794 Shares 8929 views

Iwan Kotlarewski „Eneidy”: historia piśmie i podsumowanie

Nowoczesny język ukraiński nie może istnieć, jeśli nie dla Iwan Kotlarewski, który napisał wspaniałą humorystyczny wiersz „Eneidy”. Z tego powodu produkt języka żywego narodu ukraińskiego został ostatecznie przeniesiony na stronach książki. Ale nie tylko to, że przyciąga „Eneidy” czytelników i porywający historię i wesoły i jasny, dobrze określone znaki.


Iwan Kotlarewski: krótka biografia

Urodzony Ivan Pietrowicz Kotlyarevsky w Połtawie, w rodzinie urzędnika biurowego, we wrześniu 1769 roku.

Kiedy chłopiec miał jedenaście lat, został wysłany na studia w seminarium. Po przestudiowaniu Iwan Kotlarewski zarobić na życie, dając korepetycje potomstwo miejscowej szlachty. Nieco później zdobył miejsce w Połtawie Urzędu i pracował tam przez około cztery lata.

Podczas wojny rosyjsko-tureckiej Kotlyarevsky aktywnie uczestniczył w oblężeniu Ismail i został nawet nagrodzony honorowym medalem. Po wojnie przeszedł na emeryturę i powrócił do Połtawy.

Kiedy trzydziestych Iwan Pietrowicz że otrzymał ranger w jednej ze szkół Połtawa dla dzieci z ubogich rodzin szlacheckich, którzy nie mogą płacić za naukę w szkołach godnych ich pozycji.

Podczas wojny francusko-rosyjskiej z 1812 Kotlyarevsky aktywnie uczestniczył w obronie Połtawie, uzyskanie zgody na zorganizowanie siły miejscowej młodzieży kozackiego pułku.

Po wojnie zainteresował się teatrem. W 1816 roku został szefem Wolny Teatr Połtawie. Ze względu na brak godnej repertuaru podjął pisanie. Więc dwa kawałki pochodziły z jego pióra: „Natalka Poltavka” i „Moskal Charіvnik”.

W wieku 69 lat zmarł Kotlyarevsky. Pochowany w Połtawie.

Historia pisma „Eneidy”

Nawet podczas swojej służby wojskowej w Iwan Pietrowicz wpadł na pomysł, aby napisać wiersz o Kozaków. Wiedząc dobrze klasycznej literatury, a także posiadająca wielki talent wierszyk, postanowiłem na podstawie opowiadania „Eneidy” rzymski poeta Wergiliusz do tworzenia własnych prac Kotlyarevsky.

„Eneidy” Wergiliusza kilka lat wcześniej został już przetłumaczony na język rosyjski w dość swobodnym stylu rosyjski pisarz Nikołaj Osipov, co zainspirowało Kotlyarevskogo. Niestety, Ivan zagrał bohatera Aeneas w Kozaka, a bardzo wiersz napisany zwykłej konwersacji mowy, które w literaturze ukraińskiej nikt przed nim nie zrobił.

W 1798 roku w Petersburgu ujrzała światło pierwszych trzech części poematu. „Eneidy” Kotlyarevskogo natychmiast zyskał popularność nie tylko jej historia, ale również pikantny humor, którego poeta hojnie dostarczane jego pracy przyciąga czytelników. Ponadto, napisany w języku ukraińskim, było egzotyczne dla rosyjskojęzycznej ludności kraju.

Całkowicie wiersz został opublikowany dopiero po śmierci poety w 1842 roku. Warto zauważyć, że ostatnie trzy stylu i humoru różnej od pierwszej, czują pewną „dojrzewania” Kotlyarevskogo.

