, był ośrodkiem życia religijnego w Samarkandzie. Zmieniające się era, królowie i rządy, i tylko to siedziba pozostała taka sama.

siedziba wiary

Najważniejszą częścią Bibi Khanum – w mihrab. Ta nisza w ścianie, ozdobiony małym łuku i dwóch kolumnach. Jak w każdym innym Meczet, mihrab Bibi-Khanum zwraca się do świętego miasta Mekka muzułmanów. W tej niszy tradycyjnie modlił imamów. Jest to analogowy lub Christian ołtarz absydą.

Charakterystyczną cechą Bibi-Khanum jako meczet – obecność minbarem. W tym dziale imam recytował piątkowe kazanie. Obrzęd odbył się w całkowitej ciszy. Wierni słuchali uważnie słów Imama i koncentruje się na kazaniach.

Meczet i mauzoleum

Bibi-Khanum objęła wierzących przez wiele lat, mimo że regularne trzęsienia ziemi w Azji Środkowej. Przez wieki budynek nie mógłby zepsute, ale kościół udało się zachować w taki sam sposób, jak wiele innych unikalnych zabytków Samarkandy. O tym, jak restavrilovali Bibi-Khanum posiada nowoczesną niezależnego Uzbekistan, zgodnie ze ścian i wnętrz zespołem, który nadal zadziwiają swoją wielkością i wyłączności. Władze zająć pomnikiem historii i dzisiaj. Ostatni zestaw badań dotyczących renowacji i budowy wziął ogromny okres (1968 -. 2003 GG). Wykopaliska archeologów dał nauką za wiele cennych artefaktów. Dzisiaj meczet nadal przyjmować gości. nabożeństwa odbywają się, ale budynek stał się ważnym muzeum. Zespół architektoniczny obejmuje powierzchnię 18 tysięcy metrów kwadratowych.

Wraz z meczetu wybudowano mauzoleum Bibi-Khanum, który znajduje się naprzeciwko niej. W tym grobie znaleźć swoje miejsce spoczynku kobiety z rodziny Tamerlana. Pierwszy pochowany w mauzoleum matki Saray mulyk Khanum. Timur został zbudowany na prywatnym rodzinnym grobowcu, który był w innej części Samarkandy.