„Eneidy”: podsumowanie pierwszych, drugich i trzecich części

W pierwszej części dzielnego kozackiego Eneasz po zniszczeniu pochodzący z Troi za radą matki, bogini Wenus (jego zmarły ojciec kiedyś pomógł jej wygrać argument w innych bogiń) zostaje wysłany do trojanów w nowej ziemi ustanowić tam swoje królestwo. Jednakże, Juno, Eneasz nienawidząc rodzina (była wśród przegranych bogini Wenus), stara się naprawić bohaterowi wszelkiego rodzaju psot. Ale Wenus, poskarżył się ojcu Zeus dowiaduje się, że Eneasz przeznaczone wielkie przeznaczenie – będzie on twórcą wielkiego królestwa.

Tymczasem Eneasz i jego towarzysze przybywają w Kartaginie, gdzie ozdobny Kozak spada królowej Dido. W ramionach bohater zapomina o wszystkim i o smutnej przeszłości i wielkiej przyszłości. Wtedy Zeus wysyła mu rtęć, która zmusza Eneasza do opuszczenia ukochanego. Dido, nie mogąc znieść takiej zdrady, popełnia samobójstwo.

W drugiej części Juno przebiegły Trojan sprawia, że kobiety spalić statki, podczas gdy mężczyźni święto na Sycylii. Jednak bogowie wysłać deszcz na żądanie Eneasza, a statki pozostały nienaruszone. Wkrótce sen przychodzi do jego zmarłego ojca Eneasza Anchises i poprosił, aby zobaczyć go w piekle.

W trzeciej części Eneasza Po długich poszukiwaniach i za pomocą Sybilli jest droga do piekła. Widząc okropności podziemia i spotkał duszę zmarłych rodaków i Dido i jej ojciec, bohater z drogich prezentów i korzystnych przepowiedni gaśnie ponownie.

„Eneidy” Zawartość czwartego, piątego i szóstego części (napisany znacznie później)

W czwartej części Eneasza płynie na wyspę króla Latina. Tu zaczyna się przyjaźń z nim, a on planuje dać za miły nowego sąsiada jego piękną córkę Lavinia. Jednak były chłopak dziewczyny – King Thurn – z pomocą wszechobecnego Juno zaczyna wojnę przeciwko Latina. Tymczasem podstępny przebiegły bogini ustawia Latina żonę przed trojanami, a oni przygotowują się do wojny.

W piątej części Wenus przekonuje boga-Smith Vulcan zrobić wielką broń dla Eneya. Aby wygrać wojnę, trojany proszą o pomoc z sąsiedniego kraju. Juno ostrzega Turna rozpocząć Time Attack Aeneas. A dwaj wojownicy Trojan – dolny i Euryalus – potajemnie zakraść się do obozu wroga i zabić wielu przeciwników, tym samym zabijając siebie. Wkrótce Trojanie zarządzać zapłacić Turna lot.

W ostatniej części poematu, Zeus wie o wybryki bogów, i zakazuje ich ingerencji w losy Eneasza. Jednakże, Juno, Zeus przyszedł do męża, pijany i odurzony go. I po użyciu sztuczek zapisane trasy z ruin. Eneasz zgadza się z Thurn i łaciny w uczciwej walce, co powinno przesądzić o wyniku wojny. Juno usiłuje zniszczyć Eneasza, ale Zeus łapie ją i zakazuje interweniować, dodając, że po śmierci Eneasza, będzie z nimi na Olimp. Eneasz pokonuje Turnus uczciwie i po pewnych wahaniach zabija go.

Postacie „Eneidy”

Głównym bohaterem poematu jest synem Wenus i Anchises króla Troi – Eneasza. Był dzielnym Kozak, odważny, zdeterminowany i umiejętności wojownika, ale nie był obcy ludzkiej słabości. Tak, Eneasz nie jest przeciwny do napoju i wybrać się na spacer z przyjaciółmi. Jest również podatne na kobiecej urody. Romans z królową Dido, Eneasz zapomina o wszystkim. Ale później łatwo wyrzucić go na rozkaz bogów. Mimo wszystkich swoich wad, gdy trzeba, Eneasz jest w stanie pokazać i dyplomację i zaradność. To jest cały wiersz „Eneidy” zbudowana jest wokół tej postaci.

inne znaki nie są tak jasne w poemacie. Na przykład, w postaci Dido zawarte klasyczny kobietę. Ona jest inteligentna, zabawna i pracowity, ale wdową, marzenia ramieniu mocarza. Po zajęciu serca Eneasza, królowa zaczęła zachowywać się jak żona w komediach: zazdrosny i skarcił go.

Latin Kings i Thurn mają przeciwne znaki. Pierwszy chciwy i tchórzliwy, starając się uniknąć wojny za wszelką cenę. Drugi, wręcz przeciwnie, pogrubienie, pompatyczny i arogancki. Z tego powodu bombast łatwo można użyć Juno.

Szczególnie interesująca jest postać Latina żona – królowa Amata. Kobieta dopasowane Turnu – to samo dumny i pompatyczny. Ale ona jest bardzo mądry i przebiegły. Jednak, podobnie jak Dido, że zakochał, zaczyna robić głupoty.

Godne uwagi są postacie dwóch trojanów Kozaków – Nisa i Euryale. Poświęcając swoje życie, oni zniszczyli dużo wrogów. Jest możliwe, że tworzenie tych obrazów wykorzystał swoje wspomnienia z wojny rosyjsko-tureckiej Kotlyarevsky.

„Eneidy” jest nie do pomyślenia bez głównych postaci bogów. Pierwszym z nich jest gospodarzem najwyższej bogini Juno Olympus – głównego przeciwnika Eneasza. Nienawidzi całego serca bohater, marząc o jego wapna. Aby osiągnąć swój cel, Juno gotowa zrobić wszystko i nawet nie zatrzymać się wyraźnie zakazać męża. Jednakże, pomimo wszystkich swoich sztuczek, przepowiednia się spełni na Eneasza.

Kolejna bohaterka bogini „Eneidy” – Venus. Będąc raczej rozwiązły, bogini zachowuje się więc jak prawdziwy troskliwej matki. Ona idzie do ogromnych starań, aby pomóc jej Eneasza: sprzeciwia Juno, przynęty Volcano i czasem kłóci się z Zeusem.

Zeus w „Eneidy” jest przedstawiona jako tradycyjny naczelny – lubi wypić i odpocząć. Mimo ostrzeżeń, bogini rzadko go słuchać, starając się uzyskać jego objazdów, z pomocą łapówek i połączeń.

Tłumaczenie z „Eneidy” w języku rosyjskim

Obecnie istnieje wiele dyskusji nad tym, czy język, w którym było napisane „Eneidy” Kotlyarevskogo. Tak, niektórzy błędnie uważają, że Iwan Pietrowicz napisał swój pierwszy wiersz w języku rosyjskim, a później zrobił tłumaczenia. „Eneidy”, jednak faktycznie napisany w języku ukraińskim (słabo rosyjskim, jak mówili), ale jako oddzielny alfabetu go tam nie było, autor użył litery rosyjskim.

Ale pełne tłumaczenie z „Eneidy” w rosyjskiej Kotlyarevskogo realizowane I. Brazhnin.

Nawiasem mówiąc, nie mylić pracę Osipova i jeden, który napisał Kotlyarevsky. „Eneidy” w każdym z autorów – oddzielne, niezależne dzieło. Jednak podczas pisania i Osipov i Kotlyarevsky wykorzystywane jako podstawowe źródło Virgil poematu.

Wiele lat później, wiele słów, zdarzeń, rzeczy i zdarzeń wymienionych w „Eneidy” stracił swoje znaczenie, jeśli nie zatopiony w zapomnienie, tak nowoczesne czytelnicy nie rozumieją wszystko, co jest opisane w poemacie Kotlyarevsky. „Eneidy” Teraz wydaje się być po prostu zabawa wiersz ze starymi przekleństw. Ale ona wciąż pozostaje ulubieńcem wszystkich Ukraińców, a nie tylko ich